Bubble-Bew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 20 ผู้ก่อตั้ง 100%

ชื่อตอน : ตอนที่ 20 ผู้ก่อตั้ง 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 737

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2561 12:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20 ผู้ก่อตั้ง 100%
แบบอักษร

“หลับตาไว้ล่ะ”

“ครับผม”

เจ้าลิงหัวแดงรับคำก่อนจะหลับตาลงตามที่ผมบอก

อ่างอาบน้ำเล็กๆถูกผมเปิดน้ำใส่จนเต็มพร้อมด้วยฟองสบู่มากมายลอยจนล้นอ่าง เหตุผลก็เพราะไต้ฝุ่นต้องการจะแก้ผ้าลงอ่าง เพื่อหยุดความคิดไม่ให้เตลิดไปไกลหากเห็นอีกฝ่ายในตอนที่ไร้ซึ่งอาภรณ์ปกปิด เลยต้องใช้วิธีนี้นี่แหละ

ปิดมันเสียให้หมดจะได้ไม่ต้องเห็นอะไรที่ขยี้หัวใจ!

“ชูจิ…”

“อะไร”

“เคยมีเพื่อนไหมครับ”

“…”

“เพื่อนที่ไม่ได้เป็นแค่เพื่อน แต่ยังเป็นเหมือนผู้มีพระคุณด้วย ถ้าวันหนึ่ง…เพื่อนคนนั้นกำลังมีปัญหาที่ชูจิเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร ถ้าเป็นชูจิ…จะช่วยเขาไหมครับ”

คำถามที่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเบาหวิวทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่าคนถามกำลังอยู่ในช่วงอารมณ์แบบไหน

เส้นผมสีแดงนุ่มในมือเปียกไปด้วยและแชมพู ผมขยำมันเบาๆ ยามที่ปลายนิ้วสัมผัสกับความอ่อนนุ่มพวกนั้น หัวใจของผม…เต้นแรงจนแทบระเบิด

“นั่นสินะ ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าถ้าเป็นฉัน…ฉันจะช่วยเขาไหม”

“ชูจิหมายความว่ายังไงเหรอ”

“ไม่มี”

“…”

“ฉันไม่มีเพื่อน ไม่เคยมี”

เพราะงั้น…ความรู้สึกแน่นแฟ้นเกี่ยวกับความสัมพันธ์ด้านมิตรภาพอะไรพวกนั้น ผมไม่รู้จักเลยสักนิด ไม่สิ ต้องบอกว่า ‘ไม่เคย’ รู้จักมาก่อนเลยต่างหากล่ะ มันแตกต่างกับในตอนนี้อย่างสิ้นเชิง ลองถ้ามีปัญหาใดก็ตามเกิดขึ้นกับเจ้าเด็กอภิสิทธิ์สามคนนี้ ผมคงทนนิ่งเฉยเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้ จะต้องทำทุกอย่างเพื่อช่วยเหลือเจ้าพวกนี้แม้ว่าตัวเองจะต้องสูญเสียอะไรไปก็ตาม

“แต่ถ้าให้ลองจินตนาการดู ฉันคงไม่ลังเลที่จะทำทุกอย่างเพื่อช่วยเพื่อนคนนั้น หมายถึงถ้าเขาเป็นเพื่อนคนสำคัญจริงๆล่ะก็นะ”

“แล้วถ้าเพื่อนคนนั้นกำลังทำสิ่งที่ผิดอยู่ล่ะครับ ถ้าหากว่าเขา…ทำเรื่องเลวร้ายเอาไว้มากมายโดยที่ชูจิไม่รู้เหตุผลของการกระทำเหล่านั้นเลย ชูจิยังอยากจะ…ช่วยเขาอยู่ไหม”

“ช่วยสิ”

“…”

“จนกว่าจะช่วยได้ ฉันจะไม่ปักใจเชื่อในสิ่งที่เห็นเด็ดขาดจนกว่าจะลากคอเพื่อนคนนั้นมาเค้นถามความจริงด้วยตัวเองได้ นั่นแหละ…คือตัวฉัน”

ผมหยิบฝักบัวขึ้นมาเปิดแล้วค่อยๆราดน้ำล้างฟองจากแชมพูออกให้ เส้นผมสีแดงที่เคยดูแปลกตาสำหรับผมในตอนแรกที่ได้เจอกัน บัดนี้มันกลายเป็นสีที่ผมชอบและรู้สึกอุ่นใจทุกครั้งที่ได้มอง

“เข้าใจแล้ว ชูจิจะเลือกทำในสิ่งที่เป็นตัวตนของตัวเองสินะ เพราะงั้นถ้าเป็นผม…ผมก็จะเลือกวิธีที่เป็นตัวผมเหมือนกัน!”

“หึ…”

“พุ่งเข้าชนแล้วอาละวาดให้เหมือนกับพายุไปเลย!”

แบบนั้นมีหวังตายหมู่แหงๆ…

ผมมองเจ้าลิงหัวแดงที่ชูกำปั้นขึ้นฟ้าด้วยพลังฮึกเหิมในจิตใจทั้งที่ยังหลับตาอยู่ รอยยิ้มเล็กๆผุดขึ้นบนใบหน้าเฉยเมยนี้นับครั้งไม่ถ้วน

หมับ…

ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมเอื้อมมือไปจับมือข้างที่ไต้ฝุ่นชูขึ้นเอาไว้แล้วกดลงมาให้อยู่ในท่าที่อีกฝ่ายต้องกอดคอผม ร่างบางเกร็งจนตัวแข็ง ผมใช้มืออีกข้างประคองใบหน้าของเขาให้แหงนขึ้นมาทางด้านหลัง เปลือกตาที่ปิดสนิทค่อยๆเปิดออก

“ชะ…ชูจิ”

ฟื้ดดด

ก้มหน้าลงสูดดมกลิ่นผมของไต้ฝุ่นไปเต็มปอด สายตาของเขาสั่นไหวพอๆกับมือขวาที่กำลังกอดคอผมอยู่ตอนนี้  ไอร้อนจากร่างกายของคนตัวเล็กกว่ากำลังปั่นป่วนจิตใจให้แตกกระเจิง

“หอม…”

“ชะ…ชูจิครับ”

“หืม…”

“คือว่า…ท่า…ท่านี้มัน…”

“มันทำไม…”

ถามพลางยื่นหน้าเข้าไปคลอเคลียกับซอกคอขาวหอม กดสันจมูกลงไปเพื่อสูดดมกลิ่นหายที่ทำให้ผมแทบคลั่งมาหลายต่อหลายครั้ง

“อื้อ…”

ร่างเล็กส่งเสียงครางเบาๆ ในหัวมีความคิดสองอย่างกำลังตีกันวุ่นเกี่ยวกับการกระทำของผมในตอนนี้และหลังจากนี้!

ความคิดฝ่ายสีขาวบอกให้ผมหยุดการกระทำอันติดเรทของตัวเองลงซะ จนกว่าจะจัดการปัญหาทั้งหมดในตอนนี้ได้เรียบร้อย ผมไม่ควรถลำลึกกับเจ้าลิงหัวแดงมากไปกว่าที่เป็นอยู่

ขณะที่เจ้าความคิดฝ่ายสีดำกลับบอกให้ผมสานต่อ ความสัมพันธ์ที่แนบแน่นทั้งร่างกายและจิตใจจะทำให้ไต้ฝุ่นยอมปริปากเล่าความจริงทั้งหมดให้ผมฟัง!

สานต่อ…ไม่สานต่อ…

เอายังไงดีวะ!

“ชะ…ชูจิ  อื้อ…ผม..ระ…รัก…”

“!!!”

ตึง!!!

ผมผละตัวออกจากร่างกายของไต้ฝุ่นด้วยความตกใจ มือข้างหนึ่งปัดไปโดนขวดสบู่เหลวและแชมพูบนชั้นจนร่วงกราว หัวใจเต้นระทึกมองไปยังประตูห้องน้ำที่ถูกเลื่อนเปิดออกไปพอประมาณทั้งที่ตอนเข้ามาผมปิดมันเรียบร้อยแล้ว

ใช่…

มีใครบางคนที่ไม่ใช่ผมและไต้ฝุ่นเป็นคนเปิดมัน!!!

“ชูจิ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”

“นายรออยู่ที่นี่นะ ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด”

ผมสั่งเสียงเข้มแล้วเดินออกจากห้องน้ำไปอย่างเร่งรีบ ในหัวนึกย้อนไปถึงภาพที่เห็นเมื่อครู่ สิ่งที่ทำเอาผมตกใจจนเกือบหัวใจวายนั่น!!!


ผู้หญิงในชุดแส็คสีขาวที่ยื่นหน้าเข้ามาจ้องมองผมกับไต้ฝุ่นจากทางประตูห้องน้ำ ทว่า*…เธอสวมหน้ากากแม่มดอยู่ด้วย!!!*


ฟิ้ว…

สายลมแรงพัดผ่านราวกับพายุบนดาดฟ้าของตึก ที่แทงก์น้ำมีคนที่ผมกำลังตามหายืนอยู่ มือข้างายปล่อยทิ้งลงข้างลำตัว มือขวายกขึ้นจับหน้ากาก ‘แม่มด’ ที่มีจมูกยาวยื่นออกมาอย่างน่ากลัวไว้ เส้นผมสีทองจนเกือบขาวเหมือนแฟนธ่อมและผู้หญิงที่ถูกขังไว้ในบ้านของท่านอธิการฯราวกับถอดแบบ มันปลิวไสวไปตามแรงลมต้องกับแสงจากดวงจันทร์ คล้ายกับเธอกำลังเปล่งประกายท่ามกลางความมืด…

“สวัสดีค่ะ”

“เธอคือ…ผู้ก่อตั้งใช่ไหม”



บับเบิ้ลบิวชวนคุย**:**

สวัสดีค่า คิดถึงบิวและนิยายเรื่องนี้กันไหมเอ่ย กลับมาอัปเพิ่มแล้วน้า รอบก่อนอัปไว้ 50% วันนี้มาอัปอีก 50% นะคะ ในที่สุดตัวละครปริศนาผู้กุมกุญแจที่จะไขเอาความจริงทุกอย่างไว้ก็ปรากฏตัวขึ้นแล้ว! แองเจิ้ลหรือก็คือ ‘แม่มด’ เธอจะเป็นพี่สาวของอสุรกายแฟนธ่อมที่หายตัวไปอย่างที่พวกเขาสันนิษฐานหรือไม่ แล้วการปรากฏตัวของเธอในครั้งนี้มีจุดประสงค์อะไรกันแน่ เพราะอะไรถึงเลือกที่จะมาหาอาจารย์เรียวกันล่ะ? ปริศนาเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆแล้วนะคะ  พลาดไม่ได้สักตอนแล้ว!

เรื่องนี้ตีพิมพ์กับสนพ.เฟยฮุ่ยนะคะ เป็นสนพ.เปิดใหม่ไฟแรงจ้า อีกไม่นานก็จะเปิดพรีฯแล้ว ฝากอุดหนุนรูปเล่มด้วยน้า มีวางขายตามร้านหนังสือและอีบุ๊คแน่นอนจ้า

เพจสนพ.เฟยฮุ่ย**https://www.facebook.com/feihuibooks/**



หน้าปกจ้า  ใกล้เสร็จแล้วน้าาา



ความคิดเห็น