악마 ปีศาจเขียน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมียมาเฟีย12

คำค้น : คริสยอล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2561 20:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียมาเฟีย12
แบบอักษร

악마 ปีศาจเขียน​​



เมียมาเฟีย๑๒




"ไม่"


"ฉันกำลังคุยธุระกับมาดามอู๋ นายคนนอกเงียบไป"


"ขอโทษนะไอ้ผู้กอง นั่นเมียฉันไหม" คริสพูดเสียงเข้มx2 เมื่อเพื่อนรักหาว่าเขาเป็นคนนอกทั้งๆที่คนที่มันคุยด้วยก็คือเมียของเขา ไล่ออกจากบ้านดีไหมเนี่ย


"รำคาญว่ะ สรุปนายจะช่วยไปงานกับฉันได้ไหมเพื่อนสะใภ้" นี่คืออีกคนที่ชอบเรียกชานยอลว่ามาดามอู๋หรือไม่ก็เพื่อนสะใภ้ ทำให้การอยากช่วยของชานยอลลดน้อยไปเกือบครึ่ง


"ถ้านายช่วยฉันได้ นายอยากได้อะไรสั่งฉันมาได้เลย ฉันจะทำตามทุกอย่างโดยไม่มีข้อแม้" ชานยอลนิ่งไม่ได้ตอบตกลงหรือปฏิเสธอะไร ข้อเสนอของปั๋วหรานไม่ได้ดึงดูดให้เขาตกลงเลย ของที่เขาอยากได้คนรักก็ย่อมหามาให้ได้อยู่แล้ว คริสมองคนรักแล้วส่ายหัวเอือมๆไม่รู้ความคิดของคนรักจะต้องการอะไรแผลงๆหรือเปล่า และยิ่งตอนนี้เขาก็เริ่มคิดหนักเมื่อเห็นร้อยยิ้มอันตรายลอยอยู่บนใบหน้าของชานยอล


"อะไรก็ได้อยากนั้นเหรอ" ชานยอลถามยิ้มๆปั๋วหรานพยักหน้ารัวๆเป็นคำตอบ


"และจะไม่มีข้อแม้อะไรทั้งสิ้น" พยักหน้าหงึกๆอีกครั้งเพื่อยื่นยันคำตอบเดิม ทำให้ชานยอลฉีกยิ้มขึ้นมาทั้งใบหน้าอันน่ารักของเขา


"ถ้าอย่างนั้นผู้กองช่วยลงเรือขนอาวุธออกจากน่านน้ำฮ่องกงไปยังอีกน่านน้ำให้หน่อยสิ" เดดแอร์ คำพูดของชานยอลเล่นเอาเงียบกันทั้งบ้านขนาดจื่อเทาที่ยืนอยู่ห่างๆยังนิ่งไปกับข้อแลกเปลี่ยนของชานยอลเลย เพราะไม่คิดว่ามาดามของบ้านตระกูลอู๋จะเล่นใช้ตำรวจขนอาวุธเถื่อนให้แบบนี้ นี่มันเมียมาเฟียอย่างสมบูรณ์แบบชัดๆ


"เอ่อ...ได้ข่าวว่าฉันเป็นตำรวจ" ปั๋วหรานแย้ง


"ได้ข่าวว่าผู้กองต้องการให้ผมช่วย" ปั๋วหรานกลืนน้ำลายลงคอเมื่อค่าตอบแทนคือการต้องขนอาวุธให้กับมาเฟีย เขาเป็นตำรวจแต่ก็ไม่ได้ถึงกับขาวบริสุทธิ์เหมือนกับตำรวจคนอื่นๆเพราะเขาเป็นตำรวจสีเทา เขาเคยช่วยเพื่อนขนอาวุธไม่มากก็น้อย แต่เขาไม่ได้คนแบบโต้งๆเขาแค่คอยช่วยเหลืออยู่ข้างหลังแต่จะให้เขาไปส่งเองมันก็ดูเหมือนหยามหน้าตำรวจด้วยกันเกินไป เอาไงดีวะกู นายตำรวจหนุ่มเริ่มคิดหนัก


"ไม่มีทางอื่นดิ"


"ผมสะดวกทางนี้" จบคำพูดของชานยอล ทำให้นายตำรวจหนุ่มนิ่งไปสักพักแล้วพูดขึ้นมา


"ช่วยได้แต่ลงเรือไปด้วยมันดูเสี่ยงเกินไปไหมมาดาม" ปั๋วหรานให้ข้อคิด เผื่อว่าชานยอลจะคิดได้ว่าเขาก็เป็นตำรวจคนนึงที่ตอนนี้กลายเป็นเบ๊ให้กับเมียมาเฟียแล้ว


"ไม่ลงไปส่งด้วยก็ได้ แต่ผู้กองต้องเคลียร์ทางให้ผม ผมไม่อยากปะทะกับตำรวจน่านน้ำ" นี่มันมาเฟียที่กำลังต่อลองราคากับลูกค้าชัดๆ สงสัยว่าเลือดสามีจะเข้าไปในร่างกายเยอะเกินไปจึงทำให้มาดามอู๋อันดับหนึ่งของบ้านมีอำนาจพูดเรื่องขนส่งอาวุธได้ขนาดนี้โดยคนเป็นมาเฟียจริงๆได้แค่นั่งฟังเมียต่อลองกับตำรวจ


"ว่าไงครับ ตกลงไหม" น้ำเสียงกดดันมาจากชานยอลเริ่มทำให้ปั๋วหรานคิดหนัก เขาเป็นตำรวจสายตรวจที่อยู่บนฝั่งไม่มีหน้าที่ไปยุงเกี่ยวกับน่านน้ำได้ และไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยช่วยเพื่อนขนส่งอาวุธเพราะบางครั้งเขายังใช้รถตำรวจจนอาวุธให้เพื่อน แต่ขนทางน้ำเขาแค่บอกว่าวันไหนที่ตำรวจน่านน้ำจะออกปฏิบัติงานเท่านั้นแต่ส่งเองหรือเคลียร์ที่อยู่ในน่านน้ำยังไม่เคย ถึงเขาจะเป็นคนไปส่งด้วยตัวเองแต่ถ้าตำรวจน่านน้ำต้องการจะตรวจก็ย่อมทำได้


"ถ้าฉันไปส่ง ตำรวจพวกนั้นก็ต้องตรวจอยู่ดี" ปั๋วหรานขัด ชานยอลถอนหายใจออกมากับความเรื่องเยอะของนายตำรวจ


"ผมจะใช้เรือขนสินค้าที่ขึ้นตรงกับทางรัฐบาล ผมแค่อยากให้คุณขึ้นเรือไปด้วยเพื่อยืนยันว่าของที่อยู่บนเรือลำนั้นเป็นของรัฐบาลจริง แต่ถ้าคุณไม่ขึ้นไปด้วยคุณก็แค่ทำเรื่องให้ผมก็พอ" เรื่อง นายตำรวจหนุ่มมองชานยอลอย่างไม่เข้าใจเพราะไม่รู้ว่าเรื่องที่ชานยอลพูดมันจะเป็นเรื่องแบบไหน


"ทำหน้างงตลอดเลยนะผู้กอง ถามจริงๆเถอะ เป็นตำรวจได้ยังไงเขาไม่ได้จับฉลากเอามาหรอกนะ" ชานยอลแขะปั๋วหรานเมื่อเห็นผู้กองหนุ่มทำหน้าตาเหมือนไม่เขาใจกับคำพูดของชานยอล


"คริส เมียนายนี่มัน"


"คุณคริส นี่เมียเอง"


"ตามนั้นแหละ" ผู้กองหนุ่มถึงกับอ้าปากค้างเมื่อผัวเมียตระกูลอู๋เข้ากันดีอย่างกับปาท่องโก๋และกาแฟ วันนี้เขาคงมาให้สองผัวเมียนี่รุมสินะ


"แล้วถ้าฉันไม่ลงเรือไปด้วยแล้วทางเลือกที่สองคืออะไร" ปั๋วหรานกัดฟันถามเพราะไม่สามารถเอาคืนชานยอลได้นอกจากตามชานยอลไปไม่ว่าชานยอลจะให้เดินหน้าหรือถอยหลังคนอย่างเขาก็ยอมทำตาม


"ง่ายๆผู้กองแค่รายงานกับทางตำรวจน่านน้ำว่าจะมีเรือขนสินค้า จะขนสิยค้าไปที่มาเก๊าแต่จะเป็นลำหมายเลขอะไรผมขอบอกอีกทีก็แล้วกันไม่เกินสองวันเพราะหลังจากสองวันนั้นสินค้าจะต้องถูกส่งให้ถึงเมื่อมาเฟียพวกนั้น" ชานยอลพูดจบแล้วยิ้มให้กับนายตำรวจที่นั่งหน้าซีดเผือดอยู่ตรงหน้า ที่บอกว่างง่ายๆ ง่ายกับผีนะสิ ถ้าตำรวจน่านน้ำดันอยากรู้อะไรขึ้นมาแล้วสายตรงมาถามหัวหน้าเขาอนาคตนายตำรวจของเขาคงต้องจบลงเพราะฝีมือของเมียมาเฟีย


"เลือกเอาครับทางเลือกแรกหรือสอง" ชานยอลพูดและมันก็สร้างความกดดันให้กับนายตำรวจเป็นอย่างมาก


"แต่ถ้าผู้กองไม่เลือก ผมก็คงไปงานด้วยไม่ได้นะครับ" พูดแล้วยิ้มอย่างน่ารักส่งไปให้ ถ้าปกตินายตำรวจจะดีใจอยู่หรอกที่ได้เห็นรอยยิ้มที่น่ามองของชานยอลแต่ในเวลานี้เขากลับอยากฆ่าเจ้าของรอยยิ้มแบบนี้จริงๆให้ตายเถอะ


"อีกสามวันกระผมจะลงเรือไปด้วยนะครับมาดาม" ปั๋วหรานตกลงด้วยน้ำเสียงประชดประชัน เพราะไม่มีทางเลือกไหนที่ดีกว่าทางเลือกแรกแล้ว


"เยี่ยม" ชานยอลยกนิ้วโป้งให้ด้วยความยินดี


"ที่พูดกันอยู่ฉันเห็นด้วยหรือยัง" น้ำเสียงทรงอำนาจเอ่ยขึ้นทำให้ชานยอลที่ฉีกยิ้มอยู่ถึงกับหุบยิ้มลงแล้วหันมามองคนรักที่นั่งจองมองตัวเองอยู่ ก็จำได้อยู่หรอกว่าคนรักไม่อยากให้เข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้ แต่ใครมันจะอยากให้เงินหลายดอลลาร์หายไปต่อหน้าได้ล่ะ นี่คนรักไม่คิดที่จะเสียดายเงินพวกนั้นเลยหรือยังไงกันนะ


"มะ ไม่เห็นด้วยเหรอ เห็นด้วยเถอะนะ เงินทั้งนั้นเลย" ชานยอลพูดเสียงออดอ้อนเพื่อให้คนรักคล้อยตาม คริสจ้องชานยอลนิ่งก่อนจะยกยิ้มมุมปากขึ้นเมื่อนึกอะไรได้ ถ้าคนรักอยากจะช่วยงานเขาแต่เขาไม่อนุญาต


"แล้วมีอะไรมาแลกเปลี่ยน" คริสยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งไปให้หลับจากพูดจบ ทำให้ชานยอลหน้าบึ้งตึงใส่ทันทีเพราะรู้ว่าคนรักอยากให้เขาแลกเปลี่ยนด้วยอะไร เขาไม่คิดเลยว่าคนรักจะเป็นคนบ้าในเรื่องอย่างว่าขนาดนี้ เมื่อคืนก็มีแล้วตอนนี้ยังจะมาคิดเรื่องนั้นอีก ถ้าเขาท้องได้ป่านนี้คงท้องไปแล้ว แต่ถามว่าทำไม่ถึงรู้ว่าตัวเองท้องไม่ได้ ชานยอลก็ตอบได้ ก็ผมเป็นผู้ชายจะท้องได้ยังไง แล้วทำไมแบคฮยอนถึงท้อง อันนี้ก็ไม่รู้ แล้วรู้ได้ยังไงว่าตัวเองท้องไม่ได้ รู้สิเพราะผมฉีดยาคุมทุกๆสามเดือน จบนะ 


"ถ้าทำตามที่คุณต้องการ ให้ผมไปช่วยผู้กองนะ" คริสยิ้มกว้างก่อนจะพยักหน้าตกลง เขาไม่กลัวว่าชานยอลจะเกิดอันตรายเพราะเขาก็จะไปด้วยเหมือนกัน ก็แค่ไปงานโชว์เครื่องเพชรมันไม่เห็นมีอะไรเลย 


"อาหารเตรียมเสร็จแล้วครับ" เสียงของแบคฮยอนดังมาจากทางห้องอาหารพร้อมกับร่างอุ้ยอ้ายเดินเขามา ทำให้จื่อเทาที่ยืนรับคำสั่งจากเจ้านายอยู่ต้องรีบเดินไปพยุงคนรักให้เดินได้สะดวก


"ไม่เห็นจะต้องเดินมาตามเองเลย" ชานยอลพูดขึ้นพร้อมกับเดินในท่าขัดที่ก้นเข้าไปหาแบคฮยอนก่อนจะก้มหน้าลงหูแนบที่หน้าท้องเพราะอยากฟังเสียงหลานที่อยู่ในท้อง


"ทำไมหลานถึงไม่ดิ้นอ่ะ" ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาถาม แบคฮยอนยิ้มออกมา


"เวลานี้เขาจะนอนน่ะ สักพักถึงจะตื่น" แบคฮยอนตอบ ชานยอลจึงพยักหน้าเข้าใจ


"ถ้างั้นก็ไปทานข้าวเถอะ คุณหยางกับคุณลู่รออยู่ที่ห้องอาหาร" ชานยอลตาโตขึ้นมาเพราะไม่รู้ว่าเพื่อนของคนรักอีกสองคนก็มาเหมือนกัน ชานยอลเดินนำคนอื่นๆเข้าไปในห้องอาหารก่อนใครเพราะเขาอยากจะไปขอบคุณที่ช่วยเขาเมื่อคืนอีกครั้ง


"คุณลู่" ชานยอลร้องขึ้นแล้วนั่งลงข้างๆลู่หาน ลู่หานยิ้มออกมาอย่างน่ารักให้กับชานยอล ทำไมเขาถึงชอบผู้ชายตัวเล็กคนนี้ก็ไม่รู้ หรือเพราะลู่หานจะเหมือนพี่ชายมากกว่าคนอื่นๆที่ชอบทำหน้าโหดอยู่ตลอดเวลา


อะแฮ้ม


เสียงของคริสดังขึ้น ทำให้ชานยองต้องเงยหน้าขึ้นมามองคนรัก คริสมองชานยอลแล้วหันไปมองอีกคนที่อยู่ข้างๆลู่หาน ทำให้ชานยอลจำต้องปล่อยมือจากลู่หานเมื่อเห็นสายตาดุดันที่ส่งมาให้ คนๆนี้มองเหมือนคนใจดีแต่จริงๆแล้วโหดยิ่งกว่าคนรักของเขาซะอีก แถมยังขี้หึงมากถึงเข้าขั้นโรคจิต แต่เขาจะเป็นเฉพาะกับคนที่เข้าใกล้คนรักเท่านั้น ก็อย่างว่าล่ะนะกว่าจะได้ลู่หานมาเป็นคนรักหยางหยางต้องทำอะไรตั้งหลายอย่างกว่าจะได้มา ถ้าชานยอลจำไม่ผิดคนรักบอกว่าหยางหยางกับกับลู่หานไว้ตั้งมากมายแต่ก็ต้องมาแพ้ภัยตัวเองที่ทำเอาไว้


"ผมเห็นคุณลู่เหมือนพี่ชายเถอะ ถ้าจะหวงขนาดนั้นทำไมไม่ขังไว้ในห้องนอนไปเลย" ชานยอลว่าอย่างประชดไม่คิดจะกลัวเลยสักนิด แล้วทำไมเขาต้องกลัวในเมื่อเขาก็มีสามีเป็นมาเฟียเหมือนกัน


"ก็เคยขังไว้อยู่นะสมัยยังเป็นนักศึกษา" หยางหยางพูดขึ้นมา แต่คนฟังอย่างลู่หานกลับหน้าแดงขึ้นมาเฉยเลย ทำให้ชานยอลหน้าแดงขึ้นตามมาด้วยเพราะเข้าใจในคำว่าขังดี แล้วคงจะไม่ได้ขังไว้เฉยๆแน่


"พอๆ พอเลยจะกินไหมข้าวน่ะ" ลู่หานพูดขึ้นเพราะต้องการให้ทุกคนเลิกสนใจเรื่องสมัยก่อนของตัวเอง เขาไม่อยากนึกถึงมันเพราะนึกถึงทีไรก็ทำให้ตัวเองรู้สึกสงสารตัวเองขึ้นมาทันทีและมันจะกลายเป็นโมโหตัวการในเรื่องนี้ขึ้นมาอีก


"ครับ คร๊าบบบ" ชานยอลขายรับก่อนที่แม่บ้านจะเดินตักข้าวให้กับทุกคน หยางหยางมองคนรักที่นั่งนิ่งขึ้นมา เพราะเขารู้ว่าคนรักกำลังนึกถึงมันอีกแล้ว หยางหยางบีบมือคนรักเบาๆ ลู่หานหันมองคนรักก่อนจะยิ้มออกมา เรื่องมันผ่านมานานแล้วและตอนนี้เขาสองคนก็รักกันดีแถมยังแต่งงานแล้วด้วย เขารู้ว่าคนรักไม่ได้ตักใจมันเป็นแค่ความหน้ามืดของคนรักเท่านั้น และอีกอย่างเขาก็ผิดจริงๆที่ทำให้อดีตคนรักของมาเฟียน่านน้ำคนนี้ต้องตาย เขาผิดจริงๆ ชานยอลมองบรรยากาศรอบโต๊ะที่ตอนนี้มันดูเงียบแปลกๆ ชานยอลมองคนรักที่ตอนนี้ก็นั่งทานข้าวอย่างเงียบๆเหมือนกัน ไม่ต่างจากคนอื่นๆที่มองไปยังคู่รักที่ยิ้มให้กันอยู่ สองคนนี้ต้องมีอะไรมากกว่าที่เขารู้มาแน่ๆ



1 คอมเมนท์ 1 กำลังใจในการลงต่อฝากด้วยนะคะ



ชานยอล เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ ก่อนจะไปสนใจอดีตของคนอื่นเขาน่ะ



หายไปนายมากกกก(กอ.ไก่ล้านตัว) สุขสันต์วันสงกรานต์ย้อนหลังนะคะ ช่วงเดือนนี้เราคิดว่าทุกคนคงหาที่เที่ยวหรือขึ้นกรุงเทพเพื่อมาเยี่ยมญาติ และบางคนคงออกนอกต่างจังหวัดเพื่อกลับบ้านหรือเที่ยว เราจึงไม่ได้มาลงให้เพราะเราก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย 555 จริงๆคือกลัวว่าไม่มีคนเข้ามาอ่านมาเม้นให้น่ะ






ความคิดเห็น