มายาสีเทา

สายรหัสNC20+ค่า อาจมีติดเหรียญบ้างบางตอน💰เพื่อความอรรถรสเนอะ😉อย่าลืมไลค์👍คอมเม้น💬กดติดตามไรท์ด้วยนะ🙏ให้ดาวไรท์บ้างนะ🌟💕 👉อ่านนิยายเรื่องอื่นของไรท์จิ้มที่โปรไฟล์เลยค่ะ👈

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2561 12:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ
แบบอักษร

~2เดือนผ่านไป~

ตอนนี้ทุกคนพากันเดินเข้ามาบริเวณสวนในบ้านที่ถูกตกแต่งให้เหมาะแก่การแดนซ์ after party หลังจากที่ช่วงเช้าได้มีการแห่ขันหมากมาสู่ขอไปแล้ว ตกเย็นก็เป็นช่วงแดนซ์สุดโต่งของแขกที่มางาน

"ท้องโตแบบนี้แกก็แดนซ์ไม่ได้ดิโซ่"เสียงบีมถามฉันขึ้น ถูกแล้วค่ะอย่างที่คุณกำลังเข้าใจนั่นแหละ ฉันและมาร์คแต่งงานทั้งๆที่ยังมีลูกอยู่ในท้อง ตอนนี้8เดือนแล้วค่ะ ใกล้คลอดแล้ว

"ใครว่า ฉันท้องแต่ก็ยังโยกได้หน่า"ฉันตอบบีมยิ้มๆ ส่ายตาก็มองไปที่เจ้าบ่าวสุดหล่อที่กำลังยืนคุยกับเพื่อนๆในแก๊งรวมไปถึงสายรหัสที่มางานด้วย มองๆไปแล้วนี่มีแต่ผู้ชายหล่อๆล่ำๆทั้งนั้น โซ่ได้แต่มองยิ้มๆค่ะคุณ อิอิ

"โซ่เพื่อนรัก แยมคนสวยมาแล้วจ้า"เสียงแยมร้องขึ้นเมื่อเดินเข้ามาจากทางด้านหลัง ไม่ว่าจะตอนไหน เวลากี่โมง แม่นางก็มักจะส่งเสียงแหลมๆดังๆแบบนี้เสมอ

"ขอhow to ทำให้ผู้ชายเหลียวหลังทีจ่ะ"ฉันถามแยมไปแบบนั้นก็จริงนี่ ผู้ชายในงานพากันเหลียวหลังมองตามแยมจนตามัน

"พูดง่ายๆฉันสวยไง ส่วนแกรอคลอดก่อนฉันจะสอน ฮ่าๆๆๆๆ"พวกเราพากันหัวเราะเสียงดังจนคนอื่นหันมอง ไม่นานผู้ชายแก๊งเดวิลก็เดินตรงมาทางสาวๆ



"ทำอะไรกันอยู่จ๊ะสาวๆ"เสียงไอเจสันครับทุกคน ไม่ว่าเปล่ามันยังเนียนเดินมาโอบเอวเมียผมอีก

"ไอ้เจสัน! ปล่อยเมียกู!"ผมพูดกับเพื่อนชั่ว พร้อมกับกดเสียงต่ำให้ดูน่ากลัว แต่เปล่าเลย มันไม่กลัวสักนิดแถมยิ้มกวนตีนอีก

"แฟนพี่เจสันไปไหนอะ ไม่เห็นมางานเลย"โซ่พูดขึ้น ไอ้เจมันก็หุบยิ้มทันที จะอะไรล่ะมันเพิ่งเลิกกะแฟนเลยต้องมาคอยสอดส่องมองหาสาวในงานผมไงคุณ

"เราไปที่เวทีกันเถอะ ใกล้ถึงเวลาแดนซ์กันแล้ว"แยมพูดขึ้น ก่อนที่ทุกคนจะพากันเดินไปที่เวที


'ก่อนที่เราจะไปแดนซ์กัน วันนี้เป็นงานแต่งของพี่มาร์คและก็โซ่เพื่อนของแยมเอง เราเลยจะให้ทุกคนได้ดู VTR ของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวสักหน่อยว่าเค้ามารู้จักมักจี่กันได้ไง' แยมเอ่ยในฐานะเพื่อนเจ้าสาวและพิธีกร ไม่นานภาพวีทีอาร์ก็เริ่มขึ้น

'เรารู้จักกันวันที่รับน้องครับ เพราะโซ่เป็นน้องรหัสของผมเอง จริงๆวันแรกที่รู้จักกันมันไม่ดีเท่าไหร่ เพราะผมลงโทษน้อง แต่ใครจะไปรู้ว่าพอเราเป็นสายรหัสกันแล้วจะมีเรื่องให้เราได้ใกล้กันเรื่อยๆ..' อยู่ๆภาพของมาร์คก็ตัดไป และเจ้าสาวในวีทรอาร์ก็เริ่มพูดขึ้น


'ก็แบบที่มาร์คพูดนั้นแหละค่ะ พอเราได้ใกล้กันเรื่อยๆ มันก็มักจะมีทั้งปัญหาหรืออะไรก็ตามเข้ามา แต่พอเราได้ช่วยกันแก้ปัญหาต่างๆ มันทำให้เราได้เรียนรู้ซึ่งกันและกันมากขึ้น จนเราเริ่มคบกัน ฉันเองก็ไม่รู้ว่าไปรักมาร์คตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็รักจนขาดไม่ได้ แถมมีพยานรักอีกคนด้วย'

'รักเจ้าสาวมากมั๊ย รักมากสิครับ รักตั้งแต่ที่เริ่มรู้จัก รักมาเรื่อยๆจนมันไม่สามารถที่จะรักคนอื่นได้แล้วครับ ถ้าไม่แต่งกับคนนี้คนอื่นผมก็ไม่แต่งแล้วครับ' ภาพวีทีอาร์ที่มาร์คพูดก็ค่อยๆหายไปและเข้าสู่ภาพบ่าวสาวเหมือนเดิม

"วู้วหู้ววววว รักกันปานจะกลืนกิน" เสียงเจมส์ร้องขึ้นมา ทำให้ทุกคนในงานหัวเราะ

"เอาล่ะค่ะ ตอนนี้เราทุกคนพร้อมกับการแดนซ์รึยัง ถ้ายังก็นั่งเฉยๆเพราะแยมพร้อมแล้วค่ะ เพลงมา!"แยมวางไมค์ทันทีหลังจากเพลงขึ้น

มาร์คค่อยๆพยุงโซ่ลงจากเวทีเพราะท้องเธอใหญ่ขึ้นเยอะมาก ไฟที่เป็นสีขาวก็เปลี่ยนเป็นไฟผับก่อนที่ทุกคนจะพากันเต้นโยกย้ายส่ายสะโพก

"กินอะไรไหม เดี๋ยวไปเอาให้"ผมถามโซ่ที่มานั่งแถวๆโต๊ะที่จัดอาหาร

"ถ้าไม่ติดว่ามีลูกนี่อีโซ่แดนซ์จนผู้ชายเหลียวหลังแล๊ว.."โซ่พูดออกมาทั้งยังมองไปทางเพื่อนๆจนผมมองตาม

"ถึงไม่มีลูกก็คงไม่ให้เต้นหรอก เกิดโดนฉุดในงานแต่งขึ้นมาทำไง"โซ่มองผมด้วยความเหนื่อยใจ ผมเองก็แค่ไหวไหล่แล้วก็เดินมาหาของให้เธอ


"ทำไมถีบบ่อยจังเลยคะ"ฉันพูดกับลูกน่ะ เมื่อสองสามวันก่อนฉันเจ็บท้องนิดๆเป็นระยะๆแต่ก็ปล่อยผ่านและลูกก็ถีบท้องหนักขึ้นเรื่อยๆ แต่วันนี้ถีบหนักจนฉันเจ็บไปหมดแถมท้องฉันยังแข็งอีกต่างหาก

"มาแล้วครับ ฉันเอาเค้กกับ.. โซ่.."มาร์คเรียกฉันทำไมก็ไม่รู้ ฉันรู้สึกตัวเองแปลกขึ้นเรื่อยๆ

"โซ่ เป็นอะไรรึเปล่า เหงื่อแตกเต็มหน้าเลย"ผมถามเพราะว่าพอผมเดินมา โซ่ก็นั่งตัวงอแถมเหงื่อยังเต็มหน้าอีก

"มะ..มาร์ค อื้อออ"อย่าเข้าใจผิดว่าผมจูบนะ เสียงโซ่ครับ โซ่เป็นไรผมก็ไม่รู้

"อะโอ๊ยยย เจ็บมาร์ค ฉันเจ็บท้อง อึก.."โซ่บอกว่าเจ็บท้อง เจ็บท้อง!! จะคลอดหรอ

"นะ..น้ำ น้ำอะไรอะโซ่"ผมถามออกไปเสียงสั่น มือแตะที่น้ำข้างๆต้นขาเรียว

"ฉันเจ็บท้อง เลิกถามสักที โอ๊ยยย"

"แป๊บนะโซ่ ไอ้พวกเพื่อนชั่ว เมียกูจะคลอดแล้ว"ผมตะโกนเรียกเพื่อนที่พากันนั่งมองสาวอยู่ พอผมบอกพวกแม่งก็รีบวิ่งมาทันที

"มึงว่าไงนะ โซ่จะคลอดหรอ โซ่จะคลอดแล้ว โซ่จะคลอด!!"ไอ้เจมส์ ไอ้ปรอทแตก!! แม่งจะแหกปากทำไมไม่รู้

"พี่มาร์ครีบพาโซ่ไปหาหมอเร็ว น้ำไหลเต็มเลย"แยมและบีมที่ได้ยินไอ้เจมส์ตะโกนก็รีบวิ่งมาเลย



"หมอ หมอครับแฟนผมจะคลอดแล้วครับ"พอถึงโรงบาลก็มีคนอุ้มโซ่ขึ้นเตียงและรีบเข็นเข้าห้องตรวจทันที ไม่นานเตียงก็เข็นไปห้องคลอดทันที

"คุณพ่อเข้าได้นะคะ เชิญด้านนี้ค่ะ"พยาบาลเดินมาบอกผมให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและตามไป

พอผมเข้ามาในห้องคลอด สิ่งแรกที่เห็นตอนนี้โซ่น้ำตาไหลไม่หยุด ไหนจะสายอะไรเต็มไปหมด ผมเดินเข้าไปจับมือโซ่แน่นๆ

"ตอนนี้ปากมดลูกเปิดกว้างได้จะสิบเซนแล้ว คุณแม่เตรียมเบ่งนะครับ"คุณหมอบอก ทำให้โซ่หายใจเข้าออกถี่ขึ้น "เบ่งนะครับ"

"อื๊ดดดดดดด อึก อื๊ดดดดดดดดดด"เสียงร้องเบ่งของโซ่ทำให้ผมกำมือเธอแน่นกว่าเดิม เกิดมาเพิ่งเคยเห็นคนเบ่งลูก ต้องเก่งขนาดไหนถึงจะทนเจ็บได้ขนาดนี้

เสียงเบ่งของโซ่และผมดังขึ้นเรื่อยๆเป็นระยะตามที่หมอบอก จนปาเข้าไปครั้งที่สี่แล้วครับ

"อื๊ดดดดดดดด เฮือก อื้ออออออออออออ..."


~แว้ แว้!!~


"ได้ผู้หญิงนะครับ หน้าตาคล้ายแม่เลยนะครับ"ผมได้ยินดังนั้นก็หันมามองโซ่ที่หอบหายใจช้าๆอยู่




~7ชั่วโมงผ่านไป~

"ลูกไปไหนอะ"ฉันถามแล้วก็มองไปรอบๆห้อง แต่ไม่เห็นลูกเลย

"หมอบอกว่าลูกเราคลอดก่อนกำหนดแต่แข็งแรงดี แต่ว่าต้องเข้าตู้อบสักหน่อยด้วยว่าคลอดก่อนกำหนด อีกสักพักเค้าจะพาลูกมา"ฉันพยักหน้าตามที่มาร์คบอก และพอมาร์คพูดจบประตูห้องก็เปิดออก

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก!!

หัวใจฉันกำลังจะหลุดออกมาค่ะ ลูกสาวของฉันกำลังจะมาให้ฉันกอดแล้ว รถเข็นเด็กเข้ามาขนาบกับเตียงฉัน คุณพยาบาลอุ้มเด็กขึ้นมาในอ้อมอกส่งให้ฉันช้าๆ พร้อมกับแกะเชือกที่เสื้อฉันออก

"คุณแม่ให้นมน้องหน่อยนะคะ อย่างนั้นแหละค่ะ"คุณพยาบาลช่วยจับเต้าฉันเข้าไปในปากน้อยๆ พอเข้าได้ก็ดูดทันทีค่ะ

"มีชื่อรึยังคะ จะได้เขียนใส่ข้อมือไว้ ชื่อเล่นก็ได้ค่ะ"คุณพยาบาลถาม

"ซัมเมอร์ค่ะ ชื่อซัมเมอร์"ฉันพูดขึ้นเบาๆ พร้อมกับเงยหน้ายิ้มให้กับพยาบาลสาว

"ชื่อเพราะดีนะคะ ตรงกับฤดูที่เกิดด้วย"พยาบาลยิ้มให้ฉันพร้อมกับเขียนชื่อและสอดกระดาษเข้าที่ข้อมือเล็กๆนั่นด้วย




~1ปีต่อมา~

"โซ่ตื่นได้แล้ว ไหนว่าจะไปเที่ยวกับเพื่อนไง"แหงแหละครับ พ่อผมพาซัมเมอร์ไปหาแม่ผมที่ต่างประเทศ ยัยแม่ขี้เซาเลยนอนแหมะอยู่งี้แหละ

"อย่ามากวนได้ไหม ฉันเหนื่อยจะตายอยู่แล้วยังจะมากวนอีก"โซ่หลับตาตอบผม พร้อมกับขยับตัวนอนหงาย

"ก็กลัวจะแต่งตัว เอาเมคอัพปิดรอยแดงไม่ทัน"ผมพูดแบบนั้นโซ่ก็ลืมตาทันที

"ให้บีมช่วยก็ได้ รอยแดงที่คอแค่นี้เอง"

ป๊าบ!!

"ฉันเจ็บนะมาร์ค"เพราะมาร์คคนเดียวแหละค่ะ หลังจากที่ลูกสาวไปหาคุณย่าได้สามวันไอ้มาร์คก็กำเริบเกิดฮึกเฮิมอะไรไม่รู้ กระทำชำเราฉันจนร่างกายปรับตัวแทบไม่ทัน

"ไม่ต้องไปเที่ยวดีไหม รอยแดงมันจางแล้วนี่ ทำให้แดงอีกรอบแบบจัดเต็มได้นะ"มันพูดพร้อมกับมองหน้าฉันไปด้วย แต่สายตานี่เกรี้ยวกราดเหลือทน น้องกลัวละจ่ะพี่จ๋า

"พูดเล่นหน่า ไปอาบน้ำก่อนนะ เดี๋ยวเพื่อนรอ"ไหนๆก็มีลูกมาปีนึงละ ไปเที่ยวหน่อยจะเป็นไร

"อย่ากลับช้านักนะ พ่อบอกจะพาซัมเมอร์มาส่งเย็นๆ"มาร์คพูดพร้อมกับพิมพ์ข้อความในมือถือ ปากก็ฉีกยิ้มจนผิดสังเกต ไม่ได้การละ

"ไอ้มาร์ค ยิ้มอะไร เอามาดู"ฉันแบมือขอมาร์ค แต่มาร์คนี่สิ เหงื่อตกเชียว

"อะไรของเธอ ไปอาบน้ำไป"ไม่ให้ดู จะเอางี้กะน้องหรอจ่ะ กระชากแม่งเลย

"อีนี่ใคร น้ำหวานไหน"จ่ะ ผู้หญิงทักไลน์มันมาละอีนี่ก็เสือกตอบด้วย เหงื่อก็ไหลเข้าไป

"รุ่นน้องในคณะ"รุ่นน้องอะไรล่ะ โกหกชัดๆ

"โกหกเท่ากับนอนนอกห้องหกเดือน"ฉันพูดเสียงนิ่งๆ

"เป็นเด็กเสริฟ์ในผับวันก่อนที่ไปกะไอ้แบงค์ไอ้เจมส์ ละน้องเค้าขอก็เลยให้ แต่พี่บอกเค้าแล้วว่ามีเมียแล้ว เมียหวงมากรักเมียมาก แต่เค้ายังทักมาเรื่อยเลย จริงๆนะเมีย"มาร์คตอบฉันหน้าตาจริงจัง พร้อมกับยกมือชูสามนิ้ว

"อะนี่ เรียบร้อย"ฉันพิมพ์ข้อความไปสักแปบก็ส่งคืนแล้วเดินเข้าห้องน้ำ

ตื้อดึ่ง!!?~

"ยอดเมีย เหยดเขร้"ตกใจใช่ไหมไมผมพูดแบบนั้น เดี๋ยวผมจะบอกข้อความที่โซ่พิมพ์

'น้องเลิกยุ่งกะแฟนพี่เถอะ ทุกวันนี้มันก็ไม่ได้อยากคุยกะน้องหรอก เพราะรู้ว่าคุยยังไงก็คงกินน้องไม่ได้ เมียกะลูกนอนคาเตียงแบบนี้มันไม่มีเวลาไหนคิดถึงคนอื่นหรอก อย่าโง่เสียเวลากะผู้ชายที่มีลูกมีเมียแล้วเลย คุยไปก็เสียเวลาเปล่าๆ เอาเวลาไปเดินเสริฟ์อาหารให้ลูกค้าดีๆเถอะ ถือว่าสงสารตัวเองละกัน' นี่แหละครับไม่มีคำหยาบแต่ทำไมผมอ่านแล้วเหมือนโดนด่าวะ? ไม่พอแค่นั้น โซ่ยังส่งรูปที่ไม่ขออธิบายนะครับ เพราะมันค่อนข้างจะหวาดเสียวนิดหน่อย ส่วนยัยนั่นก็ส่งมาแค่ค่ะ แล้วก็เงียบไปก่อนที่ผมจะกดบล็อกทันที

สุดท้ายชีวิตครอบครัวผมก็มีความสุขอย่างนี้แหละครับ ถึงจะมีลูกตั้งแต่อายุยี่สิบต้นๆแต่ก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตลำบากอะไร แถมซัมเมอร์ยังได้เข้าไปเล่นกับผมในบริษัทบ่อยๆด้วย มิหนำซ้ำซัมเมอร์ยังได้ไปเที่ยวกับพวกไอ้แบงค์อีกด้วย เด็กคนนี้เลี้ยงง่ายครับ ชีวิตหลังแต่งงานก็ไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่ใครๆว่าแต่กลับมีความสุขขึ้นทุกวันๆด้วยครับ จากที่เป็นสายรหัสกันก็เป็นแฟนจนกลายมาเป็นครอบครัวจนถึงทุกวันนี้ไม่ได้ง่ายเลยนะครับ ที่ผมกับโซ่จะมาถึงวันนี้ ผมจะดูแลครอบครัวให้ดีเลยล่ะครับ ผมสัญญา!!


...............................................................................

ตามนั้นนะคะ ถือว่าของพี่มาร์คและน้องโซ่เรียบร้อยไปละ เหลือก็แต่แบงค์กับแยมแล้วจ่ะพี่จ๋า รออ่านไหมคะ? แอดเริ่มรู้สึกไม่มีคนรอแล้วสิ แฮะๆ^_^" เดี๋ยวจะมาลงให้นะคะ^_^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น