Kamui Yato

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 16 [ จอมทัพแห่งโลกมารเดียโบ (1) ]

ชื่อตอน : บทที่ 16 [ จอมทัพแห่งโลกมารเดียโบ (1) ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2561 11:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 16 [ จอมทัพแห่งโลกมารเดียโบ (1) ]
แบบอักษร

"ถึงแล้วขอรับ คุณการ์ลิค คุณเบลล่า"ชายเผ่ายักษ์ผิวฟ้าในชุดเสื้อเชิ้ตขาวแขนยาวกล่าวขึ้นมาพาทั้งคู่มาถึงยังนรกชั้นอเวจีที่มีเผ่ามารร้ายยึดครองอยู่

"เจ้าพวกนี้หรอ ที่พวกเราต้องจัดการ ?"การ์ลิคที่เห็นมารร้ายรูปร่างต่าง ๆมีทั้งสรรพสัตว์หมูหมากาไก่ มีทั้งรูปร่างคล้ายเอเลี่ยน และสัตว์ประหลาดรูปแบบมนุษย์ ไม่ว่าจะยักษ์ ปีศาจปีกหลากสี ไดโนเสาร์ มังกร และอีกมากมายนับไม่ถ้วน ซึ่งจากที่เห็นในสายตาการ์ลิคก็พบว่าจำนวนที่พวกเจ้านรกบอกไว้มันไม่ตรงกับที่พวกเขาว่าไว้ เพราะจากที่เห็นเจ้าพวกนี้มันมีไม่ได้ต่ำกว่า 6-7แสนตนเลยด้วยซ้ำ

ฟุต ๆ ๆ

"เฮ้ ๆนี่มันกลิ่นมนุษย์นี่ ดูเหมือนที่นรกจะมีมนุษย์เป็นๆลงมาวะ!"

"โอ้มันมากันตั้งสองคนเลยหรอ นี่ ดูเหมือนพวกเราจะต้องแย่งเหยือกันเองแล้วนะ"

มารร้ายที่ได้กลิ่นมนุษย์ต่างพากันหันควับมาทางเด็กน้อยทั้งสอง พลางหันหน้าพูดคุยกันออกรสดูสนิทสนม แต่ภายในใจของพวกมันกำลังคิดหาวิธีเพื่อให้ได้กินร่างเนื้อของเด็กทั้งสองเพียงตนเดียว ส่วนเจ้าหน้าที่นรกนั้นหนีจากไปเรียบร้อยโดยไม่บอกกล่าว ซึ่งการ์ลิคก็ไม่ได้ว่าอะไร มีแต่เบลล่าที่รู้สึกไม่พอใจที่เจ้านรกส่งภาระมาให้แถมยังไม่ส่งคนมาช่วยเลยสักคน มันดูเห็นแก่ตัว เธอจึงรู้สึกรังเกียจคนจำพวกนี้ที่สุดเลยก็ว่าได้

"การ์ลิคทำไมพวกเราต้องมาทำอะไรแบบนี้เพื่อนรกด้วย ?"

"เราไม่ได้ทำเพื่อนรก แต่ทำเพื่อตัวเองและเบลต่างหาก เธอลองคิดดูนะเบล ถ้าพวกเราใช้เจ้าพวกนี้ฝึกวิชาเราจะแข็งแกร่งขึ้นขนาดไหน ลองคิดดู"การ์ลิคที่กลัวเบลน้อยไม่เข้าใจจึงอธิบาย และเมื่อเธอได้ฟังคำอธิบายก็ตาลุกวาว

"นั่นสิดูเหมือนเราจะลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท มาเถอะเรามาแข่งกันดีกว่า ว่าใครจัดการมารร้ายได้มากกว่ากัน ส่วนรางวัลเอาเป็นผู้ชนะสามารถทำอะไรกับผู้แพ้ก็ได้ ดีไหม"

สิ้นคำกล่าวของเบลล่าก็ทำให้ เหล่ามารร้ายที่กำลังวางแผนก็หันควับมองไปทางเด็กน้อยทั้งสองด้วยความอำมหิต บางตนถึงกับน้ำลายสออยู่ที่มุมปาก จากตอนแรกที่ขัดแย้งตอนนี้พวกมันรวมใจคิดกำจัดเด็กน้อยแสนปากดี แล้วค่อยๆกินเนื้อพวกมันให้อิ่มหนำสำราญในภายหลัง ส่วนการ์ลิคนี่ที่ได้ยินรางวัลถึงกับยิ้มแก้มปริ ภายในใจนึกถึงหน่มน้มของเบล โอ้ยพ่อจะบีบให้เละเลย

"ปากดีนักนะ ยัยหนู เดี๋ยวตอนที่ข้ากัดกินเนื้อของแก จะดูว่าแกจะร้องขอชีวิตยังไง..."

ฉับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

"คนปากดีก็คือแกมากกว่ามั้ง และอย่ามาสะเออะคิดทำร้ายคนของเราเชียว"

ฟู่ววว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

มารร้ายปากปีจอที่ยังกล่าวขู่ไม่จบก็จู่ๆ ตามร่างกายไม่ว่าจะเอว แขน ขา ศีรษะ ต้นคอ หน้าอก ต่างก็มีรอยแผลราวถูกฟาดฟันมีแสงสีม่วงอมดำพุ่งออกมาตามส่วนต่าง ๆหลายสิบเส้นตามรอยแผลพวกนั้น ก่อนที่ร่างของมันจะล้มลงนอนแน่นิ่งอย่างไม่เข้า ว่ามันโดนอะไรโจมตีกันแน่ ผิดกับเหล่ามารร้ายหลายแสนตนที่ยังเหลืออยู่ พวกมันจ้องมองเด็กน้อยที่ยกยิ้มในชุดนักสู้สีแดงเหลือง ฝ่ามือของมันมีดาบพลังงานที่ถูกบีบอัดจนกลายเป็นใบดาบสีม่วงใสที่สวยงาม

"เราได้หนึ่งแต้มแล้วนะเบล อย่าช้านักละไม่อย่างนั้นเราอาจจะเผลอเก็บพวกมันจนหมดเลยก็ได้"

"ดะ เดี๋ยว ๆก่อนสิเรายัง.."เบลล่าที่กำลังเขินกับคำพูดของการ์ลิค ได้สติขึ้นและกล่าวออกไปอย่างเร่งรีบ

"ไม่เดี๋ยวแล้ว!"

วิ้งงงงงงงงงงง!

วาบบบบบบบบบบบบบบบบบ!

ฉัวะ ๆ ๆ ๆ ๆ

การ์ลิคที่กลัวแพ้เบลน้อยและอดได้รางวัลของผู้ชนะจึงเล่นไม่ซื่อเขายืดดาบพลังงานสีม่วงดำให้ยาวขึ้นหลายสิบเมตร พร้อมใช้เคลื่อนย้ายในพริบตาโผล่มากลางดงของเหล่ามารร้ายก่อนจะหมุนตัวกวาดคมดาบเป็นวงกลม ทำให้ดาบพลังงานที่แสนยาวหลายสิบเมตรและคมกริบตัดผ่านร่างกายช่วงเอวของเหล่ามารร้ายนับร้อยได้อย่างง่ายดาย ราวมีดร้อนๆที่ตัดก้อนเนย

ฉูดดดดดดดดดดดดด!

โลหิตหลากสีสันต่างพุ่งกระฉูดออกมาจากร่างกายสวนรอยต่อแถวๆเอวที่ถูกดาบพลังงานของการ์ลิคฟาดฟันผ่านไป ร่างกายของเหล่ามารร้ายนับร้อยค่อยๆแบ่งออกกลายเป็นสองส่วนร่างกับบน ทำให้พวกที่อยู่ข้างเคียงต่างเคร่งเครียดแต่ก็ไม่ทันได้คิดหนี การ์ลิคก็พุ่งตัวเขาไปฟาดฟันพวกมันอย่างไร้ปราณี จากร้อยไปพัน จากพันไปหมื่นจำนวนการสังหารของการ์ลิคยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง จนขนาดเบลล่าที่มองอยู่ยังเผลอกลืนน้ำลายให้กับฉากตรงหน้า

การ์ลิคตอนนี้ราวกับปีศาจกระหายเลือดรอยยิ้มที่มุมปากราวกับมัจจุราช สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงแค่ฟาดฟันศัตรูให้หมดสิ้น นี่ก็เพื่อรื้อฟื้นวิชาดาบอำมหิตที่ตนเคยใช้ในชาติภพก่อนและหน่มน้มของเบลน้อย แม้ตอนแรกกระบวนท่าจะยังติดขัด แต่ในภายหลังมันก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง ทำให้การฟาดฟันในแต่ละครั้งต้องมีมารร้ายผู้น่าสงสารจบชีวิตลงไม่น้อยกว่าสองถึงสามตน

"จะ เจ้าเด็กนี่มัน มันเป็น ปะ ปีศาจ หนีเร็ว ๆ!!!"

"อะ อย่าเข้ามานะ ม่ายยยยย~!"

ฟับบบ!

"ฮ่า ๆ เบลดูเหมือนการแข่งครั้งนี้เราคงชนะอย่างแน่นอน"การ์ลิคกล่าวหัวเราะอย่างมีความสุขพร้อมตวัดดาบพลังงานผ่าของมารร้ายคล้ายเอเลี่ยนสามตนอย่างไม่มีปราณี ร่างของพวกมันค่อยๆแยกออกเป็นตนละสองส่วนอย่างเท่าเทียมก่อนจะค่อยๆล้มลงกองทับบนศพมารร้ายตนอื่นๆ

"สงครามยังไม่จบอย่าพึ่งนับศพทหารสิ พ่อหมีการ์ลิค เจอนี่หน่อยเป็นไง..."

เบลล่าที่ได้สติจากการจ้องมองการล่าสังหารกล่าวพร้อมลอยตัวขึ้นเหนือพื้นพลางยกมือชี้นิ้วขึ้นฟ้า ก่อนจะเร่งพลังขึ้นสูงพร้อมส่งพลังไปที่ปลายนิ้วสร้างลูกบอลพลังสีม่วงขนาดใหญ่ยักษ์มันยังขยายขึ้นเลื่อยๆราวไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งขนาดของมันในตอนนี้ใหญ่กว่าตอนที่การ์ลิคถล่มดาวเคราห์ฟรีเซอร์หมายเลข 5 เสียอีก ว่าแต่ยัยนี่มันขโมยท่าของฟรีเซอร์ไปตอนไหน ทำไมเขาไม่เห็นรู้เรื่องเลย

"เล่นกันแบบนี้เลยหรอ เบล"

"แน่นอนการศึกไม่หน่ายอุบาย แบบที่นายสอนเราไงการ์ลิค หายไปซะ Death ball"

การ์ลิคมองบอลพลังขนาดยักษ์ที่กำลังพุ่งลงสู่พื้นด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ทว่าก่อนที่บอลพลังจะลงสู่พื้นนรก จู่ก็มีเงาร่างๆหนึ่งโผล่พรวดออกมาด้วยความเร็วปานสายฟ้า มันตวัดเท้าเตะบอลพลังขนาดยักษ์ส่งมันคืนเจ้าของตามมารยาท ทำให้บอลพลังพุ่งตรงเข้าหาเบลล่าที่ลอยตัวตื่นตระหนกอยู่บนอากาศด้วยความไม่เข้าใจ

"ไม่ดีแล้ว"

วิ้งง!

การ์ลิคที่รู้สึกร้อนรนเห็นท่าไม่ดีจึงใช้เคลื่อนย้ายพริบตาไปหาเบลและพาร่างของเธอหลบวิถี Death ball ที่พุ่งกลับมาได้ทันอย่างหวุดหวิด ก่อนจะจ้องมองไปมารร้ายหน้าใหม่ข้างล่างด้วยความไม่พอใจ ถ้าเมื่อครู่ตัวเขาไม่พาเบลล่าหลบแล้วละก็ เธอได้ตายอย่างแน่นอน

"แกเป็นใคร!!"การ์ลิคที่โกรธมากตะโกนถามด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป เขาจ้องมองชายวัยกลางคนร่างใหญ่ยักษ์สูงเกินสองเมตร มันมีผิวสีชมพูอมแดงมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ ใส่ชุดแปลกๆสีน้ำเงิน

"หึ! ข้าเดียโบจอมทัพแห่งโลกมาร แล้วเจ้าละไอ้หนูเป็นใคร"เดียโบกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งราวกับไม่เกรงกลัวพลังต่อสู้ของการ์ลิคที่ค่อยๆกำลังพุ่งทะลักจนเหนือขอบเขตเดิมแบบไม่ทันได้รู้ตัว

"เราเป็นชาวไซย่า นักล่าวิชา ใฝ่ฝันขึ้นไปเป็นที่หนึ่งในจักรวาล เอ้ยไม่ใช่ คนกำลังจะตาย ไม่จำเป็นต้องรู้!"

วิ้งงง

ปั้งงง!

การ์ลิคที่หายตัวในชั่วพริบตามาโผล่อีกครั้งที่หน้าของเดียโบพร้อมต่อยใส่ใบหน้าของมันสุดแรงเกิด แต่ทว่า หมัดของเขากลับถูกหยุดไว้ด้วยฝ่ามือของมันเพียงข้างเดียว ก่อนที่มันจะใช้อีกมือที่ว่างซัดเข้าที่หน้าของหนูน้อยด้วยพลังอันสูงส่ง

ควับบ!

ตู้มมมมม!

หมัดของเดียโบที่ปล่อยออกมา ถูกการ์ลิคใช้ฝ่ามือทาบบนหน้าอกของเดียโบและกระโดดดีดตัวขึ้นบนฟ้าหลบหมัดของมันอย่างง่ายดาย ทำให้หมัดที่พลาดเป้านั้นเข้าซัดร่างของพวกมารร้ายลูกกระจ๊อกในระยะข้างเคียงจนร่างของพวกมันระเบิดกลายเป็นละอองเนื้อ การ์ลิคที่หลบหมัดพ้นยังไม่หยุดเข้าใช้เท้าที่ว่างอยู่เตะเข้าไปที่กกหูของมันแบบไม่รีรอให้มันตั้งตัว

ฟึบบบ!

"หึ ยังอ่อนนะไอ้หนู" เดียโบที่โน้มตัวก้มหน้าหลบลูกเตะจากด้านหลังพร้อมกล่าวและสวนหมัดเข้าสู่ร่างของการ์ลิค

"นั่นมันคำพูดของเราต่างหาก!"การ์ลิคก็ไม่น้อยหน้า เขาที่ตั้งตัวได้ก็ซัดหมัดเข้าปะทะหมัดของเดียโบด้วยเช่นกัน

บึ้มมมมม!

หมัดที่เข้าปะทะกันอย่างรุนแรงจนอากาศโดยรอบหมัดของทั้งสองเกิดการระเบิดขึ้นเป็นวงกว้าง มันเกิดคลื่นลมที่คมกริบและรุนแรงพัดพาสังหารมารร้ายที่อ่อนนับหมื่นตน อย่างง่ายดาย ส่วนเบลล่าเมื่อเธอได้สติก็ไม่รีบรอเร่งพลังต่อสู้ขึ้นสูงสุดพร้อมพุ่งเข้าไปช่วยการ์ลิค

"อย่าเข้ามาเบล ~!"การ์ลิคที่เห็นเบลน้อยกำลังจะพุ่งมาจึงตะโกนห้ามด้วยน้ำเสียงจริงจังทำให้เธอหยุดนิ่งและไม่เคลื่อนไหว

"ดีแล้วอย่าเข้ามา นี่คือการต่อสู้ระหว่างเรากับเจ้าหมอนี่ เพราะฉะนั้นตอนนี้อย่าพึ่งยื่นมือเข้ามายุ่ง!"จริงๆแล้วการ์ลิคแค่เป็นห่วงเบลมาก เขาจึงไล่เธอให้ออกไปจากที่นี่ ตอนนี้เขาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะชนะเจ้านี่ได้หรือเปล่าเพราะมันแข็งแกร่งกว่าเขาไม่น้อยเลยละ

"หึ ฉลาดดีนี่ที่ไม่ให้ยัยหนูนั่นเข้ามา แต่ว่าก่อนที่เจ้าจะห่วงคนอื่น ควรห่วงคนเองน่าจะดีเสียกว่านะไอ้หนู หือ..."เดียโบที่กล่าวพร้อมจะคว้าร่างของการ์ลิคที่อยู่เหนือหัวของตน แต่ก็พบกับภาพติดตาที่เกิดจากการเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูง

"นายมากกว่ามั้งที่ควรห่วงตัวเอง Big bang ..."การ์ลิคที่ถอยออกมาไกลเกือบ 30 สิบเมตรตะโกนกล่าวด้วยน้ำเสียงดัง ทำให้เดียโบหันไปหาต้นเสียงก่อนจะยกยิ้มอย่างเยาะเย้ย และก็พบภาพกับเด็กชายตัวน้อยที่กำลังเล็งยิงบอลพลังสีดำทมิฬมาทางตนในระยะที่ห่างไกล มันจึงมั่นใจว่าต่อให้หนูน้อยตรงหน้าปล่อยพลังมาเร็วแค่ไหนมันก็หลบได้

"ฮ่า ๆไอ้หนูแกจะโจมตีด้วยระยะห่างขนาดนั้นหรอ บ้าหรือเปล่าเสียพลังโดยเปล่าประโยชน์ซะจริง"

*"มันก็ไม่แน่นักหรอก ...**Attack ย่าห์!!!!!!*" วิ้งง!  สิ้นคำกล่าวร่างของการ์ลิคก็โผล่มาอยู่ใกล้เดียโบในระยะประชิดด้วยวิชาเคลื่อนย้ายในพริบตาก่อนจะปล่อย Big bang attack ใส่มันในระยะเผาขน

ตึ้บบบ!

ปู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม~!!!!

ความคิดเห็น