แมรี่แลนด์

Welcome to the world of Maryland. ขอต้อนรับสู่โลกของแมรี่แลนด์ นิยายรักอีโรติกแบบวัยรุ่น ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและรับชมนะคะ หากผิดพลาดประการใด แมรี่ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

ชื่อตอน : EP.2 ศักดิ์ศรี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2561 07:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.2 ศักดิ์ศรี
แบบอักษร

ร่างแบบบางของโมลิบีเดินตรงไปยังแปลงเกษตรที่เธอหลงรัก ชีวิตทั้งชีวิตเธอขอมอบให้กับมัน ขณะที่เธอกำลังถางหญ้าดายหญ้าอยู่นั้นก็มีเสียงหนึ่งเอ่ยเรียกเธอขึ้น

“โม! โม!” เสียงนั้นเป็นเสียงของผู้ชายซึ่งเธอจำมันได้ดี

“อะไรกันนักหนาว่ะเฮีย!!” เสียงเล็กเอ่ยขึ้นอย่างหงุดหงิด คนกำลังจะเข้าสู่โหมด กวนกันอยู่ได้!

“วะ! ไอ้น้องเวรนี่ นี่กูพี่มึงนะ พี่มึงนะ” วอเทอร์ ชายหนุ่มรูปร่างสูงกำยำผิวสองสี อดีตเดือนคณะเกษตรของเรา แต่ตอนนี้พี่แกน่ะแก่แล้ว ขึ้นปี 4 เตรียมจบไปช่วยงานทางบ้านที่ค่อนไปทางรวยมหาศาลเรียบร้อย

“เออๆ มีไร” โมลิบีเอ่ยถามส่งๆไปงั้น ตัดรำคาญ

“วะ! ไอ้โม! มึงจะคุยกับพี่มึงดีๆไม่ได้หรอวะ” วอเทอร์ยังคงยืนจังก้าพูดจาเรียกร้องความสนใจอยู่นั้น

“พูดมาเลยดีกว่าเฮียว่ามีไร” เธอรู้นิสัยไอ้พี่ชายคนนี้ดี ว่าถ้าไม่มีเรื่องเดือดร้อนนะ มันไม่โผล่หน้าหล่อๆของมันมาหรอก มัวไปหลีสาว นอนกกสาวจนจะเป็นเอดส์ตายละมั้ง อี๋! พูดละสยอง

“แหะๆ”

วอเทอร์เปลี่ยนโหมดอย่างรวดเร็ว ไอ้น้องคนนี้มันรู้ทันเขาไปซะทุกเรื่องเลย พลางเกาหัวแกรกๆ แก้เก้อ

“ว่ามา”

โมลิบียืนกอดอกตั้งใจฟังไอ้เฮียบ้ากามที่วันๆไม่ค่อยจะทำห่าอะไร แต่ก้อเรียนท็อปตลอด เธอละสงสัยจริงๆว่าสมองทำด้วยอะไร แล้วเฮียแกก้อทำท่าเหมือนหมาหงอยค่อยเดินเข้ามาใกล้คนตัวเล็กตรงหน้า

“คือว่าเฮีย..เฮียจะขอให้โมช่วยไปแข่งประชันความสวยกับไอ้พวกวิศวะให้พวกเฮียหน่อยครับ”

“ก็แค่นั้น”

วอเทอร์เอ่ยพูดจาไพเราะเสนาะหูจนเธอแสลงหู นี่แหละคราวมีเรื่องให้ช่วยละทำมาพูดดี มีคงมีครับ น้องมงน้องโม ทีตอนไม่เห็นหัวกูนี่ อีโมอย่างนั้น อีโมอย่างนี้ ถุย! แต่เอ๊ะ! แข่งอะไรนะ! กับพวกวิศวะอย่างนั้นหรอ! ม้ายยยยยยย!!

“ไม่!! ไม่!! ไม่!!” เมื่อตั้งสติได้โมลิบีก็ส่ายหน้าเป็นพัลวัน ถ้าจะให้เธอไปยุ่งกับไอ้พวกนั้นนะ ขอตายเสียดีกว่า

ใช่แล้วค่ะทุกคน โมลิบีคนนี้ขอบายกับคณะป่าเถื่อนพวกนี้ค่ะ เรื่องมีอยู่ว่าคณะวิศวกรรมศาตร์และคณะเกษตรศาตร์ ถูกก่อตั้งขึ้นมาพร้อมกัน เป็นคณะแรกๆของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งนี้ นั่นก็คือ MT University ซึ่งเป็นสาขาย่อยที่มาจากอเมริกา ไฮโซมั้ยละคะ เป็นบุญตูดที่ได้มานั่งเรียนที่นี่จริงๆ ต้องขอบคุณในความฉลาดของตัวเอง พอๆก่อนเรื่องนั่น MT University มีการปรับใช้ให้ภาควิชาสำคัญในประเทศเราเป็นคณะก่อตั้งรุ่นแรก นั่นก็คือคณะวิศวกรรมศาตร์และคณะเกษตรศาตร์นั่นเอง

แต่!!!

แทนที่ทั้งสองคณะนี้จะรักและปรองดองกันฉันเพื่อน แต่กลับกัดกันเหมือนหมา! แข่งขันกันทุกเรื่อง! ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กเท่ามด ใหญ่ไปถึงเท่าไดโนเสาร์ล้านปี ก็แข่งกันเข้าไป แต่ก็เอาเถอะ อีกแค่ปีกว่าๆ เธอก็จะเรียนจบออกไปเป็นอิสระแล้วววววว.......

“ไม่ได้!! มึงต้องไปแข่งให้เฮียนะโม!”

ผึงง โมลิบีสะดุ้งเฮือกเมื่อไอ้เฮียมันตะคอกแสกหน้าเธอจนน้ำลายกระเด็นเปรอะทั่วหน้างาม

“ไอ้เฮีย!! กูไม่ไป!! ครั้งที่แล้วก็ทำกูเกือบตาย! เฮียมึงจำไม่ได้หรอวะ!” ร่างเล็กตะคอกกลับอย่างไม่ลดละ คราวที่แล้วให้เธอไปแข่งกินส้มตำกับไอ้พวกเถื่อน ท้องเสียเกือบตาย

“เออๆ คราวที่แล้วเฮียขอโทษ แต่คราวนี้มันสำคัญมากนะ ถ้าเราแพ้พวกมันจะเยาะเย้ยเรายันลูกบวชเลยนะเว้ย”

“อะไรวะเฮีย มันไม่ขนาดนั้นหรอก ปลงๆบ้างเถอะ”

“ไม่ได้เว้ย มันเป็นศักดิ์ศรี!ของคณะเรา มันจะทำให้มึงยืนอยู่ในสังคมได้โดยที่พวกมันจะไม่มาก่อกวนเราอีก!”

“โว้ยย รำคาญ! เห็นก็พูดแต่แบบนี้ตลอด!”

“เฮ้ย! แต่มันว่าคณะพวกเรามีแต่คนจืดๆชืดๆ บอยๆ ทอมๆ ไม่มีชะนีสวยๆสักคน! มันว่าพวกเราหน้าปลวกเลยนะเว้ยโม!”

“โอ้ยย ทำยังกะพวกคนป่านั่นมันไม่เหมือนเรา คณะพวกมันก็มีแต่ผู้ชาย ชะนีก็นับคนได้ เฮียจะไปสนใจทำไมวะ”

“ก็มันเป็นศักดิ์ศรีไงวะ!”

“แล้วทำไมเฮียไม่ไปขอร้องอีโซดากับอีข้าวละวะเฮีย พวกมันสวยกว่าฉันตั้งเยอะ”

“โซดามันแรดไปส่วนข้าวมันจะไปสู้อะไรเขาได้ เอามึงนี่แหละเหมาะสุด นมใหญ่ด้วย ช่วยเฮียไม่ได้หรอวะ ครั้งนี้เฮียจ้างเลยเอา!”

“ไอ้เฮีย!! มึงหยุดมองนมกูเลยนะ!! เฮียบ้ากาม!”

ทันทีที่เฮียวอพูดจบ โมลิบีก็สวนด่าไอ้เฮียไป แต่เอ๊ะ! หูของอีโมคนนี้ก็ผึ่งกับคำว่าจ้างทันที คำว่าจ้าง ผลตอบแทนก็คือเงิน!!! เงิน!! แล้วก็เงิน!!!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}