614shorts

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ไพเรทจะโกรธ!!

คำค้น : Pirate Darling สวย เเสบ ซ่า ภรรยาของผม ไพเรท ซิดนีย์ Pirate Sydney

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2561 08:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไพเรทจะโกรธ!!
แบบอักษร

2

แสงแดดที่ส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องทำให้ร่างทั้งสองร่างที่ตระกองกอดกันเพื่อถ่ายเทความอบอุ่นรู้สึกตัวขึ้น ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลามองดูบุคคลที่กำลังอาศัยแขนแกร่งของเขาหนุนต่างหมอน ถึงเขาจะรู้สึกชาบริเวณที่อีกฝ่ายหนุนนอนแต่ก็ไม่ได้ปลุกอีกฝ่ายให้ขยับศีรษะที่มีเรือนผมนุ่มหอมออกไปแต่อย่างได ออกจะชอบซะด้วยซ้ำ ;P

               “อือ” แพขนตางอนเริ่มขยับเมื่อรู้สึกได้ถึงการรบกวนจากอีกฝ่าย

               “ตื่นได้แล้วนี่มันเที่ยงแล้วนะเว้ย มึงจะนอนจนพระอาทิตย์ตกใส่หัวเลยหรือไง”

               “ไม่อ่ะ จะนอนต่อ”

               “อย่างน้อยก็ตื่นมาหาไรแดกก่อนเหอะแล้วมึงจะนอนจนถึงพรุ่งนี้เช้ากูก็ไม่ว่า”

               “หิวอ่ะ”

               “หิวก็ลุกสิวะจะให้กูหามาประเค็นให้ถึงที่เลยไง”

               “อือ รู้แล้วๆๆ”

               “ไพเรท นายให้คนเอาผ้าห่ม ผ้าปูที่นอน ปลอกหมอนไปซักแล้วก็ให้คนมาทำความสะอาดห้องให้ฉันแล้วใช่ไหม”

               “เออ บอกแล้ว”

               “เย้ ไพเรทใจดีที่สุด”  ผีเข้ามึงป่าววะซิดนีย์ บอกตรงๆกูไม่ชินกับโหมดนี้มึงเลยหว่ะ

          ย้อนไปเมื่อคืนที่ผ่านมา

              “ ละคืนนี้มึงจะนอนห้องเดิมมึงใช่ป่ะซิด”

              “โนวววว ฉันจะไม่ยอมนอนห้องที่นายพาชะนีมาเสวยสุขหรอก แค่คิดฉันก็ขนลุกแล้ว บอกให้แม่บ้านเอาแอลกอฮอล์   ไปล้างทำความสะอาดด้วย”  มันขนาดนั้นเลยหรอวะเนี่ย

              “แล้วมึงจะนอนไหนวะ โซฟาอ่อวะ?”

              “ ไม่อ่ะ จะนอนห้องนาย”

              “ห้ะ นอนห้องกู นอนกับกูหรอ มึงเนี่ยนะ?”

              “อือ อะไรอ่ะ เมื่อก่อนตอนเด็กฉันก็เคยนอนกับนายป่าววะ”  นอนเฉยๆนะครับทุกคน

              “นั่นมันเมื่อก่อนป่าววะ กับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน”

              “ทำไม กลัวห้ามใจไม่ได้อ่ะดิ”

              “พูดเป็นเล่นนะมึง" มึงอย่ามาท้ากูนะเว้ย

              “หน่าไพเรทแค่คืนเดียวเองนะ นะๆๆๆๆๆ”

              “เออๆ วุ่นวายชิบหายเลยหว่ะ เร็วๆกูง่วงแล้ว”

              “คิกๆ แต่นายห้ามทำอะไรฉันนะ ไม่งั้นฉันจะฟ้องแม่นายคอยดู จะใส่ไฟนายให้เยอะๆว่านายหิ้วสาวขึ้นคอนโด” แม่งมันอ้างแม่กูตลอดหว่ะ

              “เออออออออออออ เร็วๆจะนอนไหมวะ”

              “ไปแล้วจ้า”




“ซิด วันนี้กูจะไปเที่ยวกับเพื่อนข้างนอก มึงอยู่คนเดียวได้ใช่ไหมวะ”

               “ไม่อ่ะ นายไปไหนฉันไปด้วยดิ” 

               “ไปห่าไรเพื่อนกูมีแต่ผู้ชาย”

               “ไม่ ฉันจะไม่ยอมอยู่ห้องนายคนเดียวเด็ดขาด”  เออ ผมพึ่งนึกได้ว่ายัยนี่ไม่ชอบอยู่คนเดียวนี่นา

               “กูก็จะรีบไปรีบกลับป่าววะซิด”

               “ฝันไปเหอะ เดี๋ยวนายก็หิ้วผู้หญิงไปต่อที่อื่น”  กูเบื่อคนรู้ทันโว้ยยย

               “ยังไงมึงก็จะไปให้ได้”

               “ ใช่” แหม่ ชัดถ้อยชัดคำ

               “เออๆ ไปก็ไปวะ”




23.04 น.

          นี่กูคิดถูกหรือคิดผิดที่พายัยนี่ออกมาด้วยวะเนี่ย

          “หือไพเรท คนที่มากับมึงนี่ใครวะ”  มึงนี่เสือกคนแรกเลยไอ้บอส

          “บวกสิบครับ กูก็อยากรู้”  ไอ้คิงก็เสร่อ

          “กูด้วยครับเพื่อน”  ไอ้จอมทัพก็แสลนมาเหมือนกัน

          “เพื่อนกูเอง พอใจยัง ละทีนี้พวกมึงก้เลิกถามกูเรื่องมันสักที ไม่งั้นมึงโดนทีน”

          “กัดฟันพูดเชียวนะมึง”  ไอ้บอสนี่กะหาเรื่องกูตลอดเลยใช่ไหม

          “เพื่อนหรือเมียกันแน่วะเอาจริง”  แต่ไอ้คิงน่าจะปากแตกคนแรก

          “กูจีบได้ไหมวะเพื่อนคนนี้”  คนที่สองกูหมายหัวไอ้จอมทัพ

          “กูไม่รู้โว้ย มึงไปถามมันเอาเองละกัน กูรำคาญพวกมึงเนี่ย ไม่เลิกเซ้าซี้กูกลับ”

          “หึๆแค่นี้ทำอารมณ์เสีย พวกกูก็แค่ล้อมึงเล่นป่าววะ ใครจะไปทำท่านไพเรทพิโรธได้ล่ะครับ”

          “เออ แดกต่อไปละสงบปากพวกมึงด้วย”




 เสียงเพลงดังและท่ามกลางผู้คนมากมายที่ขยับเบียดกันโชว์ลีลาการเต้นอย่างเมามันส์ ร่างบางเจ้าของหุ่นสวยก็กำลัง      สนุกสนานหากไม่เกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้นซะก่อน

    ดูเหมือนว่าซิดนีย์จะโดนลวนลามเข้าซะแล้ว

    ดวงตาเรียวสวยโฉบเฉี่ยวตวัดไปมองยังบุคคลมาใหม่ที่ไม่คิดจะทักทายหากแต่ส่งการกระทำน่ารังเกียจมาแทน

          “นายใช่ไหม”  เสียงหงุดหงิดถามบุคคลตรงหน้า

          “อะไรครับคนสวย”  หญิงสาวเกลียดท่าทางและสายตาแพรวพราวเจ้าชู้มองทีเดียวก็รู้ไส้รู้พุงของชายตรงหน้ามาก

          “ขอโทษซะ”

          “ขอโทษ ขอโทษอะไรครับคนสวย”  คำก็สวยสองคำก็สวย ได้ยินแล้วมันหงุดหงิดอะไรอย่างนี้

          “ฉันไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น ฉันรู้ว่านายเข้าใจที่ฉันพูดเพราะฉะนั้นขอโทษมาแล้วต่างฝ่ายต่างไปสนุกต่อในที่ของตัวเองซะ”

          “เล่นตัวจังเลยนะครับ คงจะเด็ดมากเลยสินะ คืนนี้สนใจไปกับผมไหมครับคนสวย”

       ซ่า!!!!

          “เป็นไง หายหน้ามืดหรือยัง ต่ำ คิดว่าผู้หญิงทุกคนเค้าอยากได้นายหรือไง”  น่าสมเพ็ชจริง

          “อะไรวะนังนี่ กล้าดียังไงมาสาดเหล้าใส่หน้ากูวะ”  ไอ้หมอนี่มันกล้ามาจับแขนฉัน ไม่สิกระชากเลยมากกว่าแถมยังบีบซะแรงเชียว กระดูกฉันจะหักไหมเนี่ย

          “นี่มันอะไรวะซิด กูไปหาไรดื่มกับเพื่อนแปปเดียวมึงได้ผู้ชายกลับมาแล้วหรอวะ”  ช่วยดูสถานการณ์ด้วยไอ้ไพเรทบ้า

          “เปล่านะ ไอ้บ้านี่มันมาหาเรื่องฉันก่อนอ่ะ”

          “ผมยังไม่ได้ทำอะไรคุณเลยนะครับคนสวย”  ดูมันพูด ฉันเกลียดหมอนี่ที่สุด ไพเรทนายช่วยเอามันออกไปที T^T

          “มันทำอะไรมึง”

          “ก็มัน”

          “ตอบกูมาซิดนีย์”  ละทำไมต้องขึ้นเสียงอ่ะ

          “ไอ้บ้านี่มันจับก้นฉัน บีบแรงๆแล้วก็ชวนฉันไปนอนกับมันด้วย”  เนี่ย พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนสุดๆเลยนะ น่าสงสารสุดๆเลยใช่ไหมล่ะ

          “ห้ะ นี่มึง”

          “ไม่ใช่แบบนั้นนะ ยัยนี่น่ะมัน..”

     ผัวะ เคร้ง โอ้ย!!

          “มึงทำเหมือนที่มันบอกใช่ไหม มึงทำใช่ไหม”

          “อะไรวะ กูก็แค่จับป่าววะ”

          “จับก็ไม่ได้ แค่มึงใช้สายตามึงมองก็ไม่ได้แล้ว ผัวะ ผัวะ”

          “เห้ยไพเรทพอก่อนเหอะหว่ะ กูว่าเดี๋ยวมันตายห่ากันพอดี”

          ​"มึงปล่อยกูไอ้คิงกูจะเอาเลือดหัวมันออก!"

          "ไพเรทพอเถอะ กลับกันเถอะนะ" เสียงยัยซิดนีย์

          "เออ มึงจำเอาไว้ว่าอย่ามายุ่งกับมันอีก ผัวะ!!"

          "กลับสิวะ"

           .

           .

           .

           "เเม่งไหนมันบอกเเค่เพื่อนไงวะ ไอเ-ี้ย บอกว่าเป็นเมียกูจะเชื่อมากกว่า เพื่อนห่าไรของมันวะหวงชิบหาย"

ความคิดเห็น