คนโง่ๆ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.4 งานใหม่

คำค้น : งานใหม่ สายไหม กิลด์ แฟน(ผู้ชาย)คนแรกของผม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2561 22:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.4 งานใหม่
แบบอักษร

งานใหม่

​​Part Saimai

​ณ หน้าบ้านของสายไหม

ผมไม่รู้จะบอกแม่ยังไงว่าผมสัมภาษณ์งานไม่ติด ผมคืออีกความหวังหนึ่งของบ้านแท้ๆ ตอนนี้บ้านผมมีกำลังหลักเพียงสองทาง คือพ่อและพี่ชาย ส่วนแม่ผมนั้นทำงานฝีมือของฝีมีมันแพงก็จริงแต่จนกว่าจะได้แต่ละชิ้นก็ใช่เวลานาน​ น้องสาวผมเพิ่งจะเข้ามหาลัยปีหนึ่งงานพาร์ทไทม์ที่ทำ​ก็ได้วันละสามร้อยชีวิตในเมืองใหญ่ใช้ยังไงก็ไม่พอ แต่ยังโชคดีที่พวกผมยังมีครอบครัวให้พึ่งพา

"เฮ้อ...เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน"ผมเปิดประตูบ้านเข้าไปเห็นแม่นั่งถักผ้าพันคอสีเทาอยู่ที่พื้นในห้องนั่งเล่นหน้าทีวี รายการตลกที่แม่ดูอยู่อาจทำให้สถานะการไม่ตรึงเครียดมากนัก รึปล่าว?

"กลับมาแล้วหรอไอ้ไหม เป็นไงหน้าจ๋อยมาเชี่ยว"ผมนั่งลงที่พื้นข้างแม่น้ำตาเริ่มคลอเบ้า"ไม่เป็นไรน้า โอ๋ๆไม่ต้องร้องๆ"แม่ผมวางไม้นิตติ้งที่อยู่ในมือลงแล้วเอามือมาลูบหัวผม

"ผม ฮึก..ผม..ของโทษ..ผมขอโทษจริงๆ"ผมซบลงบนอกแม่"ผมทำให้แม่ผิดหวังอีกแล้ว ฮืออออ"

"ไม่หรอก ไอ้ลูกคนนี้นี่สนใจไปเป็นนางเองหนังไหม ร้องไห้เก่งมากลูกฉันเนี่ย ไม่ร้องๆ"

"ฮืออออ ฮึก แม่ผมขอโทษ"

"ครั้งแรกก็เฟลแบบนี้แหละคนดี แม่ไม่ได้ผิดหวังในตัวลูกเลย"แม่ผมลูบหัวผมเบาๆ

ตรู๊ดดด ตรู๊ดดด (เสียงโทรศัพท์สั่น)ดังขึ้นระหว่างการสนทนาของแม่ลูก

"ใครโทรมาน่ะ"แม่ผมถามขึ้น

"น่าจะเป็นบริษัทน่ะฮะ"เพราะเบอร์ขึ้นเป็น02 แล้วจะโทรมาทำไมผมคงไม่ได้งานหรอก

"รับเลย!เผื่อลูกได้งาน!"น้ำเสียงแม่ผมดูตื่นเต้นทันทีสีหน้ายิ้มแย้ม อย่ายิ้มแบบนั้นสิแม่ผมคงไม่ได้งานหรอก

"สวัสดีครับ..ฮึก"

"[ว่าไงร้องให้เลยหรอว่ะ กูแค่พูดนิดพูดหน่อยเองสงสารวะ]"

⊙△⊙​!!!

"ไอ้เหี้ย!โทรมาทำไมกูเกลียดมึง!"ผมตะคอกใส่โทรศัพท์ เพราะคนที่โทรมาไม่ใช่เลขาที่เป็นผู้หญิงของไอ้กิลด์แต่เป็น'ไอ้กิลด์'เอง!

"ไปพูดอย่างนั้นกับเค้าได้ไงลูก!"แม่ผมตกใจที่เห็นผมตะคอกใส่เบอร์บริษัทที่โทรมาซึ่งมันไม่ควร พื้นฐานผมไม่ใช่คนเรียบร้อยนะครับแม่ผมก็รู้อยู่แต่ผมไม่ใช่คนไม่รู้กาละเทศะ(ยกเว้นเรื่องเงิน)

"[โหดจังเลย..มึงรู้ใช่ไหมว่ามึงไม่น่าได้งานนี้ซึ่งเป็นงานด้านออกแบบภายใน]

"ฮึก..รู้ดิพูดซะกูไม่เหลืออะไรขนาดนั้น"

"[ลูกแหง่ว่ะร้องไห้ให้แม่โอ๋555]"

"เสือก! แล้วโทรมาทำไม"

"[เข้าเรื่องเลยล่ะกัน...มึงไม่ผ่านการสัมภาษณ์​..แต่กูมีงานให้ทำ]"

"เงินเยอะไหม?"ผมก็ไม่อยากอ้อมครับพูดไปตรงๆผมคนจริง

"[ตรงจังนะหน้าเงินสัส..ก็เดือนละ28000ถ้าทำงานดีจะขึ้นไปถึง35000]"

"งานไร?"

"[มาเป็นเลขากู6เดือน]"

"ทำไมต้องเป็นกูก็เห็นมีเลขาท้องป่องอยู่แล้วหนิ"

"[เลขากูจะลาคลอดแล้วก็พักผ่อนหลังหลังจากนั้น]"

"อ่าวแล้วพี่ล่ะไม่ไปดูแลเมียหรอเมียจะคลอดอ่ะ?"ผมกลัวว่าผมไปแล้วผมจะไปเป็นเมียน้อยเค้าผมไม่ไปหรอกครับ ผมรู้ตัวดี แค่ครั้งเดียวผมก็รู้สึกผิดแล้ว เมียเค้าท้องป่องนั่งรออยู่บ้านรึปล่าวยังไม่รู้เลย

"[เมียบ้านป้าแกสิ! ตอนนี้กูโสดโว้ย!เดี๋ยวผัวเค้าก็มากระทืบกูสัส]"

"อ่าวหรอนึกว่าไปทำเค้าท้องไว้ ไอ้กูก็รู้สึกผิดมาตั้งนานนึกว่าผิดศีลข้อ3ล่ะ"

"[งั้นมาเป็นเมียกูป่ะล่ะเงินเดือนจะเอาเท่าไหร่ก็ได้55]

ตึกตัก ตึกตัก

"กูจะไม่ไปเพราะมึงเป็นคนอย่างนี้นี่แหละ"ทำไม่มันร้อนๆว่ะ"กูขอเงินเดือน30000กูจะไปทำเลย"

"ไม่สะบายรึปล่าวลูกหน้าแดงเชียว"แม่ผมที่นั่งอยู่ไม่ห่างเอามีอมาวัดไข้ผม

"ปะ..ปล่าวแม่"

"[แหม่เขินกูก็บอกแม่ไปเหอะ 30000กูจัดให้เลย แต่..]"

"แต่อะไร"

"[มึงต้องมาอยู่กับกูด้วย]"

"ห๊ะ!!!"ผมตกใจลั่นห้อง"ทำไมง่ะ"

"[งานมันเยอะมากๆกูต้องการคนประกบมึงคิดดูดีๆนะอยู่กับกูกินฟรีอยู่ฟรีไม่เปลืองค่าข้าวบ้านมึงนะเว้ย กูยังจะให้ค่าอยู่ค่ากินเพิ่มอีก5000]"

ผมลุกขึ้นเดินมาคุยในห้องนอนผมแทน

"แล้วเลขาคนเก่าอยู่กับมึงตลอดเหมือนกันหรอ"

"[ไม่อ่ะเค้าก็มีครอบครัวแล้วป่ะมาอยู่คอนโดกับผู้ชายสองต่อสองมันดูไม่ดี แต่เเลขากูก็เหนื่อยหนักหน่อย]"

"มึงหลอกูไปทำมิดีมิร้ายป่ะเนี่ยกูไว้ใจมึงได้ด้วยหรอ"

"[ได้สิกูจะไม่ปล้ำมึงจนกว่ามึงจะอนุญาต]"

"แสดงว่ามึงจะทำอีกใช่ไหม กูไม่ไป!"ผมยื่นคำขาด"กลับไปทำงานไป๋!"

"[เดี๋ยวๆ..มาเป็นเลขาให้กูเถอะน้าา]"

"คนอื่นก็มีทำไมต้องเป็นกูล่ะ"

"[กู...อยากให้เป็นมึง]"ตึกตัก ตึกตักเสียงหัวใจกลับมาเต้นแรงอีกครั้ง"[หาว่ากูไม่มีเหตุผลก็ได้แต่กูอยากให้มึงมาอยู่ใกล้ๆ]"

"..."

"[ขอร้องนะครับพี่กิลด์สัญญาว่าจะเป็นเด็กดีจะกว่าน้องสายไหมของพี่จะยอมให้พี่โล้สำเภาด้วย]"เสียงทุ่มปลายพูดขึ้นอย่างออดอ้อน

"สายไหมของพี่บ้านแป๊ะสิ..."พูดเพราะทำไมเนี่ย "ไปก็ไป แต่ขอค่าอยู่ค่ากิน7000"

"[ได้คืบแล้วเอาศอกนะมึง เออๆ7000ก็7000เงินเดือนก็พิเศษกว่าคนอื่นค่าอยู่ก็ต้องให้เพิ่ม]"

"จะให้ไปป่ะล่ะ"

"[ครับๆงั้นจะไปรับวันอาทิตนะเก็บของให้พร้อม]"

"เออๆสัญญานะว่าจะไม่จับผมปล้ำอีก"

"[สัญญาๆกูไปทำงานต่อล่ะถึงเวลางานแล้ว]"

"ไปๆกูก็จะไปบอกข่าวดีแม่ล่ะ เย้ๆ"

"[ฮึๆไม่ต้องร้องน้าไอ้ลูกหมาได้งานแล้ว]"

"กูหยุดร้องนานแล้วสัส ไปจริงๆล่ะบาย"

"[บ๊ายบาย]"

"แม่!"ผมเดินออกจากห้องเห็นแม่ยืนอึ้งอยู่หน้าประตูห้องนอนของผม ผมจับมือแม่ขึ้นมาแล้วกุมไว้"แม่ได้ยินที่ผมคุยหมดแล้วใช่ไหม ว่าผมได้งานใหม่แล้ว! เย้ๆ"

"ใช่แม่ได้ยินหมดแล้วรวมถึง..."ผมเอียงคอสงสัยเล็กน้อย"แกโดนปล้ำหรอ?"แม่มองเข้ามาในตาผมพร้อมมีน้ำตาคลอเบ้า

"แม่...."⊙﹏⊙​

"คนที่โทรมาคือคนที่ปล้ำแกใช่ไหม?!ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันไม่ให้แกไป!แล้วทำไมแกไม่บอกฉัน อึก.."แม่ผมยกมือปาดน้ำตา

"แม่..ผมขอโทษแม่อย่าร้องนะ ผมต้องไปจริงๆเงินมันดีนะแม่ผมจะได้แบ่งเบาภาระครอบครัวไง"ผมโผ่เข้ากอดแม่

"เสื้อตัวเชิ้ตใหญ่ๆตัวนั้นเป็น้สื้อของเค้าใช่ไหม?แล้วแกเจ็บมากรึปล่าว?เค้าทำอะไรแกบ้าง?"แม่ผมยกมือขึ้นมาลูบหน้าผมอย่างหวงใย

"แม่ไม่ต้องหวงไม่ต้องเครีดนะ ผมไม่เจ็บเลยจริงๆ"ขอโกหกนิดๆหน่อยๆคงไม่เป็นไรมั้ง"แล้วเขาคงไม่ทำอะไรผมหรอกเค้าสัญญากับผมแล้ว"

"เราเชื่อเค้าได้หรอลูก"

"ได้สิแม่เค้าเป็นคนจริงจังกับงานมากเลยนะไม่งั้นบริษัทคงไม่เติบโตมาขนาดนี้หรอกตอนผมไปสัมภาษณ์​งานเค้านี่จี้ผมจนเหมือนจะฆ่าให้ตายเลยเนี๊ยบสุดๆ"

"แม่รู้ว่าเค้าเก่งเค้ารวยเค้าหน้าตาดี แต่เค้ามาย้ำยีลูกแม่ไม่ได้นะ"

"งานคืองานน่ะครับไม่มีอะไรมากกว่านี้ ผมสัญญาผมจะดูแลตัวเองดีๆแล้วจะส่งเงินมาให้ใช้จ่ายค่าหนีของครอบครัวเราจ่ายค่าเทอมของน้องทุกเดือนเลยนะครับแม่เชื่อไหมนะไหมสัญญา"

"ถ้าแกยืนยันที่จะไปแม่ก็ไม่ว่าแกหรอก ถ้ามีอะไรไม่ดีก็โทรมาบอกนะอย่าเก็บไว้คนเดียว"

"ไม่ต้องห่วงครับ ผมเป็นผู้ชายที่โตแล้วและแข็งแรงมากไม่มีใครลวนลามได้แน่นอน ป๊ะกลับไปดูตลกต่อดีกว่า"ผมพาแม่ไปนั่งที่เดิมหน้าที่วี 

"นี่ช่วยแม่ถักต่อหน่อยแม่เมื่อยแล้ว"

"แหม่..เห็นลูกว่างก็ใช้เลยนะ"ผมหยิบไหมพรมและไม้นิตติ้งจากแม่มา แม่ผมยิ้มอย่างมีเล่ห์ แต่ช่างเถอะครับเห็นแม่อารมณ์ดีผมพอใจแล้ว แต่ถ้าพ่อรู้ว่าผมโดนปล้ำจะเป็นไงน้า..คิดภาพไม่ออกเลยสิคงอาละวาดบ้านแตกแน่ๆ55



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น