แมรี่แลนด์

Welcome to the world of Maryland. ขอต้อนรับสู่โลกของแมรี่แลนด์ นิยายรักอีโรติกแบบวัยรุ่น ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและรับชมนะคะ หากผิดพลาดประการใด แมรี่ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

ชื่อตอน : EP.5 จูบแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2561 01:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
EP.5 จูบแรก
แบบอักษร

หลังจากเลิกเรียนในวิชาสุดท้ายของวันศุกร์ โมลิบีแยกย้ายกับกลุ่มเพื่อนเพื่อไปทำงานพิเศษหาเลี้ยงชีพ ชีวิตต้องดำเนินต่อไป ถึงแม้จะมีเงินแสน เราก็จะไม่หยุดทำงาน

โมลิบีกลับไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดธรรมดาที่หอพักเล็กๆของเธอ หลังจากนั้นก็ตรงดิ่งไปยังร้านอาหารแสนหรู ราคาอาหารแสนแพง นามว่า Thor Restaurant และสิ่งสำคัญที่ทำให้เธอรอดพ้นกฏเหล็กของมหาวิทยาลัยมาได้คือ ร้านนี้เด็กเสิร์ฟมีชุดยูนิฟอร์มแสนน่ารักที่มีหน้ากากบดบังใบหน้าสวยๆนี้ เพียงแค่โชว์รูปร่างบางส่วนเท่านั้นคุณก็ผ่านฉลุย นับว่าเป็นโชคดีของเธอที่ได้เข้ามาทำงานที่นี่ เพราะรายได้ดีมาก ทิปจากคนรวยก็หนักๆทั้งนั้น เธอทำเฉพาะ ศุกร์ เสาร์ แค่สองวันนี่รายได้เธอหลักหมื่นเลยเหมือนกันนะ ช่วยค่าหอค่าไฟได้เยอะเลย

“โม มาพอดีเลย รีบเปลี่ยนชุดเร็วลูกค้าใกล้มาละ”

“ค่ะ” โมลิบีรับคำจากรุ่นพี่อย่างว่าง่าย ต้องอยู่ให้เป็นถึงจะอยู่กันยาว ร่างแบบบางกุลีกุจอขยันขันแข็งไม่นานก็ออกมาในชุดของบันนี่ และไม่ลืมที่จะสวมใส่หน้ากากปกปิด เธอเลือกที่จะไม่สนิทสนมกับใคร เพราะอีกไม่นานเธอก็จะไม่อยู่ที่นี่แล้ว

บรรยากาศภายในร้านคึกคัก เพราะเป็นวันศุกร์ โมลิบีเดินเสิร์ฟอาหารตามปกติ เธอเดินสำรวจความเรียบร้อย

ผลั่ก!

แต่ต้องไปชนเข้ากับร่างสูงกำยำของผู้ชายคนหนึ่งจนแทบกระเด็นล้ม

หมับบ!

วงแขนกำยำของชายผู้นั้นโอบกอดเอวคอดเล็กนั้นไว้ทัน ก่อนที่เธอจะล้มก้นแหก โอ้ย! ตายแล้วอีโม!

“ขอประทานโทษค่ะ” โมลิบีรีบก้มขอโทษขอโพย พนมมือไหว้เป็นสิบครั้ง

หมับบ!

มือหนาของชายคนนั้นจับหมับเข้าที่มือเล็กของโมลิบีที่กำลังพนมมือไหว้เขายิกๆ

“อ่ะ!” หญิงสาวค่อยๆเหลือบตาขึ้นมองร่างสูงใหญ่นั้น แล้วต้องผงะ ตาเหลือก ขอล้มลงไปเสียดีกว่า พี่แมนทอร์!!

“แมนขาา มีอะไรกันหรอคะ” เสียงผู้หญิงคนหนึ่งจีบปากจีบคอเสียงแหลมบาดหู เดินมาคล้องแขนกำยำของพี่แกแล้วเบียดหน้าอกศัลๆอ่อยพี่แกสุดฤทธิ์

“ขอประทานโทษอีกครั้งค่ะ ขอตัวนะคะ” เขาจำมึงไม่ได้แน่นอนอีโม มึงใส่หน้ากากอยู่ เฉยเข้าไว้ๆ ถ้าพี่แกรู้มึงตายแน่อีโม โดนไล่ออกจากมหาลัยแน่ๆ หญิงสาวคิดในใจ รีบหันหลังเดินหนี แต่ต้องชะงักค้างเมื่อเสียงทุ้มเย็นชาเอ่ยขึ้น

“เดี๋ยว”

หมับ! มือหนาจับหมับเข้าที่ต้นแขนนุ่มของโมลิบี

“เธอกลับไปก่อน วันนี้ฉันไม่ว่าง” แมนทอร์หันไปบอกหญิงสาวคนนั้น

“ได้ไงกันละคะแมน กี้มาก่อนนะคะ แมนจะทิ้งกี้หรอคะ” พิงค์กี้กระทืบเท้าเร่าๆอย่างขัดอกขัดใจ แต่ก็ต้องทำตามเพราะเจอสายตาพิฆาตของเฮียแกไป

“ส่วนเธอ มากับฉัน”

“หะ! ไม่! ฉันไม่ไป!” โมลิบีร้องลั่นก่อนจะโดนฉุดกระชากลากถู

“ว้าย! คุณแมนจะพาเด็กพี่ไปไหนคะ” รุ่นพี่อีกคนร้องเรียกตามหลังแมนทอร์ ชายหนุ่มไม่พูดอะไรลากคนตัวเล็กออกไปนอกร้าน จัดการยัดร่างบางนั้นใส่รถคันหรูอย่างแรง ก่อนที่เขาจะอ้อมไปทางคนขับแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว

“ฉ..ฉันไม่รู้จักคุณ” โมลิบีทำใจดีสู้เสือ พูดเสียงสั่นๆออกไป พลางเหลือบมองใบหน้าหล่อเข้าขั้นเทพบุตรนั้นอย่างกลัว ๆ

“กล้าโกหกฉันหรอ”

เอี๊ยดดด

“ไม่! อย่า!”

มือหนาจัดการกระชากหน้ากากออกจากใบหน้าหวาน ชายหนุ่มชะงักค้างไปหลายวินาที เมื่อได้มองหน้าสวยๆนี้ใกล้ๆ

“คิดว่าฉันจะจำเธอไม่ได้หรือไง” เสียงกดต่ำระงับความเกรี้ยวกราด นี่คิดว่าเขาโง่หรือไงถึงจะจำยัยนมใหญ่ที่ทำน้องเขาแพ้ราบคาบไม่ได้

“ไอ้ป้า ไอ้ป่าเถื่อน ปล่อยกูไปเดี๋ยวนี้นะ!” โมลิบีหันไปปลดล็อคประตู กึก กึก แต่มันเปิดไม่ออก!

“พูดจาไม่น่ารักแบบนี้ อยากโดนรึไง” แมนทอร์เอียงคอถามราวกับคนโรคจิต รอยสักตามตัวเขารวมไปถึงลำคอ ทำเอาเธอผวาไปชิดขอบประตู

“ฉันจะฟ้องเฮียวอ ว่าพี่มันหมาลอบกัด!”

“หึ! ฉันก็จะฟ้องมหาลัยว่าเธอแหกกฎเหล็กของที่นั่น”

“ไอ้พี่แมน ไอ้บ้า ไอ้หน้าตัวเมีย! อื้ออ!!!”

เสียงเล็กร้องหลงเมื่อจู่ๆแมนทอร์ก็กระแทกจูบริมฝีปากนุ่มอย่างรุนแรง มือหนาบีบคางเล็กจนเจ็บไปทั้งกราม

“อ๊ะ!” คนตัวโตอาศัยจังหวะเธอร้องสอดลิ้นสากรุกรานอย่างป่าเถื่อน เธอได้ลิ้มรสเค็มปร่าของเลือด เขาบดจูบอย่างป่าเถื่อน เธอได้แต่ทุบแขนกำยำนั้นจนเจ็บมือ

‘ไม่! ไม่ จูบแรกของอีโม! ฮือ...’ โมลิบีได้แต่ร่ำร้องในใจ



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}