tauruss
email-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : FALL IN LOVE -3-

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ส.ค. 2562 22:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
FALL IN LOVE -3-
แบบอักษร

 

 

 

Chapter 3

 

 

ตลาดนัดหลัง ม.K

 

“ชะนี”

ฉันกำลังเดินเลือกซื้อของกินเพลิน ๆ กับพิงค์ อยู่ ๆ นังสุรศักดิ์มันก็เรียก

“ว่าไง เรียกทำไมกำลังหาของกินอยู่”

ฉันตอบมันแบบขอไปที ตาก็มองหาแต่ของกิน

“โอ๊ยนังนี่ ที่อยู่ในมืออ่ะกินให้หมดก่อนมั้ย ตุ๊ดเดินจนปวดขาไปหมดแล้วเนี่ย แกจะเดินอีกนานมั้ยย๊ะ”

“แหะ ๆ ก็คนมันหิวอ่ะ”

ฉันตอบนังสุรศักดิ์หลังจากที่มันวีนฉันเสร็จ จะไม่ให้มันวีนได้ไง ฉันเล่นลากมันกับพิงค์เดินวนจนครบทุกร้านแล้ว ก็ของกินมันน่ากินนี่ อันนั้นก้น่ากิน อันนี้ก็น่ากิน ฉันก็เลยซื้อมันทุกอย่างเลย นังสุรศักดิ์มันเลยวีนอย่างที่เห็นนี่แหละ

 

“แค่ที่ซื้อมาจะกินหมดมั้ยวันนี้ กลับเถอะตุ๊ดเหนื่อย ตุ๊ดอยากนอน”

ชิ งอแงเป็นตุ๊ดเด็กเลย กลับก็ได้

“ชิ กลับก็ได้ พิงค์อยากเดินต่อมั้ย?”

ฉันยังไม่วายหาพวก

“นี่ยัยแม่ชีมันขาลากหมดแล้ว มันแค่ไม่พูด ไป! กลับ”

โหยยยย ยังเดินไม่หนำใจเลยอ่ะ กลับก็ได้

 

 

King Talk

 

“เห้ย พวกมึงคืนนี้ที่เดิมป่ะ”

ไอ้เหี้ยวินมันเอาอีกละ ที่เดิมของแม่งคงไม่พ้นผับไอ้แซมอีกตามเคย

“ไปดิไปพลาดคร๊าบบบ”

ไอ้เหี้ยเกอร์อีกคน

“แล้วมึงอ่ะไอ้คิง ไอ้แซม”

ไอ้เกอร์มันถามผมกับไอ้แซม แต่คือแม่งไปผับไอ้แซม ไอ้แซมมันไม่ไปได้หรอวะ เหี้ยนี่ถามไรแปลก ๆ

 

“มึงไปผับกูมั้ย กูไม่ไปมึงได้ทำผับกูเละดิไอ้สัส”

นั่นไง ๆ โดนไปดอกนึง

“เออ คร๊าบเพื่อนคร๊าบ แล้วมึงอ่ะ เงียบนี่คือ”

เหอะ! กูจะพลาดหรอ

 

“อืม”

ผมตอบมันแบบขอไปที

“โว๊ยยยย อืม อืม วัน ๆ นี่มึงพูดเกินห้าประโยคมั้ยไอ้คิง กูไหว้ล่ะ กับพวกกูมึงไม่ต้องประหยัดคำพูดก็ได้”

ตามนั้นแหละ ผมเป็นพวกไม่ค่อยพูดแบบไอ้วินมันว่า ก็ไม่รู้จะพูดไรนี่ แค่ฟังพวกแม่งก็ปวดหัวจะแย่ละ จะพูดให้มากความไปอีกทำไม

“อืม”

 

“ไอ้เหี้ย โว๊ยยย! ตามนั้น3ทุ่มเจอกันโต๊ะเดิม กูไปละ”

ไอ้วินตัดบทแบบรำคาญ พร้อมกับลุกจากโต๊ะไป

“งั้นกูกลับคอนโดละ”

ตามด้วยไอ้แซม

“เออ ๆ เจอกัน แล้วมึงไปไหนต่อไอ้คิง”

เหลือไอ้เกอร์กับผมที่ยังอยู่ที่เดิม เออไปไหนวะหรือจะกลับคอนโดเลย กลับเลยละกัน

“คอนโด”

 

“เออครับพี่ครับ คอนโดกูไปละ”

 

“อืม”

ผมแยกกับพวกมันตรงนั้น แล้วเดินไปลานจอดรถ

 

 

S Talk

 

หลังจากแยกกับพวกเพื่อน ๆ ฉันก็ต้องเดินย้อนกลับมาเอารถที่จอดทิ้งไว้ที่คณะวิศวะฯ เห้ออออ โคตรไกล

เอ๊ะ! ว่าแต่พี่คิงกลับไปรึยังนะ ที่ก็ทุ่มกว่าแล้ว สงสัยกลับไปแล้วแหละ เมื่อไหร่จะได้เจออีกนะ ถ้าถามว่าทำไมฉันถึงชอบพี่คิงอ่ะหรอ มันก็มีที่มาที่ไปแหละ แต่ช่างมันเถอะ

 

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!!

ใครไลน์มา รัวขนาดนี้

 

Line : Pinkkk

พิงค์นี่เองมีไรรึป่าวไลน์มาขนาดนี้

 

Pinkkk : เอสอยู่ไหนแล้ว

Pinkkk : คืนนี้ว่างมั้ย

Pinkkk : พิงค์มีเรื่องรบกวนนิดหน่อย

หืมมม ?

S : ว่าไงพิงค์ เราว่าง

S : มีไรรึป่าว?

Pinkkk : คือไปส่งเราเอาของที่พี่สาวหน่อยสิ นะนะนะ เราไม่อยากไปคนเดียว

อ่อ นึกว่าเรื่องอะไร เรื่องแค่นี้เอง

 

S : อ่อ ได้สิให้เราไปรับป่าว

Pinkkk : ไม่ต้องหรอก ไปเจอกันที่นู่นเลย ถ้าพี่ส่งโลเคชั่นมาเดี๋ยวเราส่งให้นะ

S : โอเคจ้าาา

 

ตุ๊บ!!!

“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ”

ฉันนี่มันซุ่มซ่ามจริง ๆ เดินไปพิมพ์ไปจนไปชนคนอื่น แงงงงงงง

“เธอ!”

หือ? เสียงนี้ ฉันเงยหน้าบึ้นไปมองร่างสูง 0.0!!!

“พี่คิง”

กรี๊ดดดดดด ! พี่คิงจริง ๆ ด้วย

 

“เธออีกแล้วหรอ”

อุ๊ย! แงงงง อย่าว่าน้องเลย มีไรค่อย ๆ คุยกัน

“แหะ ๆ หนูขอโทษค่ะพี่คิง”

ฉันขอโทษพร้อมกับยกมือไหว้รัว ๆ ไมดุจังอ่ะ

“รู้จักฉัน?”

โห ถามว่าในมหาลัยนี้ใครไม่รู้จักพี่ดีกว่า

“เอ่อ คือ”

 

“ช่างเถอะ”

อ่าว ! พูดแค่นั้นพี่เค้าก็เดินไปที่รถพร้อมกับขับออกไปเลย ปล่อยให้ฉันยืนงงอยู่คนเดียว

“อะไรของเค้า”

เห้อ กลับคอนโดดีกว่า เดี๋ยวคืนนี้ต้องออกไปกับพิงค์อีก

 

“กลับคอนโดกันนะน้องนวลลูกแม่”

ไม่ต้องแปลกใจกันค่ะ น้องนวลคือรถออดี้ลูกสาวสุดที่รักของฉันเอง กว่าจะป๊าจะยอมให้ขับรถเองได้ ขออยู่เป็นเดือน ๆ ว่าแล้วฉันก็พาลูกสาวกลับคอนโดทันที

 

 

 

ความคิดเห็น