Kamui Yato

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 28 [ ความสามารถที่ตื่นขึ้น (1) ]

ชื่อตอน : บทที่ 28 [ ความสามารถที่ตื่นขึ้น (1) ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2561 21:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 28 [ ความสามารถที่ตื่นขึ้น (1) ]
แบบอักษร

"มะ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่"

การ์ลิคได้รับบาดเจ็บตรงแขนซ้ายที่มันไม่สามารถใช้การได้ชั่วคราว ที่บาดแผลมีเลือดสีแดงไหลพุ่งออกมาอยู่ไม่น้อย บาดแผลนี้เกิดจากการรีบพาสองปู่หลานหลบหนีออกมาจากบ้านในช่วงหนึ่งที่เขาคิดว่าไม่ทันแน่จึงฝืนใช้แขนซ้ายต้านรับการโจมตีเมื่อครู่เอาไว้นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาบาดเจ็บ

และไม่น่าแปลกที่ตัวเขาจะรู้สึกหัวร้อนอารมณ์เสีย ถ้าเมื่อคู่ประสาทรับเสียงที่แสนเฉียบคมเขาไม่ได้ยินบางสิ่งที่แหวกอากาศจนเกิดเสียงมาแล้วละก็ ทั้งเขาและตระกูลซุนคงไม่พ้นสิ้นชื่ออย่างแน่นอน แต่อาการหัวร้อนก็อยู่เพียงไม่นานนักเมื่อเขาต้องตรวจดูคนในอ้อมแขนของตนเสียก่อน เมื่อเห็นสองปู่หลานยังปลอดภัยเพียงแต่ยังสลบไม่ได้สติ

"มีเพียงแต่บาดแผลเล็กน้อย เฮ้อ~! ว่าแต่นี่มันเรื่องอะไรกัน" การ์ลิคที่ถอนหายใจอย่างโล่งอกก็หันไปทางทิศที่ตนหนีมาเขามองสภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตาของตัวเอง เพราะตอนนี้ภาพที่เขาเห็นคือทั้งบ้านหลังเล็กๆ ทั้งผืนป่าที่เคยเขียวชอุ่มสิ่งมีชีวิตโดยรอบระยะประมาณห้าสิบเมตรกลับสูญหายไปหลงเหลือทิ้งไว้แต่ความว่างเปล่า สิ่งที่หลงเหลือให้เขาเห็นคือหลุมบ่อขนาดยักษ์ที่แทบจะมองไม่เห็นก้นบ่อ

"เห~ ไม่คิดเลยว่าเธอจะรอดชีวิตมาจากพลังของเราได้ ชาวไซย่าน้อย" เสียงสตรีดูไพเราะ ทำให้การ์ลิคหันควับไปทางด้านหลังที่มีต้นเสียงอยู่ และเขาก็พบกับหญิงสาวผมน้ำตาลไหม้สวมแว่นกรอบดำ ใส่ชุดกราวสีขาวราวนักวิทยาศาสตร์หรือนักวิจัย สรุปยัยนี่เป็นใครกันถึงมาโจมตีเรา สัมผัสพลังก็ไม่มี แต่พลังโจมตีเมื่อครู่รุนแรงมาก

"อึก~ เธอเป็นใคร แล้วโจมตีพวกเราทำไม!"การ์ลิคที่เห็นสาวสวยก็เผลอกลืนน้ำลายคำโต นี่ถ้าไม่ติดว่ายัยนี่เป็นคนโจมตีมาเมื่อครู่ละก็เขาจะจับยัยนี่เข้าเล้าให้ได้

"หึ คนกำลังจะตาย ยังจำเป็นต้องรู้ด้วยหรอ ?"

วิ้งงงงงง~!

ฟ้าวววววว~

บอลพลังสีชมพูดดำพุ่งเข้าหากลุ่มการ์ลิคด้วยความเร็วสูง ซึ่งเจ้าตัวที่ไม่คิดจะรับการโจมตีแบบเมื่อครู่อีกแน่ เขารีบเคลื่อนไหวหลีกหนีออกจากจุดนั้นในทันที ตู้มมมมม~ เสียงระเบิดดังสนั่นเมื่อบอลพลังที่พลาดเป้าหมายปะทะเข้ากับผิวโลก ส่วนการ์ลิคที่หลบการโจมตีพ้นก็รีบพาร่างของสองปู่หลานไปหาที่ซ่อนแถวหุบเขาลึก และตามที่เขาคิดไว้หญิงสาวเมื่อครู่คงมาตามล่าซุนโกคูอย่างแน่นอน

"ชิส์ สัมผัสพลังก็ไม่ได้ แล้วทีนี้เราจะรู้ได้ยังไงว่ายัยนั่นตอนนี้อยู่ที่ไหน"การ์ลิคกล่าวอย่างหัวเสียเมื่อลองค้นหาหญิงสาวเมื่อครู่ด้วยสัมผัสพลัง แต่ไม่ว่าจะเสริม Ki ไปมากเท่าไหร่เขาก็ไม่สามารถหาสัมผัสพลังของหญิงสาวผมน้ำตาลได้เลย

"ไม่จำเป็นต้องหาเราหรอก ไซย่าน้อย~!"

ปั้งงงงงง~!

อุกกก

ฟิ้ววววววววววว ตู้มมมม!!

การ์ลิคที่บ่นจบยังไม่ถึงสิบวินาที จู่ๆก็มีเสียงที่คุ้นเคยที่มาพร้อมกับหมัดรุ่นๆมันแหวกอากาศมาด้วยความเร็วสูงพลางอัดเข้าหน้าท้องของเด็กหนุ่มเต็มแรง ร่างของเขาพุ่งปลิวเข้าชนกับหุบเขาจนตัวฟังกับดินและหิน ความเจ็บปวดที่เขาได้รับทำให้การ์ลิครู้สึกตรึงเครียดสุด ๆ แต่เขาก็ไม่คิดจะยอมปล่อยให้ถูกโจมตีอยู่ฝ่ายเดียวแน่ เขารีบนำถั่วเซียนมาเคี้ยวจนบาดแผลที่ได้รับนั้นหายเป็นปลิดทิ้ง

"ฟู่ว ดูเหมือนต้องสู้กันอย่างเดียวแล้วสินะ ย่าาาาาาาาาาาาาาาาาาห์!!!!!~"

การ์ลิคแปลงเป็นซุปเปอร์ไซย่า 2 พร้อมเร่งพลังแบบฟลูเพาว์เวอร์จนผืนดินทั่วทั้งโลกเกิดการสั่นสะเทือน ส่วนหญิงสาวเมื่อเห็นชายหนุ่มสามารถเป็นซุปเปอร์ไซย่าได้ก็ต้องตกใจ นี่มันอะไรกันทำไมชาวไซย่าในอดีตถึงแปลงเป็นซุปเปอร์ไซย่าได้ละ นี่คือจุดที่เธอไม่เข้าใจเลย ถ้าอ้างอิงตามข้อมูลในอนาคตช่วง 30-50 ปีที่เธอจะจากมายังอดีตไม่มีข้อมูลชาวไซย่าคนในสามารถแปลงเป็นซุปเปอร์ไซย่าได้เลยสักคนเดียว

"เจ้าหนูนี่น่าสนใจ หือ..."ยังกล่าวไม่จบ ร่างของชายหนุ่มก็หายไป พร้อมมาโผล่อยู่**ตรงหน้าเธอ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ใส่ใจทำหน้านิ่งๆพลางนำแขนขวามารับหน้าแข้งที่กวาดมาโดยชายหนุ่มได้ทันท่วงที

ปั้งงงงง! ตึ้มมมม!

"มะ ไม่สะเทือนเลย"การ์ลิคที่เห็นว่าหญิงสาวไม่รู้สึกอะไรเลยกับการโจมตีเมื่อครู่ก็ต้องตื่นตะหนก

"หาวว~แบบเมื่อครู่เรียกการโจมตีจริงหรอไซย่าน้อย น่าสมเพชจริงนี่ต่างหากที่เขาเรียกกันว่าการโจมตี"

ควับ ปั้งงงงงงง!

หญิงสาวที่ทำท่าทางหาวนอนเสร็จก็เริ่มหมุนตัวตวัดส้นเท้าตอกเข้าที่เอวของการ์ลิค ซึ่งมันรุนแรงมากจนขนาดอากาศโดยรอยยังระเบิดออก ความรู้สึกเจ็บปวดที่เอวนั้นส่งผลให้ร่างของชายหนุ่มพุ่งดิ่งลงไปที่พื้นราวกับดาวหาง แต่ก่อนจะถึงพื้นร่างเขาก็ฝืนร่างใช้ Ki ที่ด้านหลังเพื่อต้านแรงลม ตีลังกาพลิกร่างกลางอากาศกลับมายืนลอยตัวเหนือพื้นดิน

'ระ รุนแรงเป็นบ้า'การ์ลิคได้คิดพลางแต่กลืนโลหิตลงคอ การโจมตีเมื่อครู่ไม่ต่างจากการขว้างเหล็กหลายร้อยตันมาทับร่างเขา ดูเหมือนการต่อสู้ในครั้งนี้ตัวเขาเองอาจจะไม่มีชีวิตรอดก็เป็นได้ ซึ่งล**างสังหรณ์เขาบอกเช่นนั้นจริงๆ แต่ใครจะยอมตายทั้งๆแบบนี้กัน แน่นอนเขาไม่เคยคิดจะยอมตายจนกว่าจะได้แข็งแกร่งกว่าทุกคนในจักรวาลนี้ และจักรวาลอื่นๆด้วย

"น่าเสียดายข้อมูลเกี่ยวกับตัวเธอจริงๆไซย่าน้อย แต่ช่างเถอะอีกไม่นานเราจะส่งซุนโกคูตามเธอไปที่ปรโลกในไม่ช้า"

วิ้งงงงงง~!!

เปี๊ยะ ๆ ๆ ๆ ๆ

การ์ลิคเงยหน้ามองบอลพลังขนาดยักษ์หลายสิบคนโอบที่มีจุดศูนย์กลางโดยหญิงสาวผมน้ำตาลไหม้ ดูเหมือนเธอคิดจะทำลายเขาให้ตายไม่เหลือแม้แต่ซากเลยสินะ แต่ว่าใครจะยอมกัน การ์ลิคตั้งท่าเตรียมใช้พลังคลื่นเต่าต่อต้านแม่สาวนางนี้ เมื่อหญิงสาวส่งบอลพลังเข้ามาใส่เขาด้วยความเร็วสูง

"เรื่องนั้นมันก็แน่นักหรอก Kamehame ha!!"

ฟ้าววววววววว*2

ตึบบบ บู้มมมมมมมมมมมม~!!!

คลื่น ๆ ๆ

การปะทะกันของพลังของทั้งสองเกิดการระเบิดครั้งใหญ่ทำให้โลกทั้งใบสั่นสะเทือนราววันสิ้นโลก และดูเหมือนการ์ลิคจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบเป็นอย่างมากเรื่องพลัง บอลพลังสีชมพูดำขนาดยักษ์ของหญิงสาวค่อยๆเคลื่อนที่พุ่งมาหาการ์ลิคอย่างรวดเร็ว ราวกับพลังคลื่นเต่าที่เขาใช้ต้านพลังของหญิงสาวนั้นไม่เกิดประโยชน์ใดๆ แต่ว่าเขาก็ยังไม่ยอมแพ้รีบเร่งพลังสูงสุดเท่าที่เขาจะทำได้ออกมาทั้งหมดจากก้นบึ้งในร่างกายและจิตวิญญาณ

"ย่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาห์"เสียงคำรามของการ์ลิคพร้อมพลังต่อสู้ที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่น่าเสียดายที่ดูเหมือนการต่อต้านในครั้งนี้จะไร้ผล

"หึ คิดต่อต้านเราหรือไซย่าน้อย น่าเสียดายมันจบแล้วละ"สิ้นคำกล่าวเธอก็อัดพลังเข้าไปในบอลพลังอีกทำให้การเคลื่อนที่นั้นรวดเร็วยิ่งกว่าเดิม ก่อนที่มันจะพุ่งเข้ากลืนกินร่างของชายหนุ่มการ์ลิคที่กำลังจ้องมองบอลพลังอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนที่เขาจะค่อยๆกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

"อ๊ากกกกกกกกกกกกก"

ตึ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม~!!!!!!!!!

สิ้นเสียงระเบิดเหตุการณ์ทุกอย่างเริ่มค่อยๆกลับมาสู่ความสงบ พร้อมกับหญิงสาวที่กำลังยกยิ้มเมื่อเห็นภาพตรงหน้า การโจมตีเมื่อครู่นั้นทำให้ทุกอย่างหายไปราวไม่เคยมีอยู่ ขนาดร่างของชายหนุ่มผู้นั้นยังไม่เหลือเลย เธอจึงรู้สึกภูมิใจในพลังของตนเองไม่น้อย นี่ขนาดตัวเธอยังไม่ใช้ร่างมาจินเลยแท้ ๆ

"คงได้เวลาที่เราจะต้องกำจัดต้นตอที่จะทำให้ตัวเราในอนาคตกลายเป็นแบบนี้" เธอรู้สึกดีใจ ถ้าเธอสามารถกำจัดซุนโกคูได้ สามีของเธอก็ไม่คิดนำเธอมาทดลอง จนตัวเธอกลายเป็นมนุษย์ดัดแปลงเช่นนี้ แม้จะเสียดายพลังที่ตัวเธอมีอยู่ในตอนนี้ก็ตาม

เธอนึกถึงอนาคตที่เกิดขึ้นกับตัวเธอ ตัวเธอที่เป็นนักวิทยาศาสตร์อันชาญฉลาดเทียบเท่าสามีหรืออาจเหนือกว่าเลยด้วยซ้ำ ความอัจฉริยะของเธอ ทำให้เธอได้เข้าทำงานกับกองทัพเรดริบบ้อน จนเธอได้รู้จักกับดร.เกเร่ ชายผู้เป็นสามีของเธอ เธอในตอนนั้นรู้สึกมีความสุขที่ได้ทำงานร่วมกับเขาจนเกิดเป็นความรัก เขาและเธอได้แต่งงานกันและมีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน แต่น่าเสียดายที่สุดท้ายลูกชายของเธอก็ตายจากไป

และทุกอย่างก็เริ่มสิ้นหวัง เมื่อซุนโกคูเริ่มเข้ามาสร้างปัญหาทุกอย่าง ทำให้กองทัพเรดริบบ้อนที่เคยยิ่งใหญ่ถูกทำลายลง ซึ่งนั่นก็รวมถึงชีวิตของเธอด้วย ยิ่งในตอนที่สามีของเธอเริ่มบ้าคลั่ง เขาเกิดความอาฆาตแค้นซุนโกคู ขนาดเธอเขายังไม่ฟัง เขาเริ่มนำมนุษย์มาทดลองดัดแปลง ซึ่งนั่นก็รวมถึงตัวเธอด้วย จนทำให้เธอกลายมาเป็นมนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 21 อย่างเช่นตอนนี้ ถ้าพูดถึงตรงนี้ต้นเหตุทุกอย่างที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ก็คือซุนโกคู

"หึ~ ได้เวลาตายของแกแล้วซุนโกคู"หญิงสาวค่อยๆลอยตัวลงต่ำเคลื่อนตัวไปหาร่างของเด็กชายวัย 5 ปีที่นอนสลบอยู่ข้างๆชายแก่ซุนโกฮังผู้เป็นปู่บุญธรรม เธอไม่แม้แต่จะคิดสงสารเด็กชายผู้นี้เลยแม้แต่นิดเดียว และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เธอเตรียมตัวใช้มือปลิดชีพซุนโกคูในทันที

"ลาก่อน ซุนโกคู"

ซวบบบบบบบบบบบบ~!!

____________________________


มนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 21


ความคิดเห็น