เจ้าหญิงราตรี

ขอขอบพระคุณสำหรับการสนับสนุนนิยายเรื่องนี้ค่ะ ขอให้มีความสุขและเพลิดเพลินไปกับการอ่านนะคะ ^.^

5. บทเรียนความทรมาน ::NC::

ชื่อตอน : 5. บทเรียนความทรมาน ::NC::

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 106.9k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2558 11:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5. บทเรียนความทรมาน ::NC::
แบบอักษร

5

บทเรียนความทรมาน
 
 
 
 
' ตลอดเวลาที่คุณพ่อเริ่มล้มป่วย คุณแม่ก็แทบไม่เป็นอันทำอื่นใด... ตัวพี่เองยอมทุ่มเททุกอย่างเพื่อบริษัทที่ท่านสร้างขึ้นมา และเราล่ะภาดา น้องพี่ถึงเวลาแล้วที่เธอต้องทำเพื่อคุณพ่ออย่างจริงๆจังๆเสียที ' ประโยคเดิมเช่นนี้ถูกกลอซ้ำไปมาในวังวนความคิดของหญิงสาวร่างบาง  เธอเหม่อลอยไปยังลำธารสายยาวที่ทอดไกลไปจนสุดสายตา มืดมิด เงียบเหงาและไร้จุดจบ มันช่างเหมือนกับชีวิตของเธอเสียเหลือเกิน... 
       เจ้าของใบหน้างดงามคิดไม่ตกว่าเธอควรทำเช่นใด ในเมื่อทั้งสองเรื่องซึ่งเกิดจากความต้องการของชายสองคนนั้นเปรียบเสมือนเส้นขนาดที่ไม่มีวันมาบรรจบกันได้ แต่ทว่าผลลัพท์ที่จะเกิดขึ้นกลับคือการรักษาไว้ซึ่งบริษัทของผู้เป็นบิดาของตน
" คุยเสร็จแล้วทำไมไม่รีบกลับเข้าไปด้านในงาน ไม่รู้รึไงว่าผมรออยู่ " เสียงคุ้นหูที่ไม่ต้องหันหลังไปมองภาดาก็รู้ว่าเป็นใคร เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะหมุนตัวไปเผชิญหน้ากับชายร่างสูงที่เสมือนกับซานตานในร่างเทพบุตร !!
" ใช่ค่ะ ฉันไม่รู้ "
" นี่คุณย้อกย้อนผมงั้นหรอภาดา ! " ยิ่งฟังคำตอบจากปากสาวเจ้า เขาก็ยิ่งอดโมโหไม่ได้ด้วยในใจก่อนหน้านี้เป็นกังวลว่าภาดาจะเปลี่ยนใจและยอมทิ้งทุกอย่างที่เป็นข้อเสนอของเขาและหนีกลับไปพร้อมพี่ชาย 
" ฉันป่าว ก็ฉันไม่รู้จริงๆ " เธอยังคงตอบอย่างไร้เดียงสา และประโยคไรเดียงสาเหล่านี้แหละมันมักจะสร้างความอารมณ์หงุดหงิดให้กับอีกฝ่ายเสมอ
" ช่างเถอะ! ว่าแต่คุณคุยอะไรกับพี่ชายจอมเจ้าเล่ห์ของคุณ ทำไมต้องทำลับๆล่อๆ "
" ไม่มีอะไรสำคัญหรอกค่ะก็แค่สนทนากันตามประสาพี่น้อง อ่อ! พี่ชายฉันไม่ใช่จอมเจ้าเล่ห์ ประโยคนี้ฉันว่ามันเหมาะกับคุณมากกว่า ! "
" หึ!! คุณน่ะรู้จักพี่ชายของคุณน้อยเกินไปแล้ว "
" งั้นหรอ... แต่อย่างน้อยฉันก็รู้จักและเชื่อใจเขาได้มากกว่าผู้ชายอย่างคุณ !! " ภาดากระแทกเสียงใส่ด้วยความไม่พอใจ ไม่รู้ว่าเพราะร่างสูงตรงหน้าพูดแทงใจดำหรือเพราะคำสบประมาทต่อเธอกันแน่  แต่จะว่าไปแล้วหลังจากผู้เป็นบิดาล้มป่วยลง ความสัมพันธ์ระหว่างเธอและพี่ชายอย่างแมนตันก็ค่อยๆเหินห่างมากขึ้นเรื่อยๆ จนบางทีเธอก็ไม่แน่ใจว่าความจริงแล้วเธอรู้จักผู้ชายที่ชื่อว่าแมนตันดีแค่ไหน... 
" คนอย่างผมมันไม่น่าไว้ใจตรงไหน หืม!? " เคลย์เขยิบร่างกายเข้าไปประชิดคนตัวเล็กตรงหน้าอย่างเร็วไว มือหนาเอื้อมไปกระชากภาดาเข้ามาในห้องกอดและกระชับมันไว้อย่างเหนียวแน่น 
" นี่ปล่อยฉันนะ !! " 
" หยุดดิ้นเดี๋ยวนี้ ! ไม่อย่างนั้นผมจะไม่หยุดแค่กอดแน่นอนภาดา "
คำขู่ของคนร่างสูงได้ผลอัตโนมัติ ภาดานิ่งเงียบเป็นท่อนไม้ เธอรู้ดีว่าชายตรงหน้าพูดจริงและทำจริง 
" ฉัน เกลียด คุณ ! " 
" ผมก็ไม่ต่าง " เค้าตอบกลับเป็นภาษาอังกฤษด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง
" คุณไม่รู้สึกทรมานบ้างรึไงที่ต้องเห็นหน้าฉัน ลูกสาวคนที่เคยทำลายครอบครัวคุณ "
" ทรมานสิ แต่พอเห็นว่าคุณทรมานกว่า ความทรมานที่ผมมีมันก็เบาลงเยอะ ยิ่งเห็นสีหน้าพี่ชายคุณวันนี้แล้วผมยิ่งโครตจะรู้สึกดีเลยก็ว่าได้ ! " 
         ร่างบางได้แต่สะกดอารมณ์โมโหไว้ภายในจิตใจ ดวงตาคู่สวยเพ่งมองเข้าไปยังนัยน์ตาดุตรงหน้าอย่างไม่ละสายตา น้ำใส ๆ เริ่มเอ่อล้นท้วมดวงตาก่อนจะไหลรินลงอาบแก้มนวลขาวอมชมพูทั้งสองข้างของเธอ การที่เธอต้องโมโหแต่กลับทำอะไรไม่ได้แม้แต่น้อยมันทำให้เธอรู้สึกอยากจะระเบิดร่างกายให้แตกเป็นเสี่ยงและหายไปจากชีวิตผู้ชายที่ชื่อว่าเคลย์!!
 
 
        สามชั่วโมงผ่านไป ภาดาถูกพากลับมายังห้องพักเดิมที่เธอพักอาศัยอยู่เมื่อคืนก่อน แท้จริงแล้วตึกสูงสุดหรูแห่งนี้ก็คือโรงแรมชื่อดังในเครือเคลย์กรุ๊ปนั่นเอง ชั้นบนทั้งหมดถูกใช้เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเคลย์ ไม่เคยมีใครได้ย่างก้าวขึ้นไปหากไม่ได้รับคำอนุญาติจากผู้เป็นเจ้าของ ! 
" ผมอยากสระผม " 
" เชิญคุณอาบน้ำก่อนตามสบายค่ะ ฉันจะไปนั่งพักในห้องนั่งเล่นแล้วกัน " พูดจบร่างบางก็เตรียมปลีกตัวไปยังทิศทางห้องนั่งเล่น
" เดี๋ยว! คุณยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น " มือหนาขว้าข้อมือเล็กจนเกิดปรากฏรอยแดง
" โอ้ย! ฉันเจ็บนะ วันนี้คุณยังทรมานฉันไม่พออีกรึไงกัน "
" ยัง! อย่าลืมสิ...คุณคือทาสของผม! "
" คุณต้องการอะไรอีก " 
" ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก แค่คุณต้องเข้าไปสระผมให้ผมในห้องน้ำเดี๋ยวนี้ ผมจะไปรอคุณ 3 นาทีกับการเปลี่ยนเสื้อผ้าไปอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ " สั่งจบร่างสูงก็สาวเท้ายาวเดินนำลิ่วไปยังห้องน้ำหรูทันทีทิ้งให้ร่างบางตกอยู่ในสถานะการ์ณกลืนไม่เข้าคลายไม่ออกอีกครั้ง
 
       ร่างเล็กในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวสะอาดตามองผ่านม่านสีขุ่นด้วยความกังวล  เธอไม่ชอบเลยที่ต้องตกอยู่ในสถานการ์ณเช่นนี้และยิ่งในชุดวาบหวิวแบบนี้ด้วย มันทำให้หัวสมองเธอตื้อไปหมด
" รีบเข้ามาสิ มัวรออะไรอยู่ " คนอยู่ในอ่างน้ำจากุดซี่สุดหรูเอ่ยปากออกมาทั้งๆที่ตนยังคงปิดเปลือกตาสนิท 
หลังหนาหันนอนพิงในอ่างอาบน้ำอย่างสบายใจ ศรีษะนอนพาดบนขอบอ่างราวกับเด็กน้อย ภาดาเปิดม่านพลาสติกออกและค่อยๆเดินตรงเข้ามาใกล้กับขอบอ่างบริเวณเหนือศรีษะเคลย์ เธอหย่อนตัวลงนั่งบนหินอ่อนขอบอ่างน้ำพร้อมกับหัวใจที่เต้นตึกตักจนไม่เป็นจังหวะ 
      ไม่ต้องรอให้เจ้าของร่างเปลือยเปล่าในอ่างน้ำหรูเอ่ยปากสั่ง น้ำอุ่นๆก็ไหลออกจากฝักบัวไม่ขาดสายชโลมลงบนผมสีน้ำตาลเข้มธรรมชาติ น้ำยาสระผมกลิ่นหอมอ่อนๆ ถูกบีบลงบนเส้นผมก่อนร่างบางจะวางฝ่ามือเรียวเล็กลูบไล้ศรีษะเขาอย่างเบามือ... ขณะเดียวกันเคลย์รู้สึกผ่อนคลายอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน 
     หญิงสาวเองก็รู้สึกลดความกังวลไปได้เล็กน้อยเมื่อเห็นคนในอ่างนอนนิ่งหลับตาพริ้มไม่เอ่ยคำพูดใดๆให้เธอต้องเสียอารมณ์อีกระรอก เธออดละสายตาจากเขาไม่ได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว ใจคิดหากมีเวทย์มนต์ก็อยากจะเสกให้คนตรงหน้าหลับไหลไปแบบนี้ตลอดกาล มันคงจะดีน่าดูที่ได้เห็นเขาในภาพไร้พิษสงเช่นนี้
" คุณเคลย์คะ " 
     น้ำเสียงอ่อนหวานกว่าทุก ๆ ครั้งเอ่ยชื่อคนในอ่างอาบน้ำหลังจากเธอสระผมให้เขาจนเสร็จเรียบร้อย แต่ร่างหนาหาตอบสนองไม่ ภาดาจำใจชะโงกหน้าไปมองเขา เธออดหลุดยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อเห็นว่าซานตานใจร้ายเผลอหลับไปเสียแล้ว ภาดาแอบสำรวจดวงหน้าเคลย์แบบที่ไม่เคยมีโอกาสได้ทำมาก่อน ใบหน้าของชายคนนี้ช่างดูดีจนไร้ทีติเสียจริง และนี่ก็ทำให้เธอนึกย้อนไปถึงครั้งแรกที่เจอกับเขา เขายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน ถึงแม้จะมีเพียงแค่คำกล่าวทักทายด้วยภาษาอังกฤษมอบให้แก่กันและกันตามมรรยาท แต่เขาในวัยรุ่นตอนนั้นก็ช่างน่าประทับใจผิดกับเขาในตอนนี้เสียเหลือเกิน
" เลิกมองผมดวงสายตาแบบนั้นได้แล้ว " 
      ภาดาตกใจจนต้องดึงตัวเองให้กลับมานั่งในตำแหน่งเดิมกระทันหัน ที่แท้เขาก็หลอกเธอนี่เอง ชายคนนี้เจ้าเล่ห์เป็นที่สุด คนในอ่างน้ำลุกนั่งก่อนจะหันหน้าไปหาร่างบางบนขอบอ่าง
" บะ..บะ..แบบนั้น แล้วมันแบบไหนกัน " 
" ก็แบบที่ว่า...คุณกำลังตกหลุมรักผมน่ะ "
" เหอะ! ขอโทษนะ ไม่คิดว่าหลงตัวเองเกินไปหน่อยหรอ " พูดทั้งหัวใจที่เต้นเร็วจนจับจังหวะไม่ได้ 
" ก็ดี...เพราะไม่ว่าจะยังไงผมก็ไม่มีวันเอาผู้หญิงสายเลือดอำมหิตมาเป็นแม่พันธุ์หรอก ถอดชุดคลุมออกซะ แล้วลงมาอาบน้ำด้วยกัน "
" ไม่! ฉันทำตามคำขอของคุณเสร็จแล้ว ขอตัว! "
" คุณอยู่ใจสถานะที่ปฏิเสธผมได้ด้วยงั้นหรอภาดดา!! " มือหนาเอื้อมขว้าแขนเล็กของหญิงสาวก่อนที่เธอจะลุกขึ้นยืน " ผมบอกให้ถอด " คราวนี้ร่างหนาเอ่ยด้วยประโยคภาษาอังกฤษอย่างหนักแน่น เขาเกลียดนักเวลาที่ถูกปฏิเสธและหญิงสาวคนนี้ก็มักจะเลือกทำในสิ่งที่เขาเกลียด
" คุณมันบ้าอำนาจ "
" แต่ก็ไม่เท่าพ่อของคุณหรอก! "
" หยุดลามปรามถึงคุณพ่อของฉันได้แล้วคุณเคลย์ !! " 
         ในใจทั้งโมโหทั้งเจ็บปวดทุกครั้งที่ถูกอีกฝ่ายพูดถึงพ่อของตนในแง่ลบ อยากจะปฏิเสธเพียงใดก็ทำได้ไม่เต็มปากเต็มคำเพราะร่างบางก็รู้ดีว่าทั้งหมดที่เขาพูดมันคือความจริง แต่ถึงอย่างไรเขาก็ทำหน้าที่พ่อของเธอได้ดีเสมอมา
" ผมไม่หยุด เพราะความจริงพ่อคุณมัน.."
เพี้ยะ!!!
        เสียงฝ่ามือเล็กฟาดลงบนใบหน้าชายในอ่างน้ำอย่างเต็มแรง ทุกอย่างในห้องน้ำตกอยู่ในความเงียบงันมีเพียงเสียงลมหายใจของคนทั้งคู่ ภาดาก้มมองฝ่ามือเรียวเล็กของตนพร้อมนึกถึงการกระทำเมื่อครู่ เธอสัมผัสได้ว่าชายร่างหนาตรงหน้ากำลังโกรธเธอมากแค่ไหน
" ฉะ..ฉัน ขอโทษ...อื้อ!! " 
       เธอเอ่ยเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว ไม่ทันจบประโยคดีริมฝีร้อนผ่าวก็บดเยีนดลงบนริมฝีปากบางได้รูปอย่างไร้ความปราณี ลิ้นร้อนลุกล้ำเข้าไปโพรงปากด้านในอย่างเชี่ยวชาญ มือหนาทั้งสองข้างตวัดเอวคนตัวเล็กจนเธอลงมาอยู่ในอ่างน้ำสุดหรูด้วยกัน ชุดคลุมอาบน้ำถูกกระชากออกก่อนชายหนุ่มจะโยนมันลงไปกองกับพื้น ร่างเปลือยเปล่าของคนทั้งคู่ได้สัมผัสกันอีกครั้ง 
        ภาดาดิ้นรนจนน้ำอุ่นๆกระจายไปทั่วห้องน้ำ เคลย์ยังคงหามีความปราณีกับเธอไม่ มือหนาข้างขวาบีบเคล้นดอกบัวตูมคู่สวยอย่างเต็มแรง นาทีนี้ชายหนุ่มสนแค่ว่าต้องกำราบร่างบางตรงหน้าให้อยู่หมัด!! ถ้าหลอนทำเขาเจ็บ เธอต้องเจ็บกว่าเขาหลายเท่า ! 
" คุณรู้จักผมน้อยไปภาดา " เคลย์เลื่อนมากระซิบข้างหูหญิงสาวในอ้อมแขน ก่อนจะสอนให้เธอรู้ว่าความทรมานและเจ็บปวดที่แท้จริงมันเป็นเช่นไร  
     ร่างบางถูกดันชิดกับขอบอ่าง เขาผละการริมฝีปากสวยลงมากลืนกินยอดอกคู่สวย ความซาบซ่านแผ่กระจายไปทั่วร่างกายของเธอ 
" อ้า! " 
     เสียงครางหลุดออกมาเมื่อนิ้วมือของคนตัวหนาบุรุกเข้าไปในพื้นที่กลีบกุหลาบสาว นิ้วเรียวยาวทำหน้าที่อย่างช่ำชอง เจ้าของร่างเล็กเริ่มครางเสียงหลงอีกระรอกเมื่อนิ้วมือใต้น้ำเร่งทำหน้าที่อย่างสุดกำลัง ฝ่ามือเล็กจิกลงบนแผ่นหลังหนาเพื่อหาที่ระบายความทรมาน แต่ก่อนที่เขาจะพาเธอไปแตะขอบสวรรค์นิ้วเรียวยาวก็ถูกถอนออกมากระทันหันเสมือนเขาต้องการแกล้งคนตรงหน้าเล่น ปากชายดูดกลืนอกคู่สวยอย่างรุนแรงจนปรากฏเป็นรอยจั้มๆสีชมพูดสด ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปถูไถไซ้ซอกคออย่างบ้าคลั่ง เจ้าตัวหารู้ไม่ว่าร่างอรชรตรงหน้ากำลังเล่นงานสติเขาแตกกระเจิง
" พอแล้ว! ได้โปรด! ฮือๆๆ " 
       เคลย์ไม่สนใจคำร้องขอ เขายังคงเดินหน้าเพลิงสวาทที่กำลังลุกโหมต่อไปอย่างไม่ใยดี เคลย์ตะครุบร่างอรชรไว้แน่น เขากดเธอแนบกับขอบอ่างอาบน้ำอีกครั้งก่อนจะแยกเรียวขาคู่สวยออกกว้างและแทรกตัวเข้าไปตรงกลาง ไม่กี่วินาทีต่อมาความเป็นชายอันใหญ่โตก็ถูกยัดเข้าไปในช่องทางรัก เสียงสะอื้นพร้อมหยาดน้ำตาของภาดาไม่สามารถเรียกความเมตตาจากชายตรงหน้าได้เลยแม้แต่น้อย เคลย์เดินหน้าขับเคลื่อนอย่างรุนแรงและเต็มกำลัง ความคับแน่นของภาดาทำให้ตัวเขาเองเสียวซ่านไปทั่วร่างกาย ขณะเดียวกันมือคู่หนาก็ใช่ว่าจะอยู่นิ่ง มันกำลังบีบเคล้นอกตูมคู่อวบอิ่มอย่างหนักหน่วง 
" อ้า! อย่า...ฉันยอมแล้ว..ดะ..ได้โปรดล่ะ " 
" สายเกินไปแล้วภาดา คุณเป็นคนจุดอารมณ์ให้ผมเอง " 
       เคลย์พูดจบก็รั้งท้ายทอยภาดาเข้ามาหา ริมฝีปากชายกดจูบอย่างรุนแรงอีกครั้ง ลิ้นร้อนดูดกลืนลิ้นน้อยอย่างบ้าคลั่งเช่นเดียวกับท่อนร่างที่ถูกความเป็นชายรุกล้ำอย่างหนักหน่วง ภาดาถอดใจหยุดดิ้นรน หมดหนทางจะหลุดพ้นออกไปจากบทสวาทนี้ได้...
 
 
       เปลือกตาบางกระพริบถี่ปรับโหมดสายตาให้ตอบรับกับแสงไฟสลัวภายในห้อง  ร่างเล็กค่อยๆใช้ฝ่ามือยกท่อนแขนกำยำของเคลย์ออกอย่างเบามือเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา  ภาพล่าสุดที่เธอพอจะจำได้ล่าสุดคือเธอกำลังถูกชายตรงหน้ากระทำอย่างไร้ความปราณีในอ่างอาบน้ำหรู แต่เหตุฉไหนเวลานี้เธอจึงมาอยู่บนเตียงกว้างแสนนุ่มในชุดนอนเดรสสายเดี่ยวสีขาวพร้อมกับชายใจร้ายคนนี้ได้ 
       หญิงสาวยันร่างอันเเสนบอบช้ำลุกขึ้นจากเตียง เธอเดินไปยังโต๊ะนั่งเล่นมุมห้อง โชคดีที่แสงสลัวสีส้มอ่อนๆที่โต๊ะนั้นถูกเปิดทิ้งไว้จึงง่ายต่อการหาโทรศัพท์มือถือของตนเองมากยิ่งขึ้นและโชคก็เข้าข้างเธอ  ภาดาตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ของตนซึ่งวางอยู่บนโต๊ะตัวนี้ นิ้วเรียวกดพิมพ์เมสเสจอย่างคล่องแคล่วเพียงชั่วพริบตาข้อความสำคัญก็ถูกส่งไปยังเบอร์ปลายทาง
' ภาดาจะทำตามที่พี่แมนตันต้องการ  ไม่เกินหนึ่งเดือนภาดาจะรีบติดต่อกลับไปค่ะ ' ใจความในเมสเสจนี้ถึงมือผู้รับสารอย่างรวดเร็ว  และแน่นอนว่าเพื่อความปลอดภัยร่างบางก็ไม่ลืมที่จะกดลบเมสเสจเมื่อครู่ทิ้งไปด้วย
        
         ประตูกระจกเชื่อมกับระเบียงกว้างถูกมือเล็กง้างออกอย่างแผ่วเบา ร่างอรชรแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีดำสนิทปราศจากดวงดาวดวงน้อย ๆ ที่จะคอยแต่งแต้มสีสันให้กับผืนฟ้าอันกว้างขวางยามค่ำคืนเช่นนี้  ลมเย็นประทะเข้ากับผิวกายเนียนขาวสะอาดจนร่างบางต้องกระชับอ้อมกอดเข้าหาตัว น้ำใสๆเริ่มไหลรินออกจากดวงตาคู่สวยอีกครั้ง การต้องตกเป็นผู้ถูกกระทำเช่นนี้ทำให้เธอรู้สึกทรมานทั้งกายและใจเหลือเกิน... 
        
 
 
--- โปรดติดตามตอนต่อไป ---
***อย่าลืมคอมเม้นติชมให้เค้าด้วยนะคะ น้อมรับทุกคำติชมจ้า และจะนำไปปรับปรุงผลงานให้ดียิ่งขึ้นค่ะ
ความคิดเห็น