oil_oil

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : DH 31

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2561 22:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DH 31
แบบอักษร

“อื้อ”

หญิงสาวที่นอนขดอยู่ใต้ผ้าห่มพืนหนาบนเตียงนุ่ม เธอลืมตาขึ้นมาเพราะแสงแดงที่สาดส่องเข้ามาในห้องสี่ขาวหรู กระจกบานใหญ่ที่มีม่านสีขาวบางๆปิดอยู่ทำให้สามารถมองเห็นวิวข้างนอกได้ เธออยู่ที่ทะเล

ฮันน่าลุกขึ้นนั่งแล้วขยี้ตาเบาๆเธอมองไปรอบๆห้องก็ไม่เจอคนที่พาเธอมา ความรู้สึกหงุดหงิดขัดใจขุนขึ้นในใจที่ตื่นมาแล้วไม่เห็นเขา

“อึก อึก”ฮันน่าเอามือขึ้นปิดปากตัวเอง รู้สึกพะอืดพะอมอย่างบอกไม่ถูก เธอรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำในห้องนอนทันที

“อ้วกกกกกก อึก อ้วกกกกกกกก”

ฮันน่าเงยหน้าขึ้นมองกระจกหน้าอ่างล้างหน้า เธอมักจะเป็นแบบนี้ทุกเช้าตั้งแต่เริ่มแพ้ท้อง เธอมองตัวเองในกระจกตามลำคอและใบหน้าหวานมีรอยแดงเป็นจ้ำจากการกระทำของโดโนแวน

หญิงสาวชำระล้างร่างกายของเธอเสร็จก็หยิบเสื้อเชิตแขนยาวขึ้นมาสวมใส่โดยที่ไม่มีชุดชั้นในใดๆข้างในเลย ดีที่เสื้อเชิ๊ตยาวเกือบถึงหัวเข่า

ฮันน่าเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่โดโนแวนเปิดประตูเข้าห้องนอนมาพอดี

“ตื่นแล้วเหรอ”โดโนแวนถามขึ้นเมื่อเห็นหญิงสาว

“ยังไม่ตื่นมั้ง ยืนหัวโด่อยู่เนี้ย”ฮันน่าพูดขึ้นมาอย่างประชดประชันและเดินกอดอกมานั้งที่ปลายเตียง

“หึ ตื่นมาก็หาเรื่องเลยน่ะ อยากโดนแบบเมื่อคืนรึไง”ฮันน่าปลายตามองค้อนโดโนแวน

การกระทำกับความรู้สึกมันช่างสวนทางกัน ถึงเธอจะพูดกระแทกแดกดันใส่เขา แต่ความรู้สึกของเธอมันกลับอยากอยู่กับเขาชอบที่มีเขาอยู่ข้างๆ ทั้งๆที่เธอควรจะเกลียดเขา โอ้ยยย ปวดหัว ความรู้สึกฉันเป็นอะไรไปว่ะเนี้ย

“ลุกไปทานข้าว อาหารเสร็จแล้ว”โดโนแวนบอกแล้วเดินผ่านหน้าหญิงสาวเข้าไปหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาพาดบ่า

ทำไม? กลิ่นตัวของเขามันทำให้เธอสดชื่นแปลกๆทั้งๆที่เธอก็ได้กลิ่นนี้ของเขาออกบ่อย แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งก่อนๆ ฮันน่าลุกขึ้นแล้วเดินไปข้างหลังของชายหนุ่มเธอเยข่งปลายเท้าขึ้นสูดดมไหล่กว้างจากทางด้านหลัง ปกติเธอเหม็นแม้กระทั้งสบู่ ยาสระผม น้ำหอม แต่กลิ่นของเขามันทำให้เธอสบายตัวแปลกๆ

“ทำอะไรอ่ะ”โดโนแวนหันหลังกลับมาเจอหญิงสาวยืนหลับตาพริ้มอยู่ข้างหลังเขา ฮันน่าลืมตามองชายหนุ่มตรงหน้าใบหน้าของเธอแดงระเรื้อด้วยความเขิลอายจนชายหนุ่มอดยิ้มออกมา

“จะข่มขืนเอาคืนฉันเรื่องเมื่อคืนนี้เหรอ ไม่ต้องก็ได้น่ะฉันยอมเธอทั้งตัวเลย”โดโนแวนพูดแล้วก้มลงมาบีบแก้มของหญิงสาวเบาๆยิ่งทำให้เธอเขิลหนักเข้าไปใหญ่ ทำไมถึงเขิลได้ขนาดนี้น่ะ

“บ้า ฝันไปเถอะ”ฮันน่าวิ่งออกมาจากห้อนทันทีแต่ก็ได้ยินเสียงเขาหัวเราะออกมา

“หึ”

ฮัันน่าเดินดูบ้านไปเรื่อยเพื่อคล้าเวลารอโดโนแวนอาบน้ำ จนได้ยินเสียงเปิดประตูห้องหญิงสาวหันไปหาโดโนแวนที่เดินผมเปียกมีผ้าขนหนูพืนเล็นอยู่บนหัว

“อ่าว ยังไม่ไปทานข้าวอีกเหรอ”โดโนแวนถามหญิงสาว

“ฉะ...ฉันกำลังจะไปอะ”แล้วฮันน่าก็เดินไปที่โต๊ะอาหารทันที แต่โดโนแวนกลับไม่ยอมเดินตามมา

“นี้ นายไม่กินเหรอ”ฮันน่าถามชายหนุ่มเมื่อเห็นเขาตั้งท่าจะเดินกลับเข้าไปในห้อง ฮันน่าเพียงมองเขาอย่างน้อยใจนิดๆชายหนุ่มไม่ยอมกินข้าวกับเธอ

“ชิ”

Talk::Donovan

“อ่าาาาาา”ชายหนุ่มเมื่อเดินกลับเข้าห้องมาเขาก็ล้มตัวลงนอนที่เตียงทันทีอย่างอ่อนแรง ผมเพ้าก็ยังไม่ได้เช็ด

ตั้งแต่เช้าเขาอาเจียนไม่หยุด ใจมันหวิวๆรู้สึกพะอืดพะอมตลอดเหมือนจะไม่สบายทั้งๆที่เมื่อวานยังดีๆอยู่แท้ๆ

โดโนแวนนอนหลับอยู่บนเตียงสักพักฮันน่าที่กินข้าวเสร็จก็เดินเข้ามา เธอเดินมาที่เตียงชะโงกดูชายหนุ่มที่หลับสนิท ใบหน้าหล่อดูซีดเซียวกว่าเมื่อเช้าที่เข้าเดินเข้ามาตามไปกินข้าวมาก

ฮันน่าเอามือไปอังที่หน้าผากของเขาแล้วอีกข้างก็อังที่หน้าผากของตน อุณหภูมิก็ปกติดี ชายหนุ่มเอื้อมมือมาจับหลังมือหญิงสาวที่อังอยู่บนหน้าผาก

“จะขมขืนฉันอีกแล้วเหรอ หื้มม”ชายหนุ่มทำตาปริบๆมองหญิงสาว ฮันน่ารีบดึงมือออกทันที

“ฉะ..ฉันไม่เคยข่มขืนนายนะ ไอ้บ้า”ฮันน่าพูดหน้าแดงแจ๋ด้วยความเขิลอายแล้วหมุนกลับเตรียมจะเดินหนี แต่ไวกว่าโดโนแวนตวัดวงแขนเกี่ยวรัดลอบเอวขอดไว้ ทำให้ฮันน่าเสียงหลักล้มลงไปนั้งที่ตักของชายหนุ่ม เขาเอาคางเกยไว้ที่ไหล่บางของฮันน่าและสูดดมซอกคอของเธอเต็มปอด

“ตัวเธอหอมจัง”


......................................................................................

ลืมไรท์รึยังที่รัก หายไปหลายวันเลย ไรท์แต่งต่อไม่ถูกไม่รู้จะให้จบยังไงดี ทำไงดี# ㅇㅅㅇ# ไรท์อยากร้องไห้# 😭😭

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น