614shorts

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : งอน

คำค้น : Pirate Darling สวย เเสบ ซ่า ภรรยาของผม ไพเรท ซิดนีย์ Pirate Sydney

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2561 12:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
งอน
แบบอักษร

7


แสงแดดที่ส่องเข้ามาตรงใบหน้าเนียนทำให้คนตัวเล็กรู้สึกตัวกายเล็กขยับยุกยิกจากอ้อมกอดที่รัดแน่น แข็นแกร่งที่วางพาดอยู่ตรงเอวคอดถูกมือเล็กแกะออกอย่างแผ่วเบาเพื่อไม่ให้เจ้าของรู้สึกตัว ขาทั้งสองข้างขยับเพื่อจะลุกออกจากเตียง ความเจ็บจากทุกส่วนของร่างกายโดยเฉพาะส่วนนั้นที่แล่นเข้ามาทำให้ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไม่ใช่ความฝันก่อนจะพาร่างของตัวเองไปยังห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย ก่อนจะสำรวจเสื้อผ้าตัวใหญ่ที่คาดว่าอีกฝ่ายน่าจะสวมให้ซึ่งมันทำให้เธออดที่จะหน้าเห่อร้อนขึ้นมาไม่ได้ พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นบางอย่าง

รอยนี่มัน

กรี้ดดดดดดดดดด!!!

ชายหนุ่มที่กำลังสะลึมสะลือควานหาร่างนุ่มที่เขากกกอดมาทั้งคืนได้ยินเสียงของคนที่กำลังตามหาดังขึ้นอยู่จึงรีบหยัดตัวขึ้นแล้ววิ่งตรงไปทางต้นเสียง ก่อนจะพบเจ้าตัวยืนอยู่หน้ากระจกใบใหญ่ ร่างสูงรีบตรงเข้าไปหาแล้วถามไถ่ร่างเล็กด้วยคามเป็นห่วง

“อะไร มึงเป็นอะไรวะซิด” ร่างสูงถามอย่างร้อนรน

เพี๊ยะ

“โอ้ยย แล้วมึงมาตีกูทำไมเนี่ย”

“ยังจะมาถามอีก ทำไมรอยนี่ถึงเต็มตัวฉันไปหมด”

“อ๋อ นึกว่าเรื่องอะไร”

“ยังจะมาทำหน้าระรื่นอีก ออกไปข้างนอกคนอื่นก็เห็นหมดน่ะสิ” ก็เขาเล่นทำรอยไว้ขนาดนี้โดยเฉพาะคอกับหน้าอก

“อือ กูตั้งใจทำให้เห็น”

“ตั้งใจ? แล้วก็ไม่ต้องมากอดเลยนะ ออกไปเลย”

“จะกอดเมีย”

“นะ นายพูดว่าอะไรน่ะไพเรท”

“เมีย ทีนี้ได้ยินชัดยังวะ”

“ไอ้บ้า ใครเป็นเมียนายกันห๊า”

“ก็คนที่กูกอดอยู่นี่ไง หรือมึงจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้ ไม่ต่ำกว่าห้ารอบเลยนะเว้ย มึงไม่น่าจะความจำสั้นหนิ”

“ห้ะ ห้ารอบอะไร หยุดพูดไปเลย”

“อะไรวะ มึงไม่ต้องเขินหรอกกูเห็นหมดแล้ว”

“กรี้ดดดดดด นายหยุดพูดไปเลยนะ อื้อ” ไอ้บ้าไพเรทมันจูบฉัน

“มอนิ่งคิสครับเมีย”

“ฮื้อ อย่าจับ” ฉันพูดขึ้นเมื่อมือไพเรทเริ่มอยู่ไม่นิ่งก่อนมือหนาเริ่มปัดป่ายไปมาก่อนมันจะสอดเข้าไปสัมผัสอกนุ่มภายใต้เสื้อพร้อมกับออกแรงบีบเบาๆ

“เมียน่ารัก”

“พะ พอแล้วไพเรท ฉันอยากอาบน้ำแล้ว”

“อาบดิเดี๋ยวกูช่วยอาบให้”

“ใครจะอยากให้นายช่วยกันไอ้บ้า ออกไปเดี๋ยวนี้เลย”

“55555โอเคๆ อาบเสร็จเดี๋ยวกูพาไปหาไรกินข้าวข้างนอก”

“ก็รีบออกไปสิ”

“แน่ใจนะว่าจะไม่ให้กูอาบให้”

“ถ้าไม่รีบออกไปฉันจะเอาขวดแชมพูนี่ขว้างหัวนาย”

“5555เมียใครวะโคตรจะดุเลย”

“ไอ้บ้าไพเรทททททททททททท”

“เห้ยซิด นี่เมืองร้อนนะเว้ยไม่ใช่เมืองหนาว ทำไมแต่งตัวงี้วะ” ชายหนุ่มถามขึ้นความจริงเขาก็รู้แหล่ะว่าทำไมเธอถึงได้แต่งตัวแบบนี้ เพียงแต่แค่อยากแกล้งแหย่คนตัวเล็กเล่นก็เท่านั้น

“ยังจะมาถามอีก ฉันไม่เอาเลือดหัวนายออกก็บุญเท่าไหร่แล้ว”

“จะทำร้ายผัวได้ลงคือจริงๆหรอวะ”

“จะไปได้หรือยัง หิวแล้วนะ”

“เออๆไปแล้วๆ”

“เอ่อ ไพเรทคือว่าเราลองไปหาอะไรกินตามตลาดนัดดีมั้ยอ่ะ คือว่าฉันอยากลองไปมานานแล้วอ่ะ” ฉันพูดขึ้นเมื่อรถเริ่มเคลื่อนตัวออกไป

“หือ มึงเคยไป”

“ก็ไม่เคยไป เลยอยากลองไปไง”

“ที่นั่นน่ะร้อนก็ร้อน คนก็เยอะ กูไม่ชอบที่ที่คนเยอะๆ”

“เราก็ไปแค่แปปเดียวไง ไปหาอะไรกินแล้วกลับก็ได้ นะๆๆๆ”

“เออ ไปก็ไปวะ”

“แม่งคนเยอะชิบหายเลยหว่ะ ร้านของกินมันอยู่ตรงไหนวะเนี่ย” ร่างสูงพูดขึ้นพลางสอดส่ายสายตาไปยังร้านต่างที่ผู้คนมากมายต่างบดบังจนแทบจะไม่เห็นข้างในร้าน

“อันนั้นน่ากินอ่ะไพเรท ” เสียงเล็กพูดขึ้นพร้อมกับชี้นิ้วเรียวไปยังร้านที่ขายของกินน่ากินร้านหนึ่ง

“ไหนวะ อ๋อ อันนั้นใช่ไหม งั้นมึงรอกูอยู่ตรงนี้ห้ามไปไหน เดี๋ยวกูไปซื้อมาให้”

“ทำไมไม่ไปด้วยกันอ่ะ ฉันก็อยากไปนะ”

“มึงอยู่นี่ดีแล้ว คนเยอะเดี๋ยวมึงก็โดนชนละเจ็บตัวอีก ตรงนั้นน่ะ หายเจ็บแล้วหรือไง หืออออ”

“งะ งั้นไปเลยฉันไม่ไปแล้วก็ได้”

“หึหึ พูดง่ายแบบนี้บ้างสิวะ งั้นรออยู่ตรงนี้ห้ามไปไหน เข้าใจไหมวะ”

“อือ เข้าใจแล้ว”

“กูจะรีบไปรีบมา”

“หายไปไหนของมันวะ แม่งเอ้ย” ชายหนุ่มสบถอย่างหัวเสียเมื่อเขากลับจากไปซื้อของที่หญิงสาวอยากกินแล้วกลับมาไม่พบกับเจ้าตัว นี่ก็เกือบจะครึ่งชั่วโมงแล้วที่เขาออกตามหาท่ามกลางผู้คนที่เดินไปมาอย่างล้นหลาม โทรไปก็ไม่ยอมรับสายคาดว่าเธอน่าจะลืมโทรศัพท์มือถือไว้ในรถของเขา ชายหนุ่มวิ่งวนไปมาอยู่หลายรอบ ไปที่จุดเดิมที่แยกกันก็ไม่พบ จนตอนนี้ในหัวเขาร้อนใจไปหมด ในระหว่างที่กำลังจะก้าวออกไปตามหาอีกครั้งเสียงของคนที่เขาตามหาอย่างเป็นบ้าเป็นหลังก็เอ่ยเรียกเขา

“ไพเรท”

“มึงหายไปไหนของมึงมาวะ กูบอกให้รออยู่ที่นี่ห้ามไปไหนไง” ชายหนุ่มถามเสียงดัง

“เห็นว่านายไปนานก็เลยออกไปดูร้านแถวนี้อ่ะ”

“ที่กูไปนานก็เพราะคนมันเยอะกูก็เลยต้องต่อแถวซื้อมาให้มึงนี่ไง แล้วมึงก็ปล่อยให้กูตามหาจนจะบ้าเนี่ยนะ”

“แล้วนายจะตามหาฉันทำไมล่ะ เดี๋ยวฉันก็กลับมาที่เดิมเองแหล่ะ”

“ที่กูตามหาก็เพราะว่ากูเป็นห่วงมึง”

“แล้วนายจะเป็นห่วงฉันทำไมเล่า ฉันก็โตแล้วนะ ดูสิเนี่ยกลับมาได้แล้วไง”

“แล้วกูจะเป็นห่วงเมียตัวเองมันผิดมากหรือไง”

“นะ นายก็อย่าเสียงดังไปซี่”

“…”

“งั้นกลับเถอะนะ ได้ของกินแล้ว ดูสิเต็มเลย”

“…”

“นายโกรธฉันหรอไพเรท”

“…”

“ทำไมไม่พูดกับฉันล่ะ หรือว่านายจะเหนื่อย อ๋อ เพราะคนเยอะแน่ๆเลยนายไม่ชอบคนเยอะหนิ ป่ะ งั้นเรากลับกันเลยเถอะ”

“อือ”





ตลอดเวลาที่ไพเรทขับรถกลับคอนโดจนถึงตอนนี้ที่เรากินข้าวเสร็จเขายังไม่คุยกับฉันสักคำ ถามอะไรก็ตอบแค่ อือ กับ เออ เนี่ยแหล่ะถ้าฉันถามเขามากๆก็จะเดินหนีไปห้องของตัวเองหรือไม่ก้ไปหาไรอย่างอื่นทำ

“ไพเรท ฉันอาบน้ำเสร็จแล้วนะ นายจะไปอาบต่อเลยหรือเปล่าฉันเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้แล้ว”

“อือ” พูดแค่นี้แล้วก็เดินเอาผ้าเช็ดตัวเข้าไป อะไรกันปกติจะต้องมาตามวอแวให้ฉันเข้าไปอาบด้วยทุกที



เสียงน้ำไหลกระทบพื้นบ่งบอกว่าไพเรทกำลังอาบน้ำอยู่ ฉันที่นั่งอยู่ปลายเตียงในห้องของตัวเองกำลังคิดอยู่ว่าไพเรทเป็นอะไร เพราะปกติเขาไม่ได้อึมครึมไม่พูดไม่จาแบบนี้ จะบอกว่าไพเรทโหมดนี้หาทางรับมือยากมากๆเลยก็ว่าได้เพราะไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ จนเมื่อร่างสูงอาบน้ำเสร็จเเล้วจึงเดินออกมาเเล้วพบกับร่างเล็กยืนกอดอกมองหน้าเขาอยู่

"..."

"นายเป็นอะไรกันเเน่ ทำไมไม่คุยกับฉัน"

"พูดเเล้วทำไมไม่มองหน้า นี่ ห้ามเดินหนีนะไพเรท" หญิงสาวเดินตามมาดึงเเขนเเกร่งไว้

"อะไรอีกวะ"

"มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน"

"เรื่อง?"

"ก็ที่นายโกรธฉัน"

"กูไม่ได้โกรธมึง ทีนี้ถอยให้กูเข้าห้องได้หรือยัง"

"ไม่ นายโกรธฉัน ทุกทีนายไม่เป็นเเบบนี้"

"เเล้วทุกทีกูเป็นเเบบไหน"

"ก็เป็นเเบบ"

"พอเถอะหว่ะ กูอยากนอนเเล้ว"

"เดี๋ยวสิ มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน"

"อะไรของมึงอีกวะเนี่ย"

"ตะ ต้องทำยังไงนายถึงจะหาย"

"ห้ะ อะไรนะ"

"ก็บอกว่าต้องทำยังไงนายถึงจะหายโกรธไงเล่า"

"นี่มึงง้อกู"

"กะ ก็คงงั้น"

"นี่ง้อเเล้ว"

"ก็เออน่ะสิ จะให้ฉันทำอะไรก็รีบๆพูดมา"

"ทำอะไรดีน๊า"

-_-*

"จะให้ทำอะไรดี"

"รีบๆบอกมาสิ"

"คิดไม่ออกหว่ะ"

"อะไรเนี่ย นี่ฉันง้อนายเเล้วนะ"

"ง้อ"

"ก็ใช่น่ะสิ รีบๆบอกมาได้เเล้ว"

"อือ ฉันพรุ่งนี้ทำอาหารให้กูกินหน่อย"

"ทำอาหารเเค่นั้นน่ะหรอ"

"ใช่ ทำอาหารให้กู'กิน'ก็พอ"

เเค่ทำอาหารเเค่นี้สบายมากอยู่เเล้ว ไม่เห็นจะยากเลยสักนิดเดียว





มาเเล้วค่า ฝากติดตามเเล้วก็ให้กำลังใจไรท์ด้วยนะคะ  ตอนหน้าเค้าจะกิน เอ้ย จะทำอะไรกินกันน้าาา จะน่าอร่อยหรือเปล่าฝากติดตามด้วยนะคะ เริ้บๆค่ะรีดเดอร์ที่น่ารักทู้กกกกคนของไรท์

ความคิดเห็น