oil_oil

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : DH 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2561 20:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DH 12
แบบอักษร

3อาทิตย์ต่อมา

ฮันน่าอยู่ในบ้านใหญ่โตหลังนี้มา3อาทิตย์กว่าแล้ว ไม่มีวี่แววว่าโดโนแวนจะกลับมาเลย ให้โทรศัพน์ไว้บอกว่าจะติดต่อมาก็ไม่เคยโทรมาสักครั้ง แล้วจะให้โทรศัพน์ไว้เพื่อ?? ไอ้บ้าเอ้ย ไปไหนก็ไม่ได้ คุยกับเปาโลก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่อง

“สวัสดีครับ”เปาโลทักทายฮันน่าที่เดินลงบันไดมาด้วยสีหน้าหงุดหงิด

ฮันน่าที่เห็นเปาโล เธอก็คิดแผนอะไรดีดีออก ไม่ใช่ว่าเธอจะยอมอยู่ที่นี้เฉยๆหรอกน่ะ ใน3อาทิตย์ที่ผ่านมาเธอคิดหนีไปทั้งหมด7ครั้งแต่ก็โดนจับได้ทุกครั้ง และทุกครั้งที่โดนจับได้เปาโลก็รายงานโดโนแวนทันที

“นี้ นายจะไปไหนน่ะ”

“ไม่ได้ไปไหนครับ ค่อยจับตาดูคุณเพื่อคิดหนีอีก”

“ฉันอยากกินเค้ก”ฮันน่าพูดแล้วเอามือไคว้หลังมองออกไปข้างนอก

“เดี๋ยวผมสั่งคนไปซื้อให้ครับ”เขาหยิบโทรศัพน์ขึ้นมาโทรสั่งลูกน้อง

“ไม่ๆๆๆ ฉันต้องไปเลือกเอง ไม่งั้นฉันไม่กิน”

“ไม่ได้ครับ นายสั่งไว้ไม่ให้คุณออกไปไหนเด็ดขาด”

“เขาไม่รู้หรอกน่า”ฮันน่าพูดแล้วเดินมาเกาะแขนเปาโลอย่างออดอ้อน ใบหน้าสวยถูอยู่ที่ไหล่ของเขา

“คิดจะหนีไปไหนอีกล่ะ ยัยตัวแสบ”เสียงบุคคลที่3ดังขึ้น ทำให้เปาโลพลักฮันน่าออกจากตัวเขาทันที

“”นะ...นาย”

ฮันน่าที่หันไปเจอโดโนแวนเดินเข้ามาก็กอดอกเชิ้ดใส่เขาทันที

Talk::Donovan

หึ เขาไม่อยู่แค่3อาทิตย์ทำลูกน้องของเขาเหนื่อยกันไม่ได้หยุดได้หย่อน แสบนักน่ะ

“เธอ มาข้างบนกับฉันเดี๋ยวนี้”ผมหันไปออกคำสั่งกับคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆเปาโล

“ทำไมฉันต้องไปด้วย”ปากคอเลาะร้ายเหมือนเดิน

“ฉันสั่ง”โดโนแวนพูดเสียงดังทำให้ลูกน้องที่อยู่แถวพากันหันมามองที่เธอ

ฮันน่าหันมามองค้อนเขาและเดินกระฟัดกระเฟียดขึ้นไปข้างบน

“เข้าไปสิ”เขาบอกให้เธอเข้าไปในห้องทำงานของเขา แต่ฮันน่าก็ยังยืนกอดอกไม่ยอมเข้าไป

“ไม่ ว้ายยย”เธอตอบกลับมาแค่นั้นก็โดนกระชากเข้าไปในห้องทันที พูดดีๆไม่ชอบไง ชอบให้ใช้กำลัง

ฮันน่าเดินไปนั้งที่โซฟากลางห้องทำงานหรูและหยิบนู้นหยิบนี้ขึ้นมาอ่านโดยไม่สนใจเขา ส่วนโดโนแวนก็นั้งลงที่โต๊ะทำงานและหยิบเอกสารขึ้นมาดู

“อยากกินอะไร”เขาถามฮันน่าโดยไม่ได้หันขึ้นมามองหน้าเธอ แต่เธอกลับทำเป็นหูทวนลมไม่ได้ยินเสียงของเขา

“ฉันถาม”โดโนแวนเงยหน้าขึ้นจากเอกสารตรงหน้าแล้วมองหน้าของเธอ แต่เธอก็ยังไม่ได้สนใจเขาอยู่ดี

“ฮันน่า”เขากดเสียงต่ำลงและพูดกับเธอ “ฉันถามไม่ได้ยินรึไง”

“ได้ยิน แล้วไง”เธอตอบกลับมาหน้าตาเฉย

“อย่าทำให้ฉันโมโหได้มั้ย ฉันถามเธอดีๆน่ะ”

ฮันน่ายังคงนั้งอยู่ตรงนั้นที่เดิมดูนู้นดูนี้ไปไม่สนใจเขา ยิ่งทำให้เขาโมโหขึ้นไปอีกกับความนิ่งเฉยของเธอ

เขาอุตสารีบบินไปจัดการเคลียงานที่ฝรั่งเศสให้เรียบร้อยเพื่อจะได้อยู่กับเธอ แต่เธอกลับทำให้เขาโกรธตลอดเวลาที่เขาไม่อยู่ ทั้งทำตัวกระดี้กระด้าตอนที่ไอ้ซันเดอร์มา ไปเกาะแขนออดอ้อนไอ้เปาโลอีก แล้วยังคิดหนีเขาอีกตั้งกี่ครั้งต่อกี่ครั้งทั้งๆที่เขาย้ำนักย้ำหนาว่าอย่าคิดหนีเด็ดขาด เธอก็ยังไม่ฟังแล้ว อย่าหาว่าเขาไม่เตือน

โดโนแวนลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานและเดินมาที่โซฟาตัวใหญ่ เขากระชากแขนฮันน่าให้เดินตามมาที่ห้องนอนที่อยู่ในห้องทำงานเหมือนกัน เขาเหวียงฮันน่าลงไปที่เตียงอย่างแรงโดนไม่คิดจะเบามือกับเธอเลย

“วอนนักใช้มั้ย ห่ะ!!”โดโนแวนพูดแล้วตามมาขึ้นคอมฮันน่าไว้

“นี้นายจะทำบ้าอะไรห่ะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้น่ะ”ฮันน่ายังคงดิ้นขัดขืนชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยแต่อย่างใด

“ก็สั่งสอนอีร่านที่มันอยากลองของกับฉันไง”เขาพูดแล้วกดจูบไปที่ริมฝีปากบางที่เขาไม่ได้แตะต้องมานาน

เขาพยายามดันลิ้นร้อนเข้าไปแต่ฮันน่ากลับเม้มปากแน่นไม่ให้เขาได้ล่วงเกินเข้าไปเลย ชายหนุ่มจึงเปลี่ยนมาซุกที่ซอกคอขาวเนียนและขบเม้มดูดดุนจบเป็นรอยแดง ฮันน่าที่ได้เป็นอิสระจากการจู่โจมที่ปากเธอก็สบดใส่เขาทันที

“หยาบคาย นายด่าผู้หญิงแบบนี้ได้ไงห่ะ!!!”

โดโนแวนเอาหน้าออกจากซอกคอขาวแล้วหัวเราะหึออกมา

“เธอทำวีรกรรมอะไรไว้บ้างน่ะ อ่อ คิดหนีฉัน7ครั้ง แล้วยังไปร่านใส่ไอ้ซันเดอร์กับไอ้เปาโลอีก มีอะไรอีกมั้ยน่ะ??”โดโนแวนทำท่าคิดแล้วมองหน้าของฮันน่าอย่างเอาเรื่อง

“ชีวิตกู อย่างเสือก”

แคว๊กกกกกกกก!!!!!!!!!!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น