614shorts

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ง้อ + ข้าวต้มเป็นเหตุ

ชื่อตอน : ง้อ + ข้าวต้มเป็นเหตุ

คำค้น : Pirate Darling สวย เเสบ ซ่า ภรรยาของผม ไพเรท ซิดนีย์ Pirate Sydney

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2561 08:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ง้อ + ข้าวต้มเป็นเหตุ
แบบอักษร

​8



เช้านี้ฉันจำเป็นต้องงัดตัวเองออกจากเตียงอย่าช่วยไม่ได้ เหตุผลนั่นก็คือเพื่อทำอะไรให้ไพเรทกินยังไงล่ะ ว่าแต่ฉันจพะทำอะไรดีนะ? เอาเป็นว่าทำข้าวต้มน่าจะดีที่สุดแล้วตอนนี้ทำง่ายด้วย ว่าแล้วฉันจึงเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกายให้เรียบร้อยแล้วมุ่งหน้าเข้าสู่ห้องครัว โชคดีนะที่ยังมีวัตถุดิบในการทำข้ามต้มเหลืออยู่บ้างและเมื่อลงมือทำไปเรื่อยๆก็ออกมาเป็นข้าวต้มที่มีรูปร่างหน้าตาน่ากินและส่งกลิ่นหอมเรียกน้ำย่อยแล้ว เมื่อเห็นดังนั้นฉันจึงมุ่งหน้าเข้าไปในห้องของไพเรทเพื่อทำการปลุกเขาให้ลุกไปแปรงฟันอาบน้ำเล้วจะได้มาทานข้าวต้มที่ฉันทำให้

“ไพเรท ตื่นได้แล้วฉันทำอาหารเสร็จแล้วนะ ออกไปกินข้าวได้แล้ว”

“หือ ทำไมตื่นเช้าจังวะ” ร่างสูงขยับตัวตื่นพร้อมกับหันไปดูนาฬิกาตรงหัวเตียงก็เห็นว่าเพิ่งจะแปดโมงเท่านั้น

“ก็เมื่อคืนนายเป็นคนบอกให้ฉันทำอาหารเช้าให้นายกินฉันก็รีบตื่นขึ้นมาทำให้นี่ไง เพราะงั้นรีบๆลุกไปแปรงฟันอาบน้ำได้แล้ว”.

“ว่าแต่มึงทำไรกินวะซิด”

“ข้าวต้ม”

“หือ กินได้อ่อวะ”

“แน่นอน”

“จะตายไหมวะ”

“ถ้ากินแล้วตายก็นายคนแรกอ่ะ”

“จะไม่เสียใจว่างั้น”

“ไม่เลยสักนิด”

“ใจร้ายหว่ะ”

“รีบๆไปได้แล้วมัวแต่ถามอยู่นี่แหล่ะ”

“ยกมาให้ข้างในนี้ด้วยดิ”

“ถามจริง ทำไม เป็นง่อย?”

“ก็ไหนมึงบอกว่าจะง้อกูไง แต่ไม่เป็นไรเพราะถ้ามึงไม่ยกเข้ามาข้างในให้ กูก็แค่ไม่ได้กินมันก้แค่นั้น”

“เออๆเดี๋ยวออกไปยกเข้ามาให้ เรื่องมากจริงๆนายเนี่ย”

“^-^”




หลังจากที่ไพเรทเข้าไปจัดการตัวเองให้ห้องน้ำฉันจึงออกไปยกข้าวต้มที่ทำไว้มาเข้ามาให้หมอนั่น จะเรียกว่าเอามาประเค็นถึงที่ก็ว่าได้ ไม่นานไพเรทก็ออกมาพร้อมกับทำหน้าระรื่นเมื่อเห็นชามข้าวต้มวางอยู่โต๊ะข้างเตียง จะมองยังไงก็ไม่น่าสงสารเลยสักนิด

“หอมจัง”

“แน่นอนมือชั้นนี้แล้ว รีบๆกินสิเดี๋ยวก็เย็นหมดพอดี กินร้อนๆอร่อยนะ”

“แล้วมึงกินยังวะ” เขาถาม

“หึ ยังอ่ะ นายกินก่อนเลยฉันยังไม่ค่อยหิว”

“งั้นป้อนหน่อยดิ”

“ทำไมต้องป้อนด้วย มือก็ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย”

“ก็ป้อนหน่อย เร็วดิ”.

“ไม่เอา นายกินเองไปสิ”

“งั้นกินด้วยกันก็ได้เน้าะ”  ไพเรทว่าก่อนจะใช้ช้อนตักข้ามต้มหอมๆเข้าปากพร้อมกับขยับเข้ามาใกล้ๆฉัน ก่อนจะตกใจเมื่อไพเรทยื่นหน้ามาใกล้ฉันแล้วประกบริมฝีปากเขาเข้ากับริมฝีปากฉัน ใช้มือแกร่งบีบเบาๆเพื่อบังคับให้ฉันเปิดปากออก รับรู้ได้ถึงรสชาติของข้าวต้มอุ่นๆที่ตัวเองเป็นคนทำกระจายอยู่ในปากและติดอยู่ตรงปลายลิ้น ลิ้นร้อนกวาดไปทั่วโพรงปากหวานฉ่ำของคนตรงหน้า มือแกร่งสองข้างวนอยู่ตรงอกคู่สวยก่อนจะสอดเข้าไปภายในเสื้อสีขาวตัวบางพร้อมกับปลดตะขอบราออกเผยให้เห็นอกคู่งามต่อสายตาคม

“อื้อไพเรท จะกินข้าวต้มก็กินไปสิอย่าทำแบบนี้”  ริมฝีปากหนาที่ผละออกทำให้อีกฝ่ายสามารถพูดขึ้นมาได้

“ไม่กินแล้วข้าวต้มหน่ะ จะกินเมีย” พูดจบริมฝีปากร้อนก็ทาบทับลงมาอีกครั้งบนริมฝีปากนุ่มและค่อยๆเลื่อนลงต่ำเรื่อยๆผ่านลำคอขาวก่อนจะดูดเม้มทับรอยสีกุหลาบที่เริ่มจางลงไปแล้ว มือร้อนทั้งคู่ก็ไม่น้อยหน้าปากมันบีบขยำทรวงอกนุ่มทั้งสองข้างตามด้วยริมฝีปากที่ตามลงมาครอบครองยอดอกสีสวย

“อื้อ”  เสียงหวานครางยามชายหนุ่มดูดดึงหน้าอกเธอทั้งสองข้างสลับซ้ายขวา และกำลังจะหลอมละลายพร้อมทั้งจมดิ่งลงสู่ห้วงอารมย์ที่เขาเป็นคนสร้างขึ้น

“ถอดเสื้อให้หน่อย” ชายหนุ่มว่าก่อนจะช่วยประคองมือทั้งสองข้างให้ช่วยเขาถอดเสื้อ มือเล็กๆสั่นทั้งสองข้างก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อให้ชายหนุ่ม

“เด็กดี แบบนี้ต้องได้รับรางวัล”  เธอเขินเมื่อเขาชมแบบนั้น เมื่อพูดจบชายหนุ่มจัดการถอดกางเกงสีชมพูอ่อนของเธอออกตามด้วยชั้นในตัวจิ๋ว เมื่อทั้งหมดถูกถอดออกจึงเหลือแต่ร่างเปลือยเปล่าของร่างงามตรงหน้า เขาแทบจะทนขย้ำร่างร้อยไม่ไหวแต่ก็ต้องทนข่มใจไว้ก่อน นิ้วเรียวลูบวนไปตามขาเนียนงามต่ำลงเรื่อยๆจนในที่สุดก็ถึงใจกลางสาว นิ้วเรียวลูบวนตามกลีบแฉะฉ่ำจนคนตรงหน้าต้องแอ่นรับสัมผัสด้วยความเสียวซ่าน มือใหญ่ถอนออกไปก่อนที่ใบหน้าหล่อจะโน้มลงมาใกล้จนถึงที่หมาย ปลายลิ้นร้อนลากผ่านรอยแยกกลีบสาวแฉะฉ่ำช้าๆ อย่างชอบใจและไม่นึกรังเกียจจนคนตัวเล้กถึงกับผวา

“อื้อ ตรงนั้นมัน อ๊า” เมื่อเห็นเธอบิดเร่าไปมาด้วยความเสียวซ่านที่เขามอบให้ จึงทำการเร่งจังหวะของปลายลิ้นจนคนเบื้องล่างทนไม่ไหวใช้มือขยุ่มกลุ่มผมหนาของเขาเพื่อระบายอารมย์ที่มีอยู่

“อื้อไพเรท มะ ไม่ไหวแล้ว”  แต่ก่อนที่เธอขะถึงฝั่งฝันเสียก่อน คนตัวโตด้านบนจึงหยุดการกระทำนั้น เขาเห็นร่างเล็กทำท่าเหมือนเสียดายอยู่ไม่น้อยที่เขามาตัดฝันเธอไปก่อน ริมฝีปากร้อนบดจูบลงบนฝีปากเล้กแดงฉ่ำอีกครั้งพร้อมกับถอดกางเกงยีนและชั้นในออก มือแกร่งขยับรูดแกนกายที่ขยายใหญ่สองสามทีพร้อมกับสบตาเอที่หันหน้าหนีเขาไปด้วย

“หึ เป็นอะไร อายหรอ”

“มะ ไม่ใช่สักหน่อย อ๊า”  เธอสะดุ้งสุดตัวเมื่ออยู่ๆเข้าก็กดส่วนหัวของแกนกายใหญ่เข้ามาให้ช่องทางแฉะฉ่ำ มือเล็กยกขึ้นปิดปากเพื่อไม่ให้เสียงน่าอายของเธอเล็ดลอดออกไป

“อ่า ส่งเสียงออกมาให้กูได้ยินหน่อย”

“อื้อ เบาหน่อย อ๊า”  เธอร้องเสียงหลงอย่างไม่สามารถจะเก็บเสียงของตัวเองได้อีกต่อไปเมื่อแกนกายที่ขยายใหญ่เต็มทีเข้ามาจนสุดพร้อมเขาที่ออกแรงกระแทกเข้าออก

“เรียกชื่อกูหน่อยซิด”

“อื้อ พะ ไพเรทช้าหน่อย อ๊า”

“เรียกชื้อกูอีก เรียกดังๆ”

“ฮ้ะๆ ไพเรท อื้อ ไพเรท”

“อ่า สุดยอด” เสียงกระเส่าเอ่ยข้างใบหูขาวอย่างระบาย

“แฮ่กๆ ขอแรงกว่านี้อีกได้ไหมวะ” พูดพร้อมกับกระแทกเข้ามาและเร่งจัวหวะสะโพก

“ฮ้ะ ฮ้ะ จะไม่ไหวแล้วไพเรท”

“พร้อมกันหน่อยเป็นไง”

“อื้อ ไม่ปล่อยข้างในนะ”

“ไม่ทันแล้วหว่ะ เตรียมใจไว้เลย”

“ไม่ไหวแล้ว แฮ่กๆๆ มะ ไม่ไหวแล้วจริงๆ”

“กูก็จะไม่ไหวแล้ว แม่งตอดดีชิบหาย อ่า”  เมื่อได้ยินดังนั้นร่างสูงจึงรีบเร่งจังหวะสะโพกและแรงกระแทกเข้าไปไม่ยั้งจนไม่นานร่างทั้งสองก็กระตุกและปลดปล่อยออกมาพร้อมกันจนน้ำรักสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนเต็มที่นอนสีขาวเป็นวงกว้าง ใบหน้าหล่อจมพิตหน้าผากงามและริมฝีปากแดงฉ่ำอีกครั้งก่อนจะซบใบหน้าลงตรงอกคู่งามทั้งที่ช่วงล่างยังคงเชื่อมกันอยู่ เนิ่นนานร่างทั้งสองที่เหน็ดเหนื่อยจากบทรักก็สงบลง เสียงหอบหายใจของทั้งคู่กลับมาเกือนจะเป็นปกติแล้ว กายสูงจึงหยัดตัวลุกขึ้นพร้อมทั้งถอดถอนช่วงล่างที่เชื่อมกันอยู่ออก ขายาวก็เดินไปหยิดชุดเสื้อคลุมอาบน้ำมาใส่ให้ตนเองก่อนจะเดินไปทางห้องครัวเพื่อหากะลังมังกับผ้าผืนเล้กมาทำความสะอาบให้ร่างบาง จัดการจับเธอใส่เสื้อผ้าของเขาให้เรียบร้อย ชายหนุ่มล้มตัวลงนอนข้างๆพร้อมกับดึงร่างน้อยของเธอที่กำลังหลับไหลเพราะความอ่อนเพลียเข้ามาซบอกอุ่นและกอดเอาไว้ไม่ห่างกาย เพราะสำหรับเด็กดีวันนี้เธอได้ทำการง้อเขาสำเร็จแล้ว






เค้าจะป้อนอะไรกันไรท์ก็ไม่รู้นะคะเพราะตอนนี้ไรท์เเอบอยู่ที่ห้องครัว อร้ายยยย

สำหรับคืนนี้ฝันดีนะคะทุกคน เริ้บๆรีดเดอร์ทุกคนค่าาาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น