สวัสดีครับผมชื่อดั้มซ์อยากรู้ว่าผมเป็นคนยังไงฝากติดตามด้วยนะครับ By ดั้มซ์สุดหล่อ

ชื่อตอน : Bad Senior EP.1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2561 22:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Bad Senior EP.1
แบบอักษร



สวัสดีคะ ฉันชื่อพอใจนะตอนนี้ฉันเรียนอยู่ปี 2 คณะบริหารธุรกิจ ที่ฉันเรียนคณะนี้เป็นเพราะพ่อของฉันท่านอยากให้ฉันมาเรียน ถ้าฉันเรียนจบท่านก็จะให้ฉันรับช่วงต่อทันที พ่อของฉันเป็นเจ้าของโรงแรมท่านมีอยู่หลายที่เลยแหละ ฐานะทางบ้านฉันก็ถือว่าดีระดับหนึ่ง แต่ฉันเป็นคนที่เรียบง่ายไม่ติดหรูมากจนเกินไป ฉันชอบที่จะทำตัวให้สบาย ๆ ง่าย ๆ อะไรก็ได้ และความฝันของฉันแท้จริงแล้วฉันอยากเป็นดีไซน์เนอร์มากกว่าเพราะฉันชอบการออกแบบเสื้อผ้าต่าง ๆ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งรอเพื่อนของฉันอยู่ข้างหลังตึกคณะฉัน ที่ฉันมาอยู่ที่นี่เพราะมันเงียบดีและบรรยากาศเย็นสบายพวกฉันเลยชอบมานั่งอยู่ตรงนี้ ฉันนั่งรอเพื่อนมาซักพักใหญ่แล้วแต่ทุกคนก็ยังไม่มาซักทีอาจจะเป็นเพราะฉันมาเร็วเกินไปมั้งเพราะว่าฉันมีเรียนแค่ช่วงบ่าย เพราะช่วงเช้าอาจารย์เมคอัพคลาสให้ไปเรียนวันอื่นแทน ฉันไม่รู้เรื่องเพราะฉันไม่ค่อยได้อ่านไลน์กลุ่มห้องไว้เลยไม่รู้เรื่องเลย ฉันเลยมารอเก้ออยู่ตรงนี้นี่แหละระหว่างรอฉันก็นั่งอ่านหนังสือการออกแบบชุดต่าง ๆ รอเพื่อนและไม่นานฉันก็ได้ยินเสียงคนเดินมาแล้วพอฉันหันไปก็พบว่าเป็นเพื่อน ๆ ฉันเอง ซึ่งฉันมีเพื่อนอยู่ 4 คน พวกเรารู้จักกันตั้งแต่อยู่ปี 1 เพื่อนที่ฉันสนิทและไว้ใจก็มีเจนนี่ ซีแก้ว และมะนาว ส่วนกีต้าร์เธอไม่ค่อยสนิทกับพวกฉันเท่าไหร่เพราะเหมือนแค่เธอจะอยู่ไปงั้น ๆ แต่ถึงยังไงเราก็เพื่อนนั้นแหละ

พอทุกคนมาถึงโต๊ะม้านั่งหินอ่อนทุกคนก็นั่งลงอาจจะเป็นเพราะเหนื่อยจากการเดินมาเพราะว่ามันไกลจากลานจอดรถมาก ๆ เลยแหละ

“แฮ่ก แฮ่กกก เป็นไงละมึงสมน้ำหน้าไลน์ไม่ชอบอ่าน ฮ่าฮ่าฮ่า” เจนนี่หอบเหนื่อยและพูดแซวฉันทันทีที่เห็นหน้าฉัน

“มึงก็ไปว่ามัน นี่เพื่อนเรานะ ฮ่าฮ่าฮ่า” มะนาวพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะอีกคน

“ยังดีนะที่มาวันที่มีเรียนถ้าไม่มีนี่สงสัยรอเก้อเลย กูบอกมึงไม่รู้กี่ครั้งมีไลน์ก็หัดเปิดอ่านซะบ้าง” ซีแก้วบ่นฉัน มันเป็นเรื่องปกติไปแล้วเพราะฉันโดนยัยซีแก้วบ่นประจำ

“ซะใจพวกมึงยัง ถ้าซะใจแล้วก็บอกกูด้วย” ฉันพูดขึ้นอย่างงอล ๆ พวกมัน

“แค่นี้ทำเป็นงอล พวกกูไม่แหย่มึงละ ตอนนี้กูหิวแล้วไปหาไรกินกันเถอะ ก่อนที่กูจะหิวตายตรงนี้” เจนนี่พูดขึ้น

“แล้วเมื่อกี้ไม่ซื้ออะไรมาละ มาถึงก็บ่นหิว” ซีแก้วพูดขึ้น

“อ้าว ก็กูอยากไปหาไรกินพร้อมพวกมึงไง ไปกันเถอะ แดกช้างได้ทั้งตัวละ” เจนนี่พูดขึ้นทำท่าดิ้นดุ๊กดิ๊ก ๆ

“เออ ๆ งั้นไปกันเถอะ” ฉันบอกพวกมันเพราะเห็นยัยเจนนี่ดิ้นไม่ไหวสงสารเพื่อน

“กีตาร์ไม่ไปหาไรกินกับพวกกูหรอ” มะนาวถามกีต้าร์ขึ้นเพราะมีแต่กีตาร์เท่านั้นที่ไม่ลุก

“ไม่อ่ะ พวกเธอไปหาไรกินเลย ฉันไม่หิวฉันลดน้ำหนักอยู่ ฉันรอตรงนี้แหละ” กีตาร์ตอบพร้อมกับก้มลงไปกดไอโฟนของเธอต่อ

“อืม ๆ งั้นพวกฉันไปก่อนนะ” ฉันตอบกีตาร์ไปแล้วพวกฉันก็เดินออกมาหาไรกินข้างนอกเพราะพวกฉันยังพอมีเวลาเพราะตอนนี้มันแค่ 10 โมงกว่า ๆ เอง เหลืออีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาเรียน 


พวกฉันนั่งรถกันมาทานข้าวข้างทางโดยฉันเป็นคนขับเอง และไม่นานพวกฉันก็มาถึงร้านส้มตำและพวกฉันก็ไปนั่งตามโต๊ะที่ร้านจัดตั้งไว้และก็รีบสั่งอาหารทันที

“ขอส้มตำปูปลาร้า 1 ลาบปลาดุก 1 ต้มแซ่บกระดูกอ่อน 1 น้ำตก 1 ข้าวเหนียว 4 ห่อคะ” ฉันสั่งอาหารที่พวกฉันอยากกินกันและพอเราสั่งเสร็จเราก็นั่งรอกันและไม่นานอาหารก็มาเสิร์ฟจนครบและพวกฉันก็ลงมือกินกันอย่างเอร็ดอร่อย

“วันนี้แซ่บมาก” ซีแก้วพูดขึ้น

“เออ ๆ วันนี้ได้มากอ่ะ วันหลังมาอีกนะมึง” เจนนี่ตอบและชวนพวกฉันมาอีก ทุกคนนั่งคนจนหมดและตอนนี้พวกฉันก็รอให้อาหารหย่อยก่อนและอยู่ดี ๆ ยัยมะนาวมันก็เรียกชื่อใครซักคนและแสดงสีหน้าที่ตกใจและตื่นเต้น

“พี่ดั้มซ์ ” พอฉันได้ยินก็หันหลังไปมองยังคนที่เพื่อนของฉันเอ่ยชื่อ พอฉันหันไปก็เจอพวกพี่ดั้มซ์กำลังเดินมาทางนี้ไม่แปลกที่ยัยมะนาวมันตกใจและตื่นเต้นก็เพราะว่ามันปลื้มพี่ดั้มซ์ตั้งแต่อยู่ปี 1 และพวกพี่เขาก็เป็นรุ่นพี่สายรหัสพวกฉันเองแหละ แล้วพวกพี่เขามาทำอะไรที่นี่กันละ มากินส้มตำหรอไม่น่าจะใช่เพราะพวกพี่เขาไม่ได้ชอบรสนิยมแบบนี้ซักเท่าไหร่ แล้วมาทำอะไรกันแถวนี้นะ




#พวกนางจะเจอกันแล้วนะ แต่จะเป็นยังไงก็ต้องรอติดตามกันนะ


ความคิดเห็น