ตอนเฝ้าเมีย ซ้ำกับตอนต้องง้อเท่านั้น

ชื่อตอน : ลำพัง

คำค้น : ทอดทิ้ง

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.4k

ความคิดเห็น : 56

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2561 19:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลำพัง
แบบอักษร

นิวยอร์ก

“วิกกี้คุณทำอะไร”ภัคดนัยที่เดินเข้ามาเห็นเธอรื้อค้นอยู่กับตู้เสื้อผ้าของตนเอง

“ภาคคะผ้าพันคอ เสื้อไหมพรมตัวนี้ วิกกี้ว่าทิ้งไปเถอะค่ะ ของ   แบรนด์ก็ไม่ใช่ ใส่ไปอายคนอื่นแย่”วิกกี้หยิบเสื้อไหมพรมขึ้นมาด้วยความไม่ยี่หระ เขาไปเอาของพวกนี้มาแต่ไหน เธอเห็นแล้วไม่ชอบใจ เวลาเห็นเขาใส่ไปเรียน เธออยากกระชากมันทิ้ง ของโลคลาสแบบนี้ไม่รู้ว่าเขาใส่ลงไปได้อย่างไร ภัคดนัยรีบมาแย่งเสื้อไหมพรม ผ้าพันคอจากมือของวิกกี้ทันที มองดูเธอด้วยความไม่พอใจ

“ถึงแม้ผ้าพันคอ เสื้อไหมพรมจะไม่ใช่ของแบรนด์อะไร แต่สิ่งของพวกนี้ผมได้มาจากความตั้งใจของคนทำที่ให้มา และอีกอย่างอย่าให้ผมเห็นคุณมารื้อข้าวของของผม ผมไม่ชอบ ”วิกกี้มองผู้ชายตรงหน้าด้วยความไม่พอใจเช่นกัน เดินกระแทกส้นออกไป

ภัคดนัยมองผ้าพันคอ เสื้อไหมพรมที่อยู่ในมือของตนเอง ไม่รู้ทำไมเขาถึงทิ้งสองสิ่งนี้ไม่ลง ทั้งที่บอกเลิกรากับคนเป็นเจ้าของไปหลายเดือน แต่ทุกครั้งที่เขาสวมใส่รู้สึกอบอุ่น เขาไม่เข้าใจตัวเองเหมือน และทั้งสองสิ่งนี้ยังเป็นสิ่งของเครื่องใช้ที่เขาหวง รักษาไว้เป็นอย่างดี ทำให้เขาคิดถึงความทรงจำที่มีต่อวิสาขา

“เสื้อไหมพรม ผ้าพันคอผืนนี้ วิสาตั้งใจถักให้พี่ภาคไปใช้ที่โน่น เพราะอากาศที่โน่นหนาวเย็น จะช่วยให้พี่ภาคอบอุ่น”และไม่ใช่มีแค่นี้ที่เธอให้กับเขาไม่ว่าจะเป็นถุงมือและอะไรอีกหลายอย่าง เธอจะดูแล เอาใจใส่เขาทุกอย่าง ไม่รู้ว่าป่านนี้วิสาขามีคนรักใหม่ไปแล้วหรือยัง

......................................................................................

“วิสาไม่ต้องกลัว พี่อยู่เป็นเพื่อนไม่ไปไหน”

สิตากุมมือเธอเอาไว้ วิสาขามองคนตรงหน้าด้วยความซาบซึ้งใจ ที่พี่สิตายินดีมาอยู่เป็นเพื่อน เพราะเธอไม่มีใครเลย เธอยอมรับเธอกลัว กลัวในทุกสิ่งทุกอย่างในตอนนี้ มืออีกข้างเธอลูบท้องของตนเองไปมา เหมือนกับปลอบใจลูกน้อยสองคนไปด้วย หลังจากที่มาอัลตราซาวด์ เธอได้ลูกแฝด และตอนนี้อายุครรภ์ของเธอครบเก้าเดือน ถึงเวลาที่จะต้องคลอด แต่ว่าลูกของเธอไม่ยอมกลับหัว หมอที่เธอฝากครรภ์จึงตัดสินที่จะผ่าคลอดแทนการคลอดธรรมชาติ

“ขอบคุณพี่สิตามากนะคะ”วิสาขาน้ำตาคลอ เธอต้องการกำลังใจ ต้องการใครมาอยู่ข้างๆในเวลาที่มีความกลัวถาโถมเข้ามาในชีวิต และคนที่เธอต้องการให้มาอยู่กับเธอ คอยให้กำลังใจ อยู่ด้วยไม่ห่าง ไม่ใช่ใคร แต่คนเป็นพ่อของลูกแฝดในท้อง วินาทีเธออยากให้เขามาหา แต่มันคงเป็นไปไม่ได้

“ทำให้จิตใจสบายนะวิสา”สิตาได้แต่กุมมือ คอยปลอบใจคุณแม่ท้องแฝด เธอรู้ คนที่จะให้กำลังใจ วิสาขาได้ดีที่สุด น่าจะเป็นเพื่อนของเธอ ภัคดนัย ภรรยานายกำลังจะคลอดลูกแฝดของนายแล้วนะ เธอต้องการกำลังใจจากนาย

“คุณวิสาขาคะได้เวลาแล้วค่ะ”พยาบาลเดินเข้ามา วิสาขาพยักหน้ารับรู้ เธอสูดลมหายใจเข้าปอด เรียกกำลังใจให้ตนเอง

“พี่จะรอวิสากับหลานอยู่หน้าห้องนะ ทำจิตใจให้สบาย”สิตาสวมกอดให้กำลังใจเธอ พร้อมเดินออกไปรออยู่หน้าห้องฉุกเฉิน พยาบาลเดินเข้ามาเข็นเธอไปยังห้องที่เตรียมสำหรับการผ่าตัดทันที

“คุณแม่ทำจิตใจให้สบายนะคะ”คุณหมอหันมาพูดกับเธอ วิสาขาพยักหน้า มือทั้งสองข้างลูบหน้าท้องของตนเองที่ให้ทั้งกำลังใจทั้งเธอและลูกน้อยในท้อง อีกไม่ถึงชั่วโมงแม่ก็จะได้เห็นหน้าแล้วนะตัวเล็ก ก่อนที่สติเธอจะดับวูบไป

“วิสา อย่าพึ่งขยับตัว”สิตาที่เห็นวิสาขาฟื้น รีบเข้ามาดูแลไม่ห่าง

“ขอน้ำ”วิสาขามองดูรอบๆห้องหลังจากที่หลับเพราะฤทธิ์ยาสลบไปนานพอสมควร “ลูก ลูกของวิสา”เธอมองไปรอบห้องทำไมเห็นลูกของเธอ ทำให้เธอร้อนรนใจขึ้นมา

“ใจเย็นๆนะวิสา ลูกของวิสาตอนนี้อยู่ห้องพักเด็กอ่อน อีกเดี๋ยวพยาบาลเข็นเข้ามา เด็กทั้งสองน่าชังมาก”

“ค่ะ ขอบคุณพี่สิตามากนะคะที่อยู่เป็นเพื่อนวิสากับลูกจนถึงตอนนี้”เธอซาบซึ้งน้ำใจของคนตรงหน้า ถึงแม้จะรู้จักกันได้ไม่นาน แต่พี่สิตาดูแล คอยอยู่เป็นเพื่อนเธอเสมอมา

“เพราะวิสาคือน้องสาวของพี่และลูกของวิสาคือหลานของพี่” สิตากุมมือของวิสาขาเอาไว้ อยากให้รู้ว่าวิสาขากับลูกไม่ได้อยู่เพียงลำพัง อย่างน้อยก็มีเธออยู่ข้างๆ

“ลูกแม่”วิสาขามองดูลูกทั้งสองที่พยาบาลเข็นเข้ามา น้ำตาเธอไหลออกมาทันที เธออุ้มลูกสาวเข้ามาในอ้อมกอดก้มลงหอมแก้มด้วยความรักที่เธอมีให้ไปทั้งหมดหัวใจ เธอวางลูกสาวลงอุ้มลูกชายเข้ามากอด ก้มลงหอมอย่างแสนรัก ต่อไปนี้หัวใจของเธอจะมีเอาไว้ให้กับลูกน้อยทั้งสองคน ลูกแม่ แม่จะเป็นทั้งพ่อและแม่ให้กับพวกหนูเอง




มาแล้วตัวเอง วันนี้อาจจะมาน้อยน้า เพราะเค้ามีงาน ธุระเยอะมากๆๆๆ ไม่ต้องห่วงนะรีด นิยายเรื่องนี้ เดี๋ยวไรท์พาจัหนักให้พี่ภาคเอง กดถุกใจ เม้นให้กำลังใจเค้าหน่อยจ้า จุ๊บๆๆๆ

ความคิดเห็น