ทิ่มแทง

ไม่ได้ขายไฟล์แล้วน้า ตามได้ที่ READAWRITE และธัญวลัย นะคะ

ชื่อตอน : ศึกชิงนาง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 18 เม.ย. 2561 23:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ศึกชิงนาง
แบบอักษร

10

ศึกชิงนาง


หลายวันต่อมา

ข้าวหอมได้ย้ายหอพักไปอยู่ที่อื่นเธอระวังตัวมากขึ้นเธอพยายามหลบซ่อนตัวไม่ให้ลูเซียโน่เจอเวลาข้าวหอมมาเรียนเธอก็จะคอยหลบตามมุมตึกแล้วมองว่ามีผู้ชายใจร้ายคนนั้นไหมถ้ามีเธอก็จะหลบหนีไปให้ไกลไม่ให้เขาตามตัวเธอเจอ

“ยัยข้าวแกเป็นอะไรทำไมต้องทำตัวแบบนี้ด้วยรู้ไหมว่าแกเหมือนคนหนีความผิด”แอรินอยากรู้สาเหตุที่ทำให้เพื่อนเธอเป็นแบบนี้จริงๆ

“ฉันไม่มีความผิดอะไรทำไมต้องหนีด้วย”

“ไม่หนีก็ทำตัวให้ปกติหน่อยสิ”

“กะ ก็ได้”ข้าวหอมมองซ้ายมองขวาก่อนจะออกจากมุมตึก

“เข้าเรียนได้แล้ว”แอรินจูงมือเพื่อนเข้าคลาสเรียน

“ขอโทษนะตรงนี้มีใครนั่งไหม”ผู้ชายที่เจอเมื่อหลายวันก่อนเดินเข้ามาทักเขาเข้ามาถามว่าข้างฉันมีใครนั่งไหม

ข้าวหอมเงยหน้ามองเขาด้วยรอยยิ้ม

“มะ ไม่มีค่ะเชิญนั่งได้เลยค่ะ”ข้าวหอมตอบเสียงหวาน

“ใช้เสียงสองอีกแล้วนะยะ”แอรินพูดเป็นภาษาไทยกับข้าวหอม

“ก็แหม่มม”ข้าวหอมบิดตัวเขินไปมา

“มัวแต่บิดตัวอยู่แบบนี้แล้วเธอจะได้เขาไหมยะรีบๆถามชื่อเขาสิ”แอรินต้องคอยบอกเพื่อนสุดโก๊ะ

“ขอโทษนะคะไม่ทราบว่านายชื่ออะไรหรอ”ข้าวหอมส่งสายตาหวานเชื่อมให้ชายหนุ่ม

“ชื่อชาลีแล้วเธอชื่ออะไร”

“ฉันชื่อข้าวหอมนะเรียกข้าวก็ได้”ข้าวหอมยิ้มแก้มแทบแตกให้ชายหนุ่ม

“ส่วนฉันชื่อแอรินเรียกฉันว่าแอนก็ได้”

“ข้าวหอมกับแอรินสินะ”ชาลียิ้มหวานให้สองสาว

“ยัยข้าวเขายิ้มได้หล่อกระชากวิญญาณมาก”แอรินพูดกับเพื่อนเป็นภาษาไทย

“ไม่ใช่แค่กระชากวิญญาณแต่เขายังกระชากหัวใจของฉันไปด้วย”ข้าวหอมอยากจะถ่ายรูปตอนเขายิ้มไปติดฝาผนังห้อง

“สวัสดีครับนักศึกษาทุกคน”เมื่ออาจารย์เดินเข้ามาสองสาวจึงหยุดคุย

————————///————————

“บอสค่ะตอนบ่ายบอสมีบรรยายพิเศษให้กับทางมหาวิทยาลัย XXX นะคะ”เลขาเดินเข้ามาบอกตารางงาน

“อืมผมรู้แล้ว”เขาจำได้ขึ้นใจเลยก็ว่าได้

หลังจากวันที่เขาเล่นบทรักอันแสนสาหัสกับเธอเขาได้ไปหาเธอที่หอพักเขาก็พบว่าเธอย้ายออกพอไปหาที่มหาวิทยาลัยก็ไม่เจอสักวันเหมือนเธอจงใจจะหลบหน้า เขาจึงขอไปเป็นวิทยากรพิเศษให้กับคลาสเรียนของเธอในตอนบ่ายของวันนี้เพื่อเจอหน้าเธอโดยเฉพาะ

“ดูสิคราวนี้จะหนีไปไหนได้”ลูเซียโน่ขับรถมารอที่มหาวิทยาลัยทันทีที่เสร็จงาน

“ชาลีใกล้จะได้เวลาเรียนแล้วเราขึ้นไปรออาจารย์ที่บนห้องเรียนกันเถอะ”ข้าวหอมชวนขาลีเสียงหวาน

“ทำไมชวนแต่ชาลีน้าหรือว่าชาลีเป็นคนสำคัญสำหรับเธอ”แอรินอยากแหย่เพื่อนเล่น

“กะ ก็ชวนทั้งสองคนนั้นแหละขึ้นไปรออาจารย์กันเถอะ”ข้าวหอมอยากหยิกให้เพื่อนเนื้อเขียวนักเชียวขยับทำให้เธออายอยู่ได้

สองสาวสวย(?)กับอีกหนึ่งหนุ่มหล่อเดินขึ้นมารออาจารย์ในคลาสเรียน

“นี้พวกเธอวันนี้เห็นบอกว่าประธานบริษัทยักษ์ใหญ่จะมาบรรยายให้เราฟัง”

“ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกันเห็นเขาบอกว่าหล่อด้วย”

“หล่อไม่พอนะแกโสดอีกต่างหาก”

“ฉันอยากจะเห็นแล้วสิ”เสียงผู้หญิงกลุ่มหนึ่งกำลังคุยกันอยู่หลังห้อง

“ข้าวหอมอะไรติดมุมปากเธอ”ชาลีชี้มาที่มุมปากของข้าวหอม

“อะไรหรอ”นี้เธอกินเลอะขนาดนี้เชียวหรือตายจริงน่าอายชะมัด

“ให้ฉันเอาออกให้ดีกว่า”ชาลีหยิบเศษขนมออกจากมุมปากให้ข้าวหอม

“วิดวิ้ววว......”

ฮิ้ววววววว.....”เพื่อนในคลาสเรียนร้องโห่แซวข้าวหอมกับชาลี

ลูเซียโน่เดินเข้ามาเห็นฉากสวีทข้าวหอมกับผู้ชายหน้าละอ่อนที่นั่งอยู่ข้างๆเธอ

“อะแฮ่มโห่อะไรกันครับนักศึกษา”เขาเดินเข้ามาในคลาสเรียน

นักศึกษาทุกคนรวมถึงบุคคลที่เขาตามหาหยุดการกระทำทุกอย่างแล้วหันมามองเขา

ข้าวหอมมองเขาตาค้างไม่คิดว่าเขาจะตามเข้ามาถึงในคลาสเรียน

ลูเซียโน่จ้องมาทางข้าวหอม หญิงสาวหลบสายตาของเขา

“กรี๊ด หล่อมากเลย”

“ฉันนึกว่าจะหล่อธรรมดาที่ไหนได้หล่อมากๆ”ผู้หญิงในคลาสเรียนต่างพากันชื่นชมความหล่อของลูเซียโน่

“กรี๊ด ยัยข้าวหล่อมาก”แอรินที่นั่งอยู่ข้างๆเธอก็ชื่นชมเขาด้วย

“ข้าวเป็นอะไรไหมทำไมทำหน้าเครียด”ชาลีจับไหล่ข้าวหอมแล้วถามเธอ

การกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาของลูเซียโน่ทั้งหมด เขาจ้องข้าวหอมราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

“ไม่เป็นไรข้าวแค่ปวดหัวนิดหน่อย”

“ไม่เป็นอะไรแน่นะ”ชาลีจับแก้วทั้งสองข้างข้าวหอมและเอามืออังหน้าผากเธอ

“อืม ขอบใจชาลีมากที่เป็นห่วงข้าว”ข้าวหอมยิ้มหวานให้ชาลี

“หืม”ลูเซียโน่แทบพุ่งเข้าไปกระชากทั้งสองคนแยกจากกันแต่เขาทำไม่ได้เพราะที่นี้คือคลาสเรียน

คอยดูเถอะถ้าออกจากห้องเรียนเมื่อไหร่เขาจัดการกับเธอแน่

“เอาล่ะนักศึกษาทุกคนก่อนจะเริ่มบรรยายผมขอแนะนำตัวให้พวกคุณทุกคนทราบก่อน ผมชื่อลูเซียโน่ เอนาวีสเป็นประธานบริษัทXYXY และธุรกิจอื่นๆอีกมากมายผมดีใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้มาบรรยายและให้ความรู้พวกคุณในวันนี”

ลูเซียโน่แนะนำตัวแล้วเริ่มบรรยายถึงประสบการณ์ในด้านธุรกิจและด้านการทำงานให้นักศึกษาฟัง

วันนี้นักศึกษาผู้หญิงต่างพากันตั้งใจเรียนเป็นพิเศษเพราะมีวิทยากรสุดหล่อมาอธิบายให้ฟัง

กริ่ง

เสียงกริ่งหมดเวลาดังขึ้นข้าวหอมรีบเก็บของใส่กระเป๋าเพื่อกลับหอพัก

“ข้าววันนี้เธอไม่ค่อยสบายฉันขออาสาไปส่งเธอได้ไหม”ชาลีออกตัวขอไปส่งหญิงสาว

“เอ่อ ข้าวว่า...”

“ให้ชาลีไปส่งเธอเถอะไม่สบายอยู่ไม่ใช่รึไงแล้วอีกอย่างเธอก็จะได้ใกล้ชิดกับชาลี”ประโยคหลังแอรินพูดเป็นภาษาไทยให้เข้าใจแค่สองคน

“หึๆ แผนสูงนักนะให้ผู้ชายไปส่งเพราะอยากอยู่ใกล้ชิดกันอย่างนั้นหรอ”ลูเซียโน่เป็นลูกครึ่งแคนาดาไทยแม่เขาสอนพูดไทยอยู่ประจำเขาจึงสามารถฟังบทสนทนาของข้าวหอมและเพื่อนอีกคนรู้เรื่อง

“เอาแบบนั้นก็ได้”ดีเหมือนกันเวลามีคนเดินไปด้วยเผื่อจะทำให้เขาเข้าใจว่าเป็นแฟนกันบางทีเขาอาจจะเลิกยุ่งกับเธอไปเลยก็ได้

“งั้นเราไปกันเถอะ”ชาลียื่นมืออกไปให้ข้าวหอมจับ

“อุ้ย ยัยข้าวจะรอช้าอยู่ทำไมรีบจับมือเขาสิ”ข้าวหอมทำตามที่แอรินบอก

“ทำแบบนี้อยากตายจริงๆใช่ไหม”ลูเซียโน่คาดโทษของข้าวหอมเพิ่มขึ้น เขาเดินออกมารอข้าวหอมที่หน้าตึกคณะ

“ตัวข้าวร้อนเล็กน้อยกลับไปรีบทานยานะ”ข้าวหอมและผู้ชายหน้าละอ่อนเดินจับมือคุยกันลงมาจากตึกคณะ

“รู้แล้วน่า”

กึก

ข้าวหอมหยุดเดินมองคนที่ยืนพิงรถอยู่ตรงหน้า

“มีอะไรหรอข้าว”ชาลีเห็นข้าวหอมหน้าตาซีดลงอย่างเห็นได้ชัด

“ปะ เปล่าเราไปกันเถอะ”ข้าวหอมจับมือชาลีเดินผ่านหน้าลูเซียโน่ไป

“เดี๋ยว”ลูเซียโน่มายืนประจันหน้ากับข้าวหอมและชาลี ข้าวหอมเดินเบี่ยงไปยืนด้านหลังชาลีโดยอัตโนมัติ

“มีอะไรจะพูดกับพวกเราครับหรือครับ”ชาลีรู้สึกถึงความแปลกระหว่างผู้ชายตรงหน้าและข้าวหอม

“ฉันไม่มีเรื่องอะไรจะพูดกับนายแต่ฉันมีเรื่องจะพูดกับผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังนาย”ลูเซียโน่เอื้อมมือไปดึงข้าวหอมออกมาจากหลังผู้ชายหน้าละอ่อน

“ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคุณอย่ายุ่งกับฉัน “ข้าวหอมสะบัดมือเขาออกแล้วมายืนหลังชาลีเหมือนเดิม

ผู้คนเริ่มหันมาสนใจเหตุการณ์

“ข้าวหอมถ้าเธอไม่อยากให้เรื่องมันไปกันใหญ่ให้รีบออกมาจากข้างหลังมันแล้วเดินมาหาฉัน”ลูเซียโน่พูดเสียงต่ำ

ข้าวหอมเกรงจะทำให้ชาลีลำบากเธอจึงเดินออกมาจากด้านหลังชาลี

“อย่าไปนะข้าว”ชาลีรั้งตัวข้าวหอมไว้

“ขอโทษนะครับข้าวไม่สบายอยู่ผมต้องรีบพาเธอไปพักผ่อน”ชาลีอธิบายให้อีกฝ่ายเข้าใจและคิดว่าเขาจะเห็นใจข้าวหอม

“ให้ผมพาไปดีกว่าครับ”ลูเซียโน่กระชากตัวข้าวหอมเข้ามาในอ้อมอก

“โอ้ย”เขากระชากแรงจนเธอเจ็บแขน

“คุณครับกรุณาปล่อยเธอด้วยครับ”ชาลีกำลังจะเข้าไปห้ามแต่ลูเซียโน่หยิบปืนสั้นขึ้นมาจ่อที่หัวใจของเขา

“นี้คุณอย่าทำอะไรบ้าๆนะ”ข้าวหอมแทบลมจับตอนเห็นเขาจ่อปืนไปที่หัวใจของชาลี

“ถ้าไม่อยากให้ฉันทำเธอต้องบอกมันให้หยุดตื้นและเธอต้องยอมไปกับฉัน”เขาไม่อยากใช้วิธีนี้แต่มันจำเป็น

“ชาลีพอเถอะข้าวจะไปกันบเขาเองไม่ต้องห่วงข้าวนะ”

“แต่ว่า...”

“ไม่มีแต่ชาลีกลับไปเถอะไม่ต้องห่วงข้าว ข้าวเอาตัวรอดได้”ข้าวหอมกลัวว่าชาลียืนนานกว่านี้อาจจะไม่ปลอดภัยสำหรับเขา

“ก็ได้ฉันจะยอมไป”ชาลียอมเดินออกไปตามคำขอของข้าวหอม

“ส่วนเธอมานี้”ลูเซียโน่ลากข้าวหอมมาขึ้นรถก่อนจะขับออกไปอย่างรวดเร็ว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น