YINGPREM

สวัสดีทุกคนฮับ คนโปรดเป็นนิยายที่อาจจะหาสาระไม่ได้ แต่ก็หวังว่าคุณจะสนุกกับการอ่านเรื่องนี้ <3

[คนโปรด : 12.1]*(ลบnc)

ชื่อตอน : [คนโปรด : 12.1]*(ลบnc)

คำค้น : คนโปรด,สมิธ,ลูคัส

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.2k

ความคิดเห็น : 42

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มิ.ย. 2561 14:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[คนโปรด : 12.1]*(ลบnc)
แบบอักษร

​คนโปรด 12.1

​​​

**[ลบncเนื่องจากผิดกฎของเว็บไซต์ กรุณาติดตามในช่องทางอื่น]**​


ลูคัสมองภาพนั้นด้วยสายตาเร่าร้อน สมิธที่นอนตาปรือ ปากเจ่อ หอบเบาๆ พร้อมกับน้ำของเขาที่ไหลออกมาจากจีบสีช้ำที่ยังหุบไม่ลง

มันเซ็กซี่จนลูคัสอยากขย้ำสมิธแรงๆอีกหลายๆรอบ

นับตั้งแต่วันที่ได้ทำสดกับสมิธ ลูคัสก็ไม่เคยใช้ถุงยางดับสมิธอีกเลย

ลูคัสมีเซ็กส์กับสมิธทุกวันจนถึงวันนี้ก็เกือบสองสัปดาห์แล้ว ลูคัสทำอย่างต่ำคือวันละหนึ่งรอบ และแน่นอนว่าไม่มีสักครั้งที่สมิธจะเต็มใจ

ชายหนุ่มพาสมิธมาเที่ยวที่เกาะลาดีกประเทศเซเชลส์เมื่อสามวันก่อน แต่เท้าสมิธยังไม่ทันได้แตะน้ำทะเลก็ถูกลูคัสลากเข้าสวีทในโรงแรมที่ดีที่สุดในเกาะ จับรีดน้ำลงโทษเพราะเถียงคำไม่ตกฟากตั้งแต่บนเครื่องบิน ส่วนวันอื่นๆก็ด่าลูคัสบ้างทำลายข้าวของบ้าง สมิธจึงถูกลงโทษทุกวันจนแทบไม่มีแรงจะเดินพ้นบันไดของโรงแรมเพื่อชมความงามของทะเลเลยสักวัน

แต่บางวันก็ได้ดูวิวจากทางระเบียง...

ลูคัสก้มลงจูบหนักๆกับหน้าผากมนที่ชื้นเหงื่อของสมิธแล้วเอ่ยเสียงเรียบ

"วันนี้เป็นเด็กดี ตอนเย็นพี่จะพาไปเดินเล่นริมชายหาด...แต่ถ้าดื้อก็จะโดนพี่จับกินจนไม่ได้ออกไปเที่ยวแบบนี้แหละ"สมิธมองหน้าหล่อที่อยู่ห่างจากหน้าตัวเองไม่ถึงคืบด้วยสายตาขวางๆ

เขาหมดแรงอยู่แต่ในห้องมาสามวันแล้ว...ยังไงวันนี้ก็ต้องเหยียบทรายกัยน้ำทะเลให้ได้!

"แล้ววันนี้กูดื้อตอนไหน!"ร่างเล็กถามติดจะเหวี่ยงเล็กน้อย ยอมรับว่าสามวันก่อนเขาค่อนข้างแข็งข้อและดื้อเป็นพิเศษ แต่วันนี้เขายังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ...ไหงโดนจับสูบจนไร้เรี่ยวแรงแบบนี้ล่ะ!

"มิทตี้ไม่ให้พี่จูบ"ลูคัสฉีกยิ้มมุมปากขึ้นนิดๆเมื่อเห็นใบหน้าเล็กหงิกงออย่างไม่สบอารมณ์

"ก็กูรังกะ-..."สมิธยังพูดคำว่ารังเกียจไม่ทันจบคำดีก็ถูกลูคัสชี้หน้าพร้อมรอยยิ้มเหี้ยมก่อน

"จะพูดอะไรคิดดีๆ พี่อยู่กับมิทตี้ในห้องจนจบทริปเลยก็ยังได้...แต่พี่ไม่อยู่เฉยๆหรอกนะ"สมิธกัดฟันกรอด เพราะเชื่อว่าลูคัสทำได้อย่างที่ปากว่าจริงๆ

"ลุกออกไปดิ๊ จะนอนพัก"สมิธเปลี่ยนเรื่องเอาตัวรอดทันที

"ไปอาบน้ำก่อน"

"เหนื่อย!ค่อยอาบตอนเย็นทีเดียว"

"แล้วจะไม่เอาน้ำพี่ออกหรือไง?"ลูคัสเลื่อนสายตาลงต่ำ ทำให้สมิธนึกได้ว่าเขาโป๊เปลือยต่อหน้าชายหนุ่มอยู่

ช่างเถอะ...โดนจับแก้ผ้าทุกวันขนาดนี้ สมิธหมดความอายไปตั้งนานแล้ว

แต่ไอ้น้ำที่ค้างอยู่ข้างในช่องทางนั้นคงต้องเอาออกไม่อย่างนั้นสมิธจะรู้สึกไม่สบายท้อง และลูคัสไม่ยอมเอาออกให้สมิธเหมือนตอนแรกด้วยเหตุผลที่สมิธอยากจะอาเจียนที่ได้ยิน

'ตอนที่มันไหลออกมาจากตัวมิทตี้มันสวยมาก เหมาะกับมิทตี้สุดๆ พี่ไม่อยากทำลายมัน'

แหวะ!โรคจิตโคตรๆเลย

สมิธหน้าบึ้งดันอกลูคัสให้ถอยออกห่าง คนตัวโตกว่าก็ยอมขยับให้แต่โดยดี

เด็กหนุ่มค่อยๆขยับตัวลุกจากเตียงด้วยความลำบาก รู้สึกเสียดไปทั้งช่องทาง อีกทั้งสะโพกยังปวดตุบๆไม่หยุดๆ

ลูคัสกอดอกมองเด็กน้อยที่อวดดีไม่ยอมเรียกเขาให้ช่วยเลยสักครั้ง...ซึ่งมันน่าหงุดหงิดมากจริงๆ

สมิธเดินเข้าห้องน้ำทั้งตัวเปลือยเปล่าเพื่อเอาน้ำของอีกคนออกจากร่างกาย เมื่ออกมาอีกทีก็พบว่าผ้าปูที่นอนถูกเปลี่ยนใหม่เรียบร้อยและลูคัสก็ไม่อยู่ในห้องแล้ว

ก็ดี...

สมิธล้มตัวนอนบนเตียงอีกครั้งด้วยความอ่อนเพลียก่อนจะผล็อยหลับไปในเวลาไม่นาน

++++++++++++

"ปล่อย!"สมิธพยายามกระชากมือตัวเองให้หลุดจากการเกาะกุมของลูคัส แต่ชายหนุ่มกลับกระชับฝ่ามือแน่นขึ้นไม่ยอมปล่อยง่ายๆ

"พี่บอกว่ายังไง?อยากกลับโรงแรมตอนนี้เลยไหมมิทตี้?"

"จิ๊!"สมิธสบถในลำคอแต่ก็ไม่ได้ดื้อใส่ชายหนุ่มอีก

ลูคัสจูงมือสมิธพาเดินเล่นรอบชายหาดไม่ไกลจากโรงแรมนัก ในช่วงเวลาพระอาทิตย์ใกล้ตก หาดทรายสีขาวละเอียด น้ำทะเลสีฟ้าใส และท้องฟ้าสีส้มแก่ ช่างเป็นบรรยากาศที่โรแมนติคมากจริงๆ

สมิธเลิกสนใจลูคัส เด็กหนุ่มหันไปดื่มด่ำกับธรรมชาติตรงหน้าที่เขาไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน

"จะทำอะไร"ลูคัสเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นสมิธถอดรองเท้าแล้วหยิบขึ้นมาถือแทน

"ตาก็ไม่บอดนี่ ดูไม่ออกหรอว่าถอดรองเท้า"สมิธตอบกวนๆแต่ก็โดนชายหนุ่มบีบมือเล็กจนต้องเบ้หน้า

"อย่าลามปามพี่!"ลูคัสปรามเสียงดุ สมิธจึงได้แต่สบถเบาๆในลำคออีกรอบ

"ระวังจะเหยียบเปลือกหอย ถ้าเท้าบาดขึ้นมาพี่จะไม่ให้เล่นน้ำจริงๆ" ลูคัสเอ่ยเตือนขึ้นอีกรอบเมื่อเห็นว่าดุไปสมิธก็คงไม่ฟังอยู่ดี เด็กหนุ่มพยักหน้าส่งๆก่อนจะย่ำเท้าเดินเลียบไปตามหาด คลื่นเล็กๆที่สาดซัดขึ้นมาบนหาดสัมผัสกับเท้าเล็กทำให้สมิธยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี

เด็กหนุ่มเดินย่ำชายหาดออกนำลูคัสโดยที่ไม่ได้สนใจมือที่กอบกุมกันอยู่จนแขนแทบจะเหยียดตึงในบางทีที่สมิธก้าวนำออกไปไกล

จนกระทั่งตะวันลาลับขอบฟ้า ชายหนุ่มจึงได้พาเด็กน้อยไปยังร้านอาหารทะเลเลียบชายหาดบรรยากาศดีร้านหนึ่ง

ในเมนูพาสต้าผัดทะเลของสมิธ เด็กหนุ่มเขี่ยผักในอาหารไว้ขอบจานให่หมดก่อนจะลงมือทาน ลูคัสขมวดคิ้วนิดๆแต่ก็ไม่อยากขัดใจเด็กน้อยให้เสียบรรยากาศ

"อร่อยไหม?"ชายหนุ่มเอ่ยถามสมิธที่ตั้งหน้าตั้งตาทานอาหารตรงหน้าโดยไม่สนใจรอบข้าง ในทีแรกสมิธไม่ตอบแต่เมื่อถูกลูคัสถามย้ำอีกครั้งจึงยอมพยักหน้าตอบ

"อื้อ"

"พรุ่งนี้พี่จะพาไปดำน้ำดูประการังอีกเกาะหนึ่ง"สมิธวาวขึ้น กักปากเพื่อกลั้นยิ้มอย่างดีใจ

ลูคัสยื่นจานหมึกตุ๋นสูตรพิเศษของทางร้านที่เขาเห็นว่าอร่อยดีไปทางสมิธ เด็กหนุ่มก็รับมาทานอย่างไม่อิดออด เคี้ยวจนแก้มตุ่ยเต็มปากอย่างน่ารัก

เมื่อทานอาหารคาวหวานจนเต็มอิ่มลูคัสจึงจูงมือพาสมิธกลับโรงแรมรับลมเย็นๆจากทะเลโดยมีลูกน้องที่อิ่มหนำได้รับผลบุญจากการติดตามครั้งนี้เดินตามหลังทั้งคู่อยู่ห่างๆ

เดินกันเกือบถึงโรงแรมที่พัก อยู่ๆลูคัสก็รั้งแขนเล็กให้หยุดเดิน

เด็กหนุ่มหันมามองร่างสูงด้วยความมึนงง มือแกร่งคว้าเอวบางเข้ามาใกล้ร่างก่อนจะรั้งต้นคอเล็กให้เชิดขึ้นแล้วก้มหน้าประกบจูบปากอิ่มทันที สมิธนิ่งอึ้งเพราะไม่ทันได้ตั้งตัวเผลอเปิดปากให้ลิ้นร้อนสอดเข้ามาเกี่ยวพันเล่าชิมความหวานของรสพุดดิ้งที่ยังติดอยู่ในปาก ลูคัสขบเม้มปากอิ่มอย่างไม่รู้เบื่อ ไม่สนว่ากำลังยืนทำประเจิดประเจ้ออยู่ที่หน้าหาด ไม่สนว่าใครจะผ่านมาเห็น

ตอนนี้ลูคัสสนใจแค่สมิธและริมฝีปากหวานๆนี่เท่านั้น

สมิธกำชายเสื้อร่างสูงแน่น คอก็ปวด ปากก็เจ็บ แล้วไหนจะหัวใจที่เต้นถี่เร็วเสียงดังจนเขานึกกลัวนี่อีกล่ะ

ลูคัสถอนริมฝีปากออกช้าๆ ลากลิ้นเลียรอบกลีบปากอิ่มเล็กก่อนจะหอมแก้มแก้มนุ่มอีกสองฟอดใหญ่

"แฮ่กๆ"สมิธหอบหายใจเบาๆ ตวัดสายตามองร่างสูงด้วยความขุ่นมัว

"เดินไหวไหม หรือจะให้อุ้ม?"ลูคัสแกล้งถามสมิธยิ้มๆ

"ไหว!" เด็กหนุ่มสะบัดตัวออกจากชายหนุ่มแล้วเดินนำออกตัวกลับโรงแรมไปก่อน ลูคัสส่ายหัวมองร่างเล็กยิ้มๆแล้วเดินตามไปติดๆ

ส่วนพวกลูกน้องที่เหลือก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตาเดินตามเจ้านายอยู่ห่างๆเหมือนเดิม

.

.

.

.

"อื้ออ ลุค! ไม่ทำ!"สมิธเบี่ยงหน้าหนีดันอกชายหนุ่มออกห่างจากตัว

"รอบเดียว"ลูคัสบอกพลางขบติ่งหูเล็กที่เป็นจุดอ่อนของสมิธ

"ไม่!มึงอย่าบ้ากามนักได้ไหม กูเหนื่อย"สมิธตีหน้ายุ่ง

"รอบเดียวจริงๆ"

"ถ้าจะเอาก็พากูกลับอังกฤษ กูไม่อยากเล่นน้ำทั้งๆที่ปวดไปทั้งตัว!"สมิธพูดเสียงเด็ดขาดด้วยสีหน้าจริงจัง

"โอเค นอนนะเด็กดี"ลูคัสก้มจูบหน้าผากมนหนักๆแล้วผละออก

สมิธตวัดผ้าห่มหันหน้าหนีจากร่างสูง ส่วนลูคัสก็ได้แต่เดินออกจากห้องสมิธด้วยสีหน้าเซ็งๆ โยฮันเนสที่รั้งอยู่รอเห็นเข้าจึงเอ่ยแซวด้วยสีหน้ายิ้มๆ

"เด็กไล่ เอ้ย เด็กนอนแล้วหรือครับ"

"เออ!"ลูคัสกระแทกเสียงห้วนแล้วเดินหนีเข้าห้องตัวเองทันที

+++++++++++++

​อิพี่พาเมียมาเที่ยวชิลๆก่อนนะจ๊ะ

เปรมติดทำงานเตรียมพรีเซนท์ เลยสั้นๆไปหน่อยนะคะ ส่วนครึ่งหลังจะรีบมาในวันสองวันนี้ค่ะ

ป.ล.ขอบคุณทุกคอมเม้นท์❤

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น