ผู้หญิงตัว M

รู้สึกยังไง ได้โปรด เถอะ นะ โปรดบอกฉันที

ชื่อตอน : ความสูญเสีย

คำค้น : รัก อบอุ่น แก้แค้น วุ่นวาย เสียใจ น้ำตา ทุ่มเท่

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 255

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2561 06:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความสูญเสีย
แบบอักษร

**กริ่ง กริ่ง กริ่ง กริ่ง !!!!**

เสียงเรียกเข้ามือถือของหมอพาย

พาย พาย ลูกอยู่ไหน ใจเย็นๆนะลูก แม่มีเรื่องจะบอก พายต้องเข้มแข็งไว้นะ รีบกลับมาบ้านด่วนเลย เสียงพูดพร้อมกับเสียงสะอื้นร้องไห้ของคนต้นเสียง  ตอนนี้พ่อ พ่อและพี่ภูมิเสียแล้ว รถพลิกคว่ำที่เชียงใหม่ระหว่างเดินทางกลับเมื่อคืน


หมอพาย : “ หะ หะ อะไร นะแม่ ไม่จริง ไม่จริงใช่ไหม ไม่จริงงงงงงงงงงงงงงง      

หญิงสาวเข่าทรุดนั่งลงกับพื้น เมื่อได้ยินประโยคสั้นๆ ที่จับใจความสำคัญได้ว่า พ่อเสีย แล้ว 


ร่างกายมันไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะประคองตัวเองให้ยืน ยังไม่ไหว  น้ำใสๆ ที่เรียกว่าน้ำตา เริ่มไหล เอ่อล้น ออกมาจากใบหน้าขาวๆ  พร้อมเสียงสะอื้นเล็กๆ  เธอกำลังร้องไห้ แน่นอนอยู่แล้ว ไม่มีใครใจแข็งขนาดนั้นหรอก ที่จะรับความจริงได้ หรอกในเวลานี้ ต่อให้เป็นฉันเองก็กลั้นน้ำตาที่มันเสียใจไว้ไม่ไหวเหมือนกันละ 


 ฮือ ฮือ ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ …………………….    

 เสียงคนข้างๆฉันเริ่มดังขึ้น เรื่อยๆ เหมือนเด็กที่งอแงอยากได้ของเล่นใหม่ 


“   ทำไม ทำไม !!! ต้องเกิดเรื่องแบบนี้กับครอบครัวพายด้วย คนที่พายรัก ทั้ง 2 คน ทั้งพ่อและพี่ชาย

ทำไม ทำไม  ทำไม  ทำไม  ทำไม !!!!!  ”   


มายได้แต่มองดูอาการของหญิงสาว ที่นั่งอยู่ตรงหน้า น้ำตาเธอยังเอ่อล้น ไหลไม่ยอมหยุด อาบแก้มสองข้างของราวกับเปิดน้ำทิ้งไว้ให้มันไหลรอเต็มถัง 


ตัวฉันเองก็เข้าใจความรู้สึกนี้ดี อีกอย่างก็เป็นห่วงจิตใจเธอเหลือเกิน หรือทั้งๆที่ฉันควรจะรู้สึกดีใจด้วยซ้ำที่มันจบลงด้วยแบบนี้ ไม่ใช่ หรอ


แต่ความรู้สึกลึกๆในใจของฉัน ทำไมมันกลับสวนทางกัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

 เกมส์ที่เริ่มเล่นนี้ หมากกระดาษนี้ฉันจะมาใจอ่อนเพราะผู้หญิงอย่างเธอไม่ได้ ไม่ไดฺ้


ทุกอย่างกำลังไปได้สวยสำหรับฉัน และมันจะต้องจบลงด้วยชัยชนะเท่านั้นเหมือนที่ฉันตั้งใจไว้ 


 ฉันจะทำให้ครอบครัวนี้ เจ็บปวด ทุกข์และทรมานทั้งกายและใจ ถึงตัวละครบางตัวจะจบลง แต่ยังไงเกมส์นี้ยังคงต้องดำเนินต่อไป ใจแข็งเข้าไว้  เล่นละครต่อไป…………….  


มาย : “  แกล้งเดินเข้าไปสวมกอดผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าอย่างอบอุ่นและอ่อนโยน ค่อยๆใช้มือประคองตัวเธอขึ้นมาจากที่นั่งอยู่กับพื้น ฉันใช้มือลูบศีรษะของเธอเบาๆ  


ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ทุกอย่างกำลังจะดีขึ้น มายยังอยู่ตรงนี้ อยู่ข้างๆ พายเสมอ 

 หยุดร้องไห้ได้แล้วนะไปล้างหน้าล้างตานะ เดี๋ยวจะไม่สวยนะคุณหมอจ๋า  ”


เขาอยากเห็นตัวเองยิ้มนะ เวลาที่ตัวเองยิ้มอ่า เขาชอบ แต่

 เขาไม่ชอบเวลาที่ต้องเห็นตัวเองร้องไห้ หรือ เสียใจ  เข้าใจไหมยัยหมอบ้า 

ฉันพูดพร้อมหยิกแก้มป่องๆ ของเธออย่างหมั่นเขี้ยว

เธอเริ่มค่อยๆยิ้ม แม้จะเป็นรอยยิ้มที่ปนน้ำตา แต่ฉันกลับรู้สึกมีความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มนี่ของเธอ


หมอพาย : “ ขอบคุณนะ มาย เขาขอบคุณ ที่อยู่ข้างๆเขา ทั้งๆที่เราสองคนก็เพิ่งจะรู้จักกันด้วยซ้ำ 


ตอนนี้เขารู้สึกดีขึ้นมากๆเลยนะ ที่ได้ยินมายพูดแบบนี้ เพราะที่ผ่านมาเขาเหมือนอยู่คนเดียวในโลกที่วุ่นวายใบนี้มาตลอด 

ไม่เคยจะมีใครเข้าใจความรู้สึกจริงๆของเขาได้เลย เขาไม่รู้จะไประบาย จะพูดกับใคร

 มาย เป็นคนนั้นนะ คนที่ทำให้เขารู้สึกดี ดีมากๆ   ”   เสียงลากยาว.................

  หญิงสาวยิ้มพร้อมน้ำตาที่ยังเอ่อล้นออกมาไม่หยุด  แต่มันเป็นรอยยยิ้มที่ปนไปด้วยความสุข 

“  ยัยหมอบ้าเอ่ย เธอนะไม่รู้อะไรบ้างเลย เธอนะติดกับดักฉันให้แล้ว  เสียงมารข้างในมันร้องดังลั่น 

เธอจะได้เสียใจนะสิ เพราะฉันคนนี้

แต่ก็ ดี ดี  !!!!  ไว้ใจ ให้มากๆ เวลาจบ จะได้เจ็บแบบแสบสะท้านเลยละ 555555+++++++


ณ บ้านยศกร

ผู้คนมากมายต่างหลั่งไหลกันเข้ามาในงานศพของบ้านหลังใหญ่

หลังนี้ในบ้านมีการจัดพิธีการทางศาสนา บรรยากาศไม่สู้ดีนักเพราะเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของเสาหลักของครอบครัวตอนนี้เหลือเพียงแม่และอาจารย์กราฟ ลูกชายคนกลาง กับคุณหมอพาย ลูกสาวคนเล็กของบ้านหลังนี้

กราฟ : “ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ ผมจะเป็นคนดูแลแม่และน้องสาวเองครับ ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น ผมสัญญา  ” 

 ( ชายร่างสูง คมเข้มพูดยืนยันต่อหน้าพิธีงานศพของพ่อ พร้อมกับกอดแม่และน้องสาวสุดที่รักอย่างแน่น  )


งานเสร็จตามพิธีการทางศาสนา

“  คนที่ยังอยู่ก็ต้องต่อสู้และดิ้นรนกันต่อไป ตอนที่พ่อพวกแกทิ้งแม่ฉันไป ปล่อยให้แม่ฉันต้องอยู่คนเดียวทั้งที่อุ้มท้องอยู่ ถูกตราหน้าว่าเป็นเมียน้อย ต้องอยู่แบบหลบๆซ่อนๆจากผู้คน ฉันเกือบจะไม่ได้เกิดมาลืมตาเห็นโลกใบนี้ด้วยซ้ำ

 แม่ฉันต้องเจอกับอะไรบ้าง แม่ฉันต้องเลี้ยงฉันมาคนเดียว ต้องลำบากแค่ไหน ฉันไม่เคยลืม ฉันยังจดจำได้ และรอวันที่จะแก้แค้นคืนอย่างสาสมแก่ใจ ถึงวันนี้ฉันจะค่อยๆตอบสนอง ค่อยๆทยอยคืน ความทุกข์ ความทรมาน ส่งตอบกลับไป ” 

ของสาวตัวเล็ก


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น