614shorts

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Special 5 รับมือ

คำค้น : Pirate Darling สวย เเสบ ซ่า ภรรยาของผม ไพเรท ซิดนีย์ Pirate Sydney

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2561 21:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Special 5 รับมือ
แบบอักษร

“ไพเรท อันนี้ไม่อร่อยอ่ะ”

“ก็บ่นอยากกินไม่ใช่หรอ นี่ไงซื้อมาให้แล้ว”

“ไม่อร่อยแล้วอ่ะ จะเอาอันอื่น”

“อันไหนดีล่ะ”

“ไม่รู้”

“อ่าว”





“ทำไมวันนี้กลับช้า”

“ห้ะ ก็ปกติอ่ะ หกโมงครึ่ง”

“แต่วันนี้ช้า”

“ช้ายังไงวะ ปกติกลับทุ่มนึงด้วยซ้ำ” เขาพูดเบาๆกับตัวเอง

“แอบด่าฉันใช่ไหมล่ะ”

“ห้ะ เปล่า”

“รำคาญใช่ไหมล่ะ”

“ไม่เลยครับ”

“ไพเรท นายรำคาญฉันนนนนนนนนนนนนนนน”

‘ม๊า ตกลงซิดนีย์เป็นไรอ่ะ’ เขาถามหลังจากที่โทรไปเล่ารายละเอียดให้แม่ตัวเองฟัง

‘คิกๆ ลูกสาวม๊าก็แค่อารมณ์แปรปรวนเพราะมีไพเรทน้อยน่ะลูก ไม่ต้องคิดมากหรอก ตอนม๊าท้องไพเรทยิ่งกว่านี้อีก’

‘ละม๊าเป็นไงอ่ะ’

‘อืม ที่หนักสุดก็คงร้องไห้เพราะอยากกินช็อกโกแลตล่ะมั้ง’

‘ก็แค่ช็อกโกแลต จะไปซื้อเมื่อไหร่ก็ได้’

‘ไม่ใช่ช็อกโกเลตที่นี่หรอกลูก

‘ห้ะ ละต้องเป็นที่ไหนอ่ะ’

‘ต้องเป็นช็อกโกแลตจากเบลเยียมเท่านั้นค่ะ แม่ถึงจะหายเหวี่ยง’


 อะไรกันวะเนี่ยยยยยยยยยย






ตอนนี้ตัวเล็กในท้องฉันอายุครรภ์จะเข้าเดือนที่สามแล้ว หลายวันมานี้ไพเรทจึงหอบเอางานมาทำที่บ้านโดยเขาให้เหตุผลง่ายๆว่าอยากอยู่ดูแลลูกกับเมียซึ่งฉันก็บอกเขาไปแล้วว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเลยสักนิด ซึ่งร่างสูงก็ยังคงนั่งทำงานทั้งวันจนไม่ได้พักเหมือนเดิม เห็นดังนั้นฉันจึงอดเป็นห่วงสุขภาพของเขาไม่ได้เลย ตอนนี้ฉันจึงมาหยุดอยู่หน้าห้องทำงานของเขาพร้อมกับขนมแล้วก็ชาที่จะทำให้เขารู้สึกสบายขึ้น

ก๊อกๆ

ฉันยกมือขึ้นเคาะประตูสองสามครั้งก่อนจะเปิดประตูเข้าไปข้างในซึ่งภาพตรงหน้าก็เหมือนเดิม ไพเรทยังคงนั่งทำงานไม่ต่างจากทุกวัน

“ไพเรท ฉันเอาชากับขนมมาให้อ่ะ กินหน่อยนะ” ฉันพูดพร้อมกับวางขนมบนโต๊ะทำงานกว้าง

“อื้อ ไว้ก่อนเดี๋ยวค่อยกิน”

“อย่าลืมกินนะ”

“อือ”



เช้าวันต่อมา

ประตูบานใหญ่ถูกเปิดออกพร้อมกับคุณแม่ตัวน้อยที่เดินเข้ามา

“ไพเรท ไปทานข้าวเช้ากันเถอะฉันเตรียมตั้งโต๊ะอาหารไว้แล้ว”

“ยังไม่หิวเลย”

“งั้นกาแฟสักหน่อยไหมเดี๋ยวฉันไปชงมาให้”

“หึ ไม่ต้องหรอก ไปกินข้าวก่อนเลย”

“แต่ว่านาย”

“ไม่ต้องห่วงหรอก กินก่อนเลย”




“ไพเรท ข้าวเย็น”

“ยังไม่หิว กินไปก่อนนะ”

“หน่ะ นะ ไปกินกัน”

“ก็บอกว่า”

“ฮึก จะบอกว่าให้ไปกินก่อนอีกแล้วใช่ไหม กี่ครั้งแล้วที่บอกแบบนี้ จำได้หรือเปล่าว่าฉันต้องกินข้าวคนเดียวกี่ครั้งแล้วอ่ะ จริงๆก็ไม่อยากจะทำตัวแบบนี้หรอกนะ ฮึก ตะ แต่มันก็อดคิดเลย  ฮืออออ ทำไมอ่ะ งานมันสำคัญมากกว่าสุขภาพตัวเองเลยหรือไง คนอื่นเค้ายังเป็นห่วงเลย ละ แล้วทำไมไม่เป็นห่วงตัวเองซะบ้าง ฮืออออออ”  พูดออกไปหมดแล้ว ที่เธออัดอั้นตันใจมาหลายวันเธอได้ระบายออกไปในตอนนี้แล้ว เธอรู้ว่างานของเขายุ่งจริงๆแต่ก็เหมือนที่เธอบอก ไม่อยากให้เขาหักโหมจนเกินไป

“เห้ย ร้องไห้ทำไมเนี่ย ไม่เอา ไม่ร้องนะครับ” ร่างสูงที่ตอนแรกนั่งทำงานอยู่ถึงกับตั้งตัวไม่ถูกเลยทีเดียว ก็อยู่ๆเมียตัวเล็กของเขาก็เอาแต่ร้องไห้หนำซ้ำยังตำหนิเขาอีก แต่เขาไม่ได้ว่าอะไรเพราะมันคือเรื่องจริงทั้งหมดที่เธอพูดมา สองแขนแกร่งรวบร่างนุ่มนิ่มที่เริ่มจะมีน้ำมีนวลมากว่าแต่ก่อนเข้ามากอดแนบอกแน่นพร้อมกับลูบแผ่นหลังเล็กเพื่อเป็นการปลอบประโลมให้อีกฝ่ายอยุดร้องไห้

“ไม่ร้องไห้แล้วนะ ป๊ะป๋าขอโทษครับ” เขาพูดด้วยความรู้สึกผิดจริงๆที่ทำให้เธอร้องไห้จนตาแดงขนาดนี้

“ไม่ต้องมาพูดดีเลย ฮือออ”

“ขอโทษจริงๆครับ ทีหลังจะไม่ทำแบบนี้แล้วนะ ไม่เอา ไม่ร้องแล้ว ตาแดงหมดเลยเนี่ย” ร่างสูงพูดพร้อมกับยกมือเช็ดน้ำตาให้ร่างเล็กที่เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด

“ฮึก รำคาญไหมอ่ะไพเรท”

“หือ รำคาญอะไรครับ”

“รำคาญฉันไง”

“แล้วทำไมต้องรำคาญล่ะ” เขาพูดตามความจริง มีเธอคอยเป็นห่วงมันก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ

“ไม่รู้ ฉันงี่เง่าอ่ะ” เธอรู้ตัวเองดีว่าไม่ได้อยู่ในอารมณ์ปกติ เพราะเดี๋ยวเธอก็ดี เดี๋ยวเธอก็ร้าย

“งั้นมานี่มา” เขาเดินจูงมือคนคิดมากให้ตามมาก่อนเขาจะนั่งลงบนโซฟาแล้วดึงคุณแม่ตัวน้อยนั่งลงบนตักกว้าง

“อะไรทำให้คิดแบบนั้น”

“ไม่รู้ก็เห็นนายทำแต่งาน ก็คิดว่าเพราะไม่อยากเจอหน้าฉันใช่ไหมล่ะ”

“ไม่ถูก”

“แล้วอะไรล่ะ”

“ก็ถ้าเคลียร์งานนี้เสร็จก็ว่าจะพักสักสองสามอาทิตย์ละที่เหลือให้คนอื่นจัดการต่อ จะได้มาอยู่กับเมียกับลูก”

“ไม่ได้เบื่อฉันใช่ไหม ไม่รำคาญใช่หรือเปล่า”

“ไม่เลยสักนิด งอแงกว่านี้สิบเท่าก็ทนได้”

“จริงนะ”

“จริงครับ”

“พูดแล้วนะ”

“อื้อ งั้นไปกินข้าวกันดีกว่า เสร็จแล้วใช่ไหมล่ะ มีอะไรกินบ้างนะ”

“มีแต่ของที่นายชอบทั้งนั้นเลย”

“จริงดิ ใครเป็นคนทำกันนะ”

“ก็คนที่นายกอดอยู่นี่ไงล่ะ”

ที่เขาบอกว่าคนท้องจะอารมณ์แปรปรวนเนี่ยเขาได้เจอมันกับตัวแล้วล่ะ




เฮฮาตามประสาคุณพ่อคุณเเม่

"ไพเรท นายว่าลูกเราจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย" เสียงเล็กถามขึ้นในขณะที่อีกฝ่ายก็กระชับอ้อมกอดให้เเน่นขึ้นตามไปด้วย

"ผู้ชาย"

"หือ ทำไมต้องผู้ชายอ่ะ"

"มั่นใจเพราะตั้งใจทำมาก"

"จริงสิ ยังไม่ได้เล่าให้ฟังสินะ"

"หือ อะไร"

"ก่อนจะรู้ตัวว่าท้องฉันฝันประหลาดด้วยเเหล่ะ"

"ฝันว่าไร"

"ฝันเห็นเด็กผู้ชาย"

"เด็กผู้ชาย?"

"อื้อ หกล้มเเต่บอกว่าไม่เจ็บ เเล้วก็ปลูกดอกไม้ด้วยกัน เเต่เค้าบอกว่าชอบหุ่นยนต์"

"ชอบหุ่นยนต์ด้วย"

"เค้าบอกว่าป๊ะป๋าใจดี ถ้าเขามาป๊ะป๋าจะซื้อให้เยอะๆ"

"55555555งี้ก็มั้นใจเตรียมเลี้ยงลูกชายได้เลย"

"ลูกพ่อสินะ เหอะ"

"ทำไม อิจฉา"

"หมั่นไส้"

"งั้นถ้าคนนี้คลอดก็ต้องต่อด้วยผู้หญิงอีกคน"

"อะไรกัน พูดเองเออเอง"

"อีกคนผู้หญิง เชื่อดิ"

"รู้ได้ไง"

"ไว้จะไปศึกษาท่าทำลูกอย่างดี"






มาเเล้ววค่าาาาาาาาาทุกคน เป็นยังไงฝากคอมเม้นให้ไรท์ได้รู้ด้วยนะคะ จะชอบกันหรือเปล่าน้าาาาาา 

สำหรับคืนนี้ฝันดีนะคะทุกคน กู๊ดดดดไนท์ค่าาาาาาา เริ้บๆทุกคน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น