Inred2

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่17 บ๊ายบาย.. เลิฟกู๊ดซีฟู๊ดเดย์

ชื่อตอน : บทที่17 บ๊ายบาย.. เลิฟกู๊ดซีฟู๊ดเดย์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 87.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 เม.ย. 2561 23:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่17 บ๊ายบาย.. เลิฟกู๊ดซีฟู๊ดเดย์
แบบอักษร

​“ออเดอร์โต๊ะ72” เสียงเรียกจากเชฟให้นำอาหารออกไปเสริฟ

ฉันคว้าข้าวต้มกุ้งมังกรที่นายไมเคิลสั่ง วางใส่ถาดและยกมันเดินไปที่โต๊ะ

ฉันยกถาดข้าวต้มชามใหญ่ที่ควันร้อนโพยพลุ่งสูงด้วยใจเต้นถี่ เอาวะๆๆๆๆ เทคเดียวผ่านก็ต้องลงทุนกันหน่อย

“ข้าวต้มได้แล้วค่ะ” ฉันเดินเข้ามาทางด้านหลังของนายไมเคิล ซึ่งปกติแล้วพนักงานต้องเข้าจากทางด้านข้างเพื่อไม่เกะกะลูกค้าที่นั่งอยู่

ฉันเดินอ้อมจากทางด้านหลังและรอจังหวะที่นายไมเคิลวางโทรศัพท์และหันมาทางฉัน

“นี่ค่ะคุณไมเคิล” ฉันพูดซ้ำเพื่อให้เขาเงยหน้าขึ้นมา

ไมเคิลวางโทรศัพท์ลงที่โต๊ะ พร้อมกับหันตัวมาทางต้นเสียงด้านหลังที่เรียกซ้ำ

พอไมเคิลหันมา “ว้ายยย ระวังนะคะคุณไมเคิล” ฉันร้องตกใจและเบนตัวหลบไมเคิลที่เอี้ยวตัวหันมาพร้อมกับเทถามข้าวต้มมาที่ตัวฉันทั้งหมด

“ว้ายยย!!” โอ้ยยยย ร้อนชิบบบบหายยยยย ได้รางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมแน่นอน

“อร!!!” ไมเคิลรีบลุกขึ้นเมื่อเห็นว่าชามข้าวต้มราดลงบนตัวฉันทั้งหมด “เป็นอะไรมั้ยอะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”

“ร้อนค่ะ อรร้อน” ฉันเอามือปัดเศษข้าวต้มที่ติดอยู่ที่หน้าอกออก มันร้อนมากกกกก บ้าเอ้ยยยย

“นี่ๆ”ไมเคิลหยิบน้ำเปล่าที่วางอยู่บนโต๊ะราดลงบนหน้าอกฉันเพื่อให้ฉันหายร้อย เฮ้ออออ มันช่วยได้นะ แต่ตอนนี้น้ำที่ราดลงมามันกลับทำให้ผ้าแนบเนื้อฉันเน้นทรวดทรงเข้าไปอีก ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

“ร้อนค่ะๆๆๆๆ” ฉันยืนดิ้นและเอามือปัดเศษข้าวออก

“เกิดอะไรขึ้น!!!” มาแล้ววว ผู้จัดการมาแล้ว ไล่ออกเลยๆๆๆๆๆ

“อรทำข้าวต้นหกค่ะผู้จัดการ” ฉันถอยตัวออกมาจากไมเคิลเพื่อเดินมาใกล้ๆผู้จัดการ

“หกได้ยังไง” ยัยผู้จัดการสาวแก่พูดตะคอกใส่ฉันก่อนที่จะหันไปถามคุณไมเคิลด้วยเสียงหวานๆว่า “คุณไมเคิลเลอะรึเปล่าคะ อุ๊ย! วันนี้สูทแพงซะด้วย เลอะรึเปล่าคะเนี่ย”

“เรื่องนี้ผมผิดเองครับผมหันไปไม่ทันระวังอร”

มันต้องอย่างนี้สินายไมเคิล รู้ว่าตัวเองผิดก็รับผิดไปนะ

“อรไม่ทันระวังเองค่ะผู้จัดการ” ฉันแทรกก่อนจะทำหน้าเศร้าใส่ทั้งสองคน

“นี่ยัยอร! มาทำงานได้ไม่กี่วันก็ทำเสียหายขนาดนี้ เก็บข้าวเก็บของออกไปเลยนะ ก่อนที่คุณไมเคิลเขาจะไม่พอใจ”

โดนไล่ออกแล้วโว้ยยยยย เยส!!!!!!!!

“เอ่อผมว่า… อย่าถึงกับต้องไล่ออกเลยนะครับ เรื่องแค่นี้เอง” ไมเคิลหันมาบอกผู้จัดการ

“ไม่ได้หรอกค่ะคุณไมเคิล เด็กนี่ไม่ระวัง ซุ่มซ่าม ขืนให้ทำงานต่อก็มีแต่เสียหาย”

ไมเคิลหันมามองหน้าฉันก่อนจะหันไปบอกผู้จัดการ “ผมไม่เลอะเลยครับ ผมไม่ทันระวังเอง”

“ไม่ได้ครอกค่ะคุณไมเคิล เด็กนี่หัวนอนปลายเท้ามาจากไหนก็ไม่รู้ มาของานทำ ให้ค่าแรงแค่ครึ่งเดียวก็ยังทำ สงสัยโดนไล่ออกจากที่อื่นมา ไม่เก็บไว้ดีที่สุดแล้วค่ะ” ผู้จัดการแอบกระซิบบอกไมเคิลเรื่องอรอินทร์

“ค่าจ้างครึ่งเดียวก็ทำหรอครับ” ไมเคิลถามย้ำ

“ใช่ค่ะ” ผู้จัดการกระซิบตอบ

ความคิดเห็น