นายเงียบ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8 (แก้คำผิด)

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 (แก้คำผิด)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2561 19:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 (แก้คำผิด)
แบบอักษร

​06.30 น.

​รัฐตื่นขึ้นมาในตอนเช้า เพื่อไปอาบน้ำ เตรียมตัวสำหรับการเรียนในวันเปิดเทอมวันแรก พลางกวาดสายตามองไปรอบๆบริเวณห้องนอน

ไอ้โอมยังคงนอนหลับเป็นทศกัณฐ์ล้มอยู่ที่เตียงบน พลางส่งเสียงกรนราวกับหวูดรถไฟ

แต่เมื่อรัฐมองไปยังเตียงเดี่ยวฝั่งระเบียง ปรากฏว่า มันว่างเปล่า

"หายไปไหนของเขาแต่เช้านะ ไอ้เกมส์" รัฐบ่นพลางปีนบันไดไปปลุกคนร่างใหญ่ที่เตียงบน

"อะไรของมึงว่ะ ไอ้รัฐ เอะอะโวยวายตั้งแต่เช้า" ไอ้โอมงัวเงีย ทำเสียงงอแงเหมือนเด็ก

"เช้าบ้านพ่* มึงดิ จะ 7 โมงแล้ว วันนี้เรามีเรียน 8 โมงเช้านะโว้ย" รัฐสบถ

"ชิบ**าย แล้ว จะไปสายกันตั้งแต่วันแรกเลยหรือเปล่าวะ" โอมบ่น พลางตาลีตาเหลือกลงจากเตียงบน

"ก็รีบไปอาบน้ำซิวะ มัวแต่อ้อยอิ่งกันอยู่นั่นแหละ" รัฐพูดพลางห้อยผ้าเช็ดตัว ถืออุปกรณ์อาบน้ำ

"ปะมึง รีบอาบน้ำแต่งตัว ไปเรียน อ้าวแล้วไอ้เกมส์มันหายไปไหนละ" โอมถามขึ้นเมื่อหันไปเห็นเตียงว่างเปล่าเช่นกัน

"กูก็สงสัยเหมือนกันน่ะแหละ สงสัยมันไปอาบน้ำก่อนละมั้ง" รัฐพูดก่อนเดินออกไปนอกห้องพร้อมกับโอม ในสภาพเตรียมพร้อมอาบน้ำ

​07.00 น.

​สองหนุ่มอาบน้ำเสร็จแล้วเดินกลับมาที่ห้อง พลันสายตามองไปเห็น

"ไอ้เกมส์ เมิงหายไปไหนแต่เช้า ตื่นมาเห็นเตียงว่างเปล่า พวกกูเป็นห่วงนะเว้ย" โอมพูดขึ้น พลางสบตาเกมส์ที่กำลังนั่งอยู่บนเตียง อยู่ในชุดนักศึกษาถูกระเบียบ กำลังอ่านหนังสือ

"ตอนอยู่บ้านเราติดตื่นเช้าน่ะ เราเลยตื่นตั้งแต่ตี 4 ไปเดินดูอะไรแถวๆนี้น่ะ" เกมส์เขียนตอบกลับมาในสมุดเล่มเล็กประจำตัวของเขา

"จะไปไหนก็บอกพวกกู หรือเขียนโน๊ตบอกหน่อยซิวะ พวกกูก็กลัวมึงจะเป็นอันตราย ไปไหนมาไหนตอนมืดเนี่ย" รัฐเสริมขึ้นมา

"เราขอโทษ" เกมส์เขียนตอบอีกครั้ง พลางทำภาษามือประกอบ

"รีบแต่งตัวเหอะ ไอ้เกมส์มันรอแล้ว จะได้มีเวลาหาอะไรยัดลงท้องก่อนเข้าเรียนคาบแรก ว่าแต่วันนี้มีเรียนอะไรบ้าง" โอมพูดขึ้น

" เคมี 1 ,โลกวิทยาศาสตร์, Lab ชีววิทยา เรียนถึง 17.30 น. หลังจากนั้นรุ่นพี่นัด 18.00 น." รัฐตอบ

12.30 น. (โรงอาหารคณะวิทยาศาสตร์)

​"โอ้ย กว่าจะผ่านแต่ละวิชาได้ รับๆหาไรแดกเหอะ กูหิวจนจะแดกวัวได้ทั้งฟาร์มละ" โอมบ่น

เกมส์ชี้ไปที่โต๊ะว่าง พลางชี้มือไปที่เพื่อนทั้งสองคน ทำท่ากินข้าว

"อ๋อ มึงจะบอกให้กูไปซื้อข้าวก่อน แล้วเดี๋ยวจะจองโต๊ะ เฝ้าของให้" รัฐพูดขึ้นมา

เกมส์พยักหน้า พลางส่งยิ้มหวาน

"ขอบใจมากโว้ย" โอมพูดพลางตบไหล่เกมส์ (ค่อนข้างแรง) จนเกมส์สะดุ้ง

สามหนุ่มรับประทานอาหารอย่างไม่เร่งรีบ เนื่องจากมีเวลาพัก 2 ชั่วโมงก่อนที่จะไปเรียนวิชาต่อไป

"สวัสดีครับ พี่ท็อป พี่นิค" รัฐทักทายพลางยกมือไหว้รุ่นพี่ โอมและเกมส์ยกมือไหว้ตาม

"อ้าวเป็นไงบ้างน้อง ไม่มีเรียนกันเหรอ" พี่ท็อปถามขึ้น

"มีเรียนตอน 14.30 น. น่ะครับ แล้วพี่ล่ะครับ" รัฐตอบอีกครั้ง ไอ้โอมยังคงก้มหน้าก้มกินอย่างตายอดตายอยาก

"วันนี้มีเรียนครึ่งวันน่ะ นี่ว่าจะไปปั่นการบ้านน่ะ เปิดเทอมวันแรกการบ้านจะท่วมหัว 55++" พี่นิคพูดไปบ่นไป

เกมส์ลุกขึ้นยืน พลางชี้ไปที่ป้ายห้องน้ำ ก่อนเดินออกไปจากโต๊ะ

หลังจากแยกออกจากกลุ่มเพื่อนมาเข้าห้องน้ำ หลังจากที่เกมส์ทำธุระเสร็จ ขณะที่เกมส์กำลังล้างมืออยู่นั่น

"น่ารักดีนะเรา ชื่ออะไรเรียน เรียนคณะอะไรเหรอเรา" ชายร่างใหญ่ ในเสื้อช้อปสีน้ำเงินเข้มพูดขึ้นมา และผมเห็นปากขยับในกระจก

ชายคนนั้นไม่พูดเปล่า กลับย่างสามขุมเข้ามาหา มือจับที่ก้น เกมส์พยายามจะหนีออกจากสถานการณ์ตรงหน้า

แต่ร่างใหญ่นั้นกลับจับแขนเกมส์ และยกร่างลอยเหนือพื้น เกมส์พยายามขัดขืน หากแต่ร่างเล็กของเกมส์มีหรือจะสู้ร่างที่ใหญ่ขนาดเท่ากับยักษ์ปักกะหลั่นได้ เกมส์ได้แต่ป่ายมือไปมา ไม่ให้หน้าเขาเข้ามาใกล้

"ทักแล้วไม่พูด ไม่จา หยิ่งนะเรา มามะ เดี๋ยวพี่จะพาไปขึ้นสวรรค์" ชายร่างใหญ่พูดขึ้น แววตาบ่งบอกถึงความหื่นกาม

ขณะที่ชายร่างใหญ่คนนั้นกำลังจะลากเกมส์เข้าไปในห้องน้ำ ห้องหนึ่ง พลันร่างของชายคนนั้นกลับถูกลากโดยมือขนาดใหญ่ของใครคนหนึ่ง จนหงายหลัง

เกมส์ฉวยโอกาสนั้น สลัดการกอดรัดของชายร่างใหญ่ และเข้าไปหลบหลังชายคนที่มาลาก

ชายร่างใหญ่ ผิวคมเข้ม ผมรองทรงเจ้าเก่า กำลังทำหน้าตาค่อนข้างเอาเรื่อง ในขณะที่ชายร่างใหญ่ในเสื้อช็อปสีน้ำเงินเข้ม ก็ส่งสายตาเอาเรื่องมาไม่แพ้กัน ฉับพลัน

ชายร่างใหญ่ในเสื้อช็อปหงายหลังลงไปหลังจากชายผิวเข้ม ฟาดหมัดลงไปบนใบหน้า ก่อนที่เขาจะทันลุกขึ้นมาตอบโต้ใดๆ

"ทำห่าอะไรวะ ไอ้เหี้ยแซม" ชายในชุดช็อปสีน้ำเงินเข้มอีกคน เข้ามาพลางล็อกตัวเพื่อนของเขาออกไป

"ผมขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยนะครับ" ชายคนนั้นลากคนชื่อแซมออกไป ในขณะที่แซมยังคงทำหน้าทำตาอยากจะเอาเรื่อง

"เป็นอะไรไหม เราน่ะ" อาร์มถามห้วนๆ เกมส์ส่ายหน้า

อาร์มสวมกอดเกมส์ พลางพูดกับเกมส์ด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป

"ถ้ากลัวคราวหลังก็อย่าไปไหนมาไหนคนเดียวอีก รู้ไหมพี่เป็นห่วง" อาร์มพูด คนตัวเล็กในอ้อมกอดเค้ายังคงตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

--------------------------------------

ปล.นายเอกของเรานี่ฮอตจริงๆ เกือบเสร็จตั้งแต่เปิดเทอมวันแรกแล้ว พี่อาร์มก็พระเอกขี่.ม้าขาวขนานแท้  หุหุ



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น