oil_oil

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : DH 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 10 เม.ย. 2561 20:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DH 21
แบบอักษร

“ฉันไม่ใช่ของซ้ำๆ มันน่าเบื่อ”

เธอทำหน้าไม่พอใจกับคำพูดของเขานิดหน่อยแต่พอหันไปเห็นเงินเธอก็ยิ้มออกมาทันที

โดโนแวนเหลือบมามองหญิงสาวบนเตียงที่ทำท่าทางกระดี้กระด้าอยู่บนเตียง เขาละเกลียดจริงๆเลยผู้หญิงหน้าเงินเนี้ย

ชายหนุ่มเดินออกมาจากไนท์เฮ้าก็ตรงไปที่รถคันหรูทันที อยู่ๆก็อยากกลับบ้าน เขาบึ่งรถตรงมาที่คฤหาสน์สุดหรูของเขาทันที เขาเดินเข้ามาในตัวบ้านก็มองหายัยตัวดีแต่ก็ไม่เห็น สงสัยอยู่บนห้อง

เขากำลังจะก้าวขาขึ้นบันไดแต่ก็ชะงักเพราะมีเสียงหนึ่งเรียกไว้

“กลับมาแล้วเหรอค่ะ นายน้อย”คุณยายเดินออกมาจากห้องครัวก็เอ่ยทักผม เขาเป็นแม่นมของผมเองพอแม่ของผมคลอดผมออกมาเธอก็เสียชีวิตทันทีเพราะเธออ่อนแอมาตั้งแต่เกิด คุณยายเธอก็เลี้ยงแม่งของผมมาเหมือนกัน พอแม่ผมแต่งานกลับพ่อยายเข้าก็ตามแม่ผมมาอยู่ที่นี้ด้วย ผมจึงรักเขาเหมือนยายแท้ๆของผมคนหนึ่ง

“ครับบบบ ทำไมวันนี้บ้านเงียบจัง”ผมพูดแล้วอ้าแขนกอดคุณยายตามปกติ

“เงียบตั้งแต่ที่คุณฮันน่ากับนายน้อยเดินออกมาจากห้องอาหารแล้วล่ะ มีอะไรกันรึป่าวค่ะ”

“เอ่อ ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่ไม่เข้าใจกันนิดหน่อย”โดโนแวนพูดแล้วมองออกไปข้างนอก เขาพึ่งสังเกตุเห็นว่าวันนี้ลูกนองเขายืนเฝ้าเวณเยอะกว่าปกติ

“ผู้หญิงก็แบบนี้แหละค่ะ นี้น้อยใจ แต่นายน้อยก็อย่างไปทำอะไรไม่ดีกลับเธอล่ะ เธออยู่ที่นี้ตัวคนเดียวนะ นายน้อยก็อย่าไปใจร้ายกับเธอนัก”คุณยายพูดเพราะรู้นิสัยของเขาเป็นอย่างดี

“ผมไม่ใช่คนใจร้ายสักหน่อย”ชายหนุ่มพูดแล้วยิ้มหวานให้คุณยาย

“จ้าาาา”

โดโนแวนเดินขึ้นมาที่ชั้นสองของคฤหาสน์ ตั้งแต่เดินเข้ามาเขายังไม่เห็นเปาโลเลย ปกติถ้าเดินเข้ามาเปาโลก็จะวิ่งมาขนาบข้างเขาแล้ว แต่ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจอะไรอย่างอื่นนอกจากฮันน่าคนเดียว ชายหนุ่มเดินตรงมาที่ห้องนอนของเขาทันที เขาเอื้อมมือไปบิดกรประตู

เอี๊ยดดดดด!!

โดโนแวนมองภาพที่อยู่ตรงหน้า ตอนนี้เขาทำอะไรไม่ถูกรู้สึกหน้าชาไปหมด ฮันน่านอนกอดไอ้เปาโลอยู่บนเตียงของเขา ทำไม? ทำไมมันสองคนถึงกล้ามาทำแบบนี้กลับเขา ความรู้สึกตอนนี้มันทั้งโกรธทั้งเกลียดชังอยากจะฆ่าให้ตายไปทั้งสองคน

ทั้งๆที่เขาจะกลับมาขอคืนดีด้วย แต่สิ่งที่เธอทำตอนเขาไม่อยู่ มันไม่น่าให้อภัยจริงๆ

โดโนแวนเดินเข้าไปกระชากตัวของฮันน่าขึ้นมาอย่างแรง ทำให้หญิงสาวสะดุ้งเฮือก


Talk::Hanna

ฉันถูกกระชากอย่างแรงขึ้นมาจากที่นอน ฉันมองหน้าของโดโนแวนอย่างเย้ยหยั่น หน้าของเข้าดูโกรธมาก ดวงตาแดงกำเหมือนจะลุกเป็นไฟ เส้นเลือดปูดโปนขึ้นที่หน้าผากและลำคอโดยเฉพาะที่มือของเขาที่บับแขนฉันอยู่

“นี้มันอะไรกันว่ะ ไอ้เหี้ยมึงกล้าทรยศกูเหรอ”โดโนแวนตะโกนแหกปากถามลั่น ทำให้เปาโลที่นอนนิ่งอยู่ขยับตัวไปมาเหมือนคนพึ่งตื่นนอน

โดโนแวนพุ่งเข้าไปต่อยหน้าของเปาโลเต็มแรงเกิดจนคนที่นอนอยู่เลือดกลบปาก เปาโลเบิ่งตากว้างที่เห็นคนตรงหน้าเป็นโดโนแวน และหันไปมองฮันน่าที่นั้งอยู่ข้างๆโดยสภาพที่ไม่ได้ใส่อะไรเลยก่อนจะก้มมองตัวเองที่ใส่แค่บ็อคเซอร์ตัวเดียวเช่นกัน และที่สำคัญ เขาและเธอนอนอยู่บนเตียงของนาย

“นี้มันอะไรกันครับ”เปาโลเงยหน้าถามฮันน่าที่นั้งก้มหน้าหลบตาเขาอยู่ เธอไม่น่าดึงเขาเข้ามาซวยด้วยเลยทั้งๆที่เขาไม่ได้ทำอะไรผิด

“พวกมึงทำเหี้ยอะไรกัน”โดโนแวนที่ตอนนี้โมโหจนเหมือนมีไฟลุกออกมาจากตัวของเขา กระชากเปาโลลงมาก่อนอยู่ที่พื่นแล้วต่อยเข้าไปที่หน้าของเขาไม่ยั้งจนเลือดไหลอาบหน้าของเขาจนไม่มีพื่นที่ว่าง

“อึก...อัก”

ฮันน่าที่ตัวสั่นร้องไห้อยู่บนเตียงรีบวิ่งไปกระชากโดโนแวนออกแต่กับโดนเขาผลักออกอย่างไม่ใยดี

“ฮืออออ ปล่อยเขาหยุดน่ะ”ฮันน่ายังคงร้องห้ามแต่ก็ไม่เป็นผล

“มึงไม่ต้องเสือก มึงโดนยิ่งกว่ามันแน่”โดโนแวนหันมาชี้หน้าหญิงสาวแล้วสวาดลั่น

โดโนแวนหันไปต่อยเปาโลต่อโดยไม่กลัวว่าเขาจะตายคามือเลย

“มึงทำแบบนี้ได้ยังไงห่ะ!! กูอุตสาไว้ใจมึงให้ข้าวให้น้ำให้ที่สุกหัวนอน เลี้ยงมึงดีกว่าใคร แต่มึงกลับทำแบบนี้กับกู มึงทำได้ยังไง”โดโนแวนพ่นคำพูดใส่เขาไม่ยั้ง

“นะ..นายครับอึก ผม...ปะ..เปล่าทำ อึก”โดโนแวนบีบคอเปาโลจึงเส้นเลือดปูดขึ้นเต็มหลังมือของเขา อาการของเปาโลตอนนี้ไม่ไหวแล้วจริงๆ

ฮันน่าลุกขึ้นไปหยิบโคมไฟที่หัวเตียงขึ้นมา เธอฟาดมันลงมาที่หัวของโดโนแวนเต็มแรงจนเลือดสีแดงสดไหลออกมาตามลำคอของเขา

โดโนแวนปล่อยมือออกจากลำคอของเปาโล เขาหันมามองหญิงสาวที่ยืนนึงถือโคมไฟเน้นอยู่ด้านหลังอย่างอาคาต

“กลัวชู้มึงตาย? มึงกลัวตัวเองตายดีกว่ามั้ย”โดโนแวนลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วค่อยๆก้าวเท้าเข้ามาหาเธอ ฮันน่าเองก็ได้แต่ถอยหนีไปข้างหลัง เธอไม่เคยเห็นเขาน่ากลัวแบบนี้มาก่อน เขาน่ากลัวเกินไป

“เอากับมันไปกี่ครั้งแล้วล่ะ หรือทุกครั้งที่กูไม่อยู่”โดโนแวนคว้าปลายคางของฮัันน่าและออกแรงบีบจนหญิงสาวหน้าเหยเกร

“ฉันทำแล้วนายจะทำไม ฉันอ่อยเขา”ฮันน่าพูดแล้วทำหน้าท้าทายชายหนุ่ม เธอไม่รู้ว่าถ้าเขาโกรธ เขาทำได้ทุกอย่างแม้กระทั่งฆ่าเธอ

“กล้ามากนะที่ทำกับกูแบบนี้”

“ทำไม? โกรธเหรอ ก็เขาเล้าใจฉัน ฉันจะเอากับเขาแล้วมันผิดรึไง”

“หึ มึงวอนหาที่ตายเองน่ะแล้วอย่างหาว่ากูไม่เตือน”






สู้ๆนะคะรีททุกคน555ขอบคุณที่รอนิยายของไรท์ นางเอกเรื่องนี้ร้ายค่ะ ไม่ยอมใคร ขอบคุณรีททุกคนที่เข้ามาอ่านมาคอมเม้นนะคะ ไรท์อ่านทุกคอมเม้นเลย มีกำลังใจแต่งมว๊ากกก5555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น