email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอแจ้งเรื่องที่ติดเหรียญน่ะค่ะ ไรท์มีปัญหาเรื่องเงิน เลยต้องหารายได้เสริม ขอให้ทุกท่านโปรดเข้าใจด้วย ขอขอบคุณสำหรับเหรียญน่ะค่ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจ ขอบคุณแรงสนับสนุนด้วยค่ะ

ชื่อตอน : เมียมาเฟีย 6

คำค้น : มาเฟีย น้องข้าว พี่คิง พี่คริส พี่บี

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.8k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2561 20:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียมาเฟีย 6
แบบอักษร






 ผับ DD

# ข้าวหอม




 " อื้อออออ" โอ๊ย ทำไมมันเมื่อยแบบนี้ว่ะปวดไปหมดทั้งตัวเลยโดยเฉพาะช่วงล่าง เดียวก่อนนะทำไมเจ็บช่วงล่างผมไปทำอะไรมา ( ไรท์ : คิดไม่ออกหรอเดี่ยวไรท์ช่วยคิดให้ ) 


" พะ พวก มะ มึงวางยากู "

" ต่อไปตาพวกกูปล่อยบ้าง กูรับรองมึงไม่ได้นอนแน่ หึหึ "

" อ๊ะ อ้า  อ๊ะ อ้าาา "

" ซื้ดดด ปากมึงโครตนุ่นว่ะ "

"

กูชื่อ คริสตัน เรียกกูว่า พี่คริส จำชื่อพวกูไว้ดีๆเพราะพวกกูคือผัวของมึง "


" อึ่ก ซื้ดดด พร้อมกันเมีย "


 เมื่อผมนอนคิดเรื่องเมื่อคืนภาพทุกอย่างก็ผุดขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ผมตื่นลืมตาขึ้นมาทันที นี้ผมมีผัวแล้ว อื้อ ไม่น่ะต้องรีบหนี




ทันทีที่ร่างบางตื่นลืมตาขึ้นก็พบกับอกแกร่งของใครคนหนึ่งที่นอนกอดเขาอยู่ ส่วนข้างหลังก็มีร่างสูงอีกสองคนนอนหลับตาอยู่




เมื่อคิดได้ว่าผมต้องหนีจากไอ้พวกนี้ ผมก็รีบขยับตัวเพื่อจะลงจากเตียง แต่เมื่อผมขยับกายเท่านั้นแหละเหมือนร่างกายผมจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆเลย แต่ก็ต้องรีบเดี่ยวไอ้พวกนี้ตื่นมาจะยุ่งยากทีหลัง ผมกลั่นใจลงจากเตียงกว่าจะเดินได้แต่ล่ะก้าวชังยากเย็นเหลือเกิน 




"  อึ่ก  " เมื่อเท้าแตะพื้นเท่านั้นแหละแทบจะทรงตัวเองไม่ได้แต่ก็ต้องอดทน ผมรีบเดินหาเสื้อผ้าของตัวเองที่กระจัดกระจายเต็มพื้นห้องไปหมดทั้งของผมและของร่างสูงทั้งสาม ผมสวมใส่เสื้อผ้าอย่างยากลำบากเพราะเจ็บตรงช่องทางรักที่ผ่านศึกมาไม่กี่ชั่วโมง แถมเหมือนจะเป็นไข้ด้วยแหะ ผมรีบสาวเท้าเดินเมื่อใส่เสื้อผ้าเสร็จออกจากห้องทันที เดินลงมาข้างล่างก็มีเจอกลุ่มคนชุดดำจำนวนมากมันมองมาทางผม ก่อนจะมีหนึ่งในนั้นเดินมาหาผมแล้วถามขึ้น




" คุณจะไปไหนหรอครับ " กูจะไปไหนเกี่ยวไรกับมึงว่ะ




" กลับบ้าน " ผมพูดด้วยเสียงแหบพร่าเนื่องจากกิจกรรมเมื่อคืน



" นายให้กลับแล้วครับ " เดี่ยวน่ะ ไอ้พวกนี้เป็นลูกน้องของไอ้สามตัวหรอ




" อืม " ผมไม่อยากพูดกับพวกมันนานเดี่ยวไอ้พวกนั้นตื่นจะแย่เอา



" หรอครับ ให้ผมไปส่งไหมครับ " ธุระอะไรของมึงไม่ทราบ




" ไม่ " พูดจบผมก็เดินออกมาทันทีไม่สนใจเสียงของมันที่คันคานจะไปส่งผมให้ได้



คอนโด jj


 ผมกลับมาถึงห้องแล้วครับ เดินเข้ามาในห้องนอนด้วยสภาพหลุดลุย ผมว่าผมต้องเป็นไข้แน่เลยปวดหัวยังไงไม่รู้ วันนี้มีเรียนนิโทรบอกแยมลาให้ดีกว่า ผมเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่วางไว้ตรงหัวเตียงมาก่อนจะเลื่อนหารายชื่อเบอร์ของแยม หาไม่นานก็เจอ


Tru   Trn  Tru  📞📞📞


( ฮัลโหล ) 



" แยมลาให้กูหน่อยน่ะ ไม่ค่อยสบายว่ะ " โอ๊ยไม่ไหวปวดหัวชะมัด


( เป็นไรมากป๊ะมึง เดี่ยวกูไปดูมึงเอง ) ไม่ได้น่ะผมจะให้มันเห็นสภาพผมแบบนี้ไม่ได้รอยดูดเต็มตัวไปหมด


" มะ ไม่ต้องกูจะนอนแล้ว "


( เออๆเดี่ยวกูลาให้พักผ่อนเยอะๆน่ะมึง เดี่ยวตอนเย็นกูจะมาเยี่ยม ) มันเป็นห่วงผมด้วยหรอว่ะ 


" อืม " ผมตัดสายจากมันก็กินยานอนพัก










 <span id="redactor-inline-breakpoint">​​​# ด้านร่างสูงทั้งสาม</span>

.

 " อือ " คิงตื่นนอนขึ้นก่อนจะใช่ฝ่ามือหนาลูบหาเจ้าตัวเล็กของเขาที่เขานอนกอดทั้งคืน



" หืม " แต่ก็เจอแต่ความว่างเปล่า ร่างสูงลืมตาขึ้นเต็มตาเมื่อคนที่นอนข้างเขาทั้งคืนตอนนี้ไปไหน 




" หาย มันหายไปไหนว่ะ " ร่างสูงหัวเสียอย่างหนักเมื่อไม่เจอเจ้าตัวเล็กของเขา



" มีไรว่ะ " คริสตันได้ยินเสียงเพื่อนโวยวายจึงตื่นขึ้น พร้อมกับบีแอส




" มันหายไปไหนว่ะ " บีแอสมองมาที่ตรงกลางที่ควรจะมีร่างเล็กนอนอยู่แต่ตอนนี้กลับไม่มี



" จะรู้ไหม ขนาดโดนทั้งคืนยังเดินได้ ค่อยดูเจอเมื่อไรกูจะทำให้ลุกไม่ขึ้นเลยค่อยดู " คิงพูดด้วยเสียงเย็น ถ้าเป็นคนอื่นคงกลัวหัวหดกันทั้งนั้นแต่ยกเว้นเพื่อนทั้งสอง




" หึ กล้ามากที่หนีพวกกู " บีแอสพูดด้วยน้ำเหี้ยม 



ร่างสูงทั้งสามต่างโกรธร่างบางที่หนีพวกเขาไป ก่อนจะแยกไปอาบน้ำแต่งตัวเดินลงมาข้างล่าง คริสตันเดินไปหาลูกน้องของตนก่อนจะปล่อยหมัดใสหลายดอก 




  ผัวะ  ผัวะ  ผัวะ



" พวกมึงปล่อยมันไปได้ยังไง " คริสตันพูดเสียงเหี้ยมใส่ลูกน้องของตนที่ปล่อยให้ร่างบางหนีไปได้



" ผมขอโทษครับนาย เด็กนั้นบอกพวกผมว่านายให้กลับแล้ว ผมเลยปล่อยไปครับ " 



" มึงเรียกใครว่าเด็กนั้น มึงเรียกเมียกูว่าเด็กนั้นหรอ พวกมึงจำเอาไว้ว่าเขาคนนั้นคือนายหญิงของพวกมึง ต่อไปให้เรียบเขาว่านายหญิงเข้าใจไหม " เมื่อร่างสูงพูดจบเล่าลูกน้องต่างตกตะลึงกับคำพูดของร่างสูง




" คะ ครับนาย " 




" ดี พวกมึงไปตามมันกลับมา ไปปป " ร่างสูงให้ลูกน้องออกตามหาร่างบาง



" หึ ยังไงมึงก็หนีพวกกูไม่พ้นหรอกตัวเล็กของกู " 









 # ด้านข้าวหอม



" อื้อ " ผมรู้สึกคอแห้งจึงลืมตาขึ้น 




" อึ่ก " ผมว่าจะเดินไปหาน้ำกินชะหน่อยแต่ก็ต้องร้องเสียงหลงออกมา ถึงจะไม่เจ็บเท่าตอนเช้าเท่าไรก็เหอะ




" กี่โมงแล้วว่ะ " ผมมองนาฬิกาปรากฎเป็นเวลา  6 โมงเย็นแล้ว ผมหลับนานขนาดนี้เลยหรอ




 ก๊อก  ก๊อก ก๊อก 




" ใครมาว่ะ " ผมเดินไปส่องตาแมวแต่ก็ต้องชะงัก จะใครล่ะครับ ไอ้แยมนั้นเอง  




" เหี้ยแล้ว " ผมกำลังจะเปิดประตูให้มันแต่ลืมไป มันไม่เคยเห็นผมหน้านี้ ผมเดินไปหยิบแว่นขึ้นมาใส่รำรวจตัวเองให้เรียบร้อย


ก๊อก ก๊อก ก๊อก 



" ไอ้ข้าวเป็นไรหรือปล่าวว่ะทำไมไม่มาเปิดประตู " มันคงเห็นผมไม่เปิดชักที




" เออๆ มาแล้ว " ผมเดินไปเปิดประตูให้มัน



แกร็ก 




 " โทษทีกูพึ่งตื่น " 



" มึงเป็นไรมากป่ะกูซื้อข้าวมาให้ด้วย " มันถามผมด้วยอาการเป็นห่วง



"ค่อยยังชั่วแล้วล่ะ เข้ามาก่อนสิจะยืนคุยอยู่หน้าประตูอีกนานไหม " 



" มึงก็รบดิ " ผมก็รบให้มันเดินเข้ามา


   ปัง 



" กินข้าวยังมึงกูซื้อมาเยอะเลย ไม่รู้มึงชอบกินอะไร " มันเดินเข้ามาในครัวแล้วถามขึ้น



" ยัง "  ยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าล่ะ



" เออๆกินข้าวจะได้กินยา " 




" อืม ขอบใจนะ " 




" อืม กินๆๆ " ผมกับมันก็นั่งกินจนเสร็จแล้วมานั่งดูหนังกันต่อ มันก็อยู่กับผมจนจะ 2 ทุ่มก่อนมันจะขอตัวกลับห้อง ผมก็เดินเข้ามานอนพักบ้าง










✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂



   มาแล้วๆ มาต่อแล้วน่ะ




 คอนเม้นมาด้วยน่ะค่ะ



หากมีคำผิดต้องขอโทษด้วยน่ะค่ะ








ความคิดเห็น