ซอมพอ✿

ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการอ่านนิยายเรื่องนี้มากๆนะคะ แอบอ่านทุกคอมเม้นท์อยู่นะยู รักทุกคนน้า กิ้กิ้

บทที่ 2 (2/5) เปลี่ยนแปลง

ชื่อตอน : บทที่ 2 (2/5) เปลี่ยนแปลง

คำค้น : อีโรติก บอส เลขา น้อง พี่ชาย แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2561 16:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 (2/5) เปลี่ยนแปลง
แบบอักษร

​ 2 (2/5)


หลังจากงานแต่งงานครั้งนั้นก็ผ่านมาเนิ่นนานเกือบ 2 ปีแล้ว บาดแผลอันใหญ่หลวงฝังรากลึกลงไปในใจของทุกคนจนยากจะเยียวยา และเวลาที่ผ่านไปก็ทำให้อะไรหลายๆอย่างเปลี่ยนแปลงจนยากที่จะย้อนกลับ และถึงแม้จะอยากกลับไปแก้ไขอะไรมากแค่ไหนก็ไม่สามารถทำได้ เราทุกคนได้แต่เดินหน้าต่อไป...

ออสตินเพิ่งแต่งงานกับเปมิกาอย่างเงียบๆ

เหตุผลเพราะเปมิกาเป็นคนขอร้องไม่ให้เขาทำเรื่องราวใหญ่โตจึงเป็นเพียงงานแต่งงานเล็กๆที่มีผู้ร่วมงานไม่เท่าไหร่ พ่อแม่ของออสตินเสียแล้ว ฝั่งนั้นจึงมีแค่ออสตินและไอวี่ ส่วนเปมิกาก็เชิญแค่พ่อแม่ของตัวเอง และ...เธอ

ริสาบอกไม่ถูกเลยว่าความรู้สึกตอนนั้นเป็นอย่างไร เธอยินดีกับเพื่อนรักแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าหัวใจของตัวเองร้าวรานมากแค่ไหน แม้จะรู้ดีว่าออสตินเห็นเธอเป็นแค่น้องสาวและไม่เคยคิดอะไรมากกว่านั้น แต่ริสาก็อดเสียใจไม่ได้

เสียใจ...ที่เธอไม่เคยได้พูดความรู้สึกของตัวเองออกไปจนวันที่เขามีเจ้าของจริงๆ

“ขอบคุณมากเลยนะที่อยู่ช่วยงานแต่งเราน่ะ”

เปมิกาส่งยิ้มให้กับริสาอย่างอ่อนโยน เธออยู่ในชุดสีขาวลูกไม้สวยๆที่เจ้าตัวบอกว่ามันคือชุดแต่งงาน ใบหน้าสวยแม้ยามไร้เครื่องสำอาง 

วันนี้ดูแตกต่างจากวันนั้นโดยสิ้นเชิง ไม่มีแสงไฟสวยๆแต่มีเพียงแสงตะวันอ่อน ไม่มีแขกเหรื่อมากมายแต่กลับมีมิตรแท้ที่อยู่เคียงข้าง

“นั่นสิ อาหารอร่อยมากเลย"ไอวี่ที่อยู่ด้านข้างไม่วายจะส่งคำป้อยอมาให้ด้วยอีกคน ริสาหัวเราะขำกับท่าทีของเพื่อน

“จ้า ฉันเห็นเธอเคี้ยวแก้มตุ่ยก็รู้แล้วล่ะ”

“แหม ก็ใครอยากให้เธอทำอาหารอร่อยขนาดนี้ล่ะจ๊ะ คิกๆ”

เจ้าของใบหน้าสวยหวานกับรูปร่างสูงเพรียวตามแบบตะวันตกกำลังหัวเราะเสียงกังวานอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่จะมีรูปร่างสูงใหญ่เจ้าของผิวสีแทนเดินเข้ามาหาทั้ง 3 คน

“หัวเราะเสียงดังจนบ่อจะแตก”

น้ำเสียงเคร่งขรึมที่ดูน่ากลัวคงทำให้คนอื่นขยาด หากแต่ทั้งสามคนกลับชินกับน้ำเสียงแบบนี้ไปเสียแล้ว และรู้ดีว่าเนื้อหาสาระอยู่ที่เนื้อความมากกว่า

“แหม ถ้าแตกจริงก็แปลว่าบ่อของเฮียไร้มาตรฐานแล้วล่ะ”

ไอวี่ดักทางพี่ชายตัวเองอย่างชินปาก

“เฮ้ยๆ อย่าพูดอย่างนี้นะเว้ย บ่อฉันก็บ่อแกไหม สมบัติร่วมกัน”

วันนี้พี่ออสตินอยู่ในชุดสูทสีกรมเข้มกับกางเกงขาสี่ส่วนสีขาวซึ่งไม่ได้เข้ากันเลยแม้แต่น้อย หากแต่พออยู่บนร่างกำยำและหน้าตาดูดีของพี่ออสตินแล้วกลับเหมาะเจาะเหลือเกิน

“วันนี้ก็ยังเป็นของไออยู่ไง แต่พรุ่งนี้...ก็จะเป็นของพี่สะใภ้แล้วไหมล่ะ”

“ไอ้เด็กนี่!”

ออสตินฮึมฮัมอย่างไม่จริงจังมากนัก พลางมองหน้าแฟนสาวที่เพิ่งเปลี่ยนสถานะกลายเป็น ‘ภรรยา’ แล้วจู่ๆร่างสูงก็หน้าแดงซ่านขึ้นมาเสียดื้อๆ ท่าทางเหมือนเด็กน้อยที่ไม่ประสีประสาของเขาเรียกรอยยิ้มจากทุกคนได้เป็นอย่างดี บุคลิกกับนิสัยขี้อายนี่ดูไปคนละทางกันเลย

“โอ้ย อิจฉาจริงๆเลยแฮะ เห็นแล้วไออยากมีมั่งจัง”

ไอวี่ตัดพ้ออย่างไม่จริงจัง เพราะสมองเธอไม่ค่อยมีความคิดอยากมีแฟนมากเท่าไหร่นัก โถ่ ผู้ชายที่เธอเจอมาแต่ละคนนะ คิดแต่เรื่องใต้สะดือกันทั้งนั้น เห็นเธอเปรี้ยวเข็ดฟันแต่เรื่องแบบนั้นเธอก็เซย์โนเหมือนกันนะเออ

“อยากมีก็มีสิ แก่แล้วนะเรา”

“แก่อะไรล่ะพี่ออส ตอนนี้แหละกำลังกรุบกริบ”

เธอยังคงไม่ยอมแพ้เป็นสาวแก่ทึนทึกแน่ๆ ริสากับเปมิกาหัวเราะกับบทสนาของคู่พี่น้อง อย่างที่รู้กันว่าคู่นี้เขาสนิทกันก็เลยมักได้ดูละครลิงแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง 

ริสามองภาพตรงหน้าแล้วก็คิดถึงพี่ชายของตัวเองขึ้นมาเสียบ้าง ที่จริงต้องพูดว่าคิดถึงทุกคนที่บ้านเสียมากกว่า พี่ชายของเธอรับราชการเลยทำให้ต้องไปอยู่ที่ต่างจังหวัด ตอนนี้พ่อกับแม่ก็เลยขอไปอยู่ที่ระยองกับพี่ชายแก้เหงา แต่ไปๆมาๆพ่อกับแม่ดันติดใจน้ำทะเลที่นู่นจนไม่ยอมกลับมาอยู่กับเธอเสียได้

ทำให้นึกแล้วก็เศร้าที่ตอนนี้บ้านที่กรุงเทพเหลือเธออยู่เพียงคนเดียว อ่อ ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะว่าพ่อกับแม่เธอเห่อ ‘หลาน’จนลืมลูกในไส้เสียแล้ว งานนี้ริสาเลยไม่รู้จะไปอ้อนใครเลย

เฮ้อ พอมองหน้าเพื่อนแล้วก็ยิ่งเศร้าไปใหญ่

เปมิกาเป็นฝั่งเป็นฝาไปแล้ว แถมยังเป็นกับคนที่เธออยากเป็นเสียด้วย งานนี้ขำไม่ค่อยออกแม้จะอยากขำเนอะ

“แล้วนี่แกจะกลับเลยไหม?”

ไอวี่ที่เห็นเพื่อนรักเริ่มเข้าสู่โหมดซึมเศร้าเอ่ยปากถาม ตัวเธอเองก็พอรู้เรื่องอยู่บ้างหรอกนะว่าริสาคิดยังไงกับพี่ชายของตัวเอง แต่คนไม่ใช่คู่กันก็ต้องแคล้วกันเป็นเรื่องธรรมดา ขนาดเธอไม่ได้ตกหลุมรักพี่ชายตัวเองยังอดเศร้าไม่ได้

เพื่อนเธอแอบรักมาเป็นสิบๆปีนะ

แต่พี่ชายเธอก็ไม่เคยหยิบยื่นไมตรีให้นอกจากคำว่า น้องสาว

ผิดกับอีกคนที่ตอนนั้นจะแต่งงานอยู่แล้วยังไปแย่งชิงกลับคืนมาได้เสียอีก บางทีโลกเราก็เล่นตลกเสียเหลือเกิน

“กลับเลยมั้ง ไม่อยากไปรถติดที่ในเมืองน่ะ”

ริสาต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการเบือนหน้ากลับมาตอบคำถาม ไอวี่พยักหน้าให้เพื่อนรักอย่างเข้าใจ

“งั้นฉันไปกับแกด้วยแล้วกัน อาทิตย์นี้ปล่อยพี่ชายไว้ดีกว่า”

“หื้ม?”

“ก็แหม...คนเพิ่งแต่งงานอ่ะแก ฉันจะอยู่เป็นก้างขวางคอทำไมล่ะจ๊ะ”

ไอวี่แซวเสียงดังจนคู่บ่าวสาวหมาดๆถึงกับหน้าแดงก่ำ แม้แต่ริสาเองก็ยังพลอยหน้าแดงไปด้วยเมื่อเข้าใจความหมายของประโยค ตอนนี้หัวสมองเธอทรยศด้วยการคิดภาพคืนเข้าหอเป็นฉากๆแล้วด้วยซ้ำ

“ไปๆ เดี๋ยววันนี้ฉันขับเอง”

ไอวี่จัดแจงให้เป็นอย่างดีโดยการฉกกุญแจมาจากมือริสาที่ยืนหน้าแดงไม่แพ้บ่าวสาว ไอวี่กระพริบตาปริบๆเมื่อเห็นท่าทีของเพื่อนรัก แล้วแบบนี้จะไม่ให้คนอื่นคอยแซวว่าเพื่อนเธอเป็นเด็กน้อยได้ยังไง

“ขับรถกันดีๆนะ อย่าขับเร็วล่ะ ฉันเป็นห่วง”

เปมิกาเอ่ยปากเตือนเพื่อนทั้งสองคนด้วยความเป็นห่วง ถ้าริสาขับรถเองเธอคงไม่เป็นห่วงมากเท่านี้นัก แต่เพราะคนขับเป็นไอวี่แม่สาวก๋ากั่นน่ะสิ เธอถึงต้องเอ่ยปากเตือนให้ลดความเร็วลงซะบ้าง

“จ้า ฉันน่ะมือแข็งอยู่แล้ว ถ้ายัยริสาขับน่ะน่าเป็นห่วง”

“ฉันห่วงเพราะเธอขับนั่นแหละยัยไอ”เปมิกากอดอกมองเพื่อนรักที่ปัดความบกพร่องไปให้ยัยตัวเล็กเสียเฉยๆ ส่วนริสาเองได้แต่ยืนมึนงงมองเพื่อนทั้งสองคนเถียงกัน เป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยเรียนจนตอนนี้เธอก็ยังเอ่ยปากเถียงคนอื่นไม่ทันอยู่ดี เป็นแบบนี้อยู่เรื่อยเลย

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวไอไม่อยู่สักอาทิตย์นะ อย่าทำบ้านรกล่ะคะ”

สาวลูกครึ่งเอ่ยปากแซวตาพราวและคำนั้นก็ทำให้ชายหนุ่มถึงกับหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ แม้เจ้าตัวจะมีผิวสีแทนแต่ก็ยังเป็นริ้วขึ้นบางๆ

“ยัยไอ!”

เปมิกาเอ็ดเพื่อนรักเสียงดังเมื่อเพื่อนพูดเรื่องนี้ขึ้นมาอย่างโจ่งแจ้ง ถึงแม้จะรู้ว่าเพื่อนแซวขำ แต่เธอก็อับอายเหลือเกิน แล้วดูออสตินสิยิ่งทำท่าทางมีพิรุธไปกันใหญ่

“แล้วทำไมต้องบ้านรกล่ะ? แม่บ้านก็มี”

ริสาเอ่ยปากถามอย่างไม่เข้าใจกับคำพูดของเพื่อน หรือว่าเพื่อนจะหมายถึงว่าคู่รักทำกิจกรรมจนไม่ได้เก็บบ้านช่อง แต่เท่าทีทราบมาบ้านของออสตินก็มีแม่บ้านคอยจัดการให้อยู่แล้วนี่นา

“บอกแล้วไงว่าอย่าพูดอะไรแบบนี้”

เปมิกาได้โอกาสเตือนเพื่อนรักอีกครั้ง ยิ่งเวลาเห็นสายตาใสแจ๋วของริสาแล้วก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองคอยแต้มสีดำให้เพื่อนบ่อยๆ

“โถ่ เพื่อนฉัน”

ไอวี่หลุดหัวเราะออกมาแล้วก็เลือกที่จะไม่พูดถึงเรื่องติดเรทเกินกว่าที่เด็กน้อยจะเข้าใจ เพราะรู้ดีว่าเพื่อนเธอไม่ประสีประสาเท่าไหร่นัก แน่ล่ะ ริสาไม่เคยมีแฟนมีก่อน ไม่สิ แค่คนคุยยังไม่มีด้วยซ้ำ ริสาไม่เคยเว้นช่องว่างให้ใครเข้ามาใกล้เธอ เพราะฉะนั้นในชีวิตนอกจากพี่ชายและพ่อ ก็คงมีพี่ออสตินที่ริสาคุยด้วยได้เพราะเห็นกันมาตั้งแต่เด็ก

กับอีกคนก็คงเป็น...พี่ภัทร

***********************

อ้าว เปมิกาหนีไปแต่งงานแบบนี้ได้ยังไง 

เฮ้อ สุดท้ายแล้วชีวิตคนเราก็แบบนี้นะคะ ใช่ว่าเราจะสมหวังกับคนที่เรารักเสียเมื่อไหร่

ยิ่งเราไม่เคยพูดก็ยิ่งเหมือนแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม

แต่แหม มันก็มีบางกรณีเหมือนกันนะที่ต่อให้ไม่เริ่ม...ก็แพ้

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น