Pim.nr

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

DADDY ผู้ชายคนนี้เเหละพ่อของลูกฉัน 9

ชื่อตอน : DADDY ผู้ชายคนนี้เเหละพ่อของลูกฉัน 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2561 22:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DADDY ผู้ชายคนนี้เเหละพ่อของลูกฉัน 9
แบบอักษร

image

9


ฉันตื่นขึ้นมาลก็พบกับเพดานสีขาวที่มีเเสงไฟนีออนเปิดสว่างอยู่ ฉันกระพริบตาสองสามครั้งเพื่อให้โฟกัสอะไรรอบรอบได้อย่างชัดเจน


“ สายน้ำเกลือ ? “


สายน้ำเกลืออย่างนั้น ฉันลองหลับตาเพื่อนึกว่ามันเกิดอะไรขึ้นถึงทำให้ฉันมานอนอยู่ที่นี้ได้ เเละภาพเรื่องที่เกิดขึ้นมันก็ผุดขึ้นมาในหัวของฉัน


“ คิดเงินด้วยครับ ”

“ ทั้งหมด 270 บาทค่ะ ”

“ นี่ครับ คุณ! “


“ อัญชัน ”

“ ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้จักคุณ ขอตัวนะคะ ”

“ เดี๋ยวสิ ”


ฉันกำลังจะเดินหนีแต่เขารั้งเเขนเธอไว้ได้เสียก่อน


“ ปล่อยค่ะ ”

“ ไม่ คุยกันก่อน ”

“ ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ. ปล่อย ! “

“ เเต่ผมมี ”

“ เเต่ฉันไม่ .... ”


พรึ่บ !


“ อัญชัน !! ”


เเละจากนั้นนั้นภาพทุกอย่างมันก็ตัดไป ฉันก็จำอะไรไม่ได้เลย


“ ผู้ชายคนนั้น ”


ฉันนึกถึงเขาขึ้นมาพอดี ทำไมโลกนี้มันชั่งกลมสะเหลือเกินทำไมฉันต้องกลับมาเจอกับคนสารเลวอย่างนายคนนี้ด้วย


ฉันมองออกไปรอบรอบห้อง เเละสายตากลับไปหนุดนิ่งที่ผู้ชายร่างหนาที่ฉันเกลียดหนักหนานอนคุดคู้อยู่บนโซฟาที่กว้างใหญ่เเต่พอเขานอนไปเท่านั้นเเหละโซฟามันกับเเคบเล็กไปทันทีเลย


ปึก !


ฉันกระชากสายน้ำเกลือให้หลุดจากข้อมือของฉัน เมื่อเขาเจอฉันเเล้วเเต่ฉันไม่อยากจะเจอเขาเพราะฉันเกลียดเขา ฉันจึงต้องใช้โอกาสนี้เพื่อที่จะหนีเขาไงหละ


ปึก ! ปึก !


เคร้ง !!!


“ โอ๊ยยย ”


ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บ เพราะตอนที่ฉันกำลังก้วลงจากเตียงผู้ป่วยฉันก็เกิดอาการหน้ามืดขึ้นมากระทันหัน เเต่ฉันก็จับเสาน้ำเกลือไว้ได้เเต่ลืมไปว่าเสาน้ำเกลือมันมีล้อเลื่อนจึงไม่สามารถรับน้ำหนักของฉันได้จึงไถล่เซจนไปจังเเจกันที่อยู่ข้างข้างตกเเตกเเละฉันก็ล้มลงไปนั่งกับพื้นพร้อมฝ่ามือที่ดันไปกระทบกับเศษเเจกันที่มันเเตกจนมีเหลือดไหลออกมาตากฝ่ามือ


“ อัญ !!! ”


“ โอ๊ยย ”


ฉันไม่ได้รู้สึกว่าเจ็บที่ฝ่ามือเลยเเม้เเต่น้อยเเต่ดันมาปวดท้อง ปวดอย่างหนัก มันปวดหนวงหนวงเหมือนจะมีอะไรไหลออกมาอย่างไงอย่างงั้น


“ หมอครับ คนไข้ล้ม ”

“ อัญคุณเป็นอย่างไงบ้าง อดทนไว้นะ อดทนเพื่อ.... ”


“ ฉันจะไม่ไหวเเล้ว ทำไมมันปวดเเบบนี้ ”


หลังตากที่เขากดเรียกหมอเขาก็มานั่งพยุงเเละถามอาการฉันทันที เเต่เหมือนว่าเขากำลังจะให้ฉันอดทนเพื่ออะไรสักอย่างเเต่ฉันกับพูดตัดหน้าเขาไปก่อน


“ หมอครับภรรยาผมจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ ”

“ ผมขอตรวจดูอาการอีกที่ครับ ”


จากที่หมอเข้ามาเเล้วบุรุษพยาบาลก็อุ้มฉันขึ้นมาบนเตียงเเละเข็นฉันไปไหนสักที่ จากนั้นทุกอย่างมันก็ดับไป


3 ชั่วโมงต่อมา


“ เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับหมอ ”

“ ครับ ”

“ เเล้ว... ”

“ เด็กในท้องก็ปลอดภัยครับ ”


!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาได้ยินเสียงของคนสนทนากันฉันก็เลยเเอบเสียมารยาทเเอบฟังทั้งที่ยังหลับตาอยู่เเบบนั้น

เเต่เรื่องที่ทั้งสองคนสนทนากันนั้นมันทำให้ฉันแทบช็อค เด็ก! เด็กในท้อง ! ท้องของฉันนะหรอ ไม่จริงหรอ ก็ฉันตรวจจากเเท่งไอ้พวกนั้นตั้งห้าอันมันขึ้นว่าฉันไม่ท้อง เเต่นี้อะไรทำไมมันช่างกลับกลายมาเป็นแบบนี้


“ ฉันท้องหรอคะ ? ”


ฉันโพล่งปากขึ้นถามทันทีตอนนี้มันเหมือนกับโลกกำลังจะหยุดหมุ่น โลกมันกำลังหยุดเพราะฉันกลัวคำตอบที่จะได้รับจากหมอ


“ ใช่ครับ ตอนนี้คนไข้ตั้งครรภ์ได้ 12 สัปดาห์ เเล้วนะครับ ต่อจากนี้คนไข้ต้องดูเเลตัวเองให้ดีดีนะครับ ”


แมะ !


น้ำตาฉันไหลหยดลงกระทบกับฝ่ามืออย่างห้ามไม่ได้ ใช่ฉันเสียใจกับคำตอบที่ได้ยิน เเต่มันอาจจะผิดพลาดก็ได้เพราะฉันก็ตรวจมาเเล้ว


“ มันอาจจะผิดพลาด ”

“ ไม่ผิดเเน่นอนครับ ”

“ เเต่ฉันเคยตรวจจากเเท่งตรวจมาห้าอันเเต่มันขึ้นว่าฉันไม่ได้ท้อง หมอเเน่ใจหรอคะ ว่าการตรวจครั้งนี้จะไม่ผิดพลาด ”


ฉันพูดออกมาจนหมด เพราะการตรวจของหมอมันอาจจะเป็นดารผิดพลาดก็ได้


“ ไม่ผิดเเน่นอนครับ คนไข้บอกว่าคนไข้ตรวจจากเเท่งมาห้าอันแต่ปรากฎว่าไม่ตั้งครรภ์ อาจจะเป็เพราะว่าคนไข้อายุครรภ์ยังน้อยเเละประกอบกับคนไข้เกิดอาการไม่ค่อยเเข่งเเรงด้วยจึงทำให้ผลตรวจออกมาผิดพลาดครับ หรืออีกอย่างอาจจะเกิดขึ้นกับตัวอสุจิที่ไม่เเข่งเเรงพอ ทั้งนี้ทั้งนั้นเมื่ออายุครรภ์มากขึ้นกว่านี้อีกสักเดือนกว่าๆก็สามารถตรวจความเเข่งเเรงของทารกที่อยู่ในครรภ์ได้ครับ ”


หลังจากฟังที่หมออธิบายฉันก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกมาได้เเต่คิดตาม เเต่ช่วงนั้นฉันมีเรื่องเครียดอยู่ด้วยอาจจะเป็นอย่างที่หมอว่าก็ได้


“ เเละเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่นี้จึงเป็นสาเหตุที่ต้องทำให้คนไข้ต้องนอนพักเเบบนิ่งๆอยู่ที่นี้เป็นเวลาสามเดือน โดยที่คนไข้ห้ามขยับมากนะครับ เพราะคนไข้ตอนนี้มีภาวะเเท้งคุกคาม จึงจำเป็นต้องอยู่ใกล้ๆความดูเเลของหมอเเละพยาบาล ”

ปัง !


“ คุณไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวผมจะอยู่ดูเเลคุณเอง ”


หลังจากที่หมอออกไป เขาผูชายสารเลวคนนี้ก็เดินมาพูดกับฉัน


“ คุณไม่ต้องเเกล้งมาทำดีกับฉันหรอกค่ะ เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น มันเกิดขึ้นมาก็เพราะฉันเอง ฉันมันพลาดเอง ฉันมันง่ายเอง ”

“ ไม่ ไม่ใช่ที่รัก เรื่องทุกอย่างผมผิดเอง ผมขอโทษ ผมไม่ได้จะทิ้งคุณวันนั้น ผมไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณคิดว่าคุณไม่มีค่าอะไร ตลอดเว....”


“ ไม่ต้องพูดอะไรหรอกอีกเเล้วค่ะ มันผ่านมาเเล้ว ฉันไม่อยากจะเก็บมันมาคิดอีก ต่างคนต่างอยู่เถอะนะ ”

“ ไม่ ไม่ ”

“ ส่วนเรื่องเด็ก เขาเกิดมาในท้องฉัน เดี๋ยวฉันจะเลี้ยงดูเขาเอง ส่วนคุณกก็กลับไปมีชีวิตใหม่เถอะนะคะ ”


“ ผมมีส่วนร่วมที่ทำให้เขาเกิดมา เเละผมก็ไม่ยอมให้คุณเลี้ยงลูกคนเดียวหรอกอัญชัน เพราะเขาก็เป็นลูกของผมเหมือนกัน ”


“ ฉันจะเลี้ยงเขาเอง คนเดียว!!! ”

“ ไม่ ไม่มีวันนั้นเเน่ คุณเป็นเมียผมเเละเด็กในท้องคุณก็ลูกผม ”

“ ไม่ใช่ !! ”

“ ใช่ !!! ”


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด

“ อัญ !!! ”


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด


“ โอเค โอเค ผมยอมเเล้ว คุณนอนผักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน ”


————————————————————


พยายามจะได้ให้ดราม่ามันไม่เยอะ เพราะไรท์ก็ก็ไม่ค่อยถนัดเเนวนี้สักเท่าไหร่ ไรท์ชอบเเนวอบอุ่น

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น