Inred2

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่45 ภูเก็ต (2)

ชื่อตอน : บทที่45 ภูเก็ต (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 60.8k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2561 22:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่45 ภูเก็ต (2)
แบบอักษร

​ฉันทิ้งตัวลงบนที่นอนใหญ่ในห้องนอนเล็กข้างๆห้องนอนของไมเคิล ใครจะไปยอมนอนห้องเดียวกับหมอนั่นกันล่ะ ขืนนอนห้องเดียวกันมีหวังไม่ได้นอนทั้งคืนแน่ๆ

“อร เปลี่ยนเสื้อผ้าเร็วๆ”

โว้ยยย เสียงนายไมเคิลดังรอดมาจากห้องข้างๆ บ้านไม้นี่มันไม่เก็บเสียงเลยสินะ แล้วนี่มันจะต่างอะไรกันอยู่ห้องเดียวกันล่ะเนี่ย

“รู้แล้วค่า”

“เร็วๆ ฉันจะไปดำน้ำ”

“ดำน้ำ!” ดำน้ำๆๆๆๆ ฉันชอบดำน้ำ แล้ว… ฉันจะได้ดำด้วยมั้ยเนี่ยยย เห้อออ สงสัยคงได้แต่นั่งจ๋อมเฝ้านายนี่เล่นน้ำทะเลแน่เลย เอาวะ… อย่างน้อยก็ได้ออกทะเล ดีนะที่เอาชุดว่ายน้ำมาด้วย ฉันไม่ลืมหรอกนะว่าฉันมาอยู่กับนายไมเคิลด้วยจุดประสงค์อะไร ฉันต้องทำให้นายนี่รักฉันก่อนที่ยัยมิรินไรนั่นจะกลับมา

ฉันหยิบชุดบิกินีสีเนื้อขึ้นมาและหัวเราะเบาๆด้วยความชอบใจ

“หึหึหึ”



[ไมเคิล]

ผมยืนรอเธอที่หลังบ้านอยู่พักนึงก่อนจะตะโกนเรียกเธอรอบที่ล้าน ผู้หญิงนี่จะแต่งตัวนานอะไรขนาดนี้

ที่ผมพาเธอมาบ้านแม่ผมที่ภูเก็ตก็ไม่ได้มีอะไรหรอก แค่เห็นว่าเธอไม่สบายเพราะทำงานหนัก ขนาดทำงานบ้านให้ผมแล้วยังต้องไปทำงานหารายได้พิเศษจนกลับดึกดื่นทุกวันหยุด พามาเที่ยวครั้งนี้ก็น่าจะทำให้เธอมีความสุขบ้างล่ะ

อีกอย่าง… ผมไม่เคยเห็นเธอพูดถึงครอบครัวตัวเองแบบจริงๆจังเลยสักนิด มีแต่เคยบอกว่าพ่อเธอป่วย แล้วแม่หล่ะ แม่อาจจะทำนาทำสวนหาเงินมารักษาพ่อสินะ แถมเธออยู่คนเดียวในกรุงเทพแบบนี้ก็คงจะเหงาแย่

“มาแล้ววว” นั่นไง บ่นถึงแป็บเดียวก็มาแล้ว

เธอเดินหิ้วถังน้ำแข็งตามคำสั่งของผมมาแบบดูน่าลำบาก แต่ผมไม่ช่วยหรอก เพราะเดี๋ยวจะผิดที่บอกไปว่าให้เธอมารับใช้ผมที่ภูเก็ต

“เร็ว!” ผมตะโกนบอกเธอขณะยืนรออยู่ที่ท้ายเรือสปีดโบ๊ท

“คุณจะขับเรือลำนี้ไปหรอคะ”

“บอกแล้วว่าอย่าเรียกว่าคุณ” สอนอะไรไม่เคยจำเลย ผมบอกไปรอบที่ล้านแล้วมั้งว่าไม่ต้องเรียกว่าคุณ ผมไม่อยากทำให้เธอรู้สึกว่าผมเป็นเจ้านายขนาดนั้นซะหน่อย

เธอส่งกระติกน้ำแข็งให้ผมก่อนที่ผมจะใช้วงแขนหนาเกี่ยวเอวบางของเธอขึ้นมาบนเรือ

“อุ้ย!”

“ไปนั่งให้เรียบร้อย เดี๋ยวจะออกเรือแล้ว”

เธอเดินไปที่หัวเรือก่อนจะปีนขึ้นไปนั่งตรงหัวเรือ นี่เธอดูคุ้นเคยกับเรือดีจังเลยนะ หรือว่าบ้านเธอทำประมงไม่ได้ทำสวนอย่างที่ผมคิด นั่นก็คงดูเหนื่อยสำหรับเธอเข้าไปอีก น่าสงสารจริงๆ

เธอขึ้นไปนั่งที่หัวเรือและยิ้มร่าตื่นเต้นที่จะได้ออกทะเล สงสัยคงดีใจที่จะได้นั่งเรือเหมือนตอนที่บ้านออกหาปลาสินะ

ตั้งแต่อรอินทร์มาอยู่กับผม ผมยอมรับเลยว่าผมมีความสุขมาก เธอทำให้ผมยิ้มและขมวดคิ้วได้ในเวลาเดียวกัน นี่ผม… รักเธอรึเปล่านะยัยบ๊อง



“โอ้ยยยยยยจะได้ล่องเรือแล้ววววว” ฉันพูดเบาๆกับตัวเองอยู่ตรงหัวเรือขณะที่ไมเคิลกำลังเตรียมเช็กเรื่องน้ำมันและอุปกรณ์ดำน้ำที่เขาถือขึ้นมา

“มานั่งตรงนี้” ไมเคิลเรียกฉันให้ไปนั่งข้างๆที่กัปตันเรือ ซึ่งก็คือเขาเอง นี่เขาขับเรือได้ด้วยหรอเนี่ย สุดยอดเลย ฉันอยากขับเป็นบ้างจัง

สมัยตอนเด็กๆพ่อชอบพาฉันไปเที่ยวทะเลต่างประเทศบ่อยๆ พ่อกับฉันชอบดำน้ำมากเลยนะ ถึงขั้นคุยกันว่าจะซื้อบ้านริมทะเลแบบนี้ไว้สำหรับวันหยุดของเรา แต่… ฉันก็ดันทำตัวเหลวแหลก หนีไปเรียนต่างประเทศเพื่อจะได้มีชีวิตอิสระ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพอกลับมาเมืองไทยก็ได้ใช้เวลาอยู่กับพ่อไม่นาน

ใช่… เพราะนายปีเตอร์ แล้วก็….

ฉันมองไปทางไมเคิลที่กำลังขับเรือตรงไปข้างหน้า นายจะเป็นคนเลวแบบพ่อนายจริงๆหรอ ถ้านายเป็น… ฉันก็คงทำอะไรอะไรได้โดยไม่ต้องรู้สึกผิด

แต่… ถ้านานไม่ได้เป็นคนเลว ฉันคงรู้สึกผิดที่คิดจะทำร้ายนายนะ

“ดูนั่นสิ” ฉันชี้ไปยังเกาะเล็กๆที่ห่างจากฝั่งที่เรามาประมาณครึ่งชั่วโมง มันสวยน่ารักมากเลย แถมไม่มีคนอีกด้วย ชายหาดก็ข๊าวขาว อยากเล่นน้ำแล้วอะๆๆๆๆ

“งั้นเราดำน้ำแถวนี้ แล้วค่อยไปกินข้าวเที่ยงบนเกาะ โอเคมั้ย”

“เรา… ฉันจะได้ดำน้ำด้วยหรอ”

“อื้ม” ไมเคิลตอบพร้อมกับโยนหน้ากากดำน้ำมาให้ฉัน เย่ๆๆๆๆๆ

ฉันเดินมาที่กลางเรือก่อนที่จะถอดเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งออก เผยให้เห็นบิกินีสีเนื้อตัวจิ๋วที่ฉันซื้อมาจากฝรั่งเศษ ดีนะที่ติดบิกินีไว้ที่คอนโดนายไมเคิลชุดนึง ว่าจะเอาไว้แอบว่ายน้ำในสระซะหน่อย ใครจะไปรู้ว่าจะได้เอามาใช้ล่าเหยื่อนายไมเคิลถึงทะเลแบบนี้ เสร็จฉันแน่นายไมเคิล

ฉันค่อยๆถอดเสื้อตัวโคร่งออกช้าๆ และบิดเอวเล็กน้อย ถึงแม้ท่ามันจะเมื่อยไปหน่อยแต่มั่นใจว่าถ้าถ่ายรูปมันต้องออกมาสวยแน่นอน



[ไมเคิล]

“นี่เธอไปเอาชุดว่ายน้ำนั่นมาจากไหน”

“ของฉันค่ะ”

ผมยืนมองเธอถอดเสื้อโคร่งๆนั่นออกจากตัว ชุกบิกินีนั่นทำให้ผมใจสั่นไปหมดเลย บิกีนีสีเนื้อที่แนบกับผิวขาวๆ มันทำให้ผมอยากจะไปฝัดกับเธอตอนนี้และตรงนี้ให้มันรู้แล้วรู้รอด

เธอถอดเสื้อยืดออกและสวมหน้ากากดำน้ำอย่างชำนาญ ก่อนที่จะเดินไปยืนที่หัวเรือและ…

“เดี๋ยว!!” เธอโดดลงไปจากหัวเรือด้วยความมั่นใจ นั่นมันสูงมากเลยนะ ผมยังไม่กล้าโดดขนาดนั้นเลย

หรือว่าบ้านเธอจะทำประมงจริงๆ

ความคิดเห็น