Bat Aunt ( ป้าแบท )

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

I SAY EP.08 ไปแล้วไปรับ

ชื่อตอน : I SAY EP.08 ไปแล้วไปรับ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 46.5k

ความคิดเห็น : 161

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2561 12:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
I SAY EP.08 ไปแล้วไปรับ
แบบอักษร

I SAY YOU CRAZY Sm18+

Author : Bat Aunt (ป้าแบท)

.

..

...


" แม่งๆๆๆๆ!!! " เสียงเตียงสปริงดังแว่วกึกก้องไปทั่วทั้งห้องพักเหตุจากเซนกำลังหัวหมุนดีดดิ้นระบายโทสะที่พึ่งเจอมา ทำไมเรื่องบ้าๆนี้มันต้องเกิดขึ้นกับเขาด้วยว่ะ! หลังจากที่เซนปิดประตูดังโครมใส่อูบินเด็กหนุ่มก็เดินโท้งๆไม่สนใจเสียงของเลขาชเวที่ขอจะไปส่งเซนเอง เด็กหนุ่มลงลิฟท์มาไม่พูดไม่จากับใคร ก่อนจะโบกแท็กซี่เพื่อกลับมาที่ห้องพักของตนเองแทน!

RrrrrRrrrrr

ติ๊ด!

( มึงอยู่ไหนเนี้ย จะมาป่าว )

เซนลืมซะสนิทเลยว่าต้องไปผับของพี่ยองฮุนต่อ โอ๊ยยยยยย!!#/#[email protected]&@£×@**×

" ไปๆ กูกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าเฉยๆ " ว่าแล้วเซนก็ดีดตัวขึ้นจากเตียงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อไปผับพี่ยองฮุน เซนถอดเสื้อนักเรียนออกขณะใช้ไหล่กับใบหูแนบโทรศัพท์เอาไว้

( เออไม่ต้องรีบ พวกพี่เค้าเข้าใจ..แล้วสรุปมึงรู้จักลุงคนนั้นหรอว่ะ ) ซังมินถามหาลุงคนที่เจอเมื่อตอนเย็น

" คะ..แค่นี้ก่อนนะ " ติ๊ด! เซนกดตัดสายทันที หลีกเลี่ยงคำถามของเพื่อน...แล้วรีบใส่กางเกงต่อ

Rrrrrr!!

ติ๊ด!

" เออ!! กำลังไปอยู่นี้ไง!! " เซนกดรับสายด้วยความรีบโดยที่ไม่ได้มองว่าคนในสายที่ตนกดรับแล้วกรอกเสียงอารมณ์หงุดหงิดใส่นั้นคือใคร

( ชั้นเอง )

" คะ...คุณ!! ไอ้โรคจิต!! " เซนเบิกตากว้าง! ตกใจจนเผลอทำโทรศัพท์ล่วงจากมือ..ไอ้โรคจิต!มันทีเบอร์เขาได้ไงว่ะ! มึงเปลี่ยนจากนักธุรกิจไปเป็นสโตกเกอร์แล้วรึไง!! ตั้งสติได้เซนก็ก้มลงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

" มึงมีเบอร์กูได้ไงว่ะ!! "

( ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคนรวย )

ตอบได้กวนตีนมาก! อะ..ไอ้แก่!! ไอ้โรคจิต!ที่โคตรรวย!! ไอ้!! ไอ้กล้ามเยอะ!! ไอ้!!โอ๊ยยย เซนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าคนๆนี้ได้แล้ว

( แค่จะโทรมาเตือน..พรุ่งนี้ตอนเย็นห้ามตุกติกไม่งั้น..)

" เออ!! รู้แล้วน่า! เงี่** มากก็ไปหาที่ระบายไป!ไอ้บ้า! " เซนพูดรัวๆก่อนจะกดตัดสาย หน้าซับสีด้วยความโกรธจัด! ก่อนจะระบายอารมณ์ด้วยการเตะอากาศคนเดียวภายในห้อง เมื่อทำจนพอใจแล้วเซนก็รีบบึ่งไปผับพี่ยองฮุนต่อไปถึงเซนก็ตรงไปหาพี่ยองฮุนเพื่อเข้าไปขอโทษทีทำให้วุ่นวาย..พี่แกก็ไม่ได้ว่าอะไรแค่ถามอะไรนิดหน่อยแล้วให้เซนไปทำงานต่อ..เซนรีบเข้าไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดทำงานระหว่างทางเจอพี่คนไหนก็โค้งหัวขอโทษที่ทำให้วุ่นวายพวกพี่เขาก็เข้าใจไม่ได้ถือโทษโกรธอะไร..เซนจึงได้กลับมาทำหน้าที่เด็กเสิร์ฟได้ดังเดิม ทำงานไปเรื่อยๆเจอไอ้ซังมินถามเรื่องคุณลุงในตอนเย็นว่าเป็นใครแล้วเซนไปทำอะไรกับลุงเขา..เซนก็ไม่ได้ตอบเด็กหนุ่มหลีกเลี่ยงทุกวิถีทางจนกระทั่งเลิกงานเขาก็ต้องหาทางรีบกลับก่อนเพื่อที่จะได้ไม่ต้องเจอคำถามซ้ำๆของซังมิน

ขอโทษนะเว้ย..กูขอไปคิดคำโกหกเนียนๆก่อน สัญญาพรุ่งนี้จะบอกมึงเลย

ติ๊ดๆๆๆๆ!!

เสียงนาฬิกาปลุก..ปลุกเด็กขี้เซาที่พึ่งได้นอนแค่ไม่กี่ชั่วโมงงัยเงียตื่นขึ้น นิ้วเรียวขยี้ตาปรับโฟกัสสักพักก่อนจะรีบลุกไปอาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียน

.

.

.

/ @โรงเรียนxxx /

แซ่บๆ~

พรึบ!

" นอนไรแต่เช้าว่ะมึง! " มิโน่ตบหัวเซนที่กำลังนั่งฟุบโต๊ะหลับฝันดี เซนสะดุ้งหยึ๊บเด้งหัวขึ้นมองหน้ามิโน่กับซังมินอย่างมึนๆ

" อ่าวมึนๆยังมึนอีก..ไงมึงเมื่อคืนไมหนีกลับก่อนว่ะ "

" ไม่ได้หนีกลับก่อน พอดีกูลืมปิดพัดลมในห้องเลยรีบกลับไปปิดไงเลยไม่ได้บอกมึง โทษนะ " ตอแหลขั้นสุด

" เออๆไม่เป็นไร..ว่าแต่เป็นไง..ลุงคนนั้นคือใครว่ะ "

อ่าวเสือกเชื่อเฉย..โง่จริงเพื่อนกูไปอยู่กับไอ้กัญชาได้เลยนะเนี้ยแบบเนี่ย

" ลุงไหนว่ะ " มิโน่ถามด้วยความสงสัย เพราะตนเองไมาได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วยเลยไม่รู้ว่าหลังจากแยกกันตรงหน้าโรงเรียนไปมันมีอะไรเกิดขึ้น

" อะ..เอ่อ.ลุง..อ๋อ!..ลุงคนนั้นคือเพื่อนพ่อกุเองอ่ะ เป็นเพื่อนกัน " เซนรีบแถตอบมั่วๆโง่ๆออกไป หวั่นใจกลัววืดว่าเพื่อนจะไม่เชื่อ..ใครเชื่อไม่โง่ก็ควายอ่ะเหตุการณ์เมื่อวานดูยังไงก็ไม่ใช่คนรู้จักกันแน่ๆ

" อ้อ..ลุงนี้เองเคๆ " ซังมินพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะหันไปหามิโน่ที่สะกิดไหล่เขายิ๊กๆถามว่ามันเกิดอะไรขึ้น ซังมินจึงต้องหันไปเล่าเรื่องที่เจอเมื่อวานให้มิโน่ฟัง เซนลอบถอนหายใจโล่งอกที่ซังมินมันเชื่อเฉยๆเลย..รอดไปกู...

ตือ..ตื่อ..ตื้อ..ตื่อออ...

และแล้วคาบสุดท้ายกูจบลง นี้เป็นครั้งแรกเลยจริงๆที่เซนอยากให้โรงเรียนเลิกช้าหรือครูปล่อยเลสสัก 3 ชั่วโมงถึงว่าล่ะวันนี้ฟ้าเป็นมืดๆตั้งครึ่มมาเชียว

" เอ่อ..มึงไอ้ซังมิน "

" ว่า? " ซังมินที่กำลังเก็บของลงใต้โต๊ะหันไปมอง ซังมินไม่ชอบเอาสมุดหนังสือกลับบ้านเนื่องจากมันหนักกระเป๋าและขี้เกียจจัดตารางเรียนมาเขาจึงยัดๆมันไว้ใต้โต๊ะ ส่วนการบ้าน..มาลอกเพื่อนตอนช้าเอาครับใสๆแต่ครูมักจะไม่เข้าใจ

" วันนี้กูไปทำงานช้านิดนึงนะเว้ย...พอดีไปทำธุระอ่ะ "

" ธุระไรว่ะ " ซังมินขมวดคิ้วสงสัย เดี๋ยวนี้ธุระมึงเยอะจังนะ

ป๊าบ!!

" โอ๊ยยย! ซี๊ดดด!! ไอ้เชี่ยโน่!กูเจ็บ! " ซังมินลูบหัวตัวเองปอยๆ

" แล้วมึงไปเสือกไรกับเค้าล่ะ เออมึงนิขี้สงสัยชิบ "

ซังมินกัดปากยกมือขึ้นจะตีคืน..แต่ก็ไม่กล้าเพราะโดนมิโน่ชี้หน้าเอาไว้ซะก่อน เซนยิ้มขำทั้งที่สีหน้าสลับกันเลย

" เออจะไปก็ไป ระวังตัวด้วยล่ะ " มิโน่บอกด้วยควาทเป็นห่วงถึงเซนจะอยู่เกาหลีได้เกือบจะสี่เดือนแล้ว แต่มันก็ไม่ใช่ถิ่นบ้านเกิดของเซนอยู่ดี เซนอาจจะหลงทางหรือไม่ก็ไปไหนที่ที่อันตรายโดยไม่รู้ตัว

" เค ขอบคุณที่เป็นห่วงงั้นกูไปแล้วนะ..เจอกันมึง " เซนว่าจบก่อนเดินสะพายกนะเป๋าออกจากห้อง เซนอยากจะก้าวขาให้ช้าที่สุดเท้าที่จะทำได้ แต่ก็ทำมันไม่ได้เซนจะต้องรีบไปไม่งั้นเพื่อนของเขาได้ตามหลังมาเห็นแน่ว่าเขาโดนลากขึ้นรถของใครไป ลำพังไอ้มิโน่ไม่เท่าไหร่เพราะมันยังไม่รู้เรื่องไรมาก.แต่กับไอ้ซังมินนี้ซิ..ให้มันเจอกับคุณลุงเลขาชเวอีกทีเซนได้ตายอย่างเขียดแน่ๆ

" มึงว่าไอ้เซนมันแปลกๆป่ะว่ะ " ซังมินขมวดคิ้วถามมิโน่

" อืม..นิดนึงช่วงนี้มันเป็นแปลกๆ " มิโน่ตอบไปด้วยยกตงยกโต๊ะไปด้วย วันนี้เป็นเวรทำความสะอาดห้องของเขากับซังมิน ทั้งคู่จึงต้องอยู่ทำเวร ตื่นมาโรงเรียนพรุ่งนี้เช้าละโดนพวกผู้หญิงด่าว่าไม่ทำเวรคงไม่สนุกหูแน่

" กูว่ามันต้องมีอะไร "

" กูก็ว่างั้น..แต่มึงก็อย่าไปเสือกกับมันมากละกันถ้ามันอยากบอกก็ให้มันบอกเอง เดี๋ยวไอ้เซนมันอึดอัด "

" เคๆได้ๆ "

เซนกำสายสะพายกระเป๋าแน่นเดินก้มหน้า ออกมาตลอดทางเมื่อถึงเขตประตูโรงเรียนเขาก็มองซ้ายมองขวาหารถของอูบิน..เซนเม้มปาก..ก่อนจะเดินไปหาเลขาชเวที่จอดรถอยู่บริเวณข้างโรงเรียน..

กึก!

" สวัสดีครับคุณลุง " เซนยกมือไหว้เลขาชเว ตามแบบฉบับมารยาทของคนไทยที่พึงมี ถึงเขาจะไม่เต็มใจไปกับคุณลุงแต่ยังไงตุณลุงก็ถือว่าอวุโสเป็นผู้ใหญ่ซึ่งเด็กอายุน้อยอย่างเซนต้องทำความเคารพ

" ครับ..คุณเซนมาสายนะครับ " เลขาชเวพูดขณะตีไฟเลี้ยวเคลื่อนรถออกจากซอย

" ขะ...ขอโทษครับ " เซนอยากจะเปิดกระจกร้องให้คนข้างนอกช่วยสัสๆ อ๊ากกกกก็กูไม่อยากปายยย!! ไม่อยากไปเจอไอ้โรคจิตนั้น!!!

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นให้ป้านะจ้ะเด็กๆ

เอาแล้วๆๆ อิป๊ามันส่งคนมารับน้องแร้วววว!!

​​

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น