คนโง่ๆ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.3 ประธานสุดโหด

ชื่อตอน : EP.3 ประธานสุดโหด

คำค้น : ประธานสุดโหด สายไหม กิลด์ EP.3 แฟน(ผู้ชาย)คนแรกของผม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2561 16:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.3 ประธานสุดโหด
แบบอักษร

พบกันอีกครั้ง

Part Saimai

​ณ ห้องพักในโรงแรมหรูใจกลางเมือง

ผมตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงียท่ามกลางแสงแดดที่แยงตาผม"โอ้ย!เชี่ย!"ผมแค่พยายามจะลุกเท่านั้นแหละความรู้สึกเจ็บแปล๊บจากช่องทางด้านหลังก็ส่งผลทำให้ผมเจ็บปวดจนลุกแทบไม่ขึ้น อะ..ไอ้พี่..พี่..พี่เชี่ยไรว่ะจำชื่อไม่ได้ แถมเอาเสื้อตัวเองมาให้กูใส่อีกตัวใหญ่สัส ขณะที่ผมคิดอยู่นั้นเองผมก็เหลือบไปเห็นกระดาษโน๊ตสีขาวที่วางอยู่บนโต๊ะ

'กิลด์ 099-023xxxx กินน้ำสตอเบอรี่กับข้าวต้มที่เตรียมไว้ด้วย กินเสร็จก็กินยาแก้ปวด แล้วอย่าลืมหลังอาบน้ำทายาที่ถ้ำสีชมพูของมึงด้วย ถ้าอยากเจอก็โทรมานะ'

รู้แล้วว่าชื่ออะไร ไอ้เชี่ยกิลด์ ผมจะไม่เรียกมันว่าพี่อีกแล้ว มันมาปู้ยี่ปู้ยำผมแบบไม่ถามความรู้สึกผมซักคำ ฮึก..ฮึก..คิดแล้วเจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจ แต่......อะไรสีเทาๆวางใต้โทรศัพท์ผมว่ะ 

ผมจึงยกโทรศัพท์ผมขึ้น แบงค์พัน5ใบ! กูควรดีใจหรือเสียใจว่ะเนี่ยหรือให้เงินผมมาจ่ายค่าห้อง แต่ก็เอาเหอะกี่โมงแล้วว่ะ

กริ๊บ~~(เสียงเปิดหน้าจอ)

"เวรแล้วไง!..9โมง!"ผมจะไม่ตกใจเลยถ้าวันนี้ผมไม่มีสัมภาษณ์งานตอนสิบโมง! เพราะไอ้กิลด์แท้ๆแต่ไม่มีเวลาโทรด่ามันแล้ว ผมจึงรีบใส่กางเกง หลังจากนั้นก็เก็บข้าวของลงมาเช็คเอาท์ออกแบบเดินขากะเผลกแต่ไอ้กิลด์มันเช็คเอาท์ให้แล้ว กูนึกว่าห้าพันให็กูมาจ่ายค่าห้องซะอีก 

"อ่าวตื่นแล้วหรอ เป็นไงเมื่อคืนสนุกไหมว่ะ? แหม่..ใส่เสื้อใครหว่า"ไอ้พี่ทีมมันถามผม ขณะที่พี่มันกำลังเช็คความเรียบร้อยของร้าน

"สนุกก็เชี่ยแล้วเจ็บก็เจ็บ เหนื่อยก็เหนื่อยขืนใจผมอีก"ผมหยิบของในล็อคเกอร์เก็บของของพนักงาน"ส่วนเฮียแม่ง เป็นนายหน้ารึไงห๊ะถึงขายผมอ่ะ ไอ้กิลด์มันให้เฮียเท่าไหร่"ผมหันไปมองพี่ทีมแล้วทำหน้าบึ้ง

"กูไม่ได้ซักแดง กูสาบานได้"

"เฮียรู้ป่ะว่าวันนี้มันวันสัมภาษณ์งานผม ถ้าผมสายผมจะตัดพี่ตัดน้องกับเฮียเลยนะ!"

"โอ๋ๆงั้นเอามอไซต์กูไปจะได้เร็วขึ้นกว่าขึ้นแท็กซี่เพราะมันสายแล้วตอนนี่รถคงติด"

"คันใหญ่อ่ะหรอ"

"สัสตัวเท่าลูกหมาจะขี่บิกไบต์ เอาสกุ๊ปปี้ไปขี่ไป"พูดจบพี่ทีมก็ยื่นกุญแจมอเตอร์ไซต์ให้ผม ผมยกมือไหว้ขอบคุณก็ไม่อยากหรอกเล่นเป็นสาเหตุให้ผมเสียตัว

บรื้นนนน~​~​

ณ บ้านของสายไหม

"กลับมาแล้วหรอมาๆกินข้าว"แม่ผมถามขึ้นหลังเห็นผมเปิดประตูบ้านเข้าไปอย่างรีบร้อน"ใส่เสื้อใครมาตัวใหญ่โคร่งเชียว"ผมไม่ได้ยินสิ่งที่แม่พูดตอนหลังเพราะผมรีบมาก

"ผมขอแค่ขนมปังสองแผ่นพอแม่ผมมีสัมภาษณ์งาน​ตอน10โมงนี่เอง"ผมก็เข้าห้องไปหยิบเสื้อผ้ามาวิ่งผ่านน้ำดีนะที่เสื้อรีดไว้แล้วส่วนเสื้อของไอ้กิลด์น่ะหรอก็อยู่ในตระกร้าผ้าของบ้านผมไปแล้ว เอาเอกสารให้เรียบร้อย ออกมาหยิบขนมปังทาแยมที่แม่ทาไว้ให้เมื่อครู่ก่อนจะลาแม่"ผมไปนะ"

"จร้า โชคดีนะลูก"แม่ผมโบกมาลาก่อนจะยิ้ม เฮ้อ...ผมจะไม่ทำให้แม่ผิดหวังครับ

บรื้นน~​~​​(เสียงซิ่งรถอย่างรวดเร็วดั่งเคยเกิดเป็นเด็กแว้น)

ณ บริษัท The best design company

กรึก(เสียงวางขาตั้งรถ)

"รถเยอะชิบ แต่ไม่เป็นไรถึงล่ะ เฮ้ย..อีก2นาที!"เหลือเวลาอีสองนาทีผมจึงรีบวิ่งไปขึ้นลิฟท์กดชั้นยี่สิบซึ่งเป็นชั้นของห้องประชุม1ซึ่งเป็นห้องประชุมเล็ก เท่าที่ผมดูในเพจของบริษัทผมเป็นคนสุดท้ายเพราะฉนั้น ตอนนี้ผมน่าจะเปิดประตูเข้าไปได้เลย!

"ขอโทษนะครับที่ผมมา สะ สาย แฮ่ก..แฮ่ก"เสียงหอบจากการวิ่งดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ แล้วความตกใจของผม! ⊙△⊙​

คนที่นั่งอยู่ตรงกลางห้องกำลังยิ้มที่มุมปากตอนนี้ดูแล้วก็น่าจะเป็นประธานบริษัทจริงแท้แน่นอน และเป็น 'ไอเชี่ยกิลด์' ที่จับผมปล้ำเมื่อคืนด้วย! 

"เชิญนั่งครับ"ไอ้พี่กิลด์พูดขึ้น ผมจึงนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานที่จัดไว้ ตรงข้ามโต๊ะเป็นคณะกรรมการของบริษัท แต่ที่นั่งตรงข้ามผมดันเป็นไอ้ประธานเฮงซวยนี่สิ

"แนะนำตัวหน่อยสิครับ"กรรมการฝั่งซ้ายพูดขึ้น

"ผมนายสายไหม สว่างมณีครับ ชื่อเล่นชื่อสายไหม อายุ22ปี จบสาขาออกแบบภายในเกียรตินิยม​อันดับ2ครับ เออ..ครั้งนี้เป็นการสัมภาษณ์งาน​​ครั้งแรกฝากด้วยนะครับ"

"แค่นี้?..."มันเริ่มพูดแล้วไงไอ้พี่กิลด์

"ครับ"

"เคสนี้ผมขอนะครับผมจัดการเอง..."มันหันไปบอกกรรมการที่นั่งข้างๆทั้งซ้ายขวา"โปรไฟล์ดูดีแต่...ไม่ตรงเวลาคุณควรมาลงชื่อล่วงหน้าอย่างน้อย30นาที และนี่เป็นครั้งแรกสำหรับการสัมภาษณ์งานของคุณ คุณควรจะมาพร้อมคิวแรกด้วยซ้ำแต่นี้ชื่อยังไม่ได้ลง"พูดจบเลขาสุดสวยที่ท้องป่องก็เดินมายื่นเอกสารให้มันและดูเหมือนว่าคือใบเซ็นลงชื่อแน่นอน​​ ผมรับใบเซ็นชื่อมาจากพ่อประธานสุดโหดแล้วเซ็นลงชื่อให้เรียบร้อย เล่นกูแล้วไง

"ขอโทษจริงๆนะครับ ปกติผมไม่ได้เป็นคนไม่ตรงเวลาอย่างนี้"

"งั้นไปทำอะไรมา"มันถามผมแล้วเลิกคิ้วขึ้น ผมแอบเห็นรอยยิ้มมุมปากที่ชั่วร้ายนั้นนะ รู้อยู่แล้วยังจะถามอีก

"ผมทำงานงานพาร์ทไทม์​ตอนกลางคืนในบาร์ด้วยน่ะครับ พอดีเมื่อคืนเลิกดึกกว่าปกติแถมใช่แรงเยอะอีก ผมกลับบ้านไปก็สลบเลย"ฝ่ายนั้นคงรู้แหละว่าผมโกหก เพราะรู้ทั้งรู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง

"ถ้าคุณได้งานที่นี่แล้วคุณจะเลิกทำงานตอนกลางคืนไหม"

"คงไม่หรอกครับ บ้านผมต้อง.."พูดไม่ทั้นจบ

"ต้องใช่เงินเยอะเพราะเป็นหนี้15ล้านก็จริง แต่คุณเคยคิดไหมว่าคุณจะทุ่มเทให้บริษัทของผมได้มากพอ ผมรู้ว่ามันคนละช่วงเวลาก็จริงแต่มนุษย์เราก็ต้องการการพักผ่อนถ้าพักผ่อนไม่เพียงพอจะทำให้คุณทำงานให้ผมไม่มีประสิทธิภาพ​ คิดดูสิถ้าคุณเป็นผม คุณจะรับตัวคุณเข้าทำงานไหม?"เออว่ะก็คงไม่รับ แต่กูร้อนเงินอ่ะจะให้ทำไงล่ะ รู้ได้ไงว่ากูเป็นหนี้กี่ล้าน

ทำไมแม่งโหดจังว่ะ คนละคนกับเมื่อคืนชัดๆ

"ผมรู้ว่าคุณร้อนเงิน"อ่านใจกูออกป่ะเนี่ย"เฮ้อ...ช่างมันเถอะคำถามนั้นเอาไว้คุณกลับไปคิดเองล่ะกัน คำถามต่อไป ทำไมถึงอยากเข้าบริษัทนี้ครับ"

"คือ..เอาตรงๆนะครับเงินเดือนที่นี้ให้เยอะกว่าที่อื่น แต่อีกเหตุผลที่ผมอยากเข้ามาที่นี่จริงๆเพราะผมได้ยินมาว่าที่นี่อยูู่กันแบบครอบครัวทำให้ที่ทำงานไม่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดูตรึงเครียดมากเกินไปส่วนตัวผมไม่ชอบทำงานในที่เครียดๆ และอีกอย่างคือผมหวังว่าบริษัทนี้จะทำให้ชื่อของผมจะได้ไปติดอยู่ในผู้นำด้านการตกแต่งภายในของประเทศครับ"ผมพูดอย่างหนักแน่น และมองเข้าไปในตาสีเทาคู่นั้น

"ตอบดีนิ.."ผมยิ้มรับแต่...ต้องหุบยิ้มลงทันที"ยกเว้น..เรื่องเงินเดือนเยอะ ถ้าบริษัทนี้ไม่ผ่านอย่าไปพูดเรื่องเงินเดือนกับบริษัทอื่นนะครับ มันไม่ควรพูดตอนสัมภาษณ์​"

"ครับ.."ผมจ๋อยลงทันที

"สบตาผมครับอย่าก้มหน้า"ผมเงยหน้าขึ้นมองตามัน ที่ตอนนี้เย็นเฉียบเหลือเกิน"ถ้าเรารับคุณเข้าทำงานทางเราจะติดต่อกลับไปนะครับ ขอบคุณครับ เชิญ"

"ขอบคุณครับ"ผมลุกขึ้นแล้วก้มไหว้กรรมการและพ่อประทานสุดโหดแล้วหันหลังออกมา โดยไม่ทันเห็นรอยยิ้มจางๆของร่างสูง

เล่นผมซะยับเยินเลยนะ ผมขอโทษนะพ่อกับแม่╯︿╰​










messageจากไรต์​:น้องสายไหมจะได้เจอกับพี่กิลด์อีกไหม แล้วพี่กิลด์คิดอะไรอยู่ มารอลุ้นกันนะ ฝากติชม หรือตรงไหนเขียนผิดบอกกันได้น้า ย้ำว่าติชมไม่ใช่ด่าเด้อ รับบ่ไหม555 ขอบคุณที่อ่านจนจบจร้า ฝากติดตาม และไลค์ด้วน้า





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น