นายเงียบ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 6 (แก้คำผิด)

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 (แก้คำผิด)

คำค้น : นายเงียบ,อาร์ม,เกมส์

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มิ.ย. 2561 21:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 (แก้คำผิด)
แบบอักษร

​ห้องประชุมรับน้อง คณะวิทยาศาสตร์

​​"อาจารย์ออย ที่ปรึกษาฝ่ายกิจกรรมนักศึกษา แจ้งให้พวกเราทราบว่า การรับน้องในปีนี้ขอให้เน้นการรับน้องแบบสร้างสรรค์ เน้นกิจกรรมสัมพันธ์ และจิตอาสา การออกช่วยเหลือสังคมและชุมชน นะเพื่อนๆมีข้อเสนออะไรบ้างในการจัดกิจกรรมคณะ" เสียงไอ้ท็อป ซึ่งควบทั้งตำแหน่งประธานรุ่นภาควิชาเคมี และประธานรุ่นคณะวิทยาศาสตร์เอ๋ยขึ้น

เสียงจ๊อกแจ้ก เกิดขึ้น หลายๆชีวิตในห้องประชุมหันไปปรึกษากัน

"เราว่าควรจัดกิจกรรมปลูกป่า เพื่อไปสำรวจระบบนิเวศ และสิ่งแวดล้อมนะ มหาวิทยาลัยยิ่งใกล้ภูเขา จะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปไหนไกล" เสียงผู้หญิงจากภาคชีววิทยาเอ๋ยขึ้น

"เราว่าควรจัดกิจกรรมสร้างอะไรบางอย่างในโรงเรียนที่อยู่ในพื้นที่ทุรกันดารนะ ไปในช่วงปิดเทอม จะได้เป็นการสร้างจิตอาสาให้น้องด้วย" เสียงชายจากภาควิชาฟิสิกส์เอ๋ยขึ้น

"เราว่าควรให้น้องไปทำความสะอาด ตามจุดต่างๆภายในคณะของเรานะ หากต้องการสร้างจิตอาสาเราว่าควรเริ่มจากสิ่งแวดล้อมใกล้ตัวก่อน เราจะได้ไม่ต้องเสียงบประมาณเยอะ ไม่ต้องทำเรื่องออกนอกสถานที่ด้วย" เสียงใสๆของน้ำมนต์กังวานขึ้น

หลายชีวิตในห้องประชุมเริ่มอือออ เห็นด้วย

"ที่สำคัญกิจกรรมปลูกป่า หรือสร้างอะไรในพื้นที่ทุรกันดาร คณะเราก็มีชมรมต่างๆ อันนี้แล้วแต่ความสมัครใจของน้องที่อยากจะเข้าร่วมดีกว่านะ" น้ำมนต์เสริม

เพื่อนๆในห้องประชุมต่างพยักหน้าเห็นด้วย กับความคิดนี้

"เอาละ ตกลงกิจกรรมจิตอาสาที่จะให้น้องปี 1 ทำ ก็คือทำความสะอาดพื้นที่ต่างๆภายในคณะ เดี๋ยวผมขอให้เฮดแต่ละภาควิชา พาน้องๆแต่ละภาคไปทำกิจกรรมที่ภาควิชาตัวเอง เหรัญญิกภาคประสานงานกับสวัสดิการเรื่องอาหาร ขนม เครื่องดื่มด้วยนะครับ เอาล่ะสำหรับกิจกรรม Walk really กับกิจกรรมสายรหัสวันพรุ่งนี้...."

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

การประชุมถูกขัดจังหวะ ด้วยเสียงเคาะประตู

"ขออนุญาตแทรกการประชุมนิดนึงนะจ๊ะ เด็กๆ" อาจารย์ผู้หญิงอายุประมาณ 30 ต้น ในชุดทำงานสุภาพ เดินเข้ามา ที่ด้านหน้าไมโครโฟน ไอ่ท็อปหลบให้อาจารย์อย่างรู้งาน

"สวัสดีดีครับ/สวัสดีค่ะ อาจารย์ออย" นักศึกษาในห้องประชุมสวัสดีอาจารย์ออย หรือที่รู้จักกันอย่างเป็นทางการว่าอาจารย์ผกาวดี เป็นอ.ภาควิชาเคมี และเป็นฝ่ายกิจกรรมนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์

"อาจารย์มีเรื่องที่จำเป็นจะต้องแจ้งให้นักศึกษาทราบ เพื่อที่นักศึกษาจะได้ดำเนินกิจกรรมรับน้องได้อย่างเหมาะสม และป้ิองกันปัญหาที่จะเกิดขึ้น"

เสียงนักศึกษาในห้องประชุม โหวกเหวก โวยวาย แสดงถึงความตื่นตระหนก ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์วุ่นวาย

"นักศึกษาทุกคน กรุณาอยู่ในความสงบ และตั้งใจฟังสิ่งที่อาจารย์กำลังจะพูดให้ดีๆนะจ๊ะ" อาจารย์ออยพูดเสียงดัง ทุกคนในห้องประชุมกลับมาอยู่ในความสงบอีกครั้ง

"อาจารย์มีเรื่องจะแจ้งให้ทราบว่า ปีนี้จะมีเด็กพิเศษเข้ามาเรียนที่คณะเราในปีการศึกษานี้จ๊ะ"

"เด็กพิเศษที่ว่านี้คืออะไร เหรอครับอาจารย์" ไอ้นิคถามแทรกขึ้นมา

"ฟังอาจารย์พูดให้จบก่อนนะจ๊ะ นายนรินทร์" อาจารย์พูดพลางส่งสายตาตำหนิไปหาไอ้นิค

"เด็กพิเศษที่ว่าคือเด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกาย ในรายนี้เด็กคนนี้พิการทางการได้ยินนะจ๊ะ" อาจารย์ออยพูดต่อ

"เด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิงค่ะ อาจารย์" น้ำมนต์ถามขึ้นมา

"เด็กผู้ชายจ๊ะ อาจารย์เป็นคนสอบสัมภาษณ์เอง เป็นเด็กภาควิชาเคมีนะจ๊ะ" อาจารย์ออยพูดต่อ

ท็อปกับนิคหันหน้าเข้าหากันราวกับนึกอะไรออก

"เด็กคนนี้ชื่อนายอัครพล เลิศเกรียงไกร รหัสนักศึกษา 610511137 ชื่อเล่น เกมส์จ๊ะ" อาจารย์ออยพูดพลางเปิดรูปเด็กผู้ชาย ผิวขาว ปากอมชมพู ผมสกินเฮด ในชุดนักเรียนขึ้นมา บนสไลด์ ให้นักศึกษาในห้องประชุมได้เห็นหน้า

"รหัส 137 นี้มันรหัสใครวะ" ท็อปหันมาถามนิค 

"จำไม่ได้วะ ต้องเช็คในทะเบียนรุ่น" นิคตอบขึ้นมา

"อาจารย์ได้สอบถามไปที่ครูที่โรงเรียนที่น้องเกมส์จบมานี้ ครูเค้าแจ้งมาว่าน้องต้องใช้ภาษามือ แต่สามารถอ่านปากได้ และน้องเคยพูดได้จนอายุ 6 ขวบก่อนที่จะมีปัญหาทางการได้ยิน สามารถเข้าร่วมกิจกรรมได้เหมือนเด็กปกติ แต่อาจารย์ขอให้ระมัดระวังอุบัติเหตุด้วยนะจ๊ะ บางครั้งถ้าน้องเค้าจ้องตาเวลาเราพูด น้องไม่ได้หาเรื่องนะจ๊ะ น้องอ่านปากอยู่"

"เอาล่ะ เรื่องที่อาจารย์จะพูด มีอยู่แค่นี้ อ๋ออีกเรื่อง ทางหอในมหาวิทยาลัยจัดห้องให้น้องเกมส์อยู่ห้องหนึ่ง ครูขอให้นักศึกษาหาเพื่อนร่วมห้องให้น้องเป็นนักศึกษาปี 1 ของภาควิชาเคมีด้วยนะจ๊ะ จะได้ช่วยเหลือกันได้" อาจารย์ออยพูดจบ เดินออกจากห้องไป

"ไอ้เหี้ยอาร์มมันหายหัวไปไหนวะ รหัส 600511137 รหัสมันนี่นา แสดงว่าน้องเกมส์นั่นเป็นน้องรหัสมันซิ" นิคเอ๋ยขึ้นมา

"เอาละครับ เพื่อนๆทุกคน วันนี้เราจบการประชุมเพียงเท่านี้ สำหรับพี่ปี 2 ให้ส่งคำใบ้ที่จะแจกให้น้องรหัสวันพรุ่งนี้ให้กับผมด้วยนะครับ สำหรับพี่รหัสคนไหนที่น้องรหัสเดียวกับตัวเองไม่มารายงานตัว ติดต่อผมหลังเลิกประชุมนะครับ"

หลังประชุมเสร็จเพื่อนๆ ต่างทะยอยออกจากห้องประชุม

ท็อปกับนิคเดินออกมา หลังจากเคลียร์ห้องประชุมเรียบร้อย เจอกับไอ้หน้าหล่อเข้ม ตัวสูงยิ้มแห้งมาให้พวกเขาทั้งสองคน

"ไอ้เหี้ยอาร์ม มึงหายหัวไปไหนมาวะ อาจารย์แม่งเข้ามาแจ้งเรื่องรับน้องด้วยนะเว้ย" ไอ้ท็อปเอ๋ย สีหน้ายุ่งเหยิง

"กูไปกั้นเชือกสถานที่ที่รับจะจัด Walk really พรุ่งนี้มาว่ะ เลยมาไม่ทันประชุม 555++ ว่าแต่อาจารย์เขาแจ้งเรื่องอะไรเพิ่มเติ มบ้างวะ"

"อ๋อ อาจารย์เขาก็.................." "อาร์มขา" เสียงไอ้นิคถูกแทรกขึ้นมาด้วยเสียงใสๆของน้ำมนต์

"หายไปไหนมาไม่ทราบจ๊ะ น้ำมนต์หาตัวตั้งนานไม่เจอเลย" เสียงเหวี่ยงๆของเธอ ทำให้ท็อปกับนิครู้สึกขนลุก หากแต่น้ำมนต์ให้ความสนใจกับคนทั้งสองราวกับส่วนหนึ่งของกำแพง (ใช่ซี ใครจะไปหล่อเหมือนเมิ๊ง)

"ไม่เอาน่า อายเขา" อาร์มพูดหลังจากแก้มของมัน โดนริมฝีปากของสาวร่างระหงประทับลงไป

"ไม่เห็นต้องอายเลย คนเห็นซิดีซะอีก จะได้เปิดตัวกันไปเลย จากคู่จิ้นจะได้เป็นคู่จริง อิอิอิ" น้ำมนต์ด้วยเสียงใสๆ แง้วๆๆ

"แต่ว่า" อาร์มพูดยังไม่เป็นประโยค สีหน้ากระอักกระอ่วน

"ไปเลี้ยงข้าวน้ำมนต์เลย ขอหาโดดประชุม" สาวเจ้าพูดพลางควงแขนอาร์มไป

"สรุปมึงนึกออกหรือยังวะ ว่าใครในรุ่นเรารหัส 137 น่ะ" ท็อปเอ๋ยถามขึ้นมา

"ก็ไอ้คนที่เพิ่งโดนสาวลากไปนั่นไงล่ะ ไอ้ท็อป" นิคตอบขึ้นมา

"จริงเหรอวะ มึง" ท็อปพูด สายตามีแววกังวล ก่อนหันไปคุยกับเพื่อน

"ฉิบหายละมึง กูจะสงสารไอ้อาร์ม หรือจะสงสารน้องเกมส์ดีวะ ไอ้อาร์มแม่งยิ่งชอบเข้าหาน้องแล้วพูดเป็นต่อยหอย แล้วแม่งเจอน้องหูหนวก แถมเป็นคู่กรณีมันอีก ความบันเทิงแม่งบังเกิดละเว้ย"

นิคหันมายิ้มกับท็อป แววตามีเลศนัย

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เอาแล้วปริศนาที่ว่าทำไมเกมส์ไม่พูดปรากฏขึ้นมาแล้ว ปัญหาคือพระเอกของเรายังไม่รู้เรื่อง ทั้งเรื่องน้องเกมส์ไม่พูด กับเรื่องน้องเกมส์เป็นน้องรหัสตัวเอง ไหนจะน้ำมนต์ที่ตามเกาะเป็นปลาหมึกยักษ์อีก ความอลเวงเริ่มบังเกิด หุหุหุ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น