หอหมื่นอักษร

เชิญคุณเข้ามาสัมผัสกับความหลอนแห่งสวนสนุกสยองขวัญ นิยายจีนแนวเกมส์ออนไลน์ที่มาแรงที่สุดในช่วงนี้!!!

ตอนที่ 67 วู้ดดี้

ชื่อตอน : ตอนที่ 67 วู้ดดี้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 926

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2561 15:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 67 วู้ดดี้
แบบอักษร

            เฟิงปู้เจวี๋ยใช้เวลานานมากกว่ากลับคืนสภาพปกติ เขาพยายามจะหาเหตุผลเพื่ออธิบายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ เขาคิดว่า ชายที่ชื่อวู้ดดี้น่าจะไม่ใช่เจ้าหน้าหรือพนักงานเกมส์ทั่วไป และเขาน่าจะมีระดับที่สูงกว่าพานเฟิงและฮัวสงที่เขาได้พบก่อนหน้านี้มาก

            ในเมื่อเขาสามารถเข้าสู่พื้นที่ล็อกอินเพิ่มเติมปุ่มกดตามใจชอบได้ขนาดนั้น ตอนที่เขาจากไป เดินทะลุกำแพงกระจกเข้าไปนั้นน่าจะเป็นเรื่องที่ตั้งใจ

            ส่วนที่เขาได้เปิดเผยสถานะและคำพูดแปลกๆ ของเขา และคำถามประหลาดๆ คิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ นอกเสียจากโลกใบนี้จะมีพลังที่เหนือธรรมชาติจริงๆ มิเช่นนั้นแล้วเขาก็ตั้งใจเซ็ตฉากขึ้นมาหลอกตาเท่านั้น

            สมมติว่าสิ่งที่เห็นเมื่อครู่นี้ไม่ใช่ภาพลวงตา ความรู้สึกที่หวาดกลัวที่เกิดขึ้น ...... อาจจะกำลังหมายถึงว่าอาการของโรคที่เขาเป็นกำลังดีขึ้น เริ่มมีความกลัวขึ้นบ้างแล้ว ฉะนั้น ....... ก็น่าจะถือเป็นข่าวดี

            สรุปแล้วก็คือ เหตุผลที่เฟิงปู้เจวี๋ยพอจะคิดได้ก็มีเพียงเท่านี้ ในส่วนเหตุผลที่อธิบายไม่ได้ นั่นก็คือคำพูดต่างๆ ที่วู้ดดี้พูดทั้งหมดมันหาคำอธิบายไม่ได้เลย

            เมื่อพอจะมี “เหตุผลที่เหมาะสม” แล้ว เฟิงปู้เจวี๋ยก็ไม่อยากที่จะคิดต่อไปอีก คุณเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนนี้นอกจากเซ็ตฉากแกล้งแล้ว ก็ไม่ได้เตือนเรื่องการเล่นเกมส์ในขณะที่เขา “สูญเสียความกลัว” ยิ่งทำให้เฟิงปู้เจวี๋ยเพิ่มขีดความไม่กลัวเข้าไปอย่างเต็มที่

            เขาเอาเรื่องนี้เก็บเอาไว้ก่อน เพื่อไม่ให้กระทบต่อการสัมผัสประสบการณ์และอารมณ์ในการเล่นเกมส์ของช่วงเปิดระบบ

            เขาเปลี่ยนเป้าหมายไปยังตัวเลือกเขตพื้นที่ข้างลิฟต์อีกครั้ง ตอนนี้เหลือแค่สี่ตัวเลือกเท่านั้น แบบนี้ถือว่าไม่มีข้อสงสัยใดๆ น่าจะเป็นปุ่มกดตัวเลือกที่มีอยู่ก่อนแล้ว

            “ห้องเก็บของ” น่าจะเป็นห้องโลหะที่ไว้รับรางวัลและห้องเก็บไอเทม เฟิงปู้เจวี๋ยยังไม่ได้รับรางวัลของด่านที่แล้ว หากเข้าไปในตอนนี้สามารถรับรางวัลได้ทันที แต่เขาเองก็คิดข้ามช็อตไปแล้ว เพราะร้านค้าเกมส์เปิดแล้ว เหรียญเกมส์ก็จะสามารถใช้ได้ ดังนั้น เขาเลยไม่คิดจะรีบไปเลือกรับรางวัลอะไร เขาเตรียมที่จะลองไปสำรวจสถานที่อื่นๆ ก่อน

            เฟิงปู้เจวี๋ยกดเลือกห้องประชุมก่อนเป็นอันดับแรก หลังจากกดลงไปแล้วเสียงแจ้งเตือนระบบก็ดังขึ้น :

            [ท่านได้สร้างห้องประชุมแล้ว ท่านสามารถเชิญเพื่อนสนิท สหายร่วมรบ และเพื่อนที่ถูกแบล็กลิสเข้าสู่ห้องประชุมนี้ เพื่อเริ่มต้นการสนทนาของท่าน จำนวนสมาชิกสูงสุด 10 ท่านเท่านั้น]

            [เมื่อตัวท่านอยู่ในห้องประชุม ร้านค้าหรือกล่องตกใจ สามารถใช้ฟังก์ชั่นพิมพ์ตัวอักษรเพิ่มเติมเพื่อใช้ในการสนทนากับเพื่อนสนิทได้]

            หลังสิ้นเสียงแจ้งเตือนระบบ ประตูลิฟต์ก็เปิดออก ด้านนอกประตูเป็นห้องที่มีขนาดใหญ่กว่าห้องเก็บของโลหะ กว้างขวาง สว่างโปร่งโล่ง กลางห้องมีโต๊ะประชุมยาวตัวหนึ่ง และมีเก้าอี้สำนักงานสีดำวางเรียงรายรอบโต๊ะประมาณสิบตัว

            ด้านบนของโต๊ะเป็นสีเงิน ดูเหมือนแผ่นอะไรลื่นๆ เงาๆ แต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้ๆ บริเวณขอบโต๊ะจะมีก้อนกลมๆ เรียบๆ อยู่ แบ่งเป็นสีสันที่แตกต่างไป

            หลังจากที่เฟิงปู้เจวี๋ยเหยียบเข้าห้องประชุม ประตูลิฟต์ก็ปิดลงโดยอัตโนมัติ เขามีความลังเลเล็กน้อย เพราะตอนที่เข้าห้องเก็บของไม่ได้เป็นแบบนี้ เมื่อมองไป ด้านหนึ่งของห้องประชุม บริเวณข้างประตูก็มีกลกไกเปิดปิด คิดว่าน่าจะเป็นประตูทางออก

            [ด้านหน้า “โต๊ะประชุม” ท่านสามารถเปิดไปที่แถบเมนู ตรวจสอบไอเทมที่อยู่ในห้องเก็บของ โดยไม่จำเป็นต้องรับของออกมาก็สามารถแสดงคุณสมบัติของสิ่งของของท่านบนโต๊ะ]

            เขาดูการแจ้งเตือนแล้วก็เดินมายังหน้าโต๊ะ และเลือก [คีมหนีบมาริโอ้] เพื่อทดลองผลลัพธ์ ภาพ 3D ของไอเทมลอยอยู่เหนือโต๊ะ และยังค่อยๆ หมุน และมีข้อมูลคุณสมบัติของมันปรากฏขึ้นในแถบเมนูใน “โต๊ะประชุม” หากในตอนนี้มีคนนั่งอยู่ พวกเขาก็จะสามารถมองเห็นได้จากแถบเมนู

            “อ้อ เป็นอย่างนี้นี่เอง ...... นอกจากจะสามารถใช้เป็นพื้นที่ในการสนทนาของสมาชิก เพื่อน แลกเปลี่ยนไอเทม ยังสามารถพื้นที่นี้ในการเปิดขายไอเทมแบบส่วนตัวอีกด้วย” เฟิงปู้เจวี๋ยกล่าว

            ฟังก์ชั่นการแสดงสินค้าบนโต๊ะประชุม หลักๆ เพื่ออำนวยความสะดวกให้กลุ่มคนได้เห็นไอเทม เนื่องจากในเกมส์การให้บุคคลอื่นตรวจสอบไอเทมที่เป็นของเรานั้น ต้องนำไอเทมมอบให้คนๆ นั้นไปเลยถึงจะได้ ซึ่งในช่วงทดสอบต้องส่งมอบให้ผู้อื่นอย่างเดียวเท่านั้น ส่วนในช่วงเปิดเป็นทางการการมอบไอเทมออกมาให้ จะถือว่าเป็นการ “มอบถาวร” “แลกเปลี่ยน” หรือ “แสดง” อย่างใดอย่างหนึ่ง แค่ผู้เล่นส่งสัญญาณผ่านทางระบบประสาท การส่งมอบไอเทมก็จะใช้เวลาไม่ถึงนาที

            เฟิงปู้เจวี๋ยเดินออกห่างจากโต๊ะออกไปประมาณหนึ่ง การแสดงไอเทมก็หยุดลง เขากดปุ่มหน้าลิฟต์ ประตูเปิดออกอีกครั้ง และจะกลับไปยังพื้นที่ล็อกอินประตูก็จะปิดลงอีกครั้ง

            หลังจากนั้น เขาก็ยื่นมือไปกดที่ “ร้านค้า” เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง : [กำลังเชื่อมต่อกับร้านค้า กรุณารอสักครู่ ...... เลขเซิร์ฟในครั้งนี้คือ : 17]

            [เขตร้านค้าเป็นเซิร์ฟสาธารณะที่ใหญ่มาก เพื่อเป็นการป้องกันความแออัดของเซิร์ฟ จึงได้ทำการแบ่งเขตควบคุม ท่านสามารถเลือกกรอกรหัสเซิร์ฟที่ท่านต้องการจะเข้าขณะที่ท่านอยู่ที่พื้นที่ล็อกอิน หากไม่ทำการระบุ ระบบจะทำการจัดหาเซิร์ฟที่ว่างให้กับท่าน ในแต่ละเซิร์ฟสามารถรองรับผู้เล่นราว 5000 คน หากจำนวนเต็มแล้วจะต้องรอคิวว่างต่อไป]

            หลังสิ้นเสียงแจ้งเตือน ประตูลิฟต์ก็เปิดออก บรรยากาศนอกประตู ภาพจำแรกนั้นก็คือ เหมือนกับกระดานกว้างๆ ที่อยู่ในร้านประมูล แค่มีพื้นที่ที่ใหญ่กว้างแค่นั้น

            กลางร้านค้ามีหอคอยโลหะทรงกลมอยู่ ส่วนบริเวณรอบๆ ด้านสูงประมาณสองเมตรจนถึงแปดเมตร เป็นหน้าจอทั้งหมด ด้านบนสามารถรีเฟรชข้อมูลได้อย่างหลากหลาย ซึ่งบริเวณ “หอข้อมูล” ก็เป็นบริเวณที่คนมากที่สุด เอาให้นึกภาพกันง่ายๆ ก็เหมือนกับตลาดซื้อขายหุ้นในฮ่องกงในช่วงยุค 90 นั่นแหละ

            หลังจากที่เฟิงปู้เจวี๋ยเดินออกจากลิฟต์มา ประตูลิฟต์ก็ปิดตัวลง หลังจากนั้นมันก็เปิดออกอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ในตอนนี้ มีผู้เล่นอีกคนเดินออกมา เขาหันหน้ามามอง พบว่าอีกด้านหนึ่งของเจ้าสิ่งก่อสร้างนี้ มีประตูลิฟต์ตั้งอยู่เป็นร้อย มันเปิดปิดอยู่ตลอดเวลา ผู้เล่นเข้าออกแทบจะทุกๆ นาทีเลย

            ประตูเป็นแค่ส่วนเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเท่านั้น ทุกครั้งที่ปิดแล้วเปิดใหม่ ก็จะไปโผล่ในที่ที่แตกต่างกันออกไป เมื่อต้องการกลับออกไป จะใช้ประตูลิฟต์บานไหนก็สามารถกลับไปยังพื้นที่ล็อกอินของตัวเองได้เหมือนกันทั้งนั้น

            แน่นอน ต้องมีคนบางคนลองเข้าประตูบานเดียวกัน แต่น่าเสียดายที่มันทะลุไปไม่ได้ เพราะจะต้องโดนกำแพงไร้รูปร่างกั้นเอาไว้ ในห้องประชุมก็หลักการเดียวกัน หากผู้เล่นเชิญชวนใครเข้าห้องประชุม ก็สามารถใช้ลิฟต์ในพื้นที่ล็อกอินของตัวเองไปได้ เข้าไปแล้วประตูก็จะปิด พูดง่ายๆ ก็คือต้องเข้าออกทีละคนเท่านั้น

            เฟิงปู้เจวี๋ยเดินไปยังเขตพื้นที่ตรงกลางของร้านค้า มองสำรวจไปรอบๆ พบว่าเพดานห้องค่อนข้างสูง สูงถึงขนาดที่คำนวณระยะห่างแทบไม่ได้ กำแพงสิ่งก่อสร้างทั้งสี่ด้านมีรูปร่างโค้ง ทั้งพื้นที่นี้เหมือนกับชามที่ถูกคว่ำลอยอยู่

            รอบๆ หอข้อมูลมีทางเชื่อมทั้งสี่ทิศทาง เป็นทรงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามุม 90 องศาแยกออกไปสี่มุม โดยทั้งหมดก็มีหน้าจอเต็มไปหมด ด้านบนก็มีข้อมูลหมุนเวียนไปมา พื้นที่ตรงนี้มันคือ ------ ร้านประมูล

            บริเวณด้านนอกพื้นที่ ยังมีเหมือนบูทร้านค้าเรียงรายเป็นจำนวนมาก ร้านพวกนี้เป็นร้านของระบบ คนที่สนใจก็มีไม่น้อย แต่ว่าของที่ขายจากระบบค่อนข้างคงที่ ต่อให้จะเปลี่ยนสินค้าก็ต้องรอผ่านรอบไปก่อน เมื่อผู้เล่นดูจบแล้วหรือซื้อได้แล้วก็จะออกไปเลย แล้วก็ผู้เล่นที่อยู่บริเวณนี้ก็ไม่ได้เยอะเท่าหอข้อมูล

            จำนวนผู้เล่นในเซิร์ฟนี้ก็ไม่ถือว่าน้อย บรรยากาศดูคึกคักมาก เฟิงปู้เจวี๋ยกำลังคิดว่าจะเดินไปยังร้านค้าของเว็บหลักเสียหน่อย ใครจะคิด มีเสียงเสียงหนึ่งตะโกนตรงมายังเขา : “เอ๋? นายเองเหรอ!”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น