Darkqueen__

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CRAZY 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 13k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มี.ค. 2563 10:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
CRAZY 3
แบบอักษร

"ทำอะไรกัน!!!!"

 

BLACK PART

 

วันนี้ผมเข้ามาหาพ่อของผมที่บริษัทแต่ไม่คิดว่าพอมาถึงผมจะเจออะไรแบบนี้ ภาพที่ผมเห็นคือพ่อของตัวเองกำลังยืนกอดกับผู้หญิงรุ่นราวคราวลูกแถมผู้หญิงที่พ่อผมกอดดันเป็นคนเดียวกับที่ผมอยากได้แต่ทำไมเธอดันมายืนกอดกับพ่อผมแบบนี้

 

"อ้าวมาแล้วหรอเจ้าแบล็ค" พ่อผมพูดเอ่ยทักเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

"คุณลุงขาชลีนกลับแล้วนะคะว่างๆเดี๋ยวชลีนจะมาหาคุณลุงใหม่"

 

รอบนี้เป็นเธอที่ไม่สนใจผมแต่เธอพูดกับพ่อของผมพร้อมกับกอดท่านอีกครั้งโดยไม่สนใจว่าผมอยู่ด้วยก่อนจะเดินผ่านหน้าผมไป

 

"พ่อรู้จักเธอด้วยหรอครับ"

 

"รู้จักสิรู้จักดีเลยล่ะ"

 

"ถึงขั้นไหนแล้วล่ะครับคงสนิทกันหน้าดู แม่เสียไม่ทันไรคิดจะมีใหม่แล้วหรอครับ ไว้ดีหนิ"

 

ใช่แม่ผมพึ่งเสียไปเมื่อสองเดือนก่อนผมเลยต้องกลับมาอยู่ที่นี่และผมก็ไม่ค่อยลงลอยกับพ่อผมเท่าไหร่ถึงไม่กลับมาจนกระทั่งแม่ผมเสีย ผมไปอยู่เมืองนอกตั้งแต่เด็กๆเพราะพ่ออยากให้ไปเรียนที่นั่น และท่านก็ไม่ค่อยจะสนใจผมนัก ในตอนแรกผมคิดว่าท่านคงจะงานยุ่ง แต่ตอนนี้คงไม่ใช่อย่างที่ผมคิดมาตลอดแล้วล่ะมั้ง

 

"แกอย่ามาทำเป็นรู้ดีเจ้าแบล็ค!!!!" ท่านพูดก่อนจะชี้หน้าผม

 

"หึทำไมครับผมพูดถูกหรือไงพ่อถึงอารมณ์เสียขนาดนี้ ยัยนั่นเด็ดมั้ยล่ะแต่คงไม่ต้องบอกหรอกดูจากลักษณะแล้วยัยนั่นคงจะใช้ได้ แต่ถ้าพ่ออยากจะมีใหม่พ่อน่าจะเลือกหน่อยนะครับไม่ใช่เอาผู้หญิงที่ทำอาชีพต่ำๆแบบนั้นมาแทนที่แม่ของผม!!!"

 

"เจ้าแบล็ค!!!!!!!"

 

"พ่อไม่ต้องมาขึ้นเสียงใส่ผมเพียงเพราะผมดูถูกผู้หญิงของพ่อหรอกครับผมสมเพช"

 

BLACK END.

 

ชายหนุ่มที่พูดขึ้นก่อนจะเดินออกจากห้องของผู้เป็นพ่อไป ผู้เป็นพ่อได้แต่มองแผ่นหลังของลูกที่ค่อยๆเดินออกจากห้องตนเองไปโดยไม่รอให้ตนนั้นได้พูดอะไรสักคำ

 

ชายหนุ่มเข้าใจผิดเพราะเขานั้นเข้ามาเห็นภาพที่พ่อของตนกับผู้หญิงที่เขาต้องการยืนกอดกันพอดีแล้วยิ่งเขานั้นรู้ว่าเธอทำอาชีพอะไรแล้วเลยทำให้เขาคิดเป็นอื่นไปไม่ได้นอกจากทั้งคู่จะมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งต่อกัน

 

ฉันพึ่งเดินออกมาจากห้องของคุณลุงเมื่อครู่ ฉันรู้ว่าคุณลุงมีลูกแต่ฉันไม่เคยเห็นลูกของคุณลุงเลยซักครั้งเพราะลูกของคุณลุงอยู่เมืองนอกและฉันก็ได้ข่าวว่าลูกของท่านพึ่งจะได้กลับมาตอนคุณป้าเสียแต่ก็นั่นแหละฉันไม่ได้ไปงานศพท่านเพราะเป็นช่วงที่ฉันออกจากบ้านพอดีที่แท้ลูกของคุณลุงก็คือเขานี่เองสินะ

 

ฉันยืนรอรถอยู่หน้าบริษัทเพราะในตอนนี้ฉันนั้นไม่มีรถส่วนตัวใช้ แต่เพราะอะไรน่ะหรอก็คุณป๋ายังไงล่ะพูดแล้วยังงอนไม่หายเลย วันนี้ฉันเลยจะเข้าไปเอารถสุดที่รักของฉันคืนแต่จังหวะที่ฉันรอรถอยู่รถหรูสีดำด้านก็มาจอดตรงหน้าฉันพร้อมกับเปิดกระจกลงฉันเลยรู้ว่าเจ้าของรถนั้นเป็นใคร

 

"ไง!!! ให้ฉันไปส่งมั้ย"

 

เขาพูดก่อนจะยิ้มให้ฉันเหมือนครั้งที่เราเจอกันที่ห้างเมื่อช่วงสายของวันนี้สงสัยคุณลุงคงบอกเขาแล้วล่ะว่าฉันเป็นใครเลยอาสาจะไปส่งแต่ทำไมรอยยิ้มเขามันดูร้ายแปลกๆแบบนั้นล่ะหรือฉันแค่คิดไปเองกันนะ

 

"ฉันไปได้หรอคะ"

 

"ได้สิคนกันเองทำไมจะไม่ได้ล่ะ"

 

เขาพูดแบบนี้แสดงว่าคุณลุงคงบอกแล้วล่ะว่าฉันเป็นลูกของเพื่อนท่าน ฉันเปิดประตูเข้าไปนั่งนรถอย่างไม่คิดอะไร

 

"คุณช่วยไปส่งฉันที่บ้านหน่อยได้มั้ยคะเดี๋ยวฉันบอกทางให้เอง"

 

ฉันหันไปพูดกับเขาแบบเป็นมิตรสุดๆยังไงเขาก็คือลูกของคุณลุงที่ฉันรัก จะตีสนิทไว้คงไม่เสียหายอะไรหรอกมั้งอีกอย่างเขาก็ดูดีแถมดูจะแบดๆด้วยคบไว้แนะนำให้ยัยแบมซักหน่อยยัยนั่นน่ะยิ่งชอบผู้ชายสไตล์นี้อยู่ด้วยแต่สำหรับฉันน่ะขอบายนะ

 

"ได้สิทำไมจะไม่ได้ล่ะ"

 

"ขอบคุณนะคะ"

 

ฉันที่นั่งเงียบๆไม่ได้พูดอะไรต่อเขาเองก็เช่นกัน แต่แอร์ที่เย็นเฉียบทำให้ฉันรู้สึกหนาวขึ้นมาและด้วยชุดที่ฉันใส่วันนี้มันค่อนข้างสั้นอีกอย่างแอร์นี่เขาจะเปิดให้ตัวเองแข็งตายเลยหรือไงกัน แต่ฉันนะไม่ทนหนาวแบบนี้หรอกนะเอาวะบอกเขาหน่อยก็แล้วกัน

 

"ฉันขอเบาแอร์ได้มั้ยคะพอดีฉันหนาว"

 

"ด้านๆแบบเธอหนาวเป็นด้วยหรือไง"

 

เขาพูดอะไรบางอย่างออกมาเบาๆจนฉันเองนั้นฟังไม่ชัดว่าเขาพูดอะไร

 

"เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะคะพอดีฉันฟังไม่ชัดเลยไม่รู้ว่าคุณพูดว่าอะไร"

 

"ตามใจจะเบาก็เบา"

 

เขาพูดแบบนี้จริงๆหรอทำไมเมื่อกี้เหมือนเขาพูดยาวกว่านี้ล่ะแต่ชั่งเถอะจะพูดอะไรก็เรื่องของเขา ฉันเอื้อมมือไปเบาแอร์ก่อนจะกลับมานั่งนิ่งๆเงียบๆเหมือนเดิม เมื่อจะถึงทางที่จะไปบ้านของฉัน ฉันก็บอกเขาทันทีแต่ทำไมเขาไม่เลี้ยวไปตามที่ฉันบอกล่ะหรือเขาไม่ได้ยิน

 

"คุณคะเมื่อกี้ฉันบอกให้คุณเลี้ยวไปอีกทางคุณไม่ได้ยินหรือเปล่าคะทำไมถึงมาทางนี้"

 

"ได้ยินสิทำไมจะไม่ได้ยินล่ะ"

 

ได้ยินแล้วทำไมไม่เลี้ยวล่ะไอ้บ้าเอ้ย ฉันได้แต่คิดในใจแต่ความจริงฉันทำได้แค่........

 

"อ้าวแล้วทำไมคุณไม่เลี้ยวไปล่ะคะ ถ้าฉันรบกวนคุณจอดตรงนี้ก็ได้นะคะเดี๋ยวฉันกลับเอง"

 

"นั่งเงียบๆไปเถอะน่าเธอพูดมากแบบนี้มันน่ารำคาญ!!!"

 

อ้าวไอ้บ้านี่พูดดีๆก็ได้ไม่เห็นต้องขึ้นเสียงใส่กันเลยนี่นา คนอะไรไม่มีมารยาทคนอุตส่าห์พูดดีๆด้วยแล้วนี่เขาจะพาฉันไปไหนกันแล้วทำไมถึงขับรถเร็วแบบนี้ล่ะกลัวไม่ตายหรือไง

 

"ทำไมต้องเสียงดังด้วยฉันอุตส่าห์พูดกับคุณดีๆนะ"

 

"หุบปากไปดิรำคาญ!!!!!!!"

 

ฉันสะดุ้งเมื่อรอบนี้เขาเสียงดังมากขึ้นกว่าครั้งแรกมาก และในตอนนี้ฉันเริ่มคิดได้แล้วว่าไม่น่ามากับเขาเลยคนอะไรดุเหมือนยักษ์ เราอุตส่าห์พูดด้วยดีๆก็มาขึ้นเสียงใส่ไม่น่ารักเลยคนนิสัยไม่ดีฉันกลัวแล้วนะ ปกติฉันไม่ค่อยจะกลัวใครแต่ฉันดันมากลัวเขาเพราะตอนนี้เขาดูน่ากลัวมากจริงๆ

 

ฉันมองเส้นทางที่เขาขับมาเรื่อยๆตอนนี้เขาจะขับออกนอกเมืองแล้วนี่ เขาจะพาฉันไปไหนกันทำไมถึงต้องมาทางนี้ด้วย ฉันรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยของตัวเองแล้ว

 

ในตอนนี้เขาขับออกนอกเมืองมาไกลขึ้นเรื่อยๆและฉันเองก็ไม่คุ้นทางด้วยแล้วแบบนี้ฉันจะกลับยังไง ฉันนั่งมองทางไปเรื่อยๆจนมาถึงสถานที่ที่หนึ่งที่ทำให้ฉันต้องอ้าปากค้าง มันคือโรงแรมม่านรูด หัวใจของฉันมันเริ่มเต้นผิดจังหวะขึ้นเรื่อยๆ

 

"คะ...........คุณ!!! คุณพาฉันมาที่นี่ทำไมพาฉันกลับเดี๋ยวนี้เลยนะ"

 

ฉันร้องบอกออกไป ที่นี่มันไม่ใช่ที่ๆฉันควรจะมา ฉันมองไปรอบๆที่นี่มันน่ากลัวสำหรับฉัน ในตอนนี้เขาหันมามองฉันก่อนจะยิ้มร้ายๆออกมา รอยยิ้มที่มันเปลี่ยนไปจากตอนแรก รถของเขาเลี้ยวเข้ามาจอดอยู่หน้าห้องของห้องๆหนึ่งก่อนที่จะมีคนวิ่งมาปิดม่านเอาไว้

 

"คนอย่างเธอไม่น่าถามอะไรแบบนี้นะชลีน"

 

"ทำไมฉันจะถามไม่ได้ คุณพาฉันมาที่นี่ทำไมพาฉันกลับเดี๋ยวนี้!!!!"

 

"พามาเอาฉันล่ะอยากจะรู้นักว่าลีลาเธอมันจะเด็ดขนาดไหนทำไมถึงทำให้พ่อฉันติดใจจนคิดจะเอาเธอมาแทนแม่ของฉัน!!!!!"

 

 

 

 

 

 

 

 

#ต่อแล้วค่าขอบคุณร้อยดาวแรกหัวหอมแรงๆ

😘😘

#อัพวันเว้นวันไม่ใช่อะไรรอขึ้นธัญเทรนต์

😂ตอนนี้ได้ขึ้นแล้วอัพต่อทุกวันค่า😘มันเป็นทริคเด้อ

ความคิดเห็น