•คิ้วปลิง•

เมื่อดวงใจมีรัก~ 👻. ทุกคอมเม้นและไลค์ทำให้ไรท์คนนี้!! มีพลังงงงงงงงงง~~~~😘 ありがとう

ชื่อตอน : 2 แตกต่าง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 636

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2561 23:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2 แตกต่าง
แบบอักษร

2 แตกต่าง

“ขุ่นพระ ถ้าพวกนายสองคนจะขี่หลังกันเข้าโรงเรียนขนาดนี้นะ” เคียวยะที่เดินผ่านเข้าโรงเรียนพร้อมกันพอดีเห็นเทมมะที่ให้ผมขี่หลังถึงกับต้องเอามือทาบอกแล้วอุทานออกมา

“ก็ฉันตกลงมาจากต้นไม้นี่หน่า ทำไงได้”

ย้อนไปเมื่อ10นาทีก่อนหน้านี้

“โหยยยยยยยย” ผมปีนปายไปตามต้นไม้ตามทางอย่างสนุกสนาน โดยมีสายตาของเทมมะคอยมองอยู่ห่างๆ

“วันนี้ดูอารมณ์ดีจังนะ” เทมมะเงยขึ้นมาถามผมที่ตอนนี้ปีนไปบนยอดต้นไม้แล้ว

“แน่นอน ก็วันนี้จะได้ไปทัศนศึกษาแล้วไง” นี่โรงเรียนของผมก็เปิดมาได้1เดือนแล้ว โรงเรียนก็เลยให้พวกเราไปเที่ยวเล่นที่สวนสนุกยังไงล่ะ ฟังดูน่าสนุกใช่มั้ยล่าาาาา

“แต่ถ้าในห้องฉันมีเทมมะ คงสนุกมากกว่านี้” ผมพูดทั้งๆที่ยังเดินไปยังกิ่งไม้ที่ยื่นออกมาอย่างสวยงาม จนลืมไปว่ากิ่งไม้ที่ไม่ได้หนาอะไรมากจะมารับน้ำหนักผมได้

“เดินระวังๆนะ เดี๋ยวตก.....เฮ้ย!”

ตุบ!


ทามไลน์ปัจจุบัน

ก็อย่างที่รู้ๆกันครับ ผมขาบวมมากเพราะเกิดจากการตกจากที่สูง ถึงแม้เทมมะจะมารับผมทัน แต่เหมือนว่าตอนลง ขาของผมมันจะไปเกี่ยวกับกิ่งไม้เข้าน่ะ แหะๆ แต่พอไปให้ครูที่ห้องพยาบาลดูก็ไม่ได้หักอะไรนะ

“นักเรียน เธอจะไปจริงเหรอ สภาพแบบนี้เนี่ย” ครูสาวหันมาถามผม ที่กำลังขี่หลังเทมมะอยู่

“ผมอยากไปๆๆๆๆ” ผมดิ้นบนหลังเทมมะไปมา แอบเห็นเขาบ่นเบาๆด้วยนะ ฮ่าๆ

“งั้นเดี๋ยวผมแบบเขาเอง” เย้ๆ แต่จะไหวแน่เหรอตัวผมกับเขาไม่ต่างกันก็จริง แต่ผมหนักนะ

“ไหวเหรอจ๊ะ?” เขาพยักหน้าเป็นคำตอบ ครูก็ไม่รู้จะว่ายังไงก็เลยปล่อยตามเลย

“ได้เที่ยวด้วยกันแล้วนะ”ผมกระซิบที่ข้างหูเขาเบาๆจนสังเกตุเห็นความแดงที่หูค่อยๆเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ จนเกือบจะกลายเป็นมะเขือเทศแล้ว ไม่รู้ว่าช่วงนี้ผมตาฝาดหรือยังไงนะ ชอบเห็นเทมมะหน้าแดงอยู่บ่อยๆ

“อืม” เขาตอบเพียงแค่นั้น เพียงไม่นานคุณครูก็เรียกให้แต่ละห้องเข้าแถวและแบ่งเป็นกลุ่ม กลุ่มละ5คน ซึ่งแน่นอนเทมมะก็ต้องอยู่ห้องผมด้วยอยู่แล้ว

หลังจากนั้นไม่นานเราก็ได้กลุ่มกัน โดยกลุ่มของพวกผมก็มี ผม เทมมะ เคียวยะ และสองสาวสุดน่ารักแต่นิสัยโหดสุดๆมีนามว่า รินและคิโยโกะ

“นี่นายจะแบกไวเหรอทั้งวันเลยนะ ให้ช่วยมั้ย” ผมจะไม่แปลกใจเลยถ้าคนที่พูดเป็นเคียวยะแต่กลับไม่ใช่ คนที่พูดก็คือรินนั่นเอง สาวสวยที่ตัวบางร่างน้อยมาพร้อมกับหน้าอกที่พอดีตัวกับกระเป๋าเป้ลายทหารสุดแมน

“ไหว” เทมมะตอบแค่นั้น

“แต่ถ้าไม่ไหวก็บอกได้นะ เราแข็งแรง”พูดเสร็จก็ยกแบนขึ้นมาเบ่งให้ดู ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองว่า..ภายใต้ร่างน้อยๆนั้นจะมีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆซ่อนอยู่

“นักเรียนขึ้นรถบัสได้” เสียงเรียกของอาจาร์หัวหน้าระดับ ทำให้นักเรียนห้องต่างๆทยอยกันขึ้นรถอย่างเป็นระเบียบ และแน่นอนพวกเราก็ด้วย กลุ่มของพวกเลือกที่นั่งเบาะหลังสุด เพราะอะไรน่ะเหรอ...จะใครได้หล่ะนอกจากเคียวยะที่ลากพวกผม4คนมานั่งตรงนี้น่ะสิ

“นั่งตรงนี้นะ” เทมมะวางผมตรงเบาะที่นั่งริมหน้าต่างฝั่งซ้ายและถัดมาก็เป็นเทมมะนั่ง


รถบัสเริ่มเคลื่อนตัวออกไปอย่างช้าๆ ในตอนแรกทุกคนก็คึกคัก ไปๆมาๆกลับหลับจนหมดคันซะงั้นและรวมถึงผมด้วย



Tenma Past


ผมมองคนที่ตัวเล็กกว่านอนหลับหัวโอนเอนไปมาเซซ้ายบ้างขวาบ้าง ผมเห็นแล้วก็อดขำไม่ได้จนต้องจับหัวนั้นมาพิงกับไหล่ของผมแทน

“งึมๆ อยากกินอันนั้น...งึมๆ”ขนาดละเมอยังเป็นเรื่องของกิน จริงๆเลยนะคนๆนี้


ตึงดึ๋ง~


ผมหยิบหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมาดู ข้อความที่ส่งมาผมก็พลิกหน้าจอทันที ไม่ใช่ที่ไหนหรอกครับ เขาคือ’ปาร์ตี้’คู่แห่งโชคชะตาของผมเอง ถ้าถามว่าเจอกันได้ไง ผมไม่อยากจะเจอหรอกแต่พ่อเลี้ยงของผมเขาอยากเป็นครบครัวเดียวกับเธอต่างหากแล้วเธอดันมีใจให้กับผมเสียด้วย ผมเลยสลัดไม่หลุดซะที


ตึงดิ๊ง~


“งึมๆ...”คนที่หลับสบายผมดิ้นไปมาอย่างมีความสุข..ใช่ครับ ผมรักเขาและรักมานานแล้ว เขาเป็นคนเดียวที่อยู่เคียงข้างผมเสมอ มันแปลกใช่มั้ยละที่อัลฟ่าจะรักอัลฟ่า ผมถึงเก็บมันมาตลอด10ปี


ตึงดิ๊ง~


ผมเริ่มลำคาญเลยเปิดดูข้อความที่เธอส่งมา


‘เทมมะว่างไหม เสาร์นี้ไปเที่ยวด้วยกันเถอะ’

‘อยู่กับใคร..’

‘(ส่งรูป)’


เธอเป็นคนนิสัยไม่ดี เธอใช้อำนาจการเงินของเธอบังคับให้คนอื่นทำตามแบบนี้ไงล่ะ ผมอยากจะอยู่กับริวเงียบๆ แต่เธอก็คอยตามราวีผมทุกครั้ง


‘เลิกยุ่งกับผมซะที!’ ผมพิมพ์บอกก่อนจะโยนโทรศัพท์อย่างหัวเสียจนทำให้คนข้างกายสะดุ้งตื่น

“เป็นอะไรหรือ” เขาขยี้ตาถามผม

“ไม่เป็นไรหรอกนะ หลับต่อเถอะ”ผมกดหัวให้เขานอนต่อ

“อืม”


ผมอยากจะอยู่กับเขาตลอดไป ผมจะต้องทำยังไงครับ..




—-

ไรท์ขอเรียกนิยายเรื่องนี้ว่า นิยาย1ชาติค่ะ55555😂

ความคิดเห็น