oil_oil

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : DH 13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2561 22:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DH 13
แบบอักษร

Talk::Hanna

“ชีวิตกู อย่างเสือก”ฉันหลุดพูดกูออกไปเพราะความโมโหแบบสุดขีด

แคว๊กกกกกกกก!!!!!!!!!!

ไอ้บ้าเอ้ยย มันชีกเสื้อผ้าฉันอีกแล้วทำไมป่าเถือนขนาดนี้เนี้ย

“ฉันเจ็บน่ะ ปล่อยยยย”ฮันน่าดีดดิ้นไม่หยุดเนื้อตัวแตกบางที่มีเลือดชิบออกมาเพราะเสื้อผ้าบาด

“หึ พูดกูมึงอีกสิ จะได้นับรวมกันไปทีเดียว”โดโนแวนเอามือมาขย้ำหน้าอกอย่างแรงจนฮันน่าเบหน้าด้วยความเจ็บ

“ฮื่ออออ ปล่อยฉันไอ้โรคจิต อึก..ปล่อยยยย”ฮันน่าร้องไห้โฮออกมา เธอกลัวจนสุดขีด ตัวเธอสั่นเทาไปหมด ไม่รู้จะห้ามคนตรงหน้ายังไงดีเพราะตอนนี้เขาเองก็โกรธจนหน้าดำหน้าแดงเหมือนกัน เขาเอามือออกจากหน้าอกข้างหนึ่งแล้วบีบปลายคางของเธออย่างแรง

“ร้องไห้? หึ น้ำตาเธอมันไม่ได้ช่วยอะไรได้หรอก หยุดร้องไห้ซะ”โดโนแวนบอกแล้วกระชากบราเชียของเธอออกไปอย่างไม่ใยดี เขาเอามือลูบไปตามลำตัวโครงเว้าได้รูปของเธอจนมาหยุดที่ขอบแพนดี้ตัวจิ๋ว

วินาทีต่อมาตัวของฮันน่าก็ไม่มีอาภรปิดร่างกายอรชรของเธอสักชิ้น เขาค่อยๆแยกขาของเธอออกจากกันและมองกลีบดอกไม้สวยของเธออยู่อย่างนั้น แล้วลิ้นร้อนก็สัมผัสเข้ากับกลีบกุหลายสวย เขาค่อยๆกรีดกลายลิ้นเข้าไปตามร่องสวาทและรัวลิ้นขึ้นลงช้าๆ แต่นั้นไม่ได้ทำให้คนใต้ร่างรู้สึกพิศวาทขึ้นมาเลนแม้แต่น้อย กับรู้สึกขยะแขยงเขามากขึ้นไปอีก ฮันน่าร้องไห้ออกมาไม่หยุดเธอร้องจนตัวโยน แต่เธอก็ไม่ได้ขยับหนีเขาไปไหน แค่นอนนิ่งๆอยู่อย่างนั้นจนชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมามองเธอ

“ฮันน่า ฉันขอ...”สายตาของโดโนแวนตอนนี้สั่นไหวไปหมด เขาทำเธอแรงไปรึป่าว ทำเธอเจ็บเกินไปรึป่าว เขาแค่โมโหที่เธอรังเกียจเขาทำเหมือนไม่อยากอยู่ไม่อยากคุยกับเขา แต่กลับคนอื่นเธอยิ้มให้เธอคุยด้วย ทำไมเธอต้องทำเหมือนไม่มีเขาอยู่ในสายตา

“ทำต่อสิ เอาเลยอยากทำอะไรก็เชิญ”ฮันน่าพูดประชดประชันร่างสูงแต่เธอไม่ได้หันไปสบตากับเขาเลยแม้แต่น้อย

“ฮันน่า ฉันขอโทษ”โดโนแวนเอื้อมมือไปจับใบหน้าสวยที่ตอนนี้เปอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาเพื่อให้หันมาประจันหน้ากับเขา แต่เธอกลับจับมือหนาของเขามาทาบไว้ที่หน้าอกของเธอ

“ทำสิ ทำเลยแล้วก็ปล่อยฉันไปสักที ฉันไม่อยากอยู่ในนรกแบบนี้อีกแล้ว ทำสิ”ฮันน่าพูดออกมาด้วยสายตาที่ว่างเปล่า น้ำตาของเธอไหลออกมาหยดแล้วหยดเล่า จนร่างสูงสงสารเธอจับใจ เขาใจร้ายจริงๆไม่มีเหตุผล ใช้แต่กำลัง

“ฉันขอโทษ ขอโทษจริงๆ”ชายหนุ่มดึงมือตัวเองออกจากหน้าอกอวบอิ่มที่ตอนนี้แดงแจ๋เป็นรอยนิ้วมือ รอยดูดที่เขาทำไว้ เขาดึงผ้านวมมาคลุมตัวเธอ เขาไม่เคยพูดขอโทษใคร ไม่เคยง้อหรือทำแบบนี้กับใคร มีแค่เธอคนเดียว เขาไม่รู้ว่าทำไมต้องทำกับเธอขขนาดนี้ ทำไม?

“ฮือออ ไอ้คนใจร้าย อึก...”เธอหันหลังให้ชายหนุ่มที่นอนอยู่ด้านข้าง

“ฉันขอโทษ จะไม่ทำอีกแล้ว”เขาสวมกอดเธอจากด้านหลัง ฮันน่าก็ดิ้นไม่ยอมให้เขากอด แต่ดิ้นจนเหนื่อยเขาก็ไม่ปล่อยเธอจึงหยุดดิ้น

“ที่หลังอย่าทำให้ฉันโมโหอีก”โมโหหญิงสาวทวนคำพูดของเขาในใจ เขามาโมโหเธอเรื่องอะไร เธอมากกว่าที่สมควรโมโหเขาที่จับเธอมาขังไว้เหมือนเป็นนกที่ต้องอยู่แต่ในกรง แถมหายไปอีกตั้ง3อาทิตย์แล้วพอกลับมาก็เอาแต่อาละวาดใส่เธอ

“ฉันไปทำอะไรให้นายโมโหเหรอ ฉันไปทำอะไรให้นายโกรธบอกฉันสิ”หญิงสาวถามออกไปด้วยความน้อยใจ

“ก็เธอไปคุยกับไอ้ซันเดอร์ ไปเกาะแขนอ้อนไอ้เปาโลแล้วยังคิดจะหนีฉันอีก”

“แล้วทำไมฉันจะทำแบบนั้นไม่ได้นี้มันชีวิตฉันน่ะ นายมีสิทอะไร”

“มีสิ ก็ฉันเป็นผัวเธอทำไมจะไม่มีสิท”โดโนแวนจับตัวฮันน่าให้หันมาประจันหน้ากับเขา แต่ฮันน่าเอาแต่หลบตาเขา

“นะ...นายไม่ใช่ผัวฉัน”หญิงสาวพูดแต่ไม่ได้เงยมาสบตาเขา

“ทำไมจะไม่ใช่”เขาถามออกไปแค่นั้น ทำให้หญิงสาวอึกๆอักๆตอบกลับไม่ถูก พอตั้งสติได้เธอก็ตอบออกไปอย่างเด็ดขาด

“เราไม่ได้รักกันไง”ใช่เขากับเธอไม่ได้รักกัน เธอไม่มีวันรักเขา และเขาก็ไม่มีวันรักเธอเพราะพี่ชายของเธอเป็นศัตรูของเขา เขามารักน้องของศัตรูได้ยังไง เหอะฉันไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเอง แต่คำพูดบางคำของเขามันทำให้ฉันคิดไปว่าเขามีใจให้ฉันรึป่าว แต่พอโดโนแวนลุกออกไปจากห้องเธอก็รู้ทันทีว่าเธอคิดไปเองฝ่ายเดียว เธอจะไม่ปล่อยให้ตัวเองเจ็บไปมากกว่านี้เด็ดขาดเธอต้องไปจากเขาให้ได้ เธอต้องรีบทำให้เรื่องนี้มันจบสักที

Talk::Donovan

ผมไม่ได้ตอบอะไรฮันน่าไป คำตอบของเธอมันทำให้ผมรู้สึกแปลบขึ้นมาในใจ มันรู้สึกเหมือนโดนมีดกรีด ผมไม่รู้ว่าผมทำกลับเธอแบบนี้ทำไม ทำไมผมไม่ปล่อยเธอไปเป็นอิสระทั้งๆที่เธอก็ไม่ได้ผิดอะไรเลย ทำไมต้องโมโหต้องโกรธเธอเวลาเห็นเธออยู่กับคนอื่น ผมไม่รู้เลย!!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น