แมรี่แลนด์

Welcome to the world of Maryland. ขอต้อนรับสู่โลกของแมรี่แลนด์ นิยายรักอีโรติกแบบวัยรุ่น ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและรับชมนะคะ หากผิดพลาดประการใด แมรี่ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

ชื่อตอน : EP.1 INTRO

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2561 07:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.1 INTRO
แบบอักษร

INTRO

MOLIBI

สวัสดี ฉันชื่อโมลิบี เรียนอยู่คณะเกษตรศาสตร์ ปี3 มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง วันๆก็ไม่ได้ทำไร ปลูกผัก ปลูกผัก แล้วก็ปลูกผัก ตัวก็จะมอมแมมเปื้อนดินหน่อยๆ

แต่ขอโทษ คณะนี้ไม่ได้โง่นะ วิชงวิชาเคมีก็เรียนแบบคร่ำเครียด ไม่เป็นสองรองใคร ทดลองพันธ์ุไม้ วิทยาศาสตร์ก็เข้ามา หน้าตาฉันก็...ออกจะบ้านๆ ธรรมดาๆ แต่ไม่รู้ทำไมถึงติดท็อปดาวเดือนก็ไม่รู้ เขาคงจะมองเห็นเหง้าหน้าประหลาดๆ บางส่วนของฉันละมั้ง คิดงั้นนะ

ส่วนฐานะทางบ้านก็พออยู่พอกินแต่จะหนักไปทางจนเสียมากกว่า บุญบารมีหนุนนำให้ฉันสอบชิงทุนได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่ค่าเทอมแพงอันดับต้นๆ ของประเทศ เพราะจบไปไม่มีตกงานแน่นวล นี่ก็มีบริษัทมาติดต่อฉันไว้แล้วนาา ไม่ได้โม้

แต่ถึงยังงั้นฉันก็ต้องทำงานพิเศษหาเงินเลี้ยงชีพช่วยพ่อแม่อีกแรง ซึ่งข้อนี้แหละที่ฉันเริ่มเครียด เพราะเป็นกฎเหล็กของที่นี่ คือ ห้ามนักศึกษาทำงานพิเศษ เพราะเคยมีนักศึกษาหญิงคนหนึ่งถูกขมขื่นโดยนายจ้างเพราะคิดอุตริอยากลองทำงานพิเศษ อาจจะเป็นเพราะว่านักศึกษาที่นี่ส่วนใหญ่ร่ำรวยเป็นทุนเดิมอยู่แล้วจึงเห็นเป็นเรื่องตลก ว่าเป็นข่าวลือบ้างล่ะ ไร้สาระบ้างล่ะ แต่ก็นั่นแหละนะ ยังไงฉันก็ต้องยอมแหกกฏนั่นอยู่ดี เพราะฐานะไม่มีอันจะกินเหมือนใครเขานี่นา จริงมั้ย?

“โม!” แล้วมีเสียงหนึ่งเรียกฉันขึ้น มันคือเพื่อนสนิทฉันเองแหละ มันชื่อโซดา สาวสวยแซบซ่าตามชื่อ บ้านรวยทำธุรกิจส่งออกพันธุ์ไม้หลายชนิด จึงมีเหตุจำเป็นให้มันต้องมาเรียนคณะนี้ มันชอบอ่อยรุ่นพี่ให้ช่วยงานประจำ

“อีโม! กูเรียกมึงไม่ได้ยินรึไง!” จากโม กลายเป็น อีโม นี่แหละมัน

“เออ! ได้ยินมีอะไร!” ฉันกระแทกเสียงถามมันไป ก่อนมันจะกระแทกก้นนั่งแรงๆ ข้างฉัน กลัวจริงๆว่าก้นมันจะแตกเสียก่อนจะมีผัว

“พูดดีๆกับเพื่อนรักไม่ได้รึไง กูน้อยใจนะ!” ห๊ะ น้อยใจเนี่ยนะ อีเพื่อนบ้า อารมณ์ไหนเนี่ย

“อืมๆ มีไร กูก็พูดแบบนี้ทุกวันป่ะวะ” ฉันบอกมันไป

“กูปิ้งรุ่นพี่คนหนึ่ง” แล้วมันก็กระซิบที่ข้างหูฉัน

“อีกแล้ว!”

“คนนี้จริงจัง”

“กูเห็นมึงบอกจริงจังทุกครั้งอะ อ่อยให้เขาอยากแล้วสะบัดตูดหนี ระวังเหอะ จะเจอของจริงเข้าสักวัน” ใช่แล้ว โซดามันชอบอ่อยคนนู้นคนนี้ไปเรื่อยตามประสา ส่วนฉันก็จะเงียบๆ แต่เห็นฉันอย่างนี้ผู้ก็ติดอยู่เหมือนกันนะ อิอิ

“มึงอะ” มันทำท่ากระฟัดกระเฟียดใส่ฉัน ทำงอลตูดบิด หยิกแก้มฉันบ้าง หอมแก้มฉันเป็นการลงโทษบ้าง จนรุ่นน้องตั้งเพจคู้จิ้นให้ฉันกับมัน เฮ้อ โลกไปไกลกว่าที่คิดนะ

แต่..แต่..แต่.. กลุ่มฉันไม่ได้มีแค่นี้นะ ยังมีเก้ง กวาง บาง ชะนีอีกเพียบ แต่ที่สนิทกันจริงๆก็นู้นอีกตัว เอ้ย อีกคน เดินแรดแอ๊บแตกมานู้น

“ไฮ ชะนี” แล้วมันก็ทักพวกฉันขึ้น

“ไฮ กะเทย” ฉันกับโซดาทักตอบมันไปตามประสา

“อิพวกนี้! บอกแล้วไงว่าอย่าเรียกฉันแบบนั้น! ฉันแมนนะยะ!” พีนัท หรือเรียกมันสั้นๆว่า นัท รูปหล่อพ่อรวย ชื่อออกฝรั่งๆเพราะมันเป็นลูกครึ่ง แต่เสียอย่างเดียวมันชอบไม่ป่าเดียวกัน พวกชะนีทั้งหลายก็อดค่ะ

“หราาาาาา” ฉันกับโซดาทำหน้าเบื่อจิตกับความแอ๊บของมัน

“ชิ พวกชะนี” ส่วนอีนัทก็บ่นปอดๆแปดๆตามประสามัน

“นี่โม ใกล้จะปิดเทอมแล้ว มึงจะไปไหนมั้ยว่ะ” โซดามันถามฉันขึ้น

“คงกลับบ้านมั้ง” บ้านฉันอยู่ต่างจังหวัดในแถบภูเขา ถ้าฉันว่างๆก็จะกลับบ้าน หรือไม่ก็ทำงานพิเศษในเมืองหลวง

“ไปเที่ยวกันป่ะ”

“เที่ยวไหน กูไม่มีเงิน”

“โอ้ยย เพื่อนมึงมีแต่รวยๆ มึงจะห่วงทำไมวะ”

“ก็กูไม่ชอบเกาะเพื่อนกิน มึงอย่าพูดแบบนั้นกับกูอีกนะ” ฉันบอกมันไปแบบติดเคืองๆ ถึงจะจนฉันก็ไม่เอาเปรียบใครหรอกนะ

“ขอโทษ แต่กูอยากไปเที่ยวกับมึงกับอีนัทแล้วก็อีข้าวหนิ แล้วไอ้งานพิเศษอะก็เลิกทำเถอะ กูไม่อยากให้มึงทำ” โซดามันพูดขึ้น อีข้าว ก็คือเพื่อนสนิทอีกคนหนึ่งชื่อเต็มนางคือ รวงข้าว สาวสวยอ่อนหวานน่ารัก แต่ใครจะรู้อินี่ก็แรดตัวแม่เลยค่ะคุณ

“ยิ่งมึงชวนกูเที่ยว กูต้องยิ่งทำงานหาเงินไปเที่ยวกับมึง” ฉันบอกมันไป มันก็ทำหน้ายู่นี่ใส่ฉัน

“งั้นฉันจ้างแกไปเที่ยวกับฉัน ชะนี” พีนัทพูดขึ้นบ้าง

“อีพวกนี้ กูไม่คุยกับพวกมึงแล้ว ไปเรียนดีกว่า” ฉันบ่นๆพวกมันไปก่อนจะลุกขึ้นแล้วเข้าไปในแปลงต้นข้าวโพดที่กำลังเติบโตสวยงามด้วยฝีมือฉันเอง

“โม! อีโม! มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน!” แล้วเสียงแหลมๆของพวกมันก็ดังตามมาติดๆ เฮ้ออ....

MOLIBI END

..........................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}