Kamui Yato

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 26 [ การ์ลิค vs เบลล่า ]

ชื่อตอน : บทที่ 26 [ การ์ลิค vs เบลล่า ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 29 เม.ย. 2561 17:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 26 [ การ์ลิค vs เบลล่า ]
แบบอักษร

"อย่างนี้นี่เอง เพียงแค่ใช้จิตใจที่สงบนิ่งอันบริสุทธิ์ และชักนำความโกรธมาแรงตัวกระตุ้นสินะ"

เบลล่ากล่าวด้วยน้ำเสียงเหี้ยมๆก่อนที่เธอจะส่งทารกน้อยโบรจังให้กับไทด์น้อย ดูเหมือนยามที่โบรจังอยู่กับไทด์จะไม่เกิดเหตุการณ์เช่นการ์ลิคขึ้น นี่มันหมายความว่ายังไง หรือโบรจังจะไม่ชอบผู้ชาย ข้อสงสัยนี้เขาค่อยกลับไปทดลองมันทีที่หลัง ตอนนี้เรื่องสำคัญที่สุดคือเขาต้องทำให้เบลเป็นซุปเปอร์ไซย่าให้ได้เสียก่อน

"เอ้า ฮึ้บ~ ย่าหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหห์!!!!!!!"

ฟึ้มม บู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม~

เสียงกู่ร้องคำรามอันแสนน่ารักที่ตามมาด้วยคลื่นลมและออร่าปะทุออกมาจากร่างกายของเด็กหญิงผมดำ ที่ไม่เข้ากับน้ำเสียง รอบสภาพโดยรอบเกิดพายุขนาดย่อมๆพัดผ่านเอาสิ่งต่างๆโดยรอบกระจัดกระจายไปหมดไม่ว่าจะต้นไม้ใบหญ้าก็ต่างบินว่อน และด้วยอะไรบางอย่างเหมือนเบลจะจับทริคบางอย่างได้ สีผมของเธอค่อยๆมีประกายสีดำบ้าง ทองบ้าง พลังต่อสู้ก็พุ่งอย่างก้าวกระโดดอย่างไม่น่าเชื่อ


"นี่มันอะไรกันฟ้ะ ซุปเปอร์ไซย่าลดล้างสต็อกตามตลาดสด ?" การ์ลิคมองภาพตรงหน้าอย่างหงุดหงิด ถ้ายัยนี่สามารถแปลงเป็นซุปเปอร์ไซย่าได้เลยหลังจากคำอธิบายเพียงแค่ไม่กี่คำจากปากของเขา ไม่ใช่ว่าเธอจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดไปอีกคนหรอกหรือ ? ส่วนเบลล่าภายในสมองของเธอตอนนี้กำลังโกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุดเนื่องจากพ่อหมีที่เธอรักดูไม่คิดถึงและไม่ค่อยสนใจเธอ

"ย่าห์~!!!!"

ตู้มมมมม~!!

ราวกับเบลน้อยฟิวขาด จู่ๆออร่าสีทองและสีผมที่เคยกระพริบไปกระพริบมา กลับกลายเป็นสีทองล้วน แถมออร่ายังดูใหญ่และทรงพลังมากไม่ใช่น้อย สรุปว่ายัยนี่สามารถเป็นซุปเปอร์ไซย่าได้แล้วจริงๆ ไม่น่าเชื่อ สัตว์ประหลาดอีกตัวกำเนิดแล้ว การ์ลิคที่มองภาพตรงหน้าได้แต่กำหมัดแน่น นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ทำไมการเป็นซุปเปอร์ไซย่าของเบลน้อยถึงดูง่ายขนาดนี้

"ฟู่ว แค่นี้พอใจหรือยังคะ คุณพ่อหมีการ์ลิค"เบลล่าตอนนี้กำลังยกยิ้มดูสยอง ๆมันน่ากลัวไม่หยอกเลยละ

"อือพอใจแล้วละ เข้ามาสิเดี๋ยวเราต่อให้ โดยไม่ถอดที่ถ่วงน้ำหนัก"แม้การ์ลิคจะปวดใจเรื่องที่เบลล่าเป็นซุปเปอร์ไซย่าได้ง่าย ๆ ? แต่ต่อให้เธอแปลงมันได้ พลังของเธอก็ยังไม่สามารถใช้คำว่าสูสีกับเขาได้เลยสักนิด เนื่องจากพลังร่างพื้นฐานของเขามีพลังมากกว่าเบลหลายเท่านัก

"ถ้าแบบนั้นเราคงไม่ต้องเกรงใจแล้วสินะ เตรียมรับมือคุณพ่อหมี ฮ่ะ!!"เบลที่ยืนเฉยๆสบัดมือที่เสริม Ki จนกลายเป็นฝ่ามืออัดกระแทก เขาโจมตีการ์ลิคโดยไม่ทันได้ตั้งตัว

ปึ้มม! ฟิ้วววว~

"เห~ ไม่ธรรมดาเหมือนกันนี่เบล"ร่างของการ์ลิคที่กำลังพุ่งปลิวไปทางภูเขายักษ์ด้วยแรงอัดอากาศอันรุนแรงกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงตกใจเล็กน้อยก่อนที่เขาจะม้วนตัวกลางอากาศพร้อมใช้Ki ที่แผ่นหลังสร้างแรงดันอากาศก่อนปะทะภูเขา เขาพลางโยกหัวเพื่อหลบหมัดของเบลล่าอย่างง่ายดาย เขาตั้งสติโดยลดพลังต่อสู้ให้เทียบเท่ากับเบลล่า ก่อนจะเปิดฉากโจมตีเธอบ้าง

ฟึบบ~

การ์ลิคปล่อยหมัดเข้าที่ท้อง แต่ทว่าหมัดของเขากลับสัมผัสได้เพียงอากาศอากาศเท่านั้น ร่างของเบลที่อยู่ตรงหน้าค่อยๆสลายไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็มีฝ่าเท้าอัดเข้ามาที่แผงอกซึ่งการ์ลิคก็ไม่ได้ยอมให้โดนเพียงฝ่ายเดียวเช่นกันร่างของเขาค่อยๆสลายกลายเป็นภาพติดตาและโผล่มาที่ด้านหลังของเบลโดยที่เธอไม่ทันได้รู้ตัวก่อนจะตวัดขาเตะเข้าที่ช่องเอวของเธออย่างไม่มีกั๊กแรง

ตู้มมม! ฟิ้ว**วววววววววว~

"ชิส์ เจอนี่หน่อยเป็นไงการ์ลิค Big Bang Attack!!"ร่างของเบลน้อยที่กำลังทิ้งดิ่งลงพื้นด้วยความเร็วยื่นมือออกด้านหน้ามาก่อนจะปล่อยบอลพลังสีทองขนาดเท่าลูกบาสมาทางการ์ลิคแบบไม่ทันได้ตั้งตัว ทำให้เขาโดนการโจมตีของเบลล่าเข้าเต็ม ๆ ตู้มมม!! เสียงระเบิดดังสะนั่นตามมาด้วยกลุ่มก้อนควันที่กลบร่างของการ์ลิคจนมิด**เบลล่ายิ้มอย่างพึงพอใจที่การโจมตีของเธอโดนตัวการ์ลิค แต่รอยยิ้มนั้นก็อยู่ได้ไม่นานเท่าไหร่นัก

"เป็นอะไรหรอเบลน้อยหรือว่ากำลังคิดว่าเมื่อครู่โจมตีโดนจริงๆ"เสียงที่คุ้นเคยดังข้างๆหูของเธอทำให้เธอกระโดดดีดตัวหลบแต่ทว่ามันก็ไม่ทันมือสายตาเธอพบกับบอลพลังสีทองพุ่งมาอยู่ตรงหน้าห่างกันเพียงไม่กี่คืบเท่านั้น

ตู้มมมมมมมมมมมมม~!!!

"อย่าได้ใจเร็วนักพ่อหมี"เบลล่าพุ่งออกมาจากควันระเบิด ในสภาพเนื้อตัวมอมแมมพุ่งเข้าระดมหมัดและเท้าเข้าโจมตีการ์ลิคอย่างไม่พอใจ ซึ่งการ์ลิคก็เพียงยกยิ้มและใช้หมัดมือเท้า เข้าตอบรับการโจมตีทั้งหมดของเบลอย่างมีชั้นเชิง ร่างของทั้งคู่ค่อยๆเพิ่มความเร็วและความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนภาพทุกอย่างที่มองเห็นกลายเป็นภาพติดตาทางนู้นทีทางนี้ที ขนาดไทด์ที่ใช้สายตาจดจ้องมองการต่อสู้อยู่ตลอดยังมองไม่ทัน เธอเห็นเพียงแค่ภาพติดตา และอากาศที่ระเบิดตัวออกยามที่ทั้งสองปะทะหมัดมือเท้ากัน

ตุ้ม ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!

"ลงหลุมไปซะพ่อหมี~!Super Garlic Gun!!"

ฟู้มมมม ฟ้าววววววววววววววววววววววว~

คลื่นพลังสีม่วงจากท้องฟ้าพุ่งมาหาการ์ลิคดรอปตัวมาอยู่ที่พื้นโลก ดูเหมือนเบลล่าจะขาดสติเพราะพลังที่เธอปล่อยมาไม่ต่างจากการใช้พลังแบบฟลูเพาว์เวอร์ของเธอเลยด้วยซ้ำ เขาจึงทำได้แต่ถอนหายใจถ้าหลบโลกคงหายไปอย่างแน่นอน เขาจึงเร่งพลังต่อสู้ขึ้นอีกนิดหน่อย จนเหนือกว่าเบลในตอนนี้ก่อนจะใช้มือเปล่าปัดคลื่นพลังสีม่วงขึ้นฟ้าจนมันพุ่งออกไปนอกชั้นบรรยากาศเป็นเส้นตรง

วิ้งงง~

"ตั้งสติหน่อยเบล"การ์ลิคที่เห็นสภาพของเบลล่าที่คล้ายกำลังจะถูกกลืนกินโดยพลัง ก็ใช้เคลื่อนย้ายในพริบตาพลางนำมือไปจับมือเล็กๆของเธอไว้เพื่อเรียกสติ ซึ่งก็เพียงไม่นานนักเธอก็ได้สติและหันไปมองการ์ลิคด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่ร่างของเธอจะค่อยๆโน้มลงมาซบอกเขาและสลบไป

"ให้ตายสิ เธอคลั่งเพราะอะไรกันนะ ว่าแต่ไทด์กับโบรจังปลอดภัยไหมนะ"

การ์ลิคพึ่งคิดได้จึงกวาดตามองไปที่พื้นก่อนจะพบกับไทด์ที่นั่งก้นจ้ำเบ้าอุ้มทารกน้อยที่กำลังร้องงอแง ด้วยสีหน้าซีดขาว เธอดูหวาดกลัวไม่น้อย ยิ่งคิดถึงฉากการต่อสู้ตระการตาของทั้งสองก็ยิ่งทำให้เธอตัวสั่นเข้าไปอีก สองคนนี้มันเป็นสัตว์ประหลาดที่สามารถทำลายโลกได้อย่างแน่นอน

"อุ๊ แว๊ ๆ ๆ"

"เป็นอะไรหรือเปล่าไทด์"การ์ลิคที่พยุงร่างของเบลน้อยไว้ถามเธอด้วยความเป็นห่วง เขากวาดมองร่างของไทด์และโบรจังก่อนจะถอนหายใจเมื่อไม่พบบาดแผลตามร่างกายของทั้งสอง

"มะ ไม่เป็นไร"

"ก็ดีแล้วละ ส่งโบรจังมาให้เราสิ เดี๋ยวเราปลอบเธอเอง" การ์ลิคกล่าวพร้อมนั่งลงพร้อมวางหัวเบลให้ลงมานอนหนุนบนตักตัวเอง ซึ่งไทด์ที่ยืนอยู่ก็ไม่รีรอส่งทารกน้อยมาให้การ์ลิคอุ้มซึ่งรอบนี้ดูเหมือนเด็กน้อยคนนี้จะยอมให้เขาอุ้มแล้วเขาจึงยกยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนจะค่อยๆปลอบโยนเธอ โบรจังที่งอแงจนเพลียค่อยๆหลับไป และเมื่อเห็นโบรจังหลับไปแล้วเขาก็อ้าปากพูดคุยกับไทด์ที่ยังเงียบไม่กล่าวอะไรออกมาเลยตั้งแต่การฝึกซ้อมของเขาและเบลเริ่มขึ้นและจบลง

"เธอคงอยากแข็งแกร่งขึ้นแบบพวกเราใช่หรือเปล่าไทด์ ?"

"เอ๊ะ ! กะ การ์ลิครู้ได้ไง"ไทด์ที่เหมือนราวถูกอ่านใจได้จึงตอบด้วยน้ำแปลกใจ

"หึ เราจะเล่าอะไรให้ฟังรู้หรือเปล่าตั้งแต่เราจำความได้ เราก็ฝึกวิชาอยู่ที่ดาวเบจิต้า ซึ่งตอนนั้นก็คงเป็นช่วงที่เรามีอายุ 1-2 ขวบ หลังจากนั้นเราก็ฝึกแบบไทด์นั่นแหละมีการถ่วงน้ำหนักในยามฝึกด้วย แต่ที่ดาวเบจิต้าของเรานั้นมีแรงโน้มถ่วงมากกว่าโลกถึงสิบเท่าจึงทำให้พวกเราชาวไซย่าแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว..."การ์ลิคพูดถึงตรงนี้และหันไปมองเด็กหญิงผมบรอนเมื่อเห็นเธอตั้งใจฟังเขาจึงเล่าต่อ

"ในช่วงที่เราอายุ 4-6 ปีเราก็ฝึกต่อสู้กับพวกผู้ใหญ่ที่ทำสงครามระหว่างดวงดาวอยู่ตลอด ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่มันก็ต้องแลกมาด้วยเราที่ได้รับบาดเจ็บ บ้างก็สาหัสจนเกือบตาย แต่เราก็ยังฝึกวิชากับพวกเขามาเรื่อยๆ จนเรามีพลังเหนือกว่าพวกเขา ซึ่งการฝึกวิชาแบบนี้เบลก็ทำด้วยเช่นกัน เธอเข้าใจหรือเปล่าไทด์ กว่าที่เราและเบลจะแข็งแกร่งมาจนถึงทุกวันนี้ผ่านอะไรมาบ้าง"

หงึก ๆ

การ์ลิคยกยิ้มก่อนที่เขาจะเล่าเรื่องต่างๆให้เธอฟังถึงการฝึกวิชาที่ยากลำบากตลอดนับสิบปีมานี้ ซึ่งไทด์ก็เริ่มเข้าใจที่มาถึงความแข็งแกร่งของทั้งคู่บ้างแล้ว ตัวเธอพึ่งเริ่มต้นเข้าสู่โลกแห่งนักสู้ ใจกลับอ่อนไหวคิดจะยอมแพ้เสียก่อนจะลองทำ แต่ทว่าตอนนี้เธอกลับมีความมุ่งมั่นมากกว่าเดิมเยอะเลยทีเดียวหลังจากที่ได้ฟังคำบอกเล่าถึงความลำบากของการ์ลิคและเบล

"จำไว้นะไทด์ ทุกอย่างไม่มีอะไรได้มาง่ายๆแม้จะมีพรสวรรค์ฟ้าประทาน บางสิ่งบางอย่างเราก็ต้องลงมือทำด้วยตัวเองโดยใช้พรแสวงเข้าเสริม"

"อื้มไทด์จะจำไว้ ไทด์จะไม่ยอมแพ้หรือคิดเลิกฝึกวิชาอีก เราจะแข็งแกร่งขึ้นให้ได้"

"ดี มาเถอะเดี๋ยวเราจะช่วยสอนการออกท่าทางในการต่อสู้ให้"

ไทด์ที่ร่างกายฟื้นสภาพจากความอ่อนล้าเริ่มฝึกซ้อมกระบวนท่าอีกครั้ง ซึ่งการ์ลิคก็คอยแนะนำเธออยู่ตลอดจนเธอที่มีพรสวรรค์สูงนั้นสามารถซึมซับวิชาและกระบวนท่าการต่อสู้ต่าง ๆได้อย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะมวยไทเก็ก เป็นวิชาเหมาะสมกับลมปราณพิสุทธิ์ที่สุด  ยามเธอรำหมัดมวยไทเก็กมันช่วยให้เธอเปิดชีพจรที่ปิดอยู่ได้อย่างไม่น่าเชื่อ พลังปราณของเธอนั้นราวถูกกลั่นอยู่ตลอดจนมันบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆราวกับสวรรค์เป็นใจ

"อื้มมม~ พ่อหมีทำอะไรอยู่หรอ"ขณะที่การ์ลิคกำลังให้คำแนะนำไทด์น้อยจนผ่านไป 1-2 ชั่วโมงเบลน้อยที่สลบไปก็ตื่นขึ้นมา พร้อมกล่าวถามด้วยน้ำเสียงงัวเงีย

"เรากำลังสอนวิชาให้ไทด์อยู่น่ะ ว่าแต่เบล นมสำเร็จรูปของโบรจังอยู่ไหนดูเหมือนเธอจะหิวแล้วละ"

"อยู่นี่พ่อหมี ลุงบรีฟทำแคปซูลสำหรับโบรจังให้น่ะ"เบลล่าส่งแคปซูลในกล่องมาให้การ์ลิคซึ่งเขาก็ไม่รีรอกดใช้มันทันที ส่วนตัวเบลเมื่อเธอตื่นแล้วก็ถูกใช้ให้ไปช่วยสอนการต่อสู้ให้กับไทด์แทน

"ดูเหมือนลุงบรีฟจะเอาใจใส่โบรจังมากเลยนะ"การ์ลิคมอง นมสำเร็จรูปพันกว่ากล่อง ของเล่นประดิษเองสำหรับเด็กทารกนับน้อยชิ้น ชุดเสื้อผ้า ผ้าอ้อมทารก และฯลฯ แต่เขาก็สนใจได้ไม่นานเมื่อโบรจังเริ่มงอแงเขารีบอุ้มเธอไปไว้ที่ห้องนอนของไทด์พร้อมนำนมและกระติกน้ำร้อนไฟฟ้ามาด้วย

"เป็นเด็กขี้แงจังนะโบรจัง"

"มุ่ยยย~!"เสียงเป่าปากราวกับกำลังไม่พอใจของโบรจังทำให้การ์ลิคที่กำลังชงนมใส่ขวดถึงกับหันขวับกลับไปมองหน้าทารกน้อยที่นอนอยู่บนเตียงทำสีหน้าราวกับเธอไม่พอใจในคำพูดเมื่อครู่ของเขา

"ถึงโบรจังจะขี้แง แต่โบรจังก็น่ารักนะ"เหมือนเธอจะรู้เรื่องนะ เธอหัวเราะคิกคิก แถมยังปรบมืออย่างชอบใจในคำชมนี้ด้วย เก่งจริงๆ เขาจึงมอบรางวัลเป็นนมอุ่นๆกำลังดี พอเหมาะต่อทารกอย่างโบรจัง และเนื่องจากทารกไซย่ามีร่างกายที่แข็งแกร่งกว่ามนุษย์โลก ยิ่งโบรจังที่มีพลังต่อสู้สูงอยู่แล้ว ทำให้การเลี้ยงดูเธอนั้นง่ายขึ้นไปอีก

"ท้องตึงแล้วหลับปุ๋ยเชียวนะ ยัยตัวแสบ"การ์ลิคกล่าวยิ้มอย่างหมั่นเขี้ยว จึงอุ้มทารกน้อยมาหอมสองถึงสามฟอดจนอุ่นใจ ก่อนจะอุ้มเธอเดินออกไปจากบ้านเพื่อดูไทด์ฝึกวิชากับเบลต่อ

_________________________________


คืนชีพแล้วจ้าา!!

ความคิดเห็น