614shorts

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Special 2 ฝันบอกเหตุ

ชื่อตอน : Special 2 ฝันบอกเหตุ

คำค้น : Pirate Darling สวย เเสบ ซ่า ภรรยาของผม ไพเรท ซิดนีย์ Pirate Sydney

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2561 21:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Special 2 ฝันบอกเหตุ
แบบอักษร

ในวันที่ท้องฟ้าอากาศแจ่มใสหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งพรวนดินเพื่อเตรียมปลูกดอกไม้สีสันสวยงามอยู่ตรงสวนหน้าบ้าน หน้าผากเล็กชื้นเหงื่อเพราะอากาศค่อนข้างร้อนแม้ว่าจะอยูในที่ร่มก็ตาม มือเล็กลงมือพรวนดินอย่างขยันขันแข็งและตั้งใจว่าจะทำให้สวนแห่งนี้มีแต่ดอกไม้เพราะเวลาที่มานั่งเล่นเวลามองออกไปจะได้สดชื่น

ตุบ

มือเล็กหยุดการกระทำทุกอย่างพร้อมกับหันมองไปทางต้นเสียงก่อนจะพบกับใครบางคน เด็กผู้ชายน่าตาน่ารักคนหนึ่งที่เธอไม่เคยเห็นหน้ากำลังนั่งลงอยู่บนพื้นสนามหญ้าพลางปัดเศษดินเศษหญ้าเล็กๆออกจากกางเกงของตัวเองรวมถึงหัวเข่าของเด็กน้อยด้วย

หกล้มหรอ? เธอคิดกับตัวเองก่อนจะลุกขึ้นและเดินไปทางเด็กน้อยคนดังกล่าว

“หนู หกล้มหรอคะ” เธอถามเด็กชายตัวน้อยตรงหน้าที่มองเธอตาแป๋ว

“คับ”

“เจ็บตรงไหนไหม มาให้ฉันดูหน่อยนะ” เธอพูดพร้อมกับสำรวจร่างกายเด็กน้อยไปมา

“เข่าถลอกนี่นา เจ็บหรือเปล่าคะ”

“ไม่เจ็บเลยคับ ถ้าเจ็บหม่าม๊าจะเป่าให้”

“หือ แต่ตอนนี้หม่าม๊าไม่อยู่นี่นา แล้วใครจะเป่าให้หนูเอ่ย” เด็กชายตัวน้อยส่ายหน้าเป็นคำตอบว่าไม่รู้

“งั้นเดี๋ยวพี่จะเป่าให้นะคะ ฟู่วววว หายนะคะ ไม่เจ็บแล้วค่ะคนเก่ง”

“ขอบคุณครับ” เด็กน้อยยิ้มร่าพร้อมกล่าวขอบคุณเธอ

“ออกมาเล่นที่นี่บ้านหนูอยู่แถวนี้หรอคะ” เธอพูดพร้อมกับหันซ้ายขวามองออกไปนอกรั้วบ้าน

“คับ”

“แล้วพ่อแม่ไม่ว่าหรอคะ”

“ไม่คับ ป๊ะป๋ากับหม่าม๊าใจดีที่สุดในโลกเลย” เธอหัวเราะออกมาเมื่อเห็นท่าทีสดใสของเด็กน้อยตรงหน้า

“ถ้าอย่างนั้นหนูไปปลูกดอกไม้กับพี่ทางนู้นไหมคะ”

“ไปได้หรอคับ”

“ได้สิคะ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ”

“เย้”

“งั้นไปกันเลยค่ะ”






“ต้นนี้ชื่ออะไรหรอคับ” เด็กน้อยถามอย่างสงสัย

“ต้นนี้ชื่อเบญจมาศค่ะ”

“ต้นนี้ล่ะคับ”

“ต้นนี้คือดอกกุหลาบค่ะ” เธอตอบเด็กน้อยอย่างไม่คิดรำคาญแต่อย่างได

“ไม่มีดอกลิลลี่หรอคับ”

“หือ ทำไมถึงรู้จักดอกลิลลี่คะ”

“หม่าม๊าชอบคับ ป๊ะป๋าชอบให้ดอกลิลลี่กับหม่าม๊า” เธอก็ชอบดอกลิลลี่เหมือนกันนี่นา

“งั้นหรอ แล้วหนูชอบอะไรเอ่ย ชอบดอกไม้หรือเปล่า”

“ผมชอบหุ่นยนต์ที่สุด”

“เด็กผู้ชายก็ต้องหุ่นยนต์สินะ”

“ป๊ะป๋าบอกว่าถ้าผมมาหาแล้วจะซื้อให้เยอะๆเลย”

“หือ ป๊ะป๋าใจดีจัง”

“แต่ว่า”

“เป็นอะไรไปคะคนเก่ง” เธอถามเด็กน้อยเมื่ออยู่ๆเสียงเจื้อยแจ้วและร้อยยิ้มเมื่อครู่ก็หายไปเหลือแต่ใบหน้าเศร้าๆ

“ต้องไปแล้วคับ”

“ไป ไปไหนคะ”

“ไปหาป๊ะป๋ากับหม่าม๊าคับ”

“แล้วจะได้เจอกันอีกไหม” น่าแปลกใจที่อยู่ๆเธอก็พูดเรื่องนี้ออกมา

“ได้เจอคับ”

“แล้วเมื่อไหร่ล่ะ”

“อีกไม่นานคับ”

“ฉันขอถามชื่อหนูได้ไหม”

“…”

“เดี๋ยว เดี๋ยวสิอย่าพึ่งไป” เธอตะโกนเรียกเด็กน้อยที่วิ่งออกไปทางประตูหน้าบ้าน ก่อนเด็กน้อยจะหยุดวิ่งพร้อมหันกลับมามองเธอที่ยืนอยู่ที่เดิม

“ฉัน อยากเจอหนูอีกนะ” อยากเจอมากๆเลย

“ต้องได้เจอกันแน่นอนครับ รอได้เลย”

“ฉันจะรอนะ” พูดจบเด็กชายตัวเล็กคนดังกล่าวก็วิ่งหายไปจากสายของตาเธอ

.

.

.

.

.

สัญญาแล้วนะครับ หม่าม๊า






ฟุบ

ฉันตื่นขึ้นมาตอนกลางดึกก่อนจะพบว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเพียงความฝัน สายตาเหลือมองนาฬิกาก็พบว่าเป็นเวลาตีสองกว่าแล้ว ก่อนจะเบนสายตาไปยังคนข้างตัวที่ตอนนี้ไม่อยู่ หายไปไหนกันนะ ห้องที่ถูกแง้มประตูออกมาเล็กน้อยมีแสงไฟสว่างออกมาทำให้รู้ว่าไพเรทต้องอยู่ในนั้นแน่ๆ ขาเล็กก้าวลงจากเตียงก่อนเปิดประตูก็พบกับคนที่ตัวเองตามหากำลังยืนอยู่หน้าตู้กระจกหลายตู้ที่เต็มไปด้วยหุ่นยนต์ โมเดลรถ และอื่นๆที่ดูก็รู้ว่าเป็นของสะสมของเด็กผู้ชาย สองแขนเล็กสอดเข้าไปโอบกอดร่างสูงจากทางด้านหลังก่อนจะถูกอีกฝ่ายจับมือเล็กนุ่มเอาไว้

“ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่หล่ะไพเรท”

“นอนไม่หลับหว่ะ”

“หือ ทำไมหรอ” เธอถามเพราะเป็นเรื่องน่าแปลก ปกติไพเรทเป็นคนที่ค่อนข้างจะหลับสนิท ตอนกลางคืนก็แทบจะไม่ตื่นมาเข้าห้องน้ำหรือลุกขึ้นมาทำอะไรทั้งนั้น ยกเว้นตอนหื่นนะ ;-;

“ฝันหว่ะ”

“ฝันร้ายหรอ”

“หึ ไม่ใช่ ฝันเห็นเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ มาขอเล่นหุ่นยนต์กับกู กูก็พามาที่ห้องนี้ นั่งเล่นตรงนี้”

“ดูรูปเด็กมากไปจนเก็บไปฝันหรือเปล่า คิกๆ” เธอพูดพร้อมกับหัวเราะอย่างเอ็นดูอีกฝ่าย

“ไม่รู้หว่ะ แต่อาจจะใช่มั้ง”

“งั้นก็ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องคิดมาก” เธอบอกเพื่อให้เขาสบายใจ

“แล้วมึงตื่นขึ้นมาทำไม”

“อ๋อ กะ ก็ตื่นขึ้นมาเข้าห้องน้ำน่ะ พอดีไม่เห็นนายละไฟห้องนี้เปิดเลยเข้ามาดู เนี่ย จะออกไปนอนแล้ว”

“ง่วงแล้ว”

“ก็นิดหน่อย”

“สักยกก่อนนอนไหมจะได้หลับสบาย”

“สะ สักยกอะไร จะไปนอนแล้ว ปล่อยนะ” ฉันร้องบอกเมื่ออีกฝ่ายอุ้มฉันขึ้นมาแนบอกก่อนจะปิดไฟพร้อมกับเดินมาที่ห้องนอนและวางตัวฉันลงบนเตียงนุ่ม

“ไม่ทันแล้วละครับเมีย หึ” ก็นั่นแหล่ะค่ะ บอกแล้วว่าไพเรทน่ะหื่นแม้กระทั่งตอนดึกๆ ฮรือออออ





เช้าที่อากาศสดใส ฉันมายืนส่งไพเรทไปทำงานที่บริษัทตรงหน้าบ้าน วันนี้ดูท่าท่างเขาอิดออดไม่อยากไปทำงานตั้งแต่อยู่บนห้องนอนแล้วเพราะเอาแต่กอดฉันไม่ยอมปล่อยจนวันนี้ไปทำงานสายเนี่ย

“วันนี้ไม่อยากไปทำงานเลยหว่ะ อยากนอนกอดเมียทั้งวันเลย”

“ได้ไงอ่ะ นายไม่ได้เข้าบริษัทเดือนกว่าแล้วนะ ป่านนี้พนักงานจำหน้าผู้บริหารไม่ได้แล้วมั้ง”

“ก็คนมันอยากอยู่กับเมียนี่หว่า”

“ไม่ต้องทำหน้าตาน่าสงสาร ไปได้แล้ว เดี๋ยวตอนเย็นก็เจอกันแล้ว”

“ให้กำลังใจคุณสามีหน่อยสิครับ” ไพเรทพูดอย่างอ้อนๆพร้อมกับเอียงหน้ามาหา

ฟอด

ฉันจึงหอมแก้มเขาไปทีหนึ่งตามที่เขาขอ

จุ๊บ ส่วนไพเรทก็จุ๊บที่ริมฝีปากฉันเบาๆ

“ไปก่อนนะ แล้วเจอกันตอนเย็นครับ”

“อื้อ ทำงานก็สู้ๆนะ”

“คร๊าบบบบบบ”




เมื่อส่งไพเรทเสร็จฉันจึงเดินขึ้นมาในห้องพร้อมกับเปิดประตูตู้เสื้อผ้าก่อนจะหยิบกล่องขาวใบเล็กๆออกมาสองกล่องด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นระรัวพร้อมกับเปิดกล่องเอาสิ่งที่อยู่ข้างในซึ่งเป็นแท่งสีขาวๆสองอันออกมา ใช่แล้วหล่ะ เธอกำลังยืนถือที่ตรวจครรภ์ที่แอบซื้อมาซ่อนไว้อยู่ ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ความเปลี่ยนแปลงของตัวเองเพียงแต่ยังไม่แน่ใจเสียมากกว่า สายตาก็อ่านวิธีใช้อย่างละเอียด ถ้าขึ้นสองขีดก็แสดงว่าเขาจะมาอยุ่กับเธอแล้วสินะ ขาเล็กจึงพาตัวเองตรงเข้าไปในห้องน้ำเพื่อทำการตรวจตามที่วิธีแนะนำ ร่างเล็กนั่งรอเวลาที่ผ่านไปแต่ละนาทีอย่างใจจดใจจ่อจนครบเวลาที่กำหนด มือเล็กยกที่ตรวจภรรภ์ทั้งสองอันขึ้นมาก่อนก่อนจะพบว่าผลคือ

สองขีด

“ฮึก นะ หนูมาหาแม่แล้วจริงๆด้วย มาแล้วจริงๆ ลูกแม่ ฮรืออออ” ร่างเล็กยกมือขึ้นลูบหน้าท้องตัวเองพร้อมกับร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ ลูกมาอยู่กับเธอแล้ว ร่างเล็กจึงเดินออกมาจากห้องน้ำก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือเพื่อต่อสายไปหาบรรดาเพื่อนๆที่กำลังรอฟังข่าวดี

“กรี๊ดดนี่แกท้องแล้วหรอซิดนีย์ ฉันกำลังจะมีหลานแล้ว”

“ฉันดีใจไปหมดเลย พรุ่งนี้ฉันจะไปบุกบ้านแก จะสั่งของเล่นไปให้หลานเยอะๆ”

“ฉันก็จะสั่งชุดจากคอลเล็กชั่นล่าสุดให้หลาน”

“เดี๋ยวก่อนพวกแก ลูกฉันยังไม่รู้ว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเลยนะ เป็นวุ้นอยู่อะดิ ไว้รอรู้เพศก่อนก็ได้” เธอหัวเราะออกมาเมื่อเพื่อนแต่ละคนของเธอตื่นเต้นเสียยิ่งกว่าเธออีกล่ะมั้ง

“แล้วไพเรทกับพ่อแม่แก อ้อ พ่อแม่ไพเรทด้วย พวกเขารู้หรือยัง”

“ยังเลย ฉันโทรมาบอกพวกแกก่อนเนี่ย”

“แล้วจะบอกเขาเมื่อไหร่อ่ะ ไพเรทจะต้องดีใจมากแน่ๆ เห็นพูดตลอดไม่ใช่หรอว่าอยากมีลูก”

“อื้อ แต่ว่าอีกสองวันจะวันเกิดไพเรทแล้วอ่ะ ก็เลยจะบอกวันนั้นเลย เป็นไง เซอร์ไพรส์พอป่ะ”

“เซอร์ไพรส์มาก นี่หลานฉันมาได้จังหวะพอดีขนาดนี้เลยหรอเนี่ย”

“ก็คงอยากจะเป็นของขวัญให้กับพ่อเขาจริงๆนั่นแหล่ะ”




‘เอาไว้บอกในวันเกิดไพเรทก็ยังไม่สาย ใช่ไหมคะคนดีของคุณแม่’








เเงงงงงงงงมาเเล้วนะคะรีดเดอร์ทุกคน มาถึงตอนนี้เเล้วฝากไลค์ฝากเม้นกันหน่อยน้าาาว่าสนุกป่าว ร๊ากกกกกกรีดเดอร์ทุกคนค่า สำหรับคืนนี้ฝันดีค่าาา เริ้บๆๆๆๆๆๆๆ

ความคิดเห็น