AU

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 50 ตกลงปลงใจ 1

ชื่อตอน : ตอนที่ 50 ตกลงปลงใจ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 269

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ค. 2561 19:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 50 ตกลงปลงใจ 1
แบบอักษร

ตอนที่ 50 ตกลงปลงใจ 1

**“ผมลดให้ เหลือเพียง 5,000 เหรียญทองเป็นไง และผู้มัดการค้าของกิลด์ผมกับกิลด์พี่สาวในอนาคตอีก นี่แบบสุดๆ ขนาดที่ขุดเลือดขุดเนื้อผมเลยนะ (บ้านเอ็งสิ)” ไผ่พูดโน้มน้าวโดยการลดราคาแบบบ้าระห่ำ แม้แต่โรสที่ฟังอยู่ถึงจะรู้ว่าราคา 5000 เหรียญทองนี้ก็คือเงิน 1 ใน 3 ส่วนของกิลด์เธอเลยทีเดียว แต่กระนั้น

**“ตกลง ฉันตกลงตามนี้” โรสตอบรับโดยไม่ต้องคิด หากมองดูอีกสักนิดจะเห็นรอยยิ้มอันแสนเจ้าเล่ห์ที่มุมปากของไผ่ แต่กระนั้นราคา 5000 เหรียญทองนั้นถือว่าน้อยสุดๆ แล้ว

**แต่หากเปรียบเทียบกับเขตแดนปีศาจ เขตแดนอสูร หรือเขตแดนอื่นๆ ที่นอกเหนือจากเขตแดนเทพ ระดับอาวุธระดับปกติของที่นั่นคือ 5 ดาว ส่วนราคาจริงๆ แล้วหากเปรียบเทียบโดยราคาเป็นเหรียญทองก็ประมาณเล่มละ 100-200 เหรียญทอง แต่กระนั้นอาวุธ 8-9 ดาวยังถือว่าเป็นของหายากอยู่ดี

**โรสเธอได้โอกาสครอบครองอาวุธที่อาจมีระดับสูงกว่า 10 ดาว ก็ถือว่าโชคดีมหาศาล เพราะการสร้างอาวุธระดับนี้นั้นมีเพียงน้อยตนที่สร้างได้ ย้ำว่าน้อยตน ตนในที่นี้รวมถึงผู้ที่ไม่ใช่มนุษย์ด้วย

**นอกเรื่องไปมากแล้วขอกลับเข้าเรื่องแป๊บ

**เมื่อโรสตอบตกลงไผ่ก็พยักหน้าพอเป็นพิธีแล้วตอบด้วยน้ำเสียงอันสุภาพ

**“พี่สาว รออีกประมาณ 1 อาทิตย์นะครับ เพราะขบวนการสร้างอาวุธของพี่สาวนั้นมีหลายขั้นตอน แต่ว่าด้วยการที่ผมลดราคาไปตั้งมากมายขนาดนี้ ผมขอรบกวนพี่สาวอีกเรื่องหนึ่งได้หรือไม่” ไผ่เมื่อได้ทีก็เกลี้ยกล่อมโรสเข้าประเด็นต่อไปทันที

**“ว่ามาสิ ถ้าฉันทำได้ล่ะนะ” โรสแม้จะพึ่งตกลงราคาไปหมาดๆ แต่ความดีใจก็แฝงในตัวเธออย่างเปี่ยมล้น เธอยินดีช่วยทุกอย่างหากทำได้

**“ขอรบกวนพี่สาวไปตระเวนซื้อแร่เหล็กมาให้ผมที เอาเยอะๆ เลยนะ” ไผ่คิดทำการค้าโดยไม่รีรอ เพราะเขาประมวลแล้วว่า เมื่อรออาวุธปรับสภาพในแต่ละขั้นตอน เขาจะตีอาวุธธรรมดาๆ ณ ตอนนั้นเพื่อทำรายได้เข้ากระเป๋าตน

**“ได้สิ นายต้องการเมื่อไหร่ล่ะ” โรสตอบตกลงโดยไม่คิด เพราะแค่รวบรวมแร่เหล็กนั้นไม่ได้ยากเย็นอะไร อีกอย่างโรงทำอาวุธขนาดใหญ่ของกิลด์เธอนั้นมีแร่ต่างๆ อยู่มากมายจึงไม่เป็นเรื่องยาก และเธอก็ให้แร่เหล็กฟรีๆ อีกด้วย

**“เย็นนี้เลยได้ไหมพี่สาว” ไผ่พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและชวนหลงใหล

**“ได้งั้นเดี๋ยวฉันจะไปสั่งให้ลูกน้องขนแร่เหล็กมาให้ เยอะใช่ไหม” โรสพยักหน้าเป็นเชิงว่าไม่มีปัญหา

**“ใช่แล้วครับพี่สาว ถ้ายังไงเรื่องราคาแร่เหล็กพี่สาวคิดเงินกับผมได้เลยนะ” ไผ่พูด และทำสีหน้าเศร้าๆ บ่งบอกเป็นนัยๆ ว่า ตนไม่มีเงิน (500 จากโรสเมื่อครั้งก่อน และเงินอีกจำนวนหนึ่ง นี่เรียกว่าไม่มีเงินสินะ) ”

**“ไม่จำเป็นหรอก นายขาดทุนมามากแล้ว เรื่องแร่เหล็กฉันให้ฟรีๆ เลยแล้วกัน” โรสพูดด้วยความใส่ใจและเห็นใจ ส่วนข้างในใจไผ่ปรากฏคำว่า *เยี่ยมเฮ้ย* อยู่เต็มประดา

**“ขอบคุณครับพี่สาว งั้นเพื่อไม่ให้ทางกิลด์ของพี่สาวเสียเปรียบ ผมจะให้แร่ระดับต่ำของผมก้อนหนึ่งนะ” ไผ่ไม่พูดเปล่าหยิบแร่โลหะระดับต่ำจากมิติอากาศธาตุออกมาแล้วนำผ้ามาห่อ จากนั้นก็ยื่นให้โรส

**เธอก็รับไว้แล้วยัดใส่ในกระเป๋า

**“งั้นฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวตอนเย็นๆ ลูกน้องจะขนแร่มาให้” โรสรีบตัดบท

**“ครับผม โชคดีนะครับพี่สาว” ไผ่โบกมือให้อย่างรู้งาน โรสหันหลังแล้วเดินออกไป เธอมุ่งหน้าไปยังกิลด์ของเธออย่างรวดเร็วด้วยความตื่นเต้น

**ส่วนไผ่ก็กลับเข้าโรงหลอมพร้อมกับแร่ระดับกลาง และเศษดาบเกล็ดทิวา

**“เพื่อพี่สาวสุดน่ารัก งั้นเดี๋ยวผมสร้างอาวุธพันธสัญญาให้ก็แล้วกัน” ไผ่กล่าวเบาๆ แล้วเข้าไปจัดการทำอาวุธระดับพิเศษ

**ส่วนโรสเมื่อกลับมาถึงกิลด์ก็สั่งงานให้สมาชิกนำแร่เหล็กไปส่งยังโรงตีเหล็กกิลด์โครบิสอสจำนวนมาก กะรวมๆ แล้วประมาณ 4 คันรถม้า

**เมื่อช่างตีเหล็กประจำกิลด์เห็นการสั่งงานแบบนั้นก็เข้ามาถามด้วยความสงสัย แต่โรสไม่ตอบอะไร เพียงแต่เธอยื่นแร่โลหะระดับต่ำของไผ่ให้

**ช่างก็รับมาแบบ งง ๆ แต่เมื่อเปิดดูของที่อยู่ข้างในห่อผ้าถึงกับนิ่งงันไปนานกว่า 5 นาที โรสเรียกหลายครั้งกว่าเขาจะได้สติ

**“นะ นายท่าน ปะ ไปเอาสิ่งนี้มาจากไหน” เขาถามด้วยท่าทีตะกุกตะกัก

**“มีคนให้มา ว่าแต่พอจะนำไปสร้างอะไรได้ไหม” โรสถามกลับทันที นายช่างพยักหน้าแล้วนำเข้าไปวางไว้แท่นตี จากนั้นก็ลงค้อนเพื่อทดสอบความแข็งแกร่งของแร่โลหะ

**ผลปรากฏคือเมื่อค้อนกระทบกับตัวแร่ ตัวค้อนถึงกับลั่นเปรี๊ยะแล้วสลายเป็นผุยผงทันที ทิ้งไว้แต่มือที่ชุ่มไปด้วยเลือดของนายช่างที่นิ่งงันด้วยความตกใจสุดขีด

**นี่มันแร่อะไรกัน บ้าไปแล้ว เคยมีแร่แบบนี้ด้วยเหรอ ทำไมเขาถึงไม่รู้จักมัน

**นายช่างค่อยๆ เดินแล้วยื่นแร่ให้กับโรสอย่างสั่นกลัว

**“ขออภัยท่านหญิง ข้าไม่สามารถทำอะไรเเร่นี้ได้ สิ่งนี้เป็นของสูงส่งจนเกินไปเกินกว่าคนต่ำต้อยอย่างข้าจะแตะต้อง” เขาพูดด้วยท่าทางที่ตื่นกลัวสุดขีด กลัวว่าโรสจะพลั้งมือสังหารเขา เพราะเธอคนนี้ไม่ได้ใจดีรอย่างที่คิด แต่กระนั้น

**“อืม ข้าเห็นแล้ว ช่างเถอะ” โรสหยิบแร่นั้นมาแล้วยัดเข้ากระเป๋าทันที

**เป็นอย่างที่หมอนั่นพูดจริงๆ ว่าค้อนระดับต่ำไม่สามารถตีมันได้ นี่ขนาดแร่ระดับต่ำยังขนาดนี้ แล้วแร่ระดับกลางที่เปล่งประกายอันน่าทึ่งยิ่งกว่านี้เล่า

**“ฉันอยากจะเห็นอาวุธของฉันเร็วๆ แล้ว แทบจะทนรอไม่ไหวเลยล่ะ..นายไผ่”

******.................................................................................................

บาย!!!!!!!!!!! [kp++++++++**************************************************************************

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น