Kamui Yato

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 21 [ ความจริงที่น่าตกใจ ]

ชื่อตอน : บทที่ 21 [ ความจริงที่น่าตกใจ ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2561 17:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 21 [ ความจริงที่น่าตกใจ ]
แบบอักษร

"ชิส์ ยังรอดอยู่อีกหรอ ดวงดีจริงนะ"

การ์ลิคกล่าวสบถอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะทิ้งระยะห่างออกจากฟรีเซอร์ไปหลายสิบเมตร แม้เมื่อครู่เขาจะไม่ได้ใช้ Final Flash แบบ Full Power ก็ตาม แต่พลังเมื่อตอนนั้นก็เพียงพอแล้วที่จะสังหารเจ้าฟรีเซอร์ในร่างแรกที่มีพลังต่อสู้เพียง 530,000 จุด หรือต่อให้ใช้ร่างสามด้วยก็ตาม

แต่เขาคิดผิดไปมากเพราะจริงๆ เมื่อตอนที่เจ้าฟรีเซอร์รู้ว่าไม่รอดแน่ ในชั่วพริบตานั้นมันกลับแปลงร่างเข้าสู่ร่างสุดท้าย ผิวสีขาวผสมม่วงบางจุดดูราบเรียบไร้เขาเฉกเช่นร่างก่อนๆ แถมร่างนี้ยังมาพร้อมพลังต่อสู้ที่เข้าขอบเขตเกิน 50 ล้านจุดไปแล้ว

"ไม่คิดเลย ว่าจะมีลิงไซย่าสกปรกที่ทำให้ฉันฟรีเซอร์สุดยอดอัจฉริยะผู้นี้ต้องมาใช้พลัง 50 % จากพลังทั้งหมดเพื่อเอาชีวิตรอดเช่นนี้"ฟรีเซอร์กล่าวกัดฟันพร้อมมองเด็กน้อยการ์ลิคอย่างอาฆาตแค้น ตามใบหน้าและผิวกายมีเส้นเลือดผุดขึ้นมาเต็มไปหมดเนื่องจากความโกรธที่อัดแน่นจนอยากระบายโดยการทรมาณเจ้าเด็กไซย่าเวรนี่

"ฮ่า ๆก็เพราะแกประมาทเองฟรีเซอร์ ข้าบอกเจ้าแล้วให้ใช้ร่างหลักตลอดเวลา แต่เจ้าก็ไม่เชื่อข้าพี่ชายผู้นี้"คลูเลอร์ที่ลอยตัวอยู่ในอวกาศข้างๆราชาโคลด์ผู้เป็นพ่อกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงแกมเยาะเย้ย แม้ในใจจะตื่นตะหนก เพราะเขาไม่เคยคิดว่าเด็กน้อยไซย่าจะพลังมากพอที่ทำให้น้องชายฟรีเซอร์เผยร่างที่แท้จริงแบบนี้

"หนอยแกว่าไงนะ คลูเลอร์!!"ฟรีเซอร์ถึงกับปรี๊ดแตก มันพุ่งเข้าใส่คลูเลอร์ทั้งคู่เข้าปะทะกัน โดยเมินการ์ลิคและบาร์ดัคที่ยังยืนมองการพูดคุยและการกระทำของพวกมันอยู่ไม่ห่าง


แต่แท้จริงแล้วการ์ลัคกลับใช้สายจดจ้องราชาโคล์ดที่ยังดูเงียบสงบอยู่จริงๆแล้วผู้ที่น่ากลัวที่สุดในครอบครัวมันคงไม่พ้นราชาโคลด์ แม้ยศราชาจะดูด้อยกว่าจักรพรรดิ แต่คำว่าราชาของโคลด์ นั้นเป็นถึงราชาของเผ่าพันธุ์ไม่เหมือนกับฟรีเซอร์ที่อ้างตนเป็นจักรพรรดิผู้ควบคุมจักรวาล ดูจากพลังก็รู้ แม้ราชาโคลด์จะอยู่ในร่างสอง แต่กลับมีพลังมากกว่าทั้งคลูเลอร์และฟรีเซอร์ในร่างหลักแบบเทียบไม่ติด

แม้ตัวคลูเลอร์จะยังเหลืออีกร่างหนึ่ง แต่ก็คงมีพลังด้อยกว่าราชาโคลด์ในร่างสุดท้าย เป็นแน่ และทางที่ดีที่สุดก็คือต้องกำจัดราชาโคลด์ก่อนที่มันจะแปลงร่างให้ได้ เพราะเขาเชื่อว่าถ้าราชาโคลด์อยู่ในร่างสุดท้ายคงมีพลังไม่ต่างจากเซลล์ร่างสมบูรณ์ ไม่ก็เซลล์เพอร์เฟค ที่มีพลังเกือบเทียบซุปเปอร์ไซย่า 2 ของโกฮัง ในภาคเซลล์เกมส์

"เลิกทะเลาะกันเองได้แล้ว พวกเจ้าจะทำให้ป๊ะป๋าผู้นี้ขายหน้าไปถึงเมื่อไหร่"ราชาโคลด์ที่ยังจดจ้องการ์ลิคและบาร์ดัค กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเหี้ยม สร้างแรงกดดันให้แก่ทุกคนไม่น้อย โดยเฉพาะการ์ลิคและบาร์ดัค

"นะ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน แน่เจ้าหนูบอกฉันทีว่าฉันไม่ได้ฝันไป"บาร์ดัคบินมาหาการ์ลิคพร้อมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ ดูเหมือนเขาจะหวาดกลัวไม่น้อยเนื่องจากตอนนี้ทุกอย่างมันเกินขีดจำขัดของบาร์ดัคไปมากโข ขนาดการ์ลิคที่ตอนนี้มีพลังมากมายยังรู้สึกเป็นกังวลเลย

"พวกเราไม่ได้ฝันแน่นอน ดูเหมือนคราวนี้เราจะเจอศึกหนักไม่น้อย ว่าแต่พวกนายจะเลิกกัดกันเองได้หรือยัง เรารอนานแล้วนะเจ้าพวกสวะ"การ์ลิคตอบบาร์ดัคก่อนจะหันไปกล่าวยั่วอารมณ์พวกมันให้ขาดสติ ดูเหมือนจะมีเพียงฟรีเซอร์และคลูเลอร์เท่านั้นที่รู้สึกโกรธแค้น

""แกว่ายังไงนะเจ้าลิงกังชั้นต่ำ!!""ทั้งคู่ทำท่าจะพุ่งเข้าใส่การ์ลิค แต่น่าเสียดายที่ราชาโคลด์หยุดคลูเลอร์และกล่าวบอกให้ฟรีเซอร์มาสู้กับเขาเพียงคนเดียว

"ตกลงกันเสร็จหรือยัง เราเสียเวลานะ"การ์ลิคพูดยั่วต่อ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล และเพียงไม่นานนักฟรีเซอร์ก็ลอยตัวมาหาเขาด้วยรอยยิ้ม

"โฮ๊ะ ๆถึงเวลาตายของคุณแล้วคุณลิงกังตัวน้อย อี๊ย่าห์!!!!"

ฟูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม~!

เสียงร้องตะโกนคล้ายเพศที่สามดังออกมาจากปากของเจ้าฟรีเซอร์ พลังของมันเพิ่มขึ้นสูงจนอากาศโดยรอบสั่นสะเทือน คลื่นลมอันรุงแรงและบ้าคลั่งพัดผ่านพร้อมเข้ากดดันร่างของการ์ลิคและบาร์ดัคอย่างห้ามไม่อยู่ และด้วยบาร์ดัคที่มีพลังอันน้อยนิดทำให้ตัวเขาถูกกดดันอย่างหนัก และปลิวไปกลับสายลม เหลือไว้เพียงการ์ลิคที่ยังทำหน้าราบเรียบ ก่อนจะอ้าปากกล่าวอะไรบางอย่างออกมาเมื่อฟรีเซอร์เร่งพลังเสร็จ

"หึ! คิดว่าแก เพิ่มพลังต่อสู้ได้คนเดียวหรือไง ย่าห์~!!!!!!"

การเร่งพลังต่อสู้ของการ์ลิคดูแปลกประหลาด เพราะรอบตัวเขามีคลื่นออร่าสีดำทมิฬที่มีพร้อมกับกลิ่นอายแห่งความชั่วร้ายที่ปิดไม่มิด กลิ่นอายในยุคเก่าแก่ดุจบรรกาล ความหนาวเย็นทะลุกระดูก พัดผ่านเข้าสู่ร่างของครอบครัวเยือกแข็งอย่างไม่ไว้หน้า ยามนี้พวกมันต่างรู้สึกราวยืนเปลือยกายอยู่ขั้วโลกเหนือก็มิปาน

ฟู่วววว~!!

แต่จู่ๆหนูน้อยการ์ลิคก็เป่าปากออกมาอย่างแผ่วเบา ออร่าสีดำและบรรยากาศแสนชั่วร้ายหายไปราวไม่เคยมีอยู่ มันราวกับสิ่งที่เกิดเมื่อครู่เป็นเพียงแค่ภาพลวงตา แต่แน่นอนครอบครัวเยือกแข็งนั้นรู้ว่านี่ไม่ใช่ภาพลวงตาอย่างแน่นอน แต่ก่อนที่เจ้าครอบครัวฟรีเซอร์จะได้พูดกล่าวอะไร หนูน้อยที่ควรเคร่งเครียดกลับทำหน้ายกยิ้มอย่างพึงพอใจ

"ฮิฮิ ในที่สุดก็สำเร็จการค้นวิชาแรกในโลกนี้ ไม่คิดเลยการเกิดใหม่ในครั้งนี้จิตดั้งเดิมของเราจะยังอยู่ ฮึบบ! หมัดราชันย์มังกร 10 เท่า!!!"

วู่มม~ฟู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!

คลื่นพลังและออร่าสีดำทมิฬที่ให้ความรู้สึกน่าขยักแขยงและชั่วร้ายกว่าเมื่อก่อนหน้านี้ แผ่พุ่งออกมาจากร่างของเด็กน้อยอย่างไม่ขาดสาย พลังต่อสู้ที่เคยต่ำกว่าฟรีเซอร์ 5 เท่า กลับเริ่มค่อยๆเท่าเทียมไม่สิเหนือกว่าฟรีเซอร์และเหล่าครอบครัวของมันไปหลายเท่าเลยละ

"ตาย!"

วับ!

ปั้ง ๆ ๆ ๆ ๆ! ซวบบบบบบบบบบบบ!

ในชั่วพริบตาร่างของเด็กน้อยที่มีออร่าสีดำทมิฬก็โผล่มาอยู่ตรงหน้าราชาโคลด์ เขาไม่สนใจว่ามันจะรู้ตัวหรือไม่ แต่ถ้าเขากำจัดมันได้ในตอนนี้ ไม่ว่าจะฟรีเซอร์หรือคลูเลอร์มัดรวมกันมาเขาก็ไม่คิดว่าจะแพ้พวกมันอย่างแน่นอน เขารีบระดมหมัดใส่ร่างของราชาโคลด์ที่กำลังตื่นตะหนก แต่กว่าจะหลบหนีก็สายไป เมื่อที่ฝ่ามือขวาของเด็กน้อย กำลังเสียบอยู่ที่หน้าอกของมันจนทะลุชุดเกราะที่ด้านหลัง

"แค่ก ๆ เจ้าลิงสาระเลวเอ้ยยย! ราชาผู้นี้จะไม่ให้อภัยแกอย่างเด็ดขาด!" ราชาโคลด์ถึงกับกระอักเลือดออกมาไม่หยุด

""ป๊ะป๋า!"" ฟรีเซอร์และคลูเลอร์ตะโกนร้องอย่างไม่อยากเชื่อ ที่จริงพวกมันคิดว่าตัวเองต่างหากที่ไม่รอดแน่ๆ แต่ผิดคาด พวกมันไม่คิดเลยว่าลิงไซย่าจะโจมตีป๊ะป๋าผู้คุ้มกะลาหัวพวกมันเช่นนี้

"ไม่ให้อภัยเราหรอ หึ! น่าเสียดายแต่แกคงต้องไปรอเหล่าลูกชายของแกในนรก"การ์ลิคเตรียมใช้ดาบจิตวิญญาณ หรือSpirit Blade แต่ทว่า

"คนที่ต้องลงนรกก็คือแกนั่นแหละ"เงาร่างสองร่างบินโผล่ออกมาจากยานของเจ้าฟรีเซอร์และพุ่งเข้าต่อยเด็กน้อยการ์ลิคสุดแรงเกิด

ตู้มมมมม! ๆ

อักกก!

"เห~ ไม่คิดเลยว่าเราจะเจอแกที่นี่อีกพ่อบาร์ดัคและแม่กิเนะตัวปลอม"การ์ลิคที่รอดปล่อยภัยจากหมัดอันทรงพลังของสองเงาที่พุ่งเข้ามากล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ ก็ไม่แปลกที่เขาจะอยู่ดีมีสุข นั่นก็เพราะเมื่อครู่ก่อนที่หมัดของชายที่เคยอ้างตนว่าเป็นบาร์ดัคและกิเนะจะเข้ามาถึงตัวเขา การ์ลิคก็ไม่รีรอจะเอาร่างของราชาโคลด์มาเป็นเกาะป้องกัน จึงทำให้หมัดของทั้งคู่พุ่งตรงเข้าหน้าท้องของราชาโคลด์ที่ใกล้สิ้นใจต้องกระอักเลือดออกมาอีกหน

"ฮ่า ๆ รู้แล้วหรอ แต่ก็ดีข้าก็ไม่ได้อยากแกล้งเป็นชาวไซย่าอีกต่อไป เพราะมันน่าขยักแขยงสิ้นดี!"

"ข้าเห็นด้วย

"อ่อหรอ ว่าแต่พวกแกเป็นใครละ ?"การ์ลิคสนใจเรื่องนี้เป็นพิเศษจึงถามมันออกไป

"พวกข้าคือ หัวหน้าหน่วยรบพิเศษ กีนิวว! แต่ไม่คิดเลยวันเวลาที่แสนเรียบง่ายจะต้องมาเจอแก แกที่มาเกิดใหม่เหมือนกับข้า"

"หืม ว่าต่อสิ"การ์ลิคยืนฟังด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง โดยไม่สนใจเจ้าฟรีเซอร์และคลูเลอร์ที่เตรียมตัวช่วยป๊ะป๋าที่กำลังเป็นตายเพราะเขา

"วันเวลาแห่งความยากลำบากในอนาคตของข้า เพราะชาวไซย่าซุนโกคู และเจ้าเบจิต้าพร้อมครอบครัวของมันทำข้าเสียแสบเลย เป็นเพราะพวกมัน พวกมันจึงทำให้ข้าผู้นี้เป็นกบแต่ทว่าในตอนที่ข้ากำลังหาวิธีทางแก้แค้น ก็พบกับเจ้าทรังค์เด็กลูกครึ่งไซย่า ที่นั่งไทม์แมชชีนมายังอดีต ตอนนั้นแหละที่ข้าได้ทำการสลับร่างกับมันและนั่งไทม์แมชชีนมายังยุคนี้ แต่เพราะเจ้านี่มีสายเลือดไม่บริสุทธิ์ข้าจึงต้องหาร่างใหม่ นั่นก็คือร่างนี้ไงละ"

เจ้าคนที่อ้างตนว่าเป็นกินิวกล่าวออกมาทั้งน้ำตา ก่อนจะค่อยๆกระชากหน้ากากที่หุ้มใบหน้าออกมา เผยให้เห็นรูปร่างที่การ์ลิคคุ้นเคย ร่างที่กีนิวอนาคตกำลังใช้อยู่นั่นก็คือร่างของเร็ก บิดาของเขาที่ตายจากไปเมื่อหลายปีก่อน ถ้าเช่นนั้นอีกคนที่อ้างว่าเป็นกิเนะคงไม่พ้นเกล มารดาของเขาอย่างแน่นอน ซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องจริง  เพราะเมื่อกีนิวอีกคนหรือกีนิวปัจจุบันดึงหน้ากากออกเผยให้เห็นสาวงามผิวขาวที่คุ้นเคยสำหรับการ์ลิคเป็นอย่างดี และเธอก็คือเกลผู้เป็นมารดาของเขา

"กะ แก พวกแกไปเอาร่างนี้มาจากไหน!"น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยโทสะของการ์ลิคกล่าวถามกีนิวอย่างไม่ชอบใจ แม้บิดาและมารดาจะไม่ผูกพันธ์กับเขามากนัก แต่ทั้งคู่ก็ถือว่าเป็นบิดาและมารดาของเขาในชีวิตนี้อยู่ดี และด้วยอารยธรรมที่ต่างกันทำให้การ์ลิคที่นับถือคุณบิดามารดาผู้ให้กำเนิด ถึงกับโกรธแค้นอย่างไร้ที่สิ้นสุด

"ฮ่า ๆเป็นอะไรไป หรือว่าร่างนี้จะเป็นคนรู้จักของแก แต่เอาเถอะแกคงอยากรู้สินะ ก็ไม่มีอะไรมากพวกข้าก็แค่สลับร่างกับพวกมันที่ใกล้จะตายเพราะโดโดเรีย ก่อนจะใช้ร่างนี้ฆ่าพวกมันในภายหลังเพื่อเป็นการตอบแทน"กีนิวในร่างเร็กกล่าวออกมาได้หน้าตาทะเล้น

หมับ!!

และในขณะที่การ์ลิคไม่ทันระวังตัวก็ถูกฟรีเซอร์และคลูเลอร์ที่รอบมาข้างหลังชิงร่างของราชาโคลด์ด้วยความเร็วสูง มันทั้งสองรีบนำร่างของราชาโคลด์กลับไปที่ยานเพื่อรักษาด้วยเครื่องฟื้นฟู 2 ที่พึ่งพัฒนาเสร็จไม่กี่วันก่อน โดยไม่คิดจะสนใจการ์ลิคที่กำลังยืนจมอยู่ในห้วงภวังค์ ทำให้ตอนเหลือเพียงกินิวปัจจุบันในร่างกิเนะกับกินิวอนาคตในร่างของเร็กผู้เป็นมารดาและบิดาผู้ให้กำเนิด

"อะ ภัยให้ไม่...ได้"เสียงกล่าวอันแผ่วเบาของการ์ลิค

"หา~แกว่าไงนะเจ้าหนูลิงกัง ?"กีนิวในร่างกิเนะกล่าวถามด้วยน้ำเสียงติดตลก

ฟิ้วววว! กึดด~!

"ระ เราจะไม่ให้อภัยพวกแกอย่างเด็ดขาด กีนิววววว !!!"

ฟู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม~!!

ราวกับขาดสติขาดผึ่ง จิตใจที่แสนชั่วร้ายของการ์ลิคกลับนิ่งสงบอย่างบริสุทธิ์ ด้วยแรงกระตุ้นที่ไม่คาดคิด มันเป็นเรื่องของบิดาและมารดาที่ทำให้การ์ลิคถึงระเบิดพลังที่เก็บซ่อนไว้ออกมาทั้งหมด ออร่าและผมที่เคยมีสีดำเริ่มแปรเปลี่ยนไปเป็นสีทองสุกสกาว

ดวงตาสีดำอันมืดมิดเปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกต และยังไม่ทันที่กีนิวในร่างกิเนะได้กล่าวอะไร จู่ๆแขนข้างซ้ายที่ยืนออกมาของมันก็ระเบิดกลายเป็นเศษละอองเนื้อปลิวว้อนไปทั่วอวกาศ ก่อนจะมาพร้อมเสียงคำรามที่แสนน่ากลัวของเด็กน้อยผมทองที่กำลังจ้องมองร่างของเร็กและเกลที่ถูกพวกมันยืมใช้อย่างไม่ใยดี

"เราจะฆ่าพวกแกให้ได้!!!"



ความคิดเห็น