Darkqueen__

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : AREA 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.6k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2563 18:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
AREA 4
แบบอักษร

 

ตอนนี้เขากลับไปแล้วกว่าจะกลับได้จะล่อไปเกือบสี่ทุ่ม ฉันไล่เท่าไหร่เขาก็ไม่ไปซักทีแต่เมื่อกี้มีคนโทรมาหาเขาสงสัยจะเป็นแฟนละมั้งรีบออกไปเลย ฉันที่ไม่ได้จับโทรศัพท์เลยตั้งแต่เขามาจนตอนนี้ฉันกำลังนั่งเช็คโซเชี่ยลต่างๆของฉันแล้วก็พบว่าเพื่อนตัวดีของฉันมันไลน์มาเป็นสิบๆข้อความ

 

LINE💬

 

Cheetah.z : หมี [15:00]

Cheetah.z : หมี [15:20]

Cheetah.z : ลูกหมี [16:20]

Cheetah.z : อีหมี [16:50]

Cheetah.z : อีหมีมึงอ่านสิอีหมี [17:30]

Cheetah.z : อีหมีมึงเป็นไรป้ะเนี่ยทำไมไม่อ่านไลน์กูอ่ะ [18:00]

Cheetah.z : อีหมีกูจะงอลแล้วนะ อ่านๆๆๆๆๆ [18:40]

Cheetah.z : ถ้ามึงไม่อ่านกูจะไปหามึงถึงที่ อย่าทำให้กูเป็นห่วงดิ่หมี [20:50]

Cheetah.z. : หมีมึงโอเคป้ะเนี่ย [21:32]

Cheetah.z : อีกครึ่งชั่วโมงเปิดประตูรอกูได้เลย [21:58]

 

 

ฉันเปิดอ่านข้อความที่เพื่อนฉันส่งมาอย่างบ้าคลั่ง ฉันที่เตรียมหูชาไว้เลยตอนนี้เพราะมันมาแน่ๆ

 

ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆ ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

นั่นไงพูดยังไม่ทันขาดคำเลยแถมเสียงแหลมๆของมันตอนนี้ก็ดังทะลุประตูเข้ามาแล้วด้วย

"อีหมีเปิดประตู" ปังๆๆๆๆๆๆ ปังๆๆๆๆๆๆ

 

"อีหมี............." ก่อนที่มันจะใช้เสียงแหลมๆของมันเรียกหรือพูดอะไรไปมากกว่านี้ฉันก็รีบวิ่งไปเปิดให้มันก่อนที่ข้างห้องจะออกมาด่าเพราะเสียงมันตอนนี้ชวนปวดหัวเหลือเกิน

 

"อีเสืออีห่ามึงจะเสียงดังทำไมเนี่ย"

 

"ทำไมมึงไม่อ่านไลน์กู"

 

"กูหลับ"

 

"แน่ใจ"

 

"อือ"

 

"งั้นก็แล้วไปกูตกใจหมดคิดว่าเป็นอะไร"

 

มันพูดพร้อมกับเดินไปนั่งที่โซฟาก่อนจะส่งสายตาอาฆาตมาให้ฉันนี่มันจะจับผิดอะไรฉันอีกเนี่ย

 

"อันนี้ของใคร" มันถามก่อนจะชูกล่องเหล็กเล็กขึ้นมาก่อนที่มันจะเปิดดูภายในมีบุหรี่อยู่สี่ห้ามวน ไอ้พี่บ้านั่นมันต้องลืมไว้แน่ๆ กลับไปแต่ยังทิ้งอะไรไว้อีกนะ

 

"มึงสูบบุหรี่ด้วยหรอหมีทำไมกูไม่รู้"

 

"กูไม่ได้สูบ"

 

"แล้วมันของใครถ้าไม่ใช่ของมึงหรือว่ามีคนมาหามึงก่อนที่กูจะมา ไอ้เหี้ยซันมันมาหามึงหรอหมี"

 

"ไม่ใช่ไอ้ซัน"

 

"ไม่ใช่มันแล้วเป็นใครอย่าบอกนะผัวใหม่มึง"

 

"โอ้ยยยอีเสือไม่ใช่ผัวใหม่หรืออะไรทั้งนั้นแหละ กูเครียดกูอยากลองพอใจยัง"

 

"แต่มึงยังไม่ได้สูบใช่มั้ย"

 

"อือ"

 

"ดีขี้เหล้าแล้วมาติดบุหรี่อีกก็ไม่ไหวนะคะอีหมี"

 

"แหมอีคนดีอีเสือจำศีลทำเหมือนมึงไม่แดก"

 

มันทำเป็นไม่สนใจแถมยังลุกขึ้นเดินสำรวจไปทั่วห้องของฉันก่อนที่มันจะเปิดไปที่ระเบียงพร้อมกับย่นคิ้วมองมาหาฉัน มันนี่จับผิดเก่งเหลือเกิน

 

"ไหนบอกมึงไม่สูบ"

 

"ก็กูไม่ได้สูบ"

 

"แล้วขี้บุหรี่นี่ของใครมึงคงไม่บอกกูว่าของใครก็ไม่รู้หรอกนะ"

 

ฉันที่จนมุมยอมบอกมันไปแต่โดยดีว่ามันเป็นของใคร มันที่ทำหน้าตกใจก่อนจะซักฉันยิ่งกว่าเดิม

 

"ของพี่เดลหรอ เขามาใช่ไหม เขามาทำไมแล้วเขาทำอะไรมึงหรือเปล่าหมี"

 

"อือเขามาแล้วเขาก็ไม่ได้ทำอะไรเขาแค่มาเลี้ยงพิซซ่ากู"

 

"ห๊ะ!!!! เลี้ยงพิซซ่ามึงเนี่ยนะ"

 

"อือ"

 

"มึงมานี่เลยเล่ามาให้หมดเล่ามาทุกเรื่องที่กูยังไม่รู้เล่ามา~~~~~~~"

 

ชีต้าห์พูดพร้อมกับลากฉันให้เดินตามมันไปนั่งที่โซฟาอีกครั้ง ฉันเล่าทุกอย่างให้ชีต้าห์ฟังเริ่มตั้งแต่เขามาและเขาเป็นสาเหตุให้ข้าวต้มฉันไหม้ซึ่งเป็นเหตุผลให้เขานั้นต้องเลี้ยงพิซซ่าฉันและอีกหลายๆเรื่องรวมไปถึงเรื่องที่เขาวอแวให้ฉันคบกับเขาด้วย

 

"นี่เพื่อนกูจะมีผัวใหม่แล้วหรอเนี่ย"

 

"ผัวเผออะไรของมึงอีเสือกูไม่เอาเด็ดขาด กูเกลียดเขา กูไม่เคยเจอใครปากแบบนี้เลยจริงๆ"

 

"เขาก็เหมาะกับมึงนะหมีมึงก็พอกันกับเขานั่นแหละ"

 

"ถึงจะเป็นแบบนั้นกูก็ไม่เอากูไม่เอาเด็ดขาด"

 

"กูจะคอยดูว่ามึงจะเกลียดเขาไปได้นานแค่ไหน"

 

"ตลอดไปจ้ะเพื่อนรัก"

 

"ให้แน่"

 

มันพูดเหมือนไม่เชื่อว่าฉันจะเกลียดเขาจริงๆ แต่จริงๆแล้วฉันก็ไม่เชิงเกลียดเขาหรอกแค่ไม่อยากยุ่งด้วยก็แค่นั้นฉันมันไม่น่าไว้ใจอีกอย่างฉันไม่ยุ่งกับคนมีแฟนแล้วไม่ยุ่งเด็ดขาดแต่ถ้าเขาโสดอันนี้ก็อีกเรื่องoops!!!!!!!!!!!!!! ไม่ใช่สิถึงโสดก็ไม่ยุ่ง

 

ฉันกับชีต้าห์นั่งคุยกันไปเรื่อยรวมถึงมันที่เม้าส์มอยเรื่องของผัวมันให้ฉันฟังด้วยมันนี่ไม่ค่อยจะเห่อผัวซักเท่าไหร่ แต่มันกับผัวมันก็รักกันดี เพื่อนเจอผัวดีฉันก็ดีใจไปด้วยแต่กับฉันนี่สินึกถึงแล้วมันแค้นหกปีที่ผ่านมาเหมือนเป็นควายมาตลอดทำไมฉันถึงได้โง่นักนะโง่ให้มันหลอกอยู่ได้สุดท้ายก็โดนทิ้งถ้าเมียมันไม่ท้องจนต้องแต่งงานกันฉันก็คงจะโง่ไปอีกนาน แต่ก็ถือว่าฉันโชดดีที่หลุดมาจากไอ้คนเฮงซวยแบบนั้นได้หกปีเหมือนฉันเป็นทาสมันตัวก็เสียเงินก็เสียพูดแล้วมันเจ็บใจจริงๆถ้าตอนนั้นฉันไม่รักมันมากขนาดนั้นฉันคงไม่ทนมาได้ขนาดนี้หมดเวรหมดกรรมกับมันซักทีขอบคุณพระเจ้าที่ช่วยฉันให้หายโง่ซักที

 

 

 

 

 

_____________________________________________

ความคิดเห็น