Inred2

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่43 ดาว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 76.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2561 21:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่43 ดาว
แบบอักษร

​“หอมอะไรนะ”

ฉันลืมตาตื่นด้วยความอ่อนเพลียจากกิจกรรมของไมเคิลเมื่อตอนกลางวัน ไม่รู้เขาไปเอาเรี่ยวแรงมากจากไหน เล่นทำซะฉันขาอ่อนไปหมด แล้วนี่กลิ่นอะไรนะ กลิ่นหอมเหมือนใครทำกับข้าวเลย

ฉันลุกขึ้นจากเตียงและมองไปที่ม่านบานใหญ่ มันยังคงถูกปิดทึบตั้งแต่ที่ฉันเข้ามานอนเมื่อตอนช่วงเช้า ฉันค่อยๆลุกขึ้นในชุดนอนบางสีขาวและเดินไปเปิดม่านบานใหญ่ออก

พรึบ!

“สวยจัง”

ดาวหลายดวงเต็มท้องฟ้าที่มองผ่านหน้าต่างบานใหญ่ออกไปมันสวยจังเลย นานแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่ได้เห็นดาวเต็มท้องฟ้าแบบนี้ในกรุงเทพ

“ชอบดูดาวหรอ” เสียงไมเคิลดังออกมาจากทางด้านหลัง ทำให้ฉันต้องหมุนตัวกลับไปทางต้นเสียงที่ยืนอยู่ตรงประตู

“ค่ะ”

“ไว้ว่างๆจะพาไปดูที่ที่สวยกว่านี้” เขาพูดพลางยิ้มและหัวเราะเบาๆ “มานี่สิ ฉันสั่งอาหารมาให้เธอแล้ว” ไมเคิลเรียกฉันให้เดินตามเขาออกไป

ฉันเดินตามไมเคิลมาจนถึงโต๊ะอาหาร บนโต๊ะมีข้าวต้มและต้มจืดหมูสาหร่าย พร้อมกับน้ำผลไม้

“คุณสั่งมาให้ฉันหรอคะ”

“สำหรับคนป่วยเลยหล่ะ” ไมเคิลเดินมาลากเก้าอีกฝั่งริมหน้าต่างพร้อมกับมองมาที่ฉัน ฉันเดินเข้าไปนั่งตามคำเชิญของเขา

นี่เขาหรือฉันกันนะที่กำลังเล่นเกม ทุกครั้งที่เจอเขาจะทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าเขาคิดจริงจังกับฉันแค่ไหน ไม่รู้ว่าหากวันนึงเขารู้ว่าฉันคือใครเขาจะเกลียดฉันไปเลยรึเปล่า

หลังจากที่ฉันกินข้าวกับไมเคิลเสร็จ เขาก็ไล่ฉันมานอน แต่ให้ฉันมานอนในห้องนอนรับแขกห้องนี้แทน

‘ไม่ต้องไปนอนห้องแม่บ้านแล้ว เดี๋ยวไม่สบายอีก’

อะไรของเขากันนะ นอนห้องแม่บ้านจะไม่สบายได้ไงกัน

ฉันทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มด้วยความแรงก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มและมองออกไปที่นอกหน้าต่างยามค่ำคืน พลางคิดว่าหากวันนึงแผนฉันสำเร็จขึ้นมา

หากเขาทะเลาะกับพ่อ

หากเขารักฉันมากจนยกทุกอย่างให้ฉัน

และหากฉันทิ้งเขาทั้งๆที่… รัก

มันจะเป็นยังไงนะ

ก๊อกๆๆ

“อร”

เสียงไมเคิลจากนอกห้องนอนทำให้ฉันลืมตาตื่นขึ้นทันที

“ฮะ”

ฉันขานรับก่อนจะหันไปมองนาฬากาเรือนเล็กที่วางอยู่ตรงโคมไฟหัวเตียง หกโมงเช้า แม่เจ้า!! นี่คนหรือไก่ เช้าได้อีก

“ตื่นได้แล้ว แต่งตัวแล้วรีบออกมา”

“ทำไมล่ะคะ” นี่มันยังเช้าอยู่เลยนะ ถ้าหิวก็สั่งอะไรมากินก่อนไม่ได้รึไง ฉันพึ่งจะหายไข้นะยะ เผื่อนายลืม!!!

“เร็วๆ”

ฉันลุกขึ้นจากที่นอนก่อนจะหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำ ไหนบอกว่าวันนี้จะให้หยุดไง อยากตื่นสายบ้างไม่ได้รึไงกันนะ

“เสร็จรึยัง”

จะบ้ารึไง!!!! ฉันพึ่งลุกออกจากเตียยยยยยยงงงง

“อะนี่”

หลังจากที่ฉันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เดินออกมาหานายไมเคิลที่นั่งรออยู่ที่โซฟา

เขาโยนถุงกระดาษสองสามใบมาให้ฉันก่อนที่จะเดินกลับไปที่ห้องนอนตัวเองที่อยู่ตรงข้ามห้องรับแขกที่ฉันอยู่

“อะไรอะคะ”

“ใส่ซะ แล้วไปเก็บกระเป๋าเสื้อผ้า”

ฉันโดนไล่ออกหรอ อะไรกัน ฉันผิดอะไร หรือว่าเขารู้แล้วว่าฉันเป็นใคร

“ฉะ ฉันโดนไล่ออกหรอ”

“จะบ้ารึไงยัยบ๊อง”

“อ้าว ก็คุณบอกให้ฉันเก็บกระเป๋า”

ไมเคิลถอนหายใจยาวก่อนจะเดินกลับตรงมาที่ฉันและดีดที่หน้าผากดัง เปาะ!

“โอ้ยยยย เจ็บนะคะ”

“ฉันให้เก็บเพราะจะพาไปต่างจังหวัดด้วยต่างหากหล่ะ”

“ไปไหนคะ”

“ภูเก็ต”

ความคิดเห็น