ปนิตา / มุมลับ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : กำลังใจ..หาย

คำค้น : ขโมยรักจอมบงการ, นักเรียนทุน, ครอบครัวอุปถัมภ์, นักการเมือง, นิยายอีโรติก, ปนิตา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 286

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2561 19:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กำลังใจ..หาย
แบบอักษร

            ทุกอย่างดำเนินไปได้ด้วยดี หากแต่เดวิสที่ระวังตัวอยู่แล้ว ก็ไวพอสำหรับการหลบหนี เขาไม่ได้ลงจากรถ ส่งแต่ร็อกกี้กับลูกน้องคนอื่นอีกสองคนให้ลงไปทำหน้าที่แลกยากับเงิน แต่หลังจากที่ได้รับกระเป๋าเงินมาแล้วนั้น ร็อกกี้เดินยังไม่ทันจะถึงรถดี เสียงตำรวจแจ้งจับก็ดังขึ้น

            “ไอ้ร็อกขึ้นมาเร็ว!!” เดวิสเปิดประตูส่งเสียงเรียกมือขวาให้ขึ้นรถ ในขณะที่รถเริ่มออกตัว ร็อกกี้กระโจนขึ้นรถมาได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนที่คนขับจะเหยียบคันเร่งพารถแล่นออกไปจากโกดังจุดนัดส่งของ โดยมีลูกกระสุนจากกระบอกปืนของตำรวจตามไปติด ๆ แต่คนขับที่เป็นนักซิ่งรถมืออาชีพก็ไม่ยอมปล่อยให้ลูกกระสุนเจาะล้อรถได้ทัน และแล้วการไล่ล่าก็เกิดขึ้น รถของเดวิสนำ รถตำรวจตาม รถของแม็กนัสเลือกที่จะไปดักหน้า

            ที่ทางสามแยกตอนนี้ราวกับว่ามีงานจัดแสดงซุปเปอร์คาร์ รถแรงคันสวยวิ่งมาเจอกันด้วยความตั้งใจของฝ่ายเดียว ลัมโบกินี่สีน้ำเงินสดที่ขับหนีเฟอร์รารี่สีขาวคาดน้ำเงินของตำรวจสองคันด้วยความเร็วสูง ต้องเลี้ยวหลบโคนิกเส็กสีบอร์นเงินที่พุ่งออกมาจากทางแยกจนเกือบจะเสียหลัก หากว่าคนขับไม่ใช่มืออาชีพ ลัมโบกินี่สีน้ำเงินยังคงโฉบเฉี่ยวฉวัดเฉวียนต่อไปได้บนท้องถนน ตามประกบด้วยโคนิกเส็กสีบอร์นเงิน และเฟอร์รารี่อีกสองคัน

            ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนที่ออกมาจากรถทั้งสี่คันดังสนั่นไปทั่วบริเวณ แลกกันไปมา แต่ก็ยังไม่อาจจะหยุดความเร็วของลัมโบกินี่สีน้ำเงินได้ แม็กนัสยกตัวขึ้นมานั่งบนขอบประตูรถเล็งปลายกระบอกปืนส่องไปที่ล้อรถลัมโบกินี่ที่หมุนเร็วจนมองไม่เห็นลายของล้อแม็ก

            ปัง!! ในที่สุดลัมโบกินี่สีน้ำเงินก็ถูกลูกกระสุนเจาะเข้าที่ล้อ จนทำให้ต้องเอารถเข้าจอดข้างทาง ซุปเปอร์คาร์ที่เหลือรีบเอารถเข้าจอดตามไปติด ๆ หวังลงไปจับตัวนักค้ายารายใหญ่ แต่อะไรก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด งูพิษอย่างเดวิสไม่สิ้นฤทธิ์ได้ง่าย ๆ ปืนคู่ยังคงทำหน้าที่สาดลูกกระสุนออกมาจากลัมโบกินี่สีน้ำเงินใส่ทุกคนที่หวังจะเข้าไปจับกุมคนในรถ เดวิสเปิดประตูรถหลบเข้าไปในป่าข้างทาง โดยมีร็อกกี้และนักซิ่งรถมืออาชีพคอยยิงคุ้มกันให้ ตำรวจก็ไม่ลดละเช่นเดียวกับแม็กนัสและเจฟ การแลกกระสุนยังคงมีอย่างต่อเนื่อง งานนี้ผู้ว่าการรัฐฯ มั่นใจว่านักค้ายารายใหญ่หนีไม่รอดแน่นอน นอกจากจะมีปีกบินขึ้นฟ้าไปเท่านั้น สองหนุ่มพยายามจะไปดักหน้าเดวิส ให้ตำรวจตามหลัง และสุดท้ายมันจะต้องยอมจำนน

            เสียงเฮลิคอปเตอร์เริ่มดังเข้ามาในหู แม็กนัสนึกชื่นชมการทำงานของตำรวจว่ารอบคอบและรวดเร็วในการทำงาน คิดหาวิธีดักไว้ทุกช่องทาง แต่สิ่งที่เขาคิดกลับไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อเสียงเฮลิคอปเตอร์ที่เขาได้ยินนั้น เป็นของฝ่ายนักค้ายารายใหญ่ ในจังหวะที่บันไดเชือกยาวถูกปล่อยลงมาจากแมงปอยักษ์ เดวิสเป็นคนแรกที่ปีนขึ้นไปด้วยความรวดเร็ว

            ปัง! เสียงปืนจากแม็กนัสที่หวังจะยิงเข้าร่างของนักค้ายารายใหญ่ ให้ร่วงตกลงมาเหมือนนกปีกหัก แต่สายบันไดที่แกว่งไปมาด้วยแรงลมทำให้ลูกกระสุนไม่ตรงเป้านัก เช่นเดียวกับลูกกระสุนจากคนปีนบันไดที่ส่งกลับมายังผืนป่าพลาดเป้าสำคัญ

            “คุณแม็ก!!!” เจฟร้องเรียกชื่อเจ้านายตัวเองดังแข่งกับเสียงเฮลิคอปเตอร์ที่ยังดังกระหึ่มไปทั่วผืนป่า ด้วยความตกใจ ที่เห็นเจ้านายตัวเองมีเลือดไหลออกจากไหล่

            “ฉันไม่เป็นไร เอามันลงมาให้ได้”

            “แต่เลือดคุณออกเยอะนะครับ” เจฟยังคงพูดด้วยความเป็นห่วง พร้อมกับเข้ามาประกบตัวเจ้านายช่วยประคอง กระสุนไม่ถูกจุดสำคัญแต่ก็เจาะเข้าที่ไหล่ของผู้ว่าการรัฐฯ คนใหม่จนได้เลือด

            “ฉันไม่เป็นไร”

            “ผมว่าพอเถอะครับ ให้เป็นหน้าที่ของตำรวจต่อไปดีกว่า ถ้าคุณเป็นอะไรไปมันจะไม่คุ้มกันครับ” เจฟทั้งพูดทั้งดึงร่างเจ้านายหนุ่มกลับออกมาจากป่าจนได้ แล้วรีบพาไปโรงพยาบาลรักษาตัวทันที

            ร่างกายที่สมบูรณ์ มัดกล้ามที่หนัดแน่นทำให้เลือดในกายหนุ่มมีออกมามากเป็นพิเศษ แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดีเมื่อถึงมือแพทย์ แม็กนัสหลับไปเพราะยาสลบนานเท่าไหร่เจ้าตัวก็ไม่รู้ ฟื้นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเขาอยู่ในห้องพักผู้ป่วยในโรงพยาบาล โดยมีเจฟเฝ้าอยู่ข้าง ๆ แต่นั่นยังไม่ใช่คนที่เขาอยากจะเห็นหน้า 

            “ฉันหลับไปนานไหม?” เป็นประโยคแรกที่แม็กนัสเอ่ยขึ้นถามลูกน้องคนสนิท

            “สามชั่วโมงได้ครับ”

            “ที่บ้านรู้เรื่องหรือยัง?”

            “เอ่อ..คือ...” เจฟอ้ำอึ้งที่จะตอบ ด้วยรู้ใจเจ้านายหนุ่มว่าหมายถึงใคร แต่สิ่งที่เขาได้ยินมาจากมิเกลเมื่อโทรไปแจ้งข่าวก็คือ สาวน้อยของเจ้านายนั้นยังไม่กลับบ้าน ทั้ง ๆ ที่เป็นเวลาห้าทุ่มแล้ว ถามใครก็ไม่มีใครรู้ว่าอินทิราหายตัวไปไหน แม้กระทั่งคนขับรถที่ขับไปส่งหญิงสาว

            “อ้ำอึ้งทำไม เกิดอะไรขึ้น?” แม็กนัสถามลูกน้องเสียงกร้าว รับรู้ได้ถึงความผิดปกติที่ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก ได้จากน้ำเสียงและหน้าตาของลูกน้องคนสนิท

            “คือ...คุณแอลไม่อยู่บ้านครับ”

            “แล้วอยู่ไหน?”

            “ไม่มีใครทราบครับ”

            “อะไรกัน คนทั้งคนไปไหน ไม่รู้กันได้ยังไง” แม็กนัสกระดกตัวขึ้นรวดเร็วดังใจคิด แต่ผลที่ได้คือความเจ็บปวดที่แผ่กระจายไปทุกเซลล์ประสาท “โอ๊ย!...”

            “ระวังครับ คุณแม็ก เดี๋ยวแผลที่หมอเย็บไว้จะฉีกนะครับ”

            “ช่างมัน! ฉันจะกลับบ้าน” คำสั่งเด็ดขาดออกจากปากของแม็กนัส พร้อมกับมือใหญ่ที่ดึงเข็มน้ำเกลือออกจากหลังมือ

            “คุณแม็กครับ แต่คุณแม็กเพิ่งผ่าตัดมานะครับ เสียเลือดไปเยอะ ต้องนอนพักก่อนนะครับ” เจฟยังคงพยายามจะห้ามปรามด้วยความเป็นห่วง

            “เจฟ..ถ้านายยังอยากทำงานกับฉันอยู่ก็อย่าขวาง แล้วพาฉันกลับบ้านให้เร็วที่สุด”

            ในที่สุดลูกน้องคนสนิทก็ต้องยอมพาเจ้านายหนุ่มกลับบ้าน ไม่ใช่เพราะกลัวในคำขู่ หากแต่รู้จักนิสัยของแม็กนัสดี ว่าถ้าลองจะทำอะไรแล้วก็ต้องทำให้ได้

            ายในคฤหาสน์หลังใหญ่ ยังไม่มีใครนอนหลับแม้ว่าจะเป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้วก็ตาม ทั้งเป็นห่วงเจ้านายหนุ่ม ทั้งกระวนกระวายใจเกี่ยวกับเรื่องว่าที่คุณผู้หญิงของบ้านอีกด้วย

            รถโคนิกเส็กในสภาพออกจะเยินไปสักนิดด้วยร่องรอยของกระสุนปืนแล่นผ่านประตูรั้วเข้ามา คนงานที่นั่งบ้างยืนบ้างจับกลุ่มกันอยู่ที่หน้าบ้าน ลุกขึ้นมายืนเรียงหน้ากระดานรอรับเจ้านายของตัวเองกันพร้อมเพรียง เจฟจอดรถเสร็จก็รีบมาเปิดประตูพยุงแม็กนัสลงมาจากรถ

            “เกิดอะไรขึ้น แอลหายไปไหน” แม็กนัสส่งเสียงกร้าวสาดใส่ทุกคนที่ยืนเรียงกันอยู่ทันที

            “เอ่อ..คือ..คุณแอลเธอ..เธอ..” มิเกลอ้ำอึ้ง นึกเรียบเรียงคำตอบที่จะตอบเจ้านายที่ตอนนี้สีหน้าพร้อมจะเอาเรื่องทุกคนที่ทำดวงใจของเธอหาย

            “เธออะไร..ก็พูดออกมาสิ” น้ำเสียงกราดเกรี้ยวอย่างคนร้อนใจ

            “คือเธอออกจากบ้านไปเมื่อช่วงบ่ายค่ะ เอากระเป๋าใบใหญ่ไปด้วยพร้อมกับเป้อีกหนึ่งใบ ฉันแปลกใจเลยถามเธอว่าจะเอาไปไหน เธอก็บอกว่าจะเอาไปบริจาค แล้วก็ให้สตีฟไปส่งค่ะ แต่ก็เห็นสตีฟกลับมาแค่คนเดียว”  มิเกลรายงาน ปูเรื่องราวให้สตีฟ ซึ่งเป็นคนขับรถได้รายงานต่อไป

            “เธอให้ผมพาไปส่งที่ศูนย์พักผู้อพยพครับ แล้วก็ให้ผมกลับมาก่อน บอกว่าจะไปทำธุระส่วนตัวต่อแล้วจะกลับเอง ไม่ต้องห่วง”

-------------------------------------------------

เรื่องนี้มีอีบุ๊ค และหนังสือ ให้ได้เลือกฟินกันเต็ม ๆ เรื่องแล้วค่ะ ทั้งสามเรื่องสามรสของชุด 'จอมบงการ' เลยจ้า ^_^

สำหรับคนที่สนใจอีบุ๊คสามารถจิ้มลิงค์ที่หน้าแรกและหน้าหลักของปนิตาได้เลยค่ะ ส่วนคนที่สนใจหนังสือ สามารถสอบถามได้ที่ 

Fanpape Facebook : นามปากกา ลูกตุ้มเงิน / ปนิตา

Line ID : Looktumngen.writer

ขโมยรักจอมบงการ (นิยายชุดจอมบงการ)


ความคิดเห็น