ผู้หญิงตัว M

รู้สึกยังไง ได้โปรด เถอะ นะ โปรดบอกฉันที

ชื่อตอน : พิมมี่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 240

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ม.ค. 2562 21:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พิมมี่
แบบอักษร


มาย : “ร้อน ร้อน จังเลยประเทศไทย ไม่รู้ว่าบนท้องฟ้ามีพระอาทิตย์กี่ดวงกันแน่ ถึงได้ฉายแสงแผ่ราศีรุนแรงขนาดนี้ ลงมายังโลก ความร้อนนั้นแผดเผาจนหญิงสาวบ่นพรึมพรำคนเดียวอยู่ในใจ


ถึงไหนแล้วเนี้ย ฉันถึงแล้วนะ ฉันรอแกอยู่ร้านกาแฟสดร้านประจำของแกนะเนี้ย ตอนนี้ โต๊ะเดิมนะแก”


image

พิมมี่ เพื่อนสาวสนิทของ มายเอง


พิม : จร้า จร้า!!! แม่คุณ จะถึงแล้วแก เนี่ยฉันถึงแล้ว ฉันอยู่หน้าประตูแล้วเนี่ย


สิ้นสุดการสนทนาระหว่างเพื่อนรักที่รู้ใจที่โทรนัดกันมาเพื่อคุยการใหญ่โดยเฉพาะ หญิงสาวเดินเข้าไปในร้านแล้วสั่งม๊อคค่าปั้น เมนูโปรดปราน เธอเดินมานั่งรอพิมมี่ได้สักพัก หญิงสาวก็ได้ยินเสียงเรียกบางคนตะโกนเรียกชื่อตัวเองดังมาแต่ไกล


พิม : เฮ เฮ แก มาย ยัยมาย มาแล้ว มาแล้ว ทางนี้ ทางนี้!!!


เพื่อนสาวพิมมี่โบกมือทักทายพร้อมส่งเสียงร้องมาจากหน้าประตูร้านอย่างไม่รู้จักเกรงอกเกรงใจคนที่เขานั่งอยู่ในร้านบ้างเลย เธอคงคิดว่าร้านนี้มีแค่เรา 2 คน กระมังถึงได้ร้องแหกปากแบบนี้ จนทำเอาคนทั้งร้านต้องหันมามองเป็นจุดสนใจกันเลยทีเดียว


แฮ่ แฮ่ หล่อนยิ้มเล็กๆ แล้วยกไหล่ขวาขึ้นนิดหน่อย แก้อาการขัดเขินของตัวเอง และรีบเดินจ้ำมาหาเพื่อนสาวที่นั่งรออยู่แล้วทันที


พิม : เฮ้ยแก ฉันลืมตัว ขอโทษทีวะแก แฮ่ แฮ่ แกรอฉันนานไหม เออว่าแต่แกมีธุระอะไร อยู่ดีๆ ก็โทรเรียกฉันให้มาหา กะทันหันแบบนี้ มีเรื่องอะไรที่สำคัญก็เล่ามาเพื่อน


มาย : ใช่ไง!! สำคัญมากเลยนะเว้ย มามา นั่งเลย นั่งเลย!!! หญิงสาวสาวมือเพื่อนให้รีบนั่งลงข้างๆ ตัวเอง


คือแบบนี้ เรื่องมีอยู่ว่าแบบนี้!!!


.........................................................................................................


ฉันว่ามันถึงเวลาแล้วล่ะ เวลาที่ฉันรอคอยมาแสนนาน การแก้แค้นครั้งใหญ่ งานนี้ฉันทำคนเดียวไม่ได้ แกต้องช่วยฉัน แกคือคนเดียวนะเว้ย ที่ฉันไว้ใจ ฉันไม่เคยเล่าเรื่องแบบนี้ให้ใครหน้าไหนได้ฟัง มีแต่แกเท่านั้นพิมมี่


หญิงสาวหนักแน่นในคำพูดที่ดูมั่นใจ พูดแล้วเธอก็เอื้อมมือไปตบไหล่ขวาเพื่อนสาว พิมมี่ เบาๆ เป็นการย้ำเตือนอีกครั้ง ถึงความจริงใจในคำพูดนั้น


พิม : แกมีเรื่องอะไรอ่า แกก็พูดมาซิ แกก็รู้ว่าฉันรักแกมากแค่ไหน ฉันไม่เคยทิ้งแกเว้ย เพื่อน

มาย : ฉันอยาก อยาก ……………………


อยากแก้แค้น

อยากจะเห็นความเจ็บปวด

ความทุกข์

ความทรมานใจ



ที่ครอบครัวพวกมันมาทำกับแม่ฉัน ถึงเวลาแล้วล่ะ ที่ครอบครัวมัน ต้องได้ชดใช้ความเจ็บปวด สีหน้าและท่าทางที่แสดงออกมา บ่งบอกชัดเจนเลยว่าเธอรู้สึกคับแค้นมากแค่ไหน และแววตาที่ดูอาฆาตแค้นไม่ยอมรามือง่ายๆ นั้น ยังสะท้อนถึงความโหดเหี้ยมที่เก็บงำเอาไว้ในจิตใจ


ฉันต้องการแก้แค้นครอบครัวของ “ยศกร” ฉันมีแผน ฉันต้องการให้ลูกๆ ของพวกมันทั้ง 3 คนมาตกหลุมรักฉัน หลงฉัน และยอมฉันทุกอย่าง ให้พวกมันคลานแทบเข่าเข้ามาหาฉัน


ทำไมนะหรอ? เพราะฉันมองว่ามันคือเกมส์ เกมส์หนึ่ง ที่คนชนะต้องเป็นฉัน ฉันมีหนูใหญ่ตั้ง 3 ตัว ที่กำลังจะวิ่งเข้ามาติดกับดัก ที่วางเอาไว้ เจ้าหนูทั้งหลายนั้นจะเข้ามาติดกับดักนี้ ด้วยความหอมหวาน ความหลงใหล ความสวยงาม ภาพมารยา ที่ถูกฉาบเนรมิตขึ้นมา แต่ราดอาบด้วยยาพิษอีกหลายตลบ เพื่อหลอกล่อให้เจ้าหนูได้ตายใจ และในที่สุด เจ้าหนูพวกนี้ก็จะค่อยๆ ขาดใจ ขาดอากาศ ดิ้นทุรนทุลายตายไปเอง ความซวยกำลังจะเข้ามาเยือน


55++ ฉันแค่คิดเล่นๆ นะเนี่ย


ฉันก็แค่คิดอะนะ เพราะมันยังเป็นภาพร่างอยู่ มันยังไม่เกิดขึ้นจริง แกรู้ไหมตลอดระยะเวลา 20 ปี ที่ผ่านมา ฉันมีชีวิตอยู่อย่างคนเก็บกดที่ถูกสะสมมาเนิ่นนาน และจนตอนนี้มันได้ฝังลึกอยู่ในก้นบึ้งของห้วงความรู้สึกของฉันไปแล้ว ความทรมานใจที่เก็บอยู่คนเดียว บอกให้ใครรับรู้ไม่ได้ มันขมขื่นแค่มากไหน


หญิงสาวหยักคิ้วขึ้นเพื่อผ่อนคลาย หลังจากที่พรรณาความอัดอั้นในใจมาเนิ่นนาน ที่ถูกเก็บสะสมมาตลอดชีวิตของเธอ ไม่มีเด็กคนไหนหรอกที่จะรับความจริงได้ ในระยะเวลาอันแสนสั้น กับสภาพจิตใจที่เธอต้องต่อสู้กับตัวเองมาตลอด แต่ถ้าจิตใจของเราเข้มแข็ง เหมือนก้อนหินที่มันไม่มีความรู้ก็คงดีซินะ


สีหน้าคนพูดเริ่มเปลี่ยนสี บ่งบอกความรู้สึกที่ถูกถ่ายทอดผ่านใบหน้า และสายตาอย่างชัดเจน

เอาละ พอ พอ มาเริ่มกันดีกว่า แก


หญิงสาวรีบพูดตัดบทตัวเองก่อนที่จะอดกลั้นน้ำตาที่เอ่อล้นอยู่ข้างใน และเตรียมจะทะลักออกมาไม่ไหว


พิมมี่จะช่วยฉันใช่ไหมวะ พิมมี่ น้ำเสียงที่จริงจังมากดังขึ้นจากคนตรงหน้าที่เมื่อกี้เธอยังดูโชกเศร้าอยู่เลย อยู่ๆ ใบหน้าแห่งความหวังก็ฉายปรากฏขึ้น เธอชั่งเป็นหญิงสาวที่ปรับอารมณ์ได้เก่งเสียจริงๆ


พิมมี่ : ได้อยู่แล้ว ฉันจะช่วยแกเอง


เสียงตอบรับชัดเจนอย่างหนักแน่นจากปากเพื่อนสาวที่เธอไว้ใจสุดชีวิตเพราะมีแค่คนเดียวเท่านั้น ที่เธอเรียกว่าเพื่อนในชีวิตนี้เพราะนอกจากนั้น มาย ก็ไม่เพื่อนคนไหนบ้างเลย นอกจากลูกค้า คนรู้จักทั่วไปธรรมดาทั่วๆ ไป


“แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง ยังไงบ้าง แกว่ามา” น้ำเสียงจริงจังบนท่าทางดูเคร่งขรึมนั้น ของเพื่อนสาวสนิทพิมมี่

คือแบบนี้นะแก

**............................................................................. **



หญิงสาวเริ่มบท เปิดฉากขึ้น ราวกับแผนนี้ถูกวางแผนไว้ราว 10 ปีที่แล้ว ตามนี้ละแก


เฮ้ย แก บ้าปะเนี้ย แล้วทำไมฉันต้องทำแบบนี้ด้วย


เอ่อ เอ่อ …………… มันไม่แรงไปหรอกวะแก


น้ำเสียงดูตกใจจนอีกคนต้องสะดุ้ง ตื่นจนอดอุทานออกมาไม่ได้กับแผนของเพื่อนสาวคนนี้


ว่าแต่อะไรคือรางวัล ของผู้ชนะอ่า …55++



มาย : ทุกอย่าง ที่เป็นของผู้แพ้ แกจะได้ทั้งหมด ที่แกต้องการ แล้วในระหว่างเกมส์เริ่ม


ฉันกับแกเราจะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ละครเรื่องนี้จะเริ่มวันนี้ แกตกลงไหม



พิมมี่ : ฉันละยอม นับถือใจ แกจริง จริง คนบ้า 2018 ตกลง เป็นไงเป็นกันวะ. 55 ++ ได้สิ เดี๋ยวๆ นะแก


ว่าแต่ ลูกของ “ยศกร” มีผู้หญิงด้วย นี่นา ยัย พาย ปะ ลูกสาวคนเล็ก ผู้หญิงด้วยกัน จะทำไงล่ะ เขาถึงจะสนใจ และอีกอย่างต้องทำให้อีกฝ่ายหลงรักเสียด้วย โจทย์นี้ค่อนข้างจะยากเหมือนกันวะแก”


มาย : “แล้วแก อยาก ชนะ ปะละ ถ้าอยากก็แค่หาวิธีการซิวะ คิด คิด เยอะๆ ฉันไปละ




เราจะอยู่ด้วยกันในโลกจินตนาการและสุดท้ายนี้

รู้สึกอย่างไร เอามาแชร์กัน


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น