Kamui Yato

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6 [ ดึงพลังแฝง ]

ชื่อตอน : บทที่ 6 [ ดึงพลังแฝง ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 12 เม.ย. 2561 19:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 [ ดึงพลังแฝง ]
แบบอักษร

หลังจากฝึกกับท่านคารินเสร็จ เด็กน้อยทั้งสองก็เดินไปหามิสเตอร์โปโป้ที่รออยู่ก่อนแล้ว ซึ่งพวกเขาก็พูดคุยกันอยู่นาน จนมาถึงเรื่องหลักของการฝึกฝน เขาอธิบาย เกี่ยวกับการฝึกที่กำลังจะเกิดขึ้นในเร็วๆนี้ให้เด็กทั้งสองฟังเพื่อให้เขาเตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อม

"มิสเตอร์โปโป้ จะพาพวกเธอเข้าไปฝึกในห้องนี้ มันเป็นห้องแห่งกาลเวลาที่ภายนอก 1 เท่ากับภายใน 1ปี ภายในห้องมีสภาพแวดล้อมภายในที่รุนแรงมาก ซึ่งมิสเตอร์โปโป้นั้นจะอยู่กับพวกคุณภายในนั้นเพียง 1 ปี"


'นี่สิพีคสุดๆ'

แค่ได้ยินชื่อห้องการ์ลิคก็ตาเป็นประกายระยิบระยับแล้ว ใครจะคิดละว่าตัวเขาจะได้มีวันเข้ามาฝึกภายในห้องแห่งกาลเวลาในตำนานแบบนี้ เขานึกถึงสภาพแวดล้อมที่ว่างเปล่า มีอุณหภูมิผันผวนระหว่าง -40 ํC ถึง 50 ํC บวกกับแรงโน้มถ่วงภายในที่มากกว่าโลกภายนอกถึง 10 เท่า มันช่างเป็นที่ที่เหมาะสำหรับการฝึกฝนจริงๆ

'ภายในห้องนี้จะช่วยให้เราสามารถฝึกจิตใจและพลังให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก'การ์ลิคกำหมัดคิดอย่างตื่นเต้น

"ห้องแห่งกาลเวลาที่ ภายนอกหนึ่งวันเท่ากับภายในหนึ่งปีหรอ สุดยอด นี่การ์ลิคเข้าไปฝึกข้างในกันเถอะ"

"ไม่ได้นะ ภายในห้องแห่งการเวลานั้นเข้าได้เพียงแค่สองคนเท่านั้น ซึ่งนั่นก็คือมิสเตอร์โปโป้กับพวกคุณทีละคน ดังนั้นหลังจากนี้พวกคุณต้องแยกกันฝึก"มิสเตอร์โปโป้รีบขัดเบลล่าทันที

"ถ้าอย่างนั้นเบลล่าไปก่อนเลย เดี๋ยวเราจะฝึกวิชารอข้างนอก แต่ว่าลืมเราให้เธอเข้าได้แค่หนึ่งปีเท่านั้นหลังจากนั้นจะเป็นตาของเรา"

"ก็ได้"

หลังจากตกลงกันเสร็จมิสเตอร์โปโป้ก็พาเบลล่าเข้าไปในห้องแห่งกาลเวลา การ์ลิคที่อยู่คนเดียวก็เริ่มทำตามแผนที่วางไว้ เขาไปหาท่านคาริน และขอถั่วเซียนมาเก็บไว้ส่วนหนึ่ง เพราะเขาต้องการใช้มันในยามฝึกวิชาในห้องแห่งกาลเวลา แค่คิดยามที่บาดเจ็บสาหัสแล้วใช้มันก็ฟินแล้ว ซึ่งท่านคารินก็ให้ถั่วเซียนกับเขาถึง 9000 เม็ด ส่วนตัวท่านมีเก็บไว้อีกหลายหมื่นเม็ด

ถ้าถามทำไมถั่วเซียนถึงมีเยอะจัง นั่นก็เพราะเจ้าอ้วนยาจิโรเบ้ยังไม่ได้ขึ้นมาทีนี่ยังไงละและทันทีที่มันขึ้นมา มันคงกินถั่วเซียนที่ท่านคารินมีแก้หิวจนเกือบหมด ดังนั้นก่อนที่มันจะมาเขาต้องเก็บถั่วเซียนเอาไว้ในช่วงนี้ยังไม่มีใครรู้ถึงคุณประโยชน์ของถั่วเซียนอย่างแท้จริง ขนาดท่านคารินผู้เป็นเจ้าของยังไม่รู้ฤทธิ์เดชที่แท้จริงของมันเลย ท่านรู้เพียงว่าเจ้าถั่วเซียนหนึ่งเม็ดเพียงช่วยให้อิ่มได้เพียง 10 วันเท่านั้น

จึงทำให้เรื่องนี้นอกจากการ์ลิคที่มีความทรงจำเกี่ยวกับดราก้อลบอลถึงภาคล่าสุดเท่านั้นที่รู้ว่าถั่วเซียนนั้นมีความสามารถที่แสนวิเศษ เช่นช่วยรักษาบาดแผล ฟื้นฟูพลังที่เสียไปกลับคืนมาทั้งหมดได้ในชั่วพริบตาเดียว

และหลังจากที่การ์ลิคได้ถั่วเซียนจำนวนมหาศาลมาครอบครอง เขาก็เริ่มจัดแบ่งถั่วเซียนไว้อีกถุง เพื่อให้เบลล่าได้เก็บไว้ใช้สอยในอนาคต ซึ่งเขาก็ให้เธอไม่เยอะเท่าไหร่นัก เพียงแค่ 10 เม็ดเท่านั้น ไว้ยามเธอใช้มันหมดค่อยให้เธอใหม่อีกหนเมื่อเสร็จสิ้นการ์ลิคที่เบื่อการรอคอยจึงนั่งคิดหาวิธีค้นในความทรงจำถึงวิธีเพิ่มพลังต่อสู้ของตนให้ก้าวกระโดดในเร็ววัน  


"จริงสิ กว่าเบลล่าจะฝึกเสร็จเราควรหาที่อยู่ของดาวนาเม็กเสียหน่อย เพื่อให้ท่านผู้เฒ่าสูงสุดดึงพลังแฝงให้เรา"

จริงๆภายในใจของการ์ลิคก็อยากไปฝึกกับท่านไคโอเพื่อฝึกวิชาโหดอาทิเช่น บอลเกงกิ หรือ หมัดไคโอ อยู่เหมือนกัน แต่เขากลัวว่ายามใช้หมัดไคโอแล้วจะติดไวรัสโรคหัวใจเหมือนซุนโกคูนี่สิ เพราะยามใช้วิชาหมัดไคโอมันจะดึงความสามารถของร่างกายมาใช้ทั้งหมด ถ้าฝืนใช้พลังหลายเท่าจนร่างกายอ่อนแอลงสุดขีดก็อาจทำให้เสี่ยงต่อการเป็นไวรัสโรคหัวใจแบบโกคูได้เช่นกัน

"เรื่องหมัดไคโอ เราคงต้องรอให้ร่างกายของเราก้าวข้ามขีดจำกัดไปเสียก่อน"

เมื่อได้บทสรุป การ์ลิคก็ทำการค้นหาพลังของท่านผู้เฒ่าสูงสุดของดาวนาเม็กเสียก่อน ซึ่งใช้เวลาไปกว่าครึ่งชั่วโมงเพราะมันไกลมาก แม้เขาจะเริ่มเชี่ยวชาญวิชานี้ แต่พลังของเขาก็ยังไม่มากนักจึงทำให้ยามใช้ออกวิชานี่ทีไรเกือบทำให้พลัง Ki ที่เขามีเกือบหมด

วับบบบ!

การ์ลิคทำการใช้วิชาเคลื่อนย้ายในพริบตาไปยังดาวนาเม็ก ซึ่งทันทีที่มาถึงท่านผู้เฒ่าสูงสุดของชาวนาเม็กก็หันควับมาทางเขา ก่อนที่จะแปลกใจที่มีหนูน้อยมีหางมายังดาวแห่งนี้ และด้วยตัวการ์ลิคนั้นพลางพลังจนแทบเหลือ 0 ทำให้ชาวนาเม็กภายนอกไม่สามารถจับสัมผัสตัวตนของเขาได้เลยสักคนแม้แต่เนลผู้พิทักษ์ของท่านผู้เฒ่าสูงสุดที่รวมร่างกับพิคโกโร่ในอนาคตก็เช่นกัน

"หืม หนูน้อยชาวไซย่าเช่นเจ้ามาทำอะไรที่นี่กัน ?"ผู้เฒ่าสูงสุดกล่าวถามด้วยน้ำเสียงสบายๆแบบเป็นกันเอง

"เรามาที่นี่ก็เพราะเคยได้ยินมาว่า ท่านผู้เฒ่าสูงสุดของดาวนาเม็กสามารถดึงพลังแฝงของสิ่งมีชีวิตได้ เราจึงอยากให้ท่านช่วยดึงพลังให้เราเสียหน่อย"การ์ลิคไม่อยากเสียเวลาจึงกล่าวไปตรงๆเลย

"ได้สิ เรื่องแค่นั้นเอง เดินมาใกล้ๆข้าสิ"

การ์ลิคเดินไปหาชายชราผิวเขียวอย่างว่าง่าย ซึ่งท่านผู้เฒ่าสูงสุดของดาวนาเม็กก็ยื่นมือไปวางไว้บนศีรษะของเขา ก่อนจะทำการถึงพลังแฝงภายในร่างของการ์ลิคออกมา และในขณะที่ท่านดึงพลังแฝงท่านก็ดูความทรงจำของหนูน้อยผู้นี้ด้วย แต่เขาก็สามารถดูได้แต่อดีตของเด็กน้อยในยามที่เขาเกิดในโลกนี้เท่านั้น ซึ่งเขาก็ไม่ทราบว่าเป็นเพราะอะไร

วิ้ง ๆ

ฟู้มมมมมมมมม~!

"เกิดอะไรขึ้น สัมผัสนี่มันทางห้องท่านผู้เฒ่าสูงสุดแย่แล้ว!!"

พลังต่อสู้ของการ์ลิคเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆจน**ชาวนาเม็กหนุ่ม ซึ่งน่าจะเป็นเนลวิ่งเข้าไปในห้องของท่านผู้เฒ่าสูงสุดด้วยความร้อนรน แต่เมื่อพบว่าท่านกำลังดึงพลังแฝงให้กับเด็กน้อยไซย่าเขาก็วางใจแต่ก็เตรียมตัวต่อสู้ไว้ตลอดเวลา เพราะเขาไม่ค่อยไว้ใจชาวไซย่าเสียเท่าไหร่ ส่วนการ์ลิคที่ถูกดึงพลังแฝงออกมาบางส่วนตอนนี้เขาก็ตื่นตกใจกับพลังต่อสู้ของตัวเองในตอนนี้เป็นอย่างมาก

"นะ นี่มัน"

การ์ลิคไม่รีรอ เขากดสเกาเตอร์ที่ข้างหูเพื่อวัดพลังของตนเอง และก็พบว่าตอนนี้เขามีพลังต่อสู้ ถึง 32,421 จุดแล้ว ทั้งที่ยังไม่ได้เร่งพลังออกมาจนถึงขีดสุด นี่เป็นเพียงพลัง 50 เปอร์เซนของเขาเท่านั้น ซึ่งมากกว่าเมื่อก่อนเกือบสองถึงสามเท่าตัว แล้วจะไม่ให้เขาดีใจได้อย่างไร แม้พลังเท่านี้ยังไม่สามารถปะทะกับฟรีเซอร์ได้ แต่เขาก็สามารถปกป้องตัวเองได้

"ขอบคุณมากท่านผู้เฒ่าสูงสุด หลังจากนี้ถ้าดาวนาเม็กเกิดอันตราย เราจะรีบเข้ามาช่วยเหลือทันที และเราขอสัญญาด้วยเกียรติของชาวไซย่าที่เรามี"

"โอ้ได้ยินเช่นนั้น ตัวข้าก็สบายใจ เอาเถอะหลังจากนี้ข้าขอพักผ่อนเสียหน่อย เจ้าคงจะกลับเลยสินะหนูน้อยไซย่า"

"ใช่ เราต้องไปฝึกวิชาที่โลกต่อ"

"ถ้าเช่นนั้นก็ไปเถิด"

การ์ลิคพยักหน้าก่อนจะโค้งตัวคำนับท่านผู้เฒ่าสูงสุดและเนล ก่อนจะใช้วิชาเคลื่อนย้ายในพริบตากลับมาที่โลก แต่เมื่อมาถึงเขาก็รีบอำพรางพลังของตนก่อน เพราะพลังของเขาในตอนนี้อาจทำให้เจ้าฟรีเซอร์ระแคะระคายได้ มันอาจไม่ดีต่อเขาและโลกในภายภาคหน้า

"ที่เหลือก็แค่รอฝึกในห้องแห่งการเวลาสินะ"

1 วันผ่านไป

คลื่นนนนน~

ติ๊ด ๆ

12,310... 15990...17,730

"เห~ออกมาแล้วสินะ"

การ์ลิคยิ้มทันทีที่สัมผัสพลังของเบลล่าได้ แถมดูเหมือนว่าพลังต่อสู้ของเธอจะสูงขึ้นทะลุหลักหมื่นไปแล้วจากที่สเกาเตอร์วัดได้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีมากในตอนนี้เพราะเบลล่าในอนาคตอาจช่วยแบ่งเบาภาระจากเขาได้ไม่มากก็น้อย

"หืม~"

แต่ทันทีที่เด็กน้อยเดินออกมา การ์ลิคถึงกับเบิกตากว้างเพราะยัยหนูนี่หน้าอกใหญ่ขึ้นอีกแล้ว แค่ดูก็รู้ว่ามันใหญ่ขึ้นกว่าเดิมถึงหนึ่งไซด์ นั่นก็คือไซด์ C เลยนะ ยัยนี่พึ่ง 7 ขวบ ถ้าบวกอายุภายในห้องแห่งกาลเวลาเธออายุเพียง 8 ขวบย่างใกล้ 9 ขวบเท่านั้น แต่นี่มันอะไร ใหญ่เกินเด็กไปหรือเปล่า ?

"มองอะไรของนายการ์ลิค"

"เปล่า ดูเหมือนว่าเธอจะเก่งขึ้นเยอะสินะ ?"

"ฮ่ะ ๆก็ไม่เท่าไหร่ แต่เราอยากจะบอกนายจริงๆ ว่าตอนนี้เราน่ะแข็งแกร่งกว่านายแล้ว"เบลล่าเชิดหน้าอย่างภูมิใจจนการ์ลิคที่มองการกระทำของเธอแบบนินทาเธอภายในใจ

'อย่าให้โชว์ละกันยัยเด็กแก่แดด นี่ถ้าเราไม่กลัวว่าเธอจะร้องไห้งอแง จะเร่งพลังทั้งหมดตอนนี้ให้พูดไม่ออกเลย'

"จะภูมิใจก็ดีอยู่หรอก แต่อย่าลืมว่าหลังเราเข้าไปในห้องแห่งกาลเวลา เราก็จะแข็งแกร่งขึ้นอีก"

คำกล่าวของการ์ลิคทำให้เบลล่าถึงกับหุบปาก ก็นะเธอลืมคิดไปได้ยังไงว่าเจ้าตัวยังไม่ได้เข้าไปฝึกในห้องแห่งการเวลา เพราะขนาดเธอยังแข็งแกร่งมากขนาดนี้แล้วถ้าเขาเข้าไปละ จะแข็งแกร่งขึ้นขนาดไหนซึ่งเธอไม่อยากจะคิดเลย

"ตาคุณแล้วนะ มาสิเดี๋ยวมิสเตอร์โปโป้จะฝึกให้"

การ์ลิคพยักหน้าพลางก้าวเท้าเดินตามเข้าไปในห้องแห่งการเวลา ทิ้งให้เบลล่ากำหมัดอย่างเคืองๆ เพราะอีกไม่นานเจ้าการ์ลิคก็จะเหนือกว่าเธอไปอีกขั้น หรืออาจจะมากกว่านั้นเลยก็เป็นได้

"ทำไม นายต้องเหนือกว่าเราทุกครั้งเลยนะ การ์ลิค!!"

ความคิดเห็น