สีเกศ

นักเขียนมือใหม่ขอกำลังใจด้วยนะคะ ..........😙😙😙😙😙

ตอนที่6 เจ้าแผนการ

ชื่อตอน : ตอนที่6 เจ้าแผนการ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2561 00:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่6 เจ้าแผนการ
แบบอักษร

​หลังจากที่โรสสิรินทร์ไปขอร้องสองสาวอยู่นาน เธอก็ตอบตกลง ปัฐมาดีใจรีบยกหูโทรไปรายงานหัวหน้าของเธอ ส่วนมานิษานั่นเริ่มเชื่อใจแดเนียลมากขึ้น เธอคิดว่าแดเนียลนั้นมีคนรักอยู่แล้วซึ่งก็คือโรสสิรินทร์ ทั้งสองก็ดูเข้ากันและรักกันดี เค้าถึงขั้นให้โรสสิรินทร์มาขอร้องเธอ เพื่ออยากแสดงความบริสุทธิ์ใจ เหตุการณ์ก่อนหน้านี้อาจจะเพราะเค้าอยากแกล้งเธอคืน เนื่องจากตอนที่เธอมาที่นี่วันแรกเธอก็หยอกเค้าไป เพราะไม่คิดว่าเค้าจะฟังภาษาไทยเข้าใจ อีกทั้งเค้าอาจจะทะเลาะกับโรสสิรินทร์มาเลยทำอะไรที่พลาดพรั้งลงไป เธอคิดเป็นตุเป็นตะ มองในแง่ดีว่าเค้าจะไม่ทำอะไรเธออีก

เช้าวันถัดมา เริ่มงานโปรโมทรีสอร์ตครั้งแรก ปัฐมารับอาสาเป็นคนถ่ายภาพประกอบสำหรับใช้โปรโมท แดเนียลให้ปกรณ์เป็นคนแนะนำ และเป็นผู้ช่วยปัฐมาในการถ่ายภาพประกอบ เพราะปกรณ์มีความรู้และเชี่ยวชาญมากกว่าเค้า ส่วนมานิษานั้น เนื่องจากเธอเป็นคนเขียนเก่ง ใช้ภาษาได้เก่งกว่าปัฐมา เธอจึงได้รับหน้าที่ในการหาข้อมูลเกี่ยวกับรีสอร์ตเพื่อใช้ประกอบการเขียนคอลัมภ์พิเศษนี้ โดยแดเนียลเป็นคนให้ข้อมูลแก่เธอทั้งหมด 

"ผมต้องสร้างรีสอร์ตแบบใกล้ชิดธรรมชาติที่สุด ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม และทรัพยากรธรรมชาติ ส่งเสริมอาชีพให้คนในชุมชน ลูกหลานของคนที่นี่ส่วนมากก็มาทำงานที่รีสอร์ตของเรา พ่อแม่คนเฒ่าคนแก่ก็มีรายได้จากการขายสินค้าให้นักท่องเที่ยวมากขึ้น " เขาพูดพร่าม มานิษาคิดแย้งในใจเพราะไม่คิดว่าคนอย่างเค้าจะเป็นคนดีได้

"จุดประสงค์ของผมในการโปรโมทรีสอร์ตนี้ก็คือ ผมต้องการให้สื่ออย่างพวกคุณเข้าใจและตีแผ่ระบบการทำงานของเราต่อสังคมโลก ผู้ประกอบการคนอื่นๆ เค้าจะได้หันมาทำธุรกิจที่พึ่งพาธรรมชาติมากขึ้น ลดความเห็นแก่ตัวลง .......นี่!! คุณเข้าใจที่ผมพูดไหม" แดเนียลยื่นหน้ามาใกล้ เพราะเห็นมานิษานั่งเหม่อ ไม่ได้ฟังและจดในสิ่งที่เค้าพูดเลย จมูกของทั้งสองแทบจะชิดกัน  เธอสะดุ้งตกใจรีบผงะออก ดันอกเขา

"นี่คุณ เอาอีกแล้วนะ นี่คุณจะลวนลามไม่เลิกใช่ไหม ชั้นอุตส่าห์มองคุณในเเง่ดีแล้วเชียว" 

"อ้าว ก็ผมเห็นคุณนั่งเหม่อ ไม่จดไม่ฟังในสิ่งที่ผมพูด ทำงานให้มันมืออาชีพหน่อยสิคุณ มัวแต่เหม่อลอยอยู่ได้ คิดอะไรอยู่เหรอ......คิดถึงใครอยู่เหรอ.....เอ่ะ! รึว่าคุณคิดถึงผม" แดเนียลไม่แซวเปล่า เค้ายื่นหน้าจะเข้าใกล้เธออีกครั้ง

"จะบ้าเหรอ ใครเค้าคิดถึงคุณกันล่ะ" เธอหน้างองุ้มนั่งกอดออก จ้องหน้าฝรั่งตาน้ำข้าวอย่างเอาเรื่อง

"ไม่คิดถึงผม งั้นก็คิดถึงไอ้ปอล่ะสิ คุณไม่ต้องห่วงไปหรอกน่า เพื่อนคุณไม่ใช่สเปคไอ้ปอมันอยู่แล้ว.....แต่เดี๋ยวก่อน เมื่อกี้คุณหาว่าผมจะลวนลามคุณงั้นเหรอ......นี่ไม่ใช่การลวนลามหรอกนะ นี่ต่างหากล่ะที่เรียกว่าลวนลาม " แดเนียลลุกขึ้นเดินไปหยุดตรงเก้าอี้ที่มานิษานั่ง ก้มหน้าลงต่ำพรางกระซิบข้างหูเธอ มานิษาตกใจรีบลุกขึ้น ทำให้เธอเกือบเซล้ม แดเนียลจึงดึงร่างของเธอมากอด โอบรัดเอวคอดแน่น หอมฟอดไปที่แก้มนวลทั้งสองข้าง มานิษาหน้าแดง ทั้งเขิน ทั้งตกใจ

"ถ้าขืนคุณทำแบบนี้อีก ชั้นจะไม่ทำงานให้คุณ แล้วนะ ชั้นขอยกเลิกข้อตกลงของเราทั้งหมด" มานิษาขู่เค้า จ้องตาคมนั้นไม่กระพริบ

"ก็เอาสิ ผมก็จะฟ้องบริษัทคุณ ฟ้องคุณ ฐานผิดสัญญา เอ้......จะฟ้องเท่าไหร่ดีน้า......" เขาไม่พูดเปล่า มือกอดรัดเธอแน่นกว่าเก่า บรรจงจูบเธอด้วยความเสน่หาร้อนแรง ไอร้อนจากลมหายใจของเขา กับจูบที่หนักหน่วงนั้น ทำมานิษาอ่อนระทวยไปกับสัมผัสที่ได้รับ เธอพยามยามดิ้น แต่เมื่อเธอยิ่งดิ้นเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งจูบเธอแรงเท่านั้น มานิษาเผลอเผยอปากชมพูอวบอิ่ม ทำให้ลิ้นชายหนุ่มตวัดเข้าหาลิ้นเธอได้อย่างง่ายดาย ครั้งนี้เธอไม่ตกใจเหมือนครั้งที่ผ่านมา เธอนิ่งรับรสจูบของเค้าอยู่อย่างนั้น เธอเคลิ้มไปกับจุมพิศที่เค้ามอบให้ จนเผลอจิกตรงหัวไหล่เขา ยกแขนโอบรอบคอเขาลูบไล้ตามอารมณ์ อย่างไม่ได้ตั้งใจ.............

ก๊อกๆๆๆๆๆๆ............

มานิษาได้สติ รีบผลักเค้าออกห่างจากตัว เช็ดใบหน้า เช็ดแก้ม เช็คผมและเครื่องแต่งกาย ให้เป็นปกติ กลับไปนั่งลงตรงเก้าอี้ตัวเดิม 

แดเนียลยิ้มที่มุมปากน้อยๆ อย่างพอใจ

"ดิชั้นเอารายการอาหารกับกิจกรรมที่เราจะจัดในคืนฟูมูนปาร์ตี้มาให้ค่ะบอส" กนกอรเลขาสาวยื่นแฟ้มให้แดเนียล เธอส่งสายตายั่วยวนเค้าเป็นปกติ ทุกคนในรีสอร์ตต่างก็รู้ดี ว่าแดเนียลนั้นเจ้าชู้ตัวพ่อ เค้ามีสัมพันธ์กับสาวสวยหน้าตาดีที่เสนอตัวให้เค้าไม่ซ้ำหน้า แต่เค้าไม่เคยล่วงเกินหรือเกินเลยกับบุคคลใต้บังคับบัญชาของเค้าเลย เพราะเค้าไม่อยากให้คนเหล่านี้มาสร้างปัญหาให้เค้าในภายหลัง ถึงแม้ว่าจะมีพนักงานสาวสวยหลายคนที่คอยให้ท่าเค้าตลอดเวลาก็ตาม ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือเลขาของเค้า กนกอร นี่เอง

"คุณออกไปได้แล้ว ไม่ต้องเข้ามาจนกว่าผมจะเรียก แฟ้มนี่เดี๋ยวผมดูเสร็จ ผมค่อยบอกคุณอีกทีแล้วกัน "  ชายหนุ่มสั่งขณะที่เค้ายังจดจ้องกับแฟ้มในมือ โดยที่ไม่มองหน้าหญิงสาวเลย กนกอรชักสีหน้าไม่พอใจ เดินออกไปอย่างหงุดหงิด มานิษาสังเกตุเห็น เธอจึงอดไม่ได้ที่จะแขวะและแซวเค้า

"คุณนี่ก็เสน่ห์แรงไม่เบานะเนี่ยะ ขนาดเลขาของคุณยังทอดสะพานให้ คุณมันร้ายกาจ คุณคงทำแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนสินะ" 

"ผมทำอะไร ผมก็อยู่เฉยๆ ผู้หญิงพวกนั้นต่างหากที่เป็นฝ่ายเสนอตัวเข้าหาผมเอง " 

เขาเขวี้ยงเเฟ้มลงบนโต๊ะดังโครม ดีดตัวขึ้นเพื่อเดินมาหาหญิงสาวตรงหน้า มานิษารู้ทัน เธอรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว หันหลังให้เค้าเพื่อเดินไปเปิดประตู แต่ก็ช้าไป แดเนียลดึงเธอเข้ามากอด

" ผมไม่เคยยุ่งกับลูกน้องให้เสียระบบหรอกนะ และผมก็ไม่เคยบังคับผู้หญิงหรือฝืนใจผู้หญิง นอกเสียจาก..........เธอจะเต็มใจ" 

มานิษาเขินหน้าแดง ผลักอกเค้าออก วิ่งไปเปิดประตูและเดินออกจากห้องไป แดเนียลมองตามไล่หลัง อมยิ้มกับความไร้เดียงสาของยัยหมูอ้วน

ทางด้านปัฐมาเธอตามปกรณ์ถ่ายภาพห้องต่างๆของรีสอร์ต ห้องนอน ห้องสปา สระว่ายน้ำ บังกโล บ้านพักต่างๆ ตลอดทางสองคนจะต้องหาเรื่องมาทะเลาะกันไม่หยุดหย่อน 

เมื่อถึงห้องพักปัฐมาก็บ่นเรื่องปกรณ์ให้มานิษาฟังไม่หยุดเช่นเคย

"ขี้เต๊ะ ทำเป็นรู้ดี  คิดว่าตัวเองเก่งนักหรือไง ต่อหน้าสาวนี่สุภาพจริ้ง ลับหลังละโถ่ ไม่อยากจะเมาส์ ชั้นละเกลียดขี้หน้า " 

มานิษานั่งฟังเพื่อนบ่นเรื่องปกรณ์จนหนำใจแล้ว เธอก็ชวนปัฐมาไปนวดที่สปาเพื่อผ่อนคลาย และหลังจากนั้นสองสาวก็พากันไปเดินตลาดใกล้ๆรีสอร์ตสำหรับอาหารค่ำวันนี้ 

ตลาดอยู่ไม่ไกลจากรีสอร์ตมากนัก แค่สามร้อยเมตรก็เดินถึงตลาด ในตลาดเต็มไปด้วยของกินพื้นบ้านหลายอย่าง ขนม เสื้อผ้า และของฝากมากมาย  ทุกสิ่งทุกอย่างในตลาดค่ำล้วนเตะตาต้องใจมานิษาอย่างมาก เธอเลือกซื้อแต่อาหารและขนมหวานที่เธอชอบโดยเฉพาะช็อคโกแล๊ต เธอเหมามาจากร้านแผงลอยข้างทางจนหมดกระจาด เธอเดินไปร้านต่อไป เธอก็หยุดชะงัก

" เจ้าเด็กนี่...."....... เด็กชายยกมือทักทายมานิษา ใช่เเล้ว เค้าคือโจรน้อยที่เธอให้เงินไปวันก่อน แต่วันนี้เค้าไม่ใช่โจร 

เด็กหนุ่มเล่าว่า หลังจากวันนั้น เค้าก็เลิกเป็นขโมย หันมาทำงานสุจริต เหมือนที่มานิษาเคยบอกเค้า เค้านำเงินที่มานิษาให้เมื่อครั้งเกิดเรื่อง ไปซื้อเตาไฟและไข่ไก่ ลงทุนขายไข่ปิ้งอร่อยๆ กลางวันเด็กหนุ่มจะเร่หาบขายตามริมหาด ส่วนค่ำๆเค้าก็จะมาตั้งแผงขายที่ตลาดที่นี่ทุกวัน ไข่ปิ้งของเค้าขายดี ขายหมดทุกวัน บางวันก็แทบไม่พอขาย 

มานิษาอดปลื้มปีติไม่ได้ ว่าเธอสามารถช่วยชีวิตหนึ่งชีวิตให้เป็นคนดี ให้มีอาชีพได้ มานิษาเหมาไข่ปิ้งเด็กหนุ่มมาจนหมดถาด เธอกินไข่ไปยิ้มไป จนเพื่อนรักบ่นแซว

"นี่แกซื้อมาเยอะขนาดนี้ ซื้อไปถมที่หรือไง จะกินหมดมะคืนนี้ "ปัฐมาบานขำๆ

"แกอย่าบ่นนักเลยน่ายัยปูเป้ กินๆไปเถอะ ได้บุญด้วยนะแก ช่วยคนทั้งคนเลยนะแก แกไม่ภูมิใจหรือไง ชั้นนี่ภูมิใจสุดๆ " หญิงสาวยังคงยิ้มร่าเริง และหันไปยิ้มตอบเพื่อนรักอย่างภูมิใจ

"เอ่อๆ ภูมิใจก็ภูมิใจ เอ้า .....กินมันจนหน้าให้เป็นไข่ไปเลย  " ปัฐมาบ่นพึงพำ แต่ก็นั่งปอกไข่ปิ้งและกินอย่างสบายอารมณ์ริมทะเล 

สองสาวนั่งรับลมกินไข่ปิ้งได้พักใหญ่ก็พากันกลับที่พัก ขากลับสองสาวไม่ลืมเก็บภาพบรรยากาศตลาดริมเลยามค่ำคืน เพื่อประกอบคอลัมภ์พิเศษ 

"ว้าววววว........นี่อาจจะเป็นผลงานชิ้นโบว์แดงของเราสองคนก็ได้นะแก" สองสาวหันมามองหน้ากันแล้วหัวเราะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}