Darkqueen__

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : AREA 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.5k

ความคิดเห็น : 46

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2563 18:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
AREA 2
แบบอักษร

 

ปัจุบัน 12:30

 

ผมตื่นขึ้นมาควานหาร่างของใครคนหนึ่งที่ให้ความสุขกับผมเมื่อคืน ผมไม่อาจลืมช่วงเวลานั้นได้เลยคนอะไรเด็ดเป็นบ้า ทั้งหุ่นทั้งลีลาไม่เสียแรงที่ผมหิ้วมาด้วยเมื่อคืน แต่แล้วผมก็ต้องหงุดหงิดเมื่อผมเลื่อนมือไปตรงไหนก็ไม่มีวี่แววว่าจะจับโดนตัวเธอเลย ผมตัดสินใจลืมตาขึ้นมาก่อนจะพบว่าที่ข้างๆผมนั้นว่างเปล่า กลับไปแล้วสินะ ผมยันตัวลุกขึ้น แต่เอ๊ะ...............ทำไมชุดของเธอยังอยู่หรือว่า......หึคงจะใส่ชุดผมกลับสินะ เธอคิดว่าเธอจะไปไหนรอดวะลูกหมี

 

DELL END.

 

ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆ ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

เสียงเคาะประตูรัวๆนั่นมันทำให้ฉันหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกเพราะตอนนี้ฉันกำลังตั้งใจทำอาหารอยู่ ยิ่งหิวๆอยู่ใครมันมาเคาะประตูรัวๆแบบนี้ไม่มีมารยาทเอาซะเล้ยยยยย ถ้าเป็นเพื่อนฉันละก็จะฟาดให้หลังลายเลยคอยดู ฉันคิดคนเดียวในใจก่อนจะเดินไปเปิดประตูด้วยอารมณ์หงุดหงิดอย่างถึงที่สุด และฉันก็ต้องหงุดหงิดขึ้นไปอีกเมื่อรู้ว่าใครเป็นคนเคาะประตู

 

"ว่าไงครับเมีย หนีออกมาแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะ"

 

"ใครเมียนายออกไปเลยไป๊!!!!!"

 

"ไล่ผัวแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะครับที่รัก"

 

เขาพูดก่อนจะยื่นมือมาจับปลายคางของฉันไว้คนอะไรน่ารักเกียจชะมัด ฉันใช้มือของฉันปัดมือของเขาออกอย่างนึกรังเกียจ

 

"หึทำเป็นรังเกียจทีเมื่อคืนใครวะแม่งครางเกือบสว่าง"

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดด ฉันอยากจะกรี๊ดใส่หน้าเขาจริงๆถ้าไม่ติดว่าเกรงใจห้องข้างๆละก็ฉันจะกรี๊ดใส่ให้หูแตกกันไปข้างเลย เอ๋ว่าแต่เมื่อคืนฉันครางเกือบสว่างจริงๆหรอ........ไม่จริงต้องไม่ใช่อย่างที่ไอ้นั่นบอกหรอก

 

"ไม่จริง"

 

"จริง"

 

"ถ้าจริงก็เพราะว่าเมาไง คนน่ารังเกียจฉวยโอกาสตอนคนอื่นไม่มีสติรู้มั้ยว่าเขาเรียกว่าเหี้ย"

 

"เหี้ยจริงอันนี้ยอมรับว่ะ แต่ใครวะบอกไม่มีสติแต่ออนท็อปให้ทั้งคืน" เขาพูดก่อนจะทำท่ายียวนกวนประสาทไอ้บ้านี่ถ้าวันนี้เขาไม่ตายอย่ามาเรียกฉันว่าลูกหมีเลย

 

"ไอ้บ้า!!!!!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"

 

แต่เหมือนพระเจ้าจะไม่เข้าข้างคนสวยอย่างฉันเพราะตอนนี้เขารวบมือของฉันที่กำลังจะยกขึ้นไปตบเขาไว้ด้วยมือข้างเดียวแถมตอนนี้ยังดันฉันให้เขามาในห้องของตัวเองโดยมีเขาตามเข้ามาด้วยประตูห้องของฉันถูกล็อกเอาไว้โดยฝีมือของเขา

"หื้มมมม จะทำร้ายร่างกายผัวแบบนี้นิสัยไม่ดีเลยนะคะคนดี"

 

กรี๊ดดดดดฉันล่ะเกลียดน้ำเสียงชวนพิลึกนั่นของเขาจริงๆ คนอะไรพูดดีๆแล้วน่ารังเกียจชะมัด

 

"ไอ้บ้าปล่อยฉันนะ ปล่อยสิ กรี๊ดดดดดดดด ปล่อยสิโว้ยยยยยยย"

 

"พูดกับผัวควรใช้คำที่มันน่ารักๆกว่านี้นะ อีกอย่างพูดกับผัวที่อายุเยอะกว่าแบบนี้ควรมีหางเสียงนะครับ"

 

"พอดีไม่เคยนับเหี้ยเป็นผัว ยิ่งเหี้ยแก่ๆด้วยแล้วยิ่งไม่อยากนับ ปล่อยได้แล้ว ปล่อย!!!!!!!!!!"

 

"แน่ใจหรอว่าไม่อยากนับ อยากทบทวนดูมั้ยว่าเมื่อคืนฉันทำอะไรถึงได้เป็นผัวเธอ"

 

"ไม่ต้องทบทวนอะไรทั้งนั้นก็แค่พลาดท่าให้เหี้ยไม่จำเป็นต้องให้ค่า"

 

"คำก็เหี้ยสองคำก็เหี้ย ถึงกูเหี้ยก็เป็นผัวมึงมั้ยวะหยุดดิ้นได้แล้วก่อนที่กูจะจับมึงกดตรงนี้ลูกหมี"

 

ไม่สนิทมาขึ้นมึงขึ้นกูเลยเหรอเดี๋ยวแม่ก็ขย่มให้กลายเป็นสุภาพบุรุษเลยหนิ [เดี๋ยวนะหมีใจเย็นนะหมีนะ] ฉันหยุดดิ้นแต่สงสายตาอาฆาตไปให้เขาแทน

"มองแบบนี้อยากเดินไม่ได้ว่างั้น"

 

"จิ๊" ฉันจิ๊ปากใส่ แต่เดี๋ยวนะ........................กลิ่นทำไมมันมีกลิ่นไหม้ ตายห่าแล้วโว้ยยยยย ลืมไปเลยว่าฉันต้มข้าวต้มไว้ ฉันดิ้นอีกครั้งแต่ไอ้พี่บ้านี่ก็ยังกอดฉันเอาไว้ไม่ยอมปล่อย

 

"ปล่อยก่อนได้มั้ยเล่า ปล่อย!!!!!!!"

 

"ไม่ปล่อยมีอะไรมั้ย"

 

"ไหม้ มันไหม้แล้ว"

 

"อะไรวะพูดอะไรไม่รู้เรื่อง"

 

"ไหม้ข้าวต้มที่ทำไว้มันไหม้ ปล่อย!!!!!"

 

"เห้ย เวรละรีบไปดูดิวะยืนเอ๋ออยู่ทำไม" เอ้าโทษฉันอีกก็แล้วมันเพราะใครล่ะทำให้มันเป็นแบบนี้ ทั้งฉันและเขารีบวิ่งเข้าไปในครัวก่อนจะรีบปิดแก๊สทันที ดีนะมันไหม้แค่ก้นหม้อดีที่ฉันได้กลิ่นมันก่อน แล้วทีนี้จะกินอะไรล่ะหิวจนตาลายอยู่แล้วโว้ยยยยยยยย

 

"ไหม้แบบนี้อดแดกดิครับ" เขาพูดขึ้น ฉันที่หันไปมองเขาอย่างเคืองๆถ้าไม่มาป่านนี้ฉันได้นั่งกินข้าวต้มตอนบ่ายสามอย่างสบายใจไปแล้ว

 

"ก็อดแดกไงพี่ต้องรับผิดชอบ"

 

"เกี่ยวไร"

 

"เกี่ยวสิถ้าพี่ไม่มาข้าวต้มฉันก็ไม่ไหม้เพราะฉะนั้นรับผิดชอบซะ"

 

ฉันยื่นคำขาดให้เขารับผิดชอบ ฉันต้องอดข้าวมื้อแรกของวันก็เพราะเขา เพราะฉะนั้นต้องรับผิดชอบความหิวของฉันอย่างถึงที่สุด ฉันเดินออกจากห้องครัวไปนั่งน่าบูดน่าบึ้งอยู่ที่โซฟา

 

จ๊อกๆๆๆๆ~~~~~~~~~~ จ๊อกๆๆๆๆๆ~~~~~~~~~~~

 

เสียงท้องของฉันมันดังขึ้นเรื่อยๆเขาที่ได้ยินก็ขำออกมา มันน่าขำตรงไหนฟร้ะอย่ามาล้อเล่นกับความหิวของฉันนะ

 

"ขำอะไร!!" ฉันพูดออกไปก่อนจะมอบค้อนวงใหญ่ให้เขาด้วย

 

"พิซซ่ามั้ย?"

 

"เลี้ยง?" เมื่อได้ยินเขาพูดถึงพิซซ่าหูฉันมันก็ผึ่งขึ้นทันที เขาพยักหน้าตอบก่อนที่ฉันจะพูดต่อ

 

"จัดเลยสิโทรสั่งด่วนๆให้ไวเลย"

 

"เห็นแก่กินว่ะ"

 

"พี่ว่าอะไรนะ"

 

"เปล่า"

 

เขาตอบก่อนที่จะโทรสั่งพิซซ่าแต่พิซซ่าอย่างเดียวตอนนี้มันไม่พอหรอกฉันพูดแทรกขึ้นให้เขาสั่งตามที่ฉันบอกก่อนที่เขาจะกลับมานั่งข้างๆฉัน ฉันที่ขยับตัวหนีเมื่อเขานั่งใกล้ฉันมากเกินไป

 

"อย่านั่งใกล้ได้ป่ะรังเกียจจะอ้วก" ฉันพูดตามประความปากหมาของฉัน

 

"งั้นหรอ"

 

"ใช่............ อื้อออออออออออออออออออ"

 

ฉันที่กำลังจะตอบเขาแต่เขากลับขยับเข้ามาก่อนที่เขานั้นจะจูบฉันอย่างที่ไม่ให้ฉันได้ตั้งตัว ฉันปฏิเสธไม่ได้เลยว่าจูบของเขานั้นมันชักจะทำให้ฉันติดใจคนอะไรจูบเก่งชะมัด

 

ฉันเคลิ้มไปกับจูบนั้นของเขาแต่ไม่ทันไรเขาก็ถอนจูบออกซะก่อนอะไรจะรีบขนาดนั้นกำลังฟินเลยหื้มมมม แต่เพื่อไม่ให้เป็นการเสียฟอร์มฉันก็...........................

 

"อี๋~~~~~~~~~~~~~ จูบทำไมเนี่ยรังเกียจ"

 

"หึ!! คนห่าอะไรแสดงชิบ รังเกียจจริงคงไม่จูบตอบขนาดนั้นหรอกมั้งว่ามั้ย"

 

เขาพูดอย่างรู้ทัน ฉันยักไหล่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อย่างหน้าตาย

 

"โอ้ยยยย ทำอะไรเนี่ย" ฉันร้องขึ้นด้วยความเจ็บเมื่อเขาเขกหัวฉัน ไอ้พี่บ้านี่ทำไมต้องรุนแรงด้วยนะ

 

"กวนตีนดีนักอยากฟาดว่ะ" ฉันที่ถอนหายใจพร้อมกับมองบนใส่เขา ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงทำตัวสบายๆกับเขาได้ก็ไม่รู้เขาเองก็คงจะทำตัวสบายๆกับฉันเหมือนกันถึงได้ทำตัวหยอกล้อแบบนี้กับฉัน

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น