ซอมพอ✿

ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการอ่านนิยายเรื่องนี้มากๆนะคะ แอบอ่านทุกคอมเม้นท์อยู่นะยู รักทุกคนน้า กิ้กิ้

บทที่ 1 (4/4) แตกหัก

ชื่อตอน : บทที่ 1 (4/4) แตกหัก

คำค้น : อีโรติก บอส เลขา น้อง พี่ชาย แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.8k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ค. 2562 19:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 (4/4) แตกหัก
แบบอักษร

4/4 

“รู้จักกันอย่างนั้นรึ?” 

ท่านเจ้าสัวเอ่ยถามขึ้น ดวงตาของท่านเป็นประกายกับความผิดปกติตรงหน้า ว่าที่ลูกสะใภ้แสนสวยของเขากำลังมีพิรุธ 

 

“...” 

เปมิกาพูดไม่ออกกับสถานการณ์ตรงหน้า ริสาเองก็เช่นกัน เธอไม่คิดว่าพี่ออสตินจะทำท่าทางห่ามได้มากขนาดนี้ แค่ภาพลักษณ์ของเขาก็ทำให้เธอตกตะลึงมากพอควรแล้ว 

 

“ไฮ เจ้าสัว” 

พี่ออสตินเอ่ยทักขึ้นพร้อมยกมือโบกช้าๆไปมา 

 

“คนเมาน่ะค่ะ อย่าถือสาเลย การ์ด ลากออกไป” 

 

“โอ้ๆ ไม่เอาสิจ๊ะ คนดี” 

คนร่างสูงเอี้ยวตัวหลบ ริสาย่นจมูกเพราะกลิ่นแอลกอฮอล์รอบตัวของเขามันคละคลุ้งไปในชั้นบรรยากาศ เขาชูนิ้วชี้โบกให้การ์ดหยุดอย่างทะเล้น 

 

“ทำแบบนี้กับ...ผัว ได้ยังไง” 

 

“หยุดนะ!” 

เปมิกาตะโกนอย่างเหลืออดกับสรรพนามใหม่ที่หลุดออกมาจากปากของออสติน 

 

ผะ...ผัว 

 

ริสาได้แต่ยืนนิ่งอย่างตกตะลึง คำพูดของคนตรงหน้าทำให้ดวงตาเธอเบิกโพลง เธอรู้สึกเหมือนทั้งร่างกายสั่นไปหมดกับคำพูดของเขา 

 

พี่ออสตินกับเปมิกา... 

 

“หมายความว่ายังไง?” 

พี่ภัทรเองก็หน้าซีดไม่แพ้ริสาที่ได้รับรู้ความจริงของชายหญิงตรงหน้า แต่ดูเหมือนพี่ภัทรจะไม่เคยรับรู้เรื่องนี้มาก่อน พี่ภัทรคิดว่าตัวเองเป็นแฟนคนแรกและคนเดียวของเปมิกามาตลอด 

 

พี่ภัทรไม่เคยรู้เลยว่า...เปมิกาเคยคบกับคนอื่นในตอนที่คบกับเขา 

 

ในขณะเดียวกันถึงแม้ว่าริสาเองจะรู้ว่าพี่ออสตินกับเปมิกาเคยคบกันมาก่อน แต่เธอก็ไม่เคยรู้เลยว่าทั้งสองคนยังติดต่อกัน 

 

และความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ก้าวไปเกินกว่าที่เธอจะคิดถึงได้ 

 

“นี่มันเรื่องอะไรกัน?” 

ตอนนี้เธอดูเหมือนคนไร้สติไปแล้ว ริสาไม่อยากเชื่อว่าเรื่องตรงหน้าเป็นเรื่องจริง แต่ถึงอย่างนั้นก็ดูไม่เหมือนเรื่องโกหกเลยแม้แต่น้อย 

 

สีหน้าของพี่ออสติน...สีหน้าของเปมิกา ทั้งหมดมันคือความจริง 

 

“โว้ว น้องสานี่หว่า ไฮๆ” 

พี่ออสตินที่ยังอยู่ในฤทธิ์แอลกอฮอล์โบกมือทักทายเธออย่างอารมณ์ดี แต่เวลานี้หัวใจเธอบาดเจ็บและเปราะบางเกินกว่าจะยินดี 

 

“พี่ออสกับมิ...” 

 

“อ่อ ใช่ พี่อ่ะ...ผัวมิเอง” 

 

“ออสติน!” 

 

“....” 

สิ้นสุดคำพูดของพี่ออสตินทั่วทั้งงานก็เกิดเสียวิพากษ์วิจารณ์ดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ เปมิกามั่นใจว่าตัวเองไม่ได้เชิญนักข่าวมาแม้แต่คนเดียว แต่คนที่มาร่วมงานกลับทำตัวเป็นงูพิษด้วยการยกโทรศัพท์ขึ้นมาอัดคลิปเสียได้ บ้างก็ได้ถ่ายรูปจนเธอเริ่มโมโหขึ้นมา 

 

ทุกคนชอบข่าวคาวกัน 

 

แต่นี่มันงานแต่งเธอ พวกเขาเป็นเพื่อนแฟน เป็นคนรู้จักของเธอทั้งนั้นนะ! 

 

“พี่...พูดจริงๆหรอคะ?” 

ริสาเอ่ยปากถามอีกครั้งทั้งที่ในใจของเธอร้าวรานไปกับคำพูดของเขาหมดแล้ว 

 

“แน่น้อน พี่อ่ะ...ผัว” 

 

“...” 

 

“นั่นอ่ะ...เมีย” 

ออสตินตรงเข้ามากอดคอเปมิกาพร้อมกับก้มลงหอมแก้มแสดงความเป็นเจ้าของท่ามกลางความตะลึงของทุกคน 

 

“หยุดยุ่งกับแฟนกูนะเว้ย” 

พี่ภัทรตะโกนออกมาพร้อมทั้งกำมือแน่น ริสาที่ยืนอยู่ข้างภัทรเห็นเส้นเลือดที่ข้อแขนของเขา แต่ถึงแบบนั้นท่าทีของภัทรก็เปลี่ยนไป เขาหยุดอยู่กับที่ไม่ได้ก้าวไปช่วยเหลือแฟนสาวแต่อย่างใด เพราะตอนนี้ภายในใจของเขากำลังร้อนรุ่ม 

 

“นี่ทำขนาดนี้ยังไม่ถอดใจอีกหรอวะว่าเอ็ง...กำลังกินของเหลือ” 

 

พลั่ก! 

 

ภัทรทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วกับคำพูดดูถูกดูแคลนจากอีกฝ่าย เขาตรงเข้าไปประเคนหมัดใส่หนุ่มลูกครึ่งนั่น แม้เจ้าตัวจะไม่ใช่นักเลงแต่ด้วยความที่เป็นผู้ชายก็พอให้รู้จักการทะเลาะวิวาท 

 

“ไอ้เวรเอ้ย ***” 

ภัทรพ่นคำหยาบออกมาหลายคำพร้อมกับอารมณ์ที่ปะทุเหมือนภูเขาไฟระเบิด เขาจัดการซ้อมคนตรงหน้าที่ไม่ได้สตินั่นโดนไร้สติพอกัน เห็นแค่เพียงเลือดเต็มไปหมดในขณะที่เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ รู้ตัวอีกทีก็พบว่าตัวเองโดนโอบรอบแขนไว้โดยใครบางคน 

 

น้องสากำลังกอดแขนเขาไว้... 

 

ตอนนี้เขาดูน่ากลัวจนไม่มีใครกล้าเข้าไปห้ามเลย แม้แต่เจ้าสัวกับคุณนายก็ดูตกตะลึงกับท่าทีของลูกชายในเวลานี้ 

 

“หยุดเถอะค่ะ เดี๋ยวพี่ออสก็ตายหรอก” 

 

“ปล่อยพี่นะ” 

 

“พี่ภัทร หยุดเถอะค่ะ” 

น้ำเสียงหวานใสกับใบหน้าเศร้าของริสาทำให้เขาพอได้สติขึ้นมาบ้าง หยดน้ำตาที่ราวกับกลิ้งวนไปมาในดวงตาของหล่อนทำให้เขาเบือนหน้าหนี 

 

“ฮ่าๆ น้องสานี่เองช่วยพี่ไว้ ขอบใจ กู้ดๆ” 

ดูท่าว่าออสตินจะไม่ได้สติมากเกินไปแล้ว ตอนนี้หน้าตาของเขาเต็มไปด้วยเลือดและรอยช้ำเขียวม่วง แต่เจ้าตัวกลับส่งยิ้มสดใสราวกับว่าไม่รู้ถึงความเจ็บของบาดแผลเลย 

 

“ไอ้ห่าเอ้ย*” 

 

“พี่ภัทร” 

ริสาต้องรีบออกแรงดึงคนตัวสูงข้างกายไว้เพื่อไม่ให้เข้าไปทำร้ายออสตินได้อีก แต่ให้ตาย พี่ภัทรแรงเยอะเหมือนกับกินช้างไปทั้งตัว 

 

“ริสาช่วยพี่ออสไว้อีกแล้ว ตอนนั้นก็ช่วยพี่ออสจีบน้องมิ วุ้วๆ” 

คำพูดของออสตินราวกับน้ำมันเชื้อเพลิงชั้นดี มันเป็นความจริง...แต่ไม่ใช่ความจริงที่ควรพูดตอนนี้ในเวลาที่ภัทรยังอารมณ์ร้ายกาจ 

 

“หมายความว่าไงนะ?” 

 

“ส...สา” 

 

“นี่เธอรู้เรื่องนี้หรอสา!” 

ภัทรตะโกนกร้าวเมื่อพบว่าคนข้างกายที่เขาคิดว่าเธอคงไม่มีวันทำร้ายใครเป็นผู้ช่วยตัวสำคัญในเรื่องนี้ด้วยเช่นกัน ริสาหน้าเสียกับคำพูดของออสติน 

 

ใช่ เธอช่วยเขาจีบเปมิกาเพราะเขาชอบเธอมาก 

 

แต่มันไม่ใช่เรื่องที่ควรเอามาพูดตอนนี้นี่นา เขาพูดราวกับว่าเธอร่วมด้วยช่วยกันในเรื่องที่เขากับมิได้เสียกัน ทั้งที่ตัวเธอเองไม่ได้รับรู้เรื่องราวอลเวงนี่ด้วยเลย 

 

“มันไม่ใช่อย่างที่พี่คิดนะคะ สาไม่ได้...” 

 

“พี่...ผิดหวังในตัวเธอจริงๆ” 

น้ำเสียงของภัทรที่ดังขึ้นราวกับจะฝังอยู่ในความทรงจำของริสา เธอไม่เคยเห็นเขาในท่าทางนี้เลย พี่ภัทรที่ปกติมักจะอารมณ์ดีและขี้เล่นไม่เคยทำหน้าตาจริงจังแบบนี้ใส่เธอสักครั้ง เธอมองเขาอย่างไม่วางตาในขณะที่เขาค่อยๆแกะมือเธอออกจากแขน 

 

“สา...” 

 

“...” 

ไม่มีการตอบรับจากคนตรงหน้า ริสาอยู่ใกล้เขามากที่สุดจนได้เห็นว่าภัทรกำลังอ่อนแอมากเพียงใด นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวังของการถูกหักหลังทั้งจากคนรักและ...น้องสาว 

 

เขาบอกไม่ถูกว่าสิ่งไหนมันเจ็บกว่ากัน เพราะเขารู้แค่ว่าตอนนี้ความรู้สึกของเขามันแตกละเอียดมันเศษแก้ว 

 

“ภัทรคะ มิไม่ได้...” 

 

“พอเหอะ ที่ฉันได้ยินมันมากเกินพอแล้ว ถอยไป” 

ภัทรกำมือตัวเองแน่นอย่างเจ็บปวด 

 

“แต่มิ...มิรักภัทรนะ เราสองคนรักกันมาตั้งนานนะภัทร เรากำลังจะแต่งงานกันนะคะ” 

 

“ใช่ นั่นมันก่อนที่ฉันจะรู้ว่าเธอมันเลวระยำแบบนี้!” 

 

“ภัทร!” 

เปมิกาแทบไม่อยากเชื่อว่าคนตรงหน้าจะเป็นผู้ชายคนเดียวกับที่เธอเคยรู้จักมาก่อน ชินภัทรไม่เคยแสดงท่าทีก้าวร้าวแบบนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว แววตาของเขาที่มองมาเหมือนกับมีร่องรอยแห่งความโกธรแค้นกระจายอยู่ทุกพื้นที่ เขาดูน่ากลัว...น่ากลัวจนเธอไม่สามารถรั้งเขาไว้ได้ 

 

“จะไม่มีงานแต่งอะไรทั้งนั้น” 

 

“...” 

 

“เพราะผู้หญิงคนนี้ไม่หลงเหลือคุณค่าใดๆอีกแล้ว เป็นได้อย่างมากก็แค่...นางบำเรอ” 

​************************ 

ตอนนี้พี่ภัทรจะเริ่มร้ายขึ้นเรื่อยๆแล้วนะคะ 

พยายามที่จะเขียนให้กระชับแล้วนะคะ กลัวเวิ่นเว้อ 

แต่ก็เขียนยากมากเลยอ่ะ อยากให้ทุกคนได้รู้ถึงความรู้สึกทรยศจริงๆ 

คือมันพาลไปหมดจริงๆนะคะ แบบอ่อ มึงใช่ไหมที่ช่วยปิด อะไรแบบนี้อ่ะ 5555 

 

ความคิดเห็น