นายเงียบ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 23 (แก้คำผิด)

ชื่อตอน : ตอนที่ 23 (แก้คำผิด)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2562 16:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23 (แก้คำผิด)
แบบอักษร

"สรุป มึงกับพี่อาร์มตกลงเป็นแฟนกันเรียบร้อยแล้ว" รัฐจ้องหน้าเกมส์แล้ว ถามขึ้นมา เกมส์พยักหน้า

"ที่พวกมึงหายไปกันทั้งคืน กลับมากันเมื่อเช้านี้ มึงกับพี่อาร์มคงไม่ได้..." ไอ้โอมแทรกหน้าถามขึ้นมา เกมส์ทำสีหน้างงแบบสุดขีด

"ว่าแต่เพื่อน พวกมึงละได้กับพี่รหัสตัวเองไปกันกี่น้ำ" ไอ้แชมป์ถามแทรกขึ้นมา พลางตบหัวไอ้โอมไปหนึ่งป้าบ

เกมส์นึกถึงเรื่องเมื่อคืน เขาและพี่อาร์มมองดูดาวกััน 2 คน ใบหน้าหล่อเข้มของพี่เค้าเขามาไกล และขอเกมส์เป็นแฟน และการจูบเมื่อคืน กระทั่งนอนกอดกันจนถึงเช้า

"ไอ้เกมส์ เว้ย" รัฐเอามือผ่านตาเกมส์ แววตาเกมส์ดูเหม่อลอย จนต้องเขย่าตัว

"น้องๆ เพิ่งเรียนคาบเช้าเสร็จซินะ พี่ขอนั่งด้วยซิ" พี่ท็อปเข้ามาทักทายพลางส่งยิ้มหวาน

พวกน้องๆปี 1 ต่างพากันขยับที่ แล้วพี่อาร์มก็ไปตรงข้างกับเกมส์ พี่นิคไปตรงข้ามรัฐ ส่วนพี่ท็อปนั่นไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากไปนั่งตรงข้ามกับโอม (ไม่เลือกไปนั่งตรงไอ่แชมป์ล่ะพี่)

"เป็นอะไรล่ะนั่น หน้าแดงแต่เช้าเลยนะเรา" พี่อาร์มทักไอ้เกมส์ พลางเอามือไปหยิกแก้มมันเบาๆ

"ไปหาอะไรแดกกันได้แล้ว พวกมึง จะหวานกันเกรงใจกูบ้างไอ้ห่าอาร์ม กูจะอ้วก" ไอ้นิคกัดขึ้นมองพลางส่งตาหวานไปที่ไอ้รัฐ ไอ้รัฐหลบตาลงต่ำ

"คนมันเห่อแฟน มึงก็ไปแหย่มัน" พี่ท็อปพูดขึ้น

"แล้วเมื่อไรพี่จะตกลงเป็นแฟนกับผมซะที" ไอ้โอมพูดแทรกขึ้นมา พี่ท็อปตะลึงจนตาโต

"ฝันไปเหอะ มึงน่ะ ชาติหน้าตอนดึก" พี่ท็อปพูดขึ้น พลางผลักหัวไอ้โอมออกไปอย่างแรง

พวกรุ่นพี่ปี 2 นั่งร่วมโต๊ะกินข้าวกับพวกน้องปี 1 ต่างคนต่างคุยกันเรื่องสรรเพเหระต่างๆ (ยกเว้นเรื่องบนเตียง) พวกปี 1 ที่กินข้าวเสร็จแล้ว ต่างพากันปั่นการบ้าน มีเกมส์นั่งคัดย่อเนื้อหาหนังสือลงสมุดเล่มใหญ่ของเขา

"อาร์ม ขา" เสียงหวานๆปานน้ำผึ้งเอื้อยเอ๋ยขึ้น

"ที่นั่งโต๊ะอื่นๆ เต็มหมดแล้ว น้ำมนต์ขอนั่งด้วยนะคะ" สาวเจ้าไม่พูดเปล่าพลางเบียดไปนั่งข้างๆอาร์ม ซึ่งอยู่ตรงข้ามเกมส์ วางจานข้าวมันไก่พร้อมน้ำซุปลงไป เกมส์ ยังคงก้มหน้าก้มตาเขียนอะไรบางอย่างลงในสมุดปกแข็งเล่มใหญ่ไม่สนใจเจ้าหล่อน ราวกับร่างคนที่เข้ามาใหม่เป็นอากาศ

"กูขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะเว้ย" อาร์มพูดขึ้น ก่อนจะลุกออกจากที่นั่ง สีหน้าไม่สบอารมณ์สุดๆ

น้ำมนต์ยังคงนั่งทำหน้าปั้นจิ่มปั้นเจ๋อ บิดตัวไปมา

"น้องรหัสอาร์มขยันจังเลยนะค่าาาาาาาา" น้ำมนต์หันไปหาเกมส์ที่กำลังก้มหน้าก้มตาเขียนลงสมุดอยู่

จังหวะนั้นเกมส์เงยหน้าขึ้นมา เจอกับแขกไม่ได้รับเชิญ เกมส์ยกมือไหว้รุ่นพี่ ก่อนก้มหน้าก้มตาเขียนสมุดต่อไป

"พูดด้วย ไม่ตอบ หยิ่งจังเลยนะคะ" น้ำมนต์ยังคงพูดยั่วโมโห หากแต่ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้ยินอะไร ยังคงก้มหน้าก้มตาทำงานตัวเองต่อไป จนกระทั่ง คนที่เหลือที่ยังนั่งอยู่บนโต๊ะ มีสีหน้าอยากถีบยายคนนี้ให้กระเด็นออกจาก ทันใดนั้น

"อุ๊ย โทษที ที่มันแคบ พี่ไม่ได้เจตนานะจ๊ะ" น้ำมนต์ยังทำเสียงหวาน แต่สีหน้าไม่ได้มีเจตนาตามคำพูดเลยแม้แต่น้อย ถ้วยน้ำซุปข้าวมันไก่หกรดลงไปบนสมุดโน๊ตย่อเนื้อหาวิชาเรียนที่เกมส์กำลังเขียน จนเปียกโชกที่สมุด

"ทำอะไรของแก เนี่ยน้ำมนต์ ดูซิของน้องเค้าเสียหายหมดแล้ว" ท็อปพูดขึ้น

"ก็ไม่ได้เจตนานี่ น้องเค้าวางของเกะกะเอง จริงๆกินเสร็จแล้วควรรีบลุกออกไปนะจ๊ะ คนอื่นเค้าจะได้นั่งกินต่อได้ ที่บ้านไม่ได้สอนมารยาทหรือจ๊ะ" น้ำมนต์กรีดเสียงคำสุดท้าย เจตนาจ้องหน้าไปที่เกมส์โดยเฉพาะ

"อุ๊ย หูหนวกอย่างนี้ ใครสอนอะไรคงไม่รู้เรื่องซินะ พี่ขอโทษทีจ๊ะ อ่ะมีอะไรจะพูดกับพี่พูดมาซิจ๊ะ จะขอโทษหรืออะไร" น้ำมนต์ยังคงพล่ามต่อไป พลางจ้องหน้าเกมส์ด้วยสีหน้าดูถูก พวกที่เหลือบนโต๊ะพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง เกมส์ยกมือห้ามพลางก้มลงไปเขียนอะไรบางอย่าง

เกมส์ลุกขึ้นยืนพลางทำมือชี้ไปที่ตึกเรียน และทำภาษามืออีกท่า (เพื่อนๆเข้าไจว่าไปเรียนกันเถอะ) พวกผมยกมือไหว้รุ่นพี่ทุกคน รวมทั้งพี่น้ำมนต์ อย่างไม่เต็มใจ เกมส์ยกมือไหว้พี่น้ำมนต์ พลางแสยะยิ้มราวกับมีแผนชั่วร้ายอะไรบางอย่าง ก่อนจะหันไปฉีกกระดาษออกจากสมุดรายงาน

สิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

เกมส์กระแทกกระดาษแผ่นนั้นลงบนโต๊ะดังปัง พลางปัดแก้วน้ำลงไปหกรดใส่พี่น้ำมนต์เต็มๆราวกับเล็งไว้แล้ว

น้ำมนต์ร้องกรี๊ด ชุดของเธอเปัยกโชกไปด้วยน้ำที่หก ก่อนที่จะยกกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาอ่าน

"ระวังด้วยนะครับ พี่มาเป็นแบบผมพี่จะขำไม่ออก" 

เกมส์ยกมือไว้ขอโทษอีกครั้ง พี่อาร์มกลับมาที่โต๊ะ สีหน้าดูตกตะลึง ในขณะที่พี่ท็อป พี่นิค รัฐ โอม และแชมป์ ฉีกยิ้มกว้างอย่างสะใจ ก่อนที่สี่หนุ่มจะเดินผ่านหน้าน้ำมนต์ ปล่อยให้หญิงสาวรุ่นพี่กรี๊ดราวกับโดนพี่เข้า

"แก กล้าทำอย่างนี้กับรุ่นพี่ได้ยังไง เรื่องมันไม่จบแค่นี้แน่" น้ำมนต์ร้องกรี๊ด แล้วพี่ท็อป พี่อาร์ม และพี่นิคก็เดินจากไป คนทั้งโรงอาหารหันมามองหญิงสาวกันเป็นตาเดียว


เกมส์ รัฐ โอม และแชมป์เดินตามโอมมาถึงห้อง lab ชีววิทยา ที่ตอนนี้ยังว่างเปล่า เพราะยังไม่ถึงเวลาเรียน

"มึงไม่เป็นไรใช่ไหม เกมส์" รัฐถามพลางตบบ่าเบาๆ โอมและแชมป์เข้ามาตบไหล่ปลอบตาม สีหน้าของเกมส์ตอนนี้โกรธจนเส้นเลือดปูดขึ้นหน้า ราวกับพร้อมระเบิดได้ตลอดเวลา ก่อนก้มหน้าลงไปเขียนอะไรบางอย่างลงในสมุดโน๊ต

"ทำไมพี่เค้าต้องมาดูถูกเราด้วย" เกมส์ยื่นกระดาษแผ่นแรกขึ้นมา

"เราไปทำอะไรให้ ทำไมต้องมาทำลายข้าวของเราด้วย" เกมส์ยื่นกระดาษแผ่นที่สอง พลางชูสมุดจดเนื้อหาวิชาที่เปียกโชก จนรอยหมึกปากกาเลอะ และใกล้ขาดออกจากเล่ม

"ถ้าพี่เขามาเป็นแบบเรา ยังจะกล้าพูดแบบนี้อีกไหม" เกมส์ยื่นกระดาษแผ่นที่สาม สีหน้าเกือบจะร้องไห้ออกมาแล้ว

แชมป์เข้าไปจับไหล่เกมส์ทั้งสองข้าง พลางจ้องหน้าไปที่เกมส์

"เกมส์ มึงดูปากกูนะ ตอนที่อิ๋วทำกิริยาท่าทางแบบนั้น มึงยังบอกเค้าเลยไม่ใช่เหรอว่า ไม่จำเป็นที่คนทุกคนจะต้องเข้าใจความผิดปกติที่มึงเป็น" แชมป์จ้องตาเกมส์ ค่อยๆพูดให้เกมส์อ่านปากได้ เกมส์ทำท่าคิดอะไรบางอย่างก่อนที่จะพยักหน้า

"มึงยึดมั่นในความคิดของมึงไว้ มึงต้องเข้มแข็ง อย่าแสดงความอ่อนแอให้คนที่เค้าดูถูกมึ่งเห็นเด็ดขาด ไม่ว่ามึงจะเป็นยังไง พวกกูทั้งสี่คนอยู่ข้างมึงเสมอ" แชมป์พูดต่อจนจบ รัฐและโอมพยักหน้าเห็นด้วย พลางตบไหล่ปลอบอีกครั้ง เกมส์นั่งสงบจิตสงบใจ จนกระทั่งถึงคาบเรียน จิตใจของเกมส์ก็กลับมาปกติ

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ดราม่าเริ่มเกิดขึ้นแล้ว น้องเกมส์จะเจออะไรจากยัยน้ำมนต์อีกนะ ยัยน้ำมนต์ไม่ยอมวางมือเพียงแค่นี้แน่

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น