Amano

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

​วันที่ 18 (โลก)/วันที่ 2(โลกโคบอล) : (กว่าจะได้)เคลื่อนทัพ

ชื่อตอน : ​วันที่ 18 (โลก)/วันที่ 2(โลกโคบอล) : (กว่าจะได้)เคลื่อนทัพ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2561 20:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
​วันที่ 18 (โลก)/วันที่ 2(โลกโคบอล) : (กว่าจะได้)เคลื่อนทัพ
แบบอักษร

​วันที่ 18 (โลก)/วันที่ 2(โลกโคบอล) : (กว่าจะได้)เคลื่อนทัพ

.

.

ตัวละครประจำตอน

      วิศ พระเอกของเรื่อง

      ดัส อาชาคู่ใจ

      ก้ารา โคบอลน้อย

      ก้าท่า    มหานักบวช/พ่อก้ารา

      ลักก้า องค์ชายมานาริกโคบอล

      ลักตัส ราชามานาริก/พ่อลักก้า

      เฮกราส แม่ทัพ&ลูกหัวหน้า เฮลล์โคบอล

      เฮกกาซ ราชาเฮลล์/พ่อเฮกราส

.

.

        เช้าวันรุ่งขึ้น ผมออกจากมิติฟาร์มก็ได้ยินเสียงกระทบกันของเกราะดังไปทั่วพื้นที่ทั้งๆที่ตอนนี้เพิ่งจะตี5เท่านั้น ทำให้ผมต้องออกไปดูและสิ่งที่ผมเห็นคือกองทัพโคบอลได้จัดกองทัพเรียบร้อยแล้ว เพียงแต่ครั้งนี้แตกต่างจากตอนมาที่มีมอนสเตอร์ประเภทขนของ แต่ครั้งนี้ดูเหมือนพวกเขาจะจัดขบวนทัพแบบเคลื่อนที่เร็วจึงไม่มีพวกมันอยู่ในขบวนด้วย

.

        "ท่านตื่นพอดี ท่านวิศ ข้ากำลังจะให้ลูกน้องไปเรียกท่านพอดี" เมื่อผมเดินไปที่หัวขบวนก็พอกับลักตัสพอดีเขาอยู่ในชุกเกราะสีขาวมีลวดลายสีทอง ข้างๆกันนั้นมีลักก้า ก้าท่า เฮกกาซและเฮกราสอยู่กันครบ อ๊ะ! ขาดก้าราสินะ ในขบวนทัพยังมีพวกมานาริกรวมอยู่ด้วย

.

         "จะไปกันหมดนี่เลยหรอครับ?"

.

         "ไม่หรอกท่านวิศ ที่นี่ถือเป็นบ้านอีกหลังของพวกเรา ที่พวกเราร่วมขบวนทัพไปกับพวกเฮลล์โคบอลก็เพราะไปช่วยครอบครัวพวกเขาในเมืองและปลดปล่อยประชาชนให้เป็นอิสระเท่านั้น จากนั้นพวกเรามานาริกจะกลับมาอยู่ที่นี่เช่นเดิม"

.

         "เพราะแบบนั้นข้าจึงไม่ให้ก้าราไปกับพวกเรารวมไปถึงพวกมานาริกหญิงทั้งหมดเช่นกัน เพื่อความปลอดภัย" ก้าท่าเดินเข้ามาบอก

.

        "อืม เข้าใจล่ะ ถ้างั้นเราจะเดินทางกันเลยไหม"

.

        "เอ่อ...ข้าขอถามอีกครั้งขอรับท่านวิศ เราจะเดินทางกันอย่างไรขอรับ" ลักก้าถามด้วยความสงสัย

.

        "ก็แบบนี้ไงครับ" ผมบอกและเรียกไม้เท้ามังกรออกและใช้เวทย์อัญเชิญมังกรออกมา มีตัวเลือกด้วยว่าผมจะเลือกมังกรแบบไหน มีมังกรแบบจีนที่ตัวยาวๆไร้ปีก อืมม แบบนี้กองทัพขึ้นหลังมันไปไม่ได้แน่เวลามันบินนี้ชอบพลิกตัวไปมาหล่นจากฟ้าหมดแน่

.

        จะโทษมันก็ไม่ได้ในเมื่อเป็นลักษณะทางธรรมชาติของมัน ผมจึงเปลี่ยนไปที่มังกรยุโรปแทน โอ้โห! มีแต่ตัวเด็ดๆทั้งนั้น เดี๋ยวก่อนนะไอ้คำว่าHOT!! ที่ติดตรงรูปมังกรสามหัวนี่มันยังไงอ่ะ?? หมายถึงมันได้รับความนิยมหรอ!!! นี่มีการจัดอันดับการอัญเชิญด้วย? ถึงผมจะไม่รู้อัตราการวัดความฮ็อตของสัตว์อัญเชิญก็เถอะว่ามันต้องอัญเชิญเป็นสิบหรือเป็นร้อยครั้งถึงจะถือว่าได้รับความนิยมแต่นี่มันมังกรสามหัวเลยนะเว้ย! ค่าMPที่ใช้คือ150,000ใครมันจะอัญเชิญได้บ่อยๆว่ะ

       เอ่อ...ผมออกทะเลอีกล่ะ กลับมาๆ ผมเลือกดูตัวที่ธรรมดาๆแต่ว่าแข็งแรงและมีแผ่นหลังกว้าง ในที่สุดก็เจอตัวที่เหมาะสมจึงเรียกมันออกมาโดยใช้ค่าMpแค่2,000เท่านั้น ...ขออีกนิดล่ะกันมังกร5หัวก็มีนะเออ เพียงแต่มันบินไม่ได้เลยได้รับความนิยมที่สองแทน

.

.

       มังกรตัวสีดำขนาดมหึมาปรากฏออกมาจากวงเวทย์ขนาดใหญ่ มันคำรามออกมาสร้างความน่าเกรงขามแก่ทุกสายตา แม้แต่สัตว์อสูรและมอนสเตอร์ในป่ารอบๆหมู่บ้านยังวิ่งหนีด้วยความหวาดกลัว

.

       "เอ่อ...ทะ ท่านวิศ พวกเราจะขี่เจ้านี่ไปหรอครับ" เฮกกาซที่ดูแข็งแกร่งยังออกอาการสั่นเล็กน้อยเมื่อมองไปที่เจ้ามังกร จะว่าไปพอมองไปที่หางของทุกตัว ทั้งเหล่าทหาร องครักษ์ หรือแม่กระทั่งแม่ทัพก็งอหางเข้าที่หว่างขากันหมด ...นี่กลัวกันขนาดนั้นเลยหรอครับ

.

       "ใช่ครับ เดี๋ยวผมจะสร้างที่ยืนบนหลังของมังกรให้แล้วเราค่อยเคลื่อนทัพขึ้นไปกัน"

.

       "หึ! ใครบอกเจ้าว่าข้าจะให้มนุษย์และสัตว์ชั้นต่ำเหล่านั้นขึ้นมาบนหลังข้ากัน เจ้ามนุษย์ผู้อัญเชิญข้า" เสียงของมังกรดำดังขึ้น

.

        "อ้าว? แต่ผมอัญเชิญคุณมาเพื่อยกทัพไปบุกเมืองนะครับ"

.

        "ถ้าเช่นนั้นแค่ข้าใช้ใบมีดลมจากปีกเป่าเมืองนั้นให้หายไปก็น่าจะพอแล้ว เจ้าและพวกมันไม่จำเป็นต้องขึ้นมาบนหลังข้า"

.

        "แบบนั้นก็ตายกันหมดสิคร้าบบบบ!!" ผมรู้สึกโมโหมากที่มันคิดว่าชีวิตคนอื่นเป็นสิ่งไร้ค่า สงสัยต้องตรวจสอบดูหน่อยว่ามันมีเลเวลเท่าไร

.

     ###!!! มังกรทมิฬกลืนดารา !!!###

.

ระดับ ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐(ขั้นภัยพิบัติ!!)

ระดับความนิยม -1000

อายุ 10ล้านปี

เลเวล ???

Hp : ???/???

Mp : ???/???

โจมตี ???

ป้องกัน ???

ความเร็ว ???

สกิล : ????

????

????

.

         หนึ่งในมังกรสายเลือดแท้ ธาตุมืดที่เหลืออยู่เพียง5ตัวในจักรวาล  อีกทั้งยังเป็นเพศผู้เพียงตัวเดียวในหมู่ทั้งห้าตัวที่เหลืออีกด้วย โดยปกติแล้วจำเป็นต้องใช้Mpในการอัญเชิญหนึ่งร้อยล้านหน่วยแต่เพราะทุกครั้งที่มีการอัญเชิญ มังกรตนนี้มักทำอะไรตามใจตนเองหรือแม้กระทั่งฆ่าผู้อัญเชิญเมื่อไม่พอใจเพราะฉะนั้นค่าความนิยมของมันจึงติดลบจำนวนมากจนค่าMpในการอัญเชิญลดลงในระดับที่แทบจะแถมฟรี

      *คำเตือน โปรดดูแลชีวิตและทรัพย์สินของท่านทุกครั้งที่อัญเชิญมังกรตนนี้ด้วย ขอบคุณ!

.

.

       เตือนเร็วไปไหมมมมม อ้ากกก นี่ผมทำบ้าอะไรเนี่ย เรียกตัวบ้าๆแบบนี้ออกมาได้ไงว่ะ เอาจริงๆผมไม่กลัวมันหรอกนะแต่กลัวคนอื่นจะได้รับความเดือดร้อนซะมากกว่า

.

       "เอาล่ะ มังกรทมิฬ นายกลับไปเถอะ เดี๋ยวฉันเรียกมังกรตัวอื่นก็ได้"

.

       "เจ้ารู้ชื่อของข้าได้อย่างไร ไม่สิ มันไม่สำคัญ คำสั่งที่เจ้าว่ามาข้าขอปฏิเสธ!! เจ้าเรียกข้ามาแล้วเพราะฉะนั้นข้าจะทำภารกิจให้เสร็จ มันคือเกียรติแห่งมังกร!!" มันบอกและปล่อยจิตสังหารออกมา

.

       "แต่นายไม่ฟังคำสั่งฉันเลยซักนิดแล้วฉันจะให้นายอยู่ช่วยทำไม อ๋อ เก็บจิตสังหารของนายไปด้วย มันใช้กับฉันไม่ได้ก็จริงแต่คนอื่นเขากลัวมากน่ะเห็นไหม"

.

       "ดี!! งั้นข้าจะไปทำลายเมืองที่อยู่ใกล้ๆนี่ทั้งหมด มันน่าจะมีซักเมืองที่เป็นเป้าหมายของเจ้า จากนั้นก็ถือว่าข้าได้ปฏิบัติภารกิจเสร็จสิ้นและไม่เสียเกียรติแห่งมังกรอีกด้วย" ว่าแล้วมันก็กระพือปีกอย่างรวดเร็วและกำลังจะบินออกไปแต่มีหรอที่ผมจะยอม ผมกระโดดและใช้เวทย์ลมเพื่อส่งตัวเองไปหาเจ้ามังกรที่บินอยู่นั้น ด้วยความสามารถของไม้เท้าที่ทำให้ผมสามารถใช้เวทย์ได้ทุกอย่าง ผมจึงอัดพลังธาตุแสงและสายฟ้าไปที่ไม้เท้ามังกรในมือและทุบไปที่หัวของมังกรทมิฬ

.

       "ไอ้มังกรโง่!!!!!!" 

.

       ตูมมมม! 

.

       "อ้ากกกกก" มังกรทมิฬที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็ล่วงล้นลงพื้นอย่างแรงและร้องด้วยความเจ็บปวด ถึงร่างกายของมันจะมีพลังป้องกันการโจมตีทางกายภาพและเวทมนต์สูงก็ตามแต่เมื่อเจอกับการอัดเวทย์แสงที่ได้โบนัสคูณสองจากธาตุแสงในตัวผมที่ได้จากพี่เบิร์นและพลังเวทย์สายฟ้าที่คูณสองจากขนนกสายฟ้าที่ผมมีทำให้สร้างความเจ็บปวดให้มันมหาศาล อ๋อรวมกับความแรงของไม้เท้าอีกด้วยนินะ ไม่เจ็บก็บ้าล่ะ

.

      'ยินดีด้วย ท่านได้คิดค้นสกิลใหม่ ได้รับสกิล กรงแสงพันสายฟ้า'

.

       "ฮึ! ที่นี่จะยอมกลับไปดีๆไหม" ผมร่อนลงเหยียบไปที่หัวของเจ้ามังกรโง่และบอกมัน

.

       "เจ้า!! เจ้ามนุษย์สกปรก บังอาจขึ้นมาเหยียบบนหัวข้าได้อย่างไร อ้ากกกกกก" มันพยายามลุกขึ้นยืนและสะบัดผมลงจากหัวแต่ผมใช้เวทย์ลมและเวทย์แสงรวมกันและกดทับทั้งร่างของเจ้ามังกรโง่เอาไว้ มันก็คล้ายๆกับเวทย์แรงโน้มถ่วงนั้นแหละแต่เพราะผมใช้เวทย์ธาตุมืดไม่ได้เลยต้องประยุกต์ใช้แทน

.

        'ยินดีด้วยท่านได้คิดค้นสกิลใหม่ ได้รับสิกล หัตถ์แห่งแสง"

.

       เอ่อ...นี่ผมคิดเวทย์เองได้ถึงสองบทในครั้งเดียวเลยหรอ ช่างมันก่อนล่ะกัน เจ้ามังกรร้องออกมาและยังพยายามขัดขืนอยู่ ผมดื่มยาเพิ่มมานาและสังเวยวิญญาณเพื่อเพิ่มพลังเวทย์เพราะคิดว่าคงจะต้องปราบเจ้ามังกรนี่อีกซักพัก ถ้าประมาทเดี๋ยวมานาหมดแล้วจะลำบาก ผมโยนขวดมานาที่ดื่มหมดทิ้งไปและอัดเวทย์แสงไปที่ไม้เท้าจนมันมีรูปร่างยาวออกมาเป็นแส้เวทย์แสง สิ่งที่ผมทำนั้น ผมไม่รู้เลยว่าในสายตาเจ้ามังกรนั้น มันได้เห็นออร่าเวทย์ของผมขยายใหญ่จนมันยังต้องกลัว

.

      "ยอมแล้วๆๆๆ นายท่านได้โปรดไว้ชีวิตของด้วยขอรับ!!!"

.

      "หาาาาาา" เสียงตกใจดังขึ้นมาจากผมและเหล่าโคบอลทั้งหลาย แน่นอนสิครับ ก็ผมนึกว่าต้องตบหัวเจ้ามังกรซักสองสามรอบเพื่อเรียกสติมันซะอีก

.

       "ข้ายอมแล้วนายท่าน ข้าก็แค่ทำเพื่อเกียรติแห่งมังกรเท่านั้น" จากท่าที่พยายามลุกขึ้นของเจ้ามังกร ตอนนี้มันนอนมอบอยู่กับพื้นอย่างยอมแพ้ ผมก็เลยได้แต่สลายแส้แสงและคลายเวทย์ที่กดมังกรทมิฬเอาไว้ออกแต่ยังหน่วงเวทย์บ้างบทที่ร่ายเอาไว้แล้วเผื่อไปใช้ในศึกที่เมืองได้

.

        "พูดตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว อะไรคือเกียรติแห่งมังกรกันล่ะ??"

.

        "มันคือ..."

.

        "เดี๋ยวๆ ดูท่าเรื่องจะยาว เอาไว้เราเคลื่อนย้ายทัพก่อนแล้วค่อยคุยกันระหว่างบินไปก็แล้วกัน"

.

       "รับทราบ นายท่าน"

.

       "อยู่นิ่งๆล่ะ" ผมลงจากหัวเจ้ามังกรและลอยขึ้นไปเหนือหัวลงของมัน จากนั้นก็ร่ายเวทย์ดินให้ก่อตัวกลายเป็นแผ่นสี่เหลี่ยมพื้นผ้าขนาดใหญ่เป็นฐานโดยที่มีเสาคล้ายเข็มขัดรัดไว้รอบตัวของเจ้ามังกรเพื่อไม่ให้หลุดเวลาบินจากนั้นจึงสร้างเป็นผนังและหลังคาให้เหมือนกับกล่องนั้นแหละครับแต่มีช่องลมเพื่อให้อากาศและแสงเข้ามาได้ไม่งั้นมันจะดูมืดและอึดอัดเกินไป  จากนั้นก็ร่ายเวทย์ลมคลุมเอาไว้เพื่อป้องกันแรงลมจากการบินของมังกรสุดท้ายก็คือทางขึ้นที่ถูกสร้างเป็นทางเรียบๆให้ขึ้นได้จากทั้งสองข้างซ้ายขวาโดยทางขึ้นนี่ขนานไปกับหางเจ้ามังกร

.

      "เอาล่ะ เรียงแถวขึ้นมาได้เลยครับ เมื่อเรียบร้อยแล้วผมจะได้เก็บทางขึ้น ไม่ต้องรีบมากนะครับเดี๋ยวจะชนกันจนหล่น" ผมบินไปบอกพวกเขา...ก็มังกรตัวนี้สูงมากอยู่นะ ถ้ารีบเกินแล้วตกลงมานี่มีเจ็บแน่ๆ จากนั้นก็กลับไปที่ด้านหน้าเจ้ามังกร

.

       "เป็นไง? หนักไปไหม?"

.

       "ก็...แทบไม่รู้สึกเลยขอรับ"

.

       "แล้วจะหวงตัวเพื่อ ทำอย่างกับฉันจะให้พวกเขาเกาะหลังนายไปเลยซะหน่อย ถ้าให้ขึ้นไปเลยแบบนั้นพวกเขาได้ตกพื้นไปตายกันหมดพอดี"

.

       "มังกรอย่างพวกเราถือว่าผู้ที่อยู่บนหลังได้คือเจ้านายเท่านั้นนี่ขอรับ"

.

       ใช้เวลาราวๆครึ่งชั่วโมง ลักก้าก็เดินมาบอกผมว่าเรียบร้อยแล้วด้วยท่าที่หอบเหมือนจะวิ่งมา...จากหางมาหัวก็ไกลจริงๆแหละนะ ผมเรียกดัสออกจากมิติฟาร์มเพื่อขี่เขาไปและพาลักก้าขึ้นด้วยเพื่อให้เขาบอกทาง ผมร่ายเวทย์ปิดประตูทางขึ้นของกล่องและสลายทางขึ้นเพื่อไม่ให้เกะกะหางมังกรเวลาบิน

.

       "โอเค งั้นเราก็ไปกันเถอะ" ผมบอกและดัสก็เริ่มบินขึ้น

.

       "นายท่าน! ท่านไม่ขี่ข้าหรือขอรับแล้วม้านั้นคือใคร!!" มังกรทมิฬบอกด้วยท่าทางเศร้าๆและมองที่ดัสด้วยแววตาดุร้าย

.

        "หุบปากซะ เจ้ามังกรเช่า!! รู้ไว้ด้วยว่าข้าอาชาคู่ใจของนายท่าน ข้าอยู่กับนายท่านมานานกว่าเจ้าเพราะฉะนั้นฐานะของข้าย่อมต้องสำคัญกว่ามังกรเช่าอย่างเจ้าเป็นไหนๆ" ดัสบินไปที่ด้านหน้ามังกรและชูคอขึ้นอย่างภาคภูมิใจ....ถึงตัวดัสจะเล็กกว่ามากก็เถอะ

.

       "ฮึก!....มังกรเช่า เราก็เป็นได้แค่นั้นสินะ( T_T )"

.

       "เอาล่ะๆ อย่าเพิ่งทะเลาะกันเลย เจ้ามังกรบินตามมาได้แล้ว จะคุยอะไรกันก็ค่อยว่ากัน"

.

       "ขอรับ/ขอรับ"

.   

       ในที่สุดมังกรทมิฬก็บินขึ้นสู่ท้องฟ้าตามมาโดยมีดัสนำขบวนและลักก้าเป็นคนบอกทาง ระหว่างนั้นผมได้คุยกับเจ้ามังกรและได้รู้ว่า เกียรติแห่งมังกร คือเหรียญที่ให้แก่มังกรอัญเชิญทุกตัวเมื่อเสร็จสิ้นภารกิจจากการอัญเชิญหรือก็คือคะแนนระดับความนิยมนั้นเอง แต่เจ้ามังกรทมิฬบอกว่าตัวมันไม่เคยเห็นเหรียญพวกนั้นหรอก เคยเห็นแต่เหรียญลดเกียรติแห่งมังกรที่มีสีดำจนน่าสยดสยองเท่านั้น 

.

       โดยที่เหรียญทั้งสองนั้นมีค่าต่างกัน เหรียญเกียรติแห่งมังกร นั้นสามารถให้ซื้อสกิลของมังกรได้ มันต่างจากสกิลปกติยังไงน่ะหรอ ยกตัวอย่างเช่น 'เวทย์ไฟธรรมดา' ที่มังกรได้รับมาแต่กำเนิดจะสามารถเผาต้นไม้ได้หนึ่งต้น แต่ถ้าใช้เหรียญแลก 'เวทย์ไฟธรรมดา' จะมีประสิทธิภาพมากถึงขนาดที่เผาทั้งป่าได้หรือก็คือสกิลที่แลกจากเหรียญนั้นคือสกิลตีบวกแล้วนั้นเอง

.

       "เพราะข้าไม่เคยได้เหรียญ...แม้แต่มังกรไฟอายุ100ปียังใช้สกิลไฟแรงกว่าข้าอีกขอรับ นายท่าน" มังกรทมิฬพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจ

.

       "เหอะ! ก็สมควรแล้ว ทำตัวเอง!" ดัสตอกกลับเพราะพอจะทราบเรื่องคร่าวๆจากการพูดคุยกัน

.

      "ฮืออ เรื่องมันเศร้า" 

.

      "โอ๋ๆๆๆ ไม่ร้องน่าเดี๋ยวก็ทรงตัวไม่ได้แล้วพาพวกบนหลังนายตกหมดหรอก" ผมให้ดัสบินไปใกล้ๆหน้ามังกรแล้วลูบไปที่หน้าเขา น้ำตามังกรนี่หายากมากๆเลยนะครับ ถึงจะยังไม่รู้ว่าใช้ทำอะไรได้แต่ก็ได้มาตั้ง50ลิตรแล้ว...อย่ามองผมอย่างนั้นสิครับ ผมก็ปลอบเขาไปแล้วไง

.

       เข้าเรื่องต่อ เหรียญลดเกียรติแห่งมังกรนั้น มังกรตัวนั้นจะได้รับเมื่อทำภารกิจผิดพลาด ผู้อัญเชิญตาย หรือหลบหนีจากภารกิจ ในกรณีของมังกรทมิฬคือ ภารกิจผิดพลาดในหลายๆกรณีด้วยกัน ทำให้เขามีเหรียญที่ว่านั้นกว่า10,000เหรียญด้วยกัน ด้วยเหตุที่ว่าค่าความนิยมพื้นฐานของเขาคือ 9,000แต่ดันทำผิดซ้ำซากจนได้รับเหรียญลดเกียรติถึงหมื่นเลยติดลบหนึ่งพันด้วยประการฉะนี้เอง

.

        ในส่วนของเหรียญลดเกียรติที่ได้รับ มังกรตัวนั้นสามารถนำมันไปแลกของต่างๆได้เช่นกันแต่มันไม่สามารถนำไปแลกสกิลได้เท่านั้น ของที่แลกได้ก็อย่าง เพชรพลอย ทอง อาหาร น้ำ ยาศักดิ์สิทธิ์ สมุนไพรอายุหลายร้อยหรือหลายพันปี พืชหายาก ซึ่งที่กล่าวมานั้นมันไม่มีค่าเลยสำหรับเจ้ามังกร

.

       ....เฮ้ย!! ไม่มีค่าสำหรับแกแต่ฉันมีเว้ย!! ไม่ใช่แค่ฉัน คนอื่นเขาก็ยังเห็นค่านะเว้ย อย่างคนทั่วไป เพชรพลอยและทองนี่มันสมบัติชัดๆ สำหรับฉันก็พืชหายาก ถ้าคนอีกกลุ่มที่นักปรุงรู้ว่าสมุนไพรพันปีไร้ค่า พวกเขาคงได้กระโดดฆ่าตัวตายกันหมดพอดี

.

       แต่ช่างน่าเสียดายที่สิ่งของเหล่านั้นไม่ได้ติดตัวพวกมังกรมาด้วยเวลาอัญเชิญเนื่องจากพวกมังกรไม่ได้เห็นว่ามันสำคัญอย่างไงล่ะ!!! พวกนั้นคิดอยู่ตลอดเวลาว่าร่างกายตอนเองสำคัญที่สุดเพียงอย่างเดียว

.

        "เออใช่ แล้วพวกตัวเมียอีกสี่ตัวล่ะ? นายเคยเจอพวกเธอไหม"

.

        "ฮึก! นะ...นายท่านรู้ไงขอรับว่ามีพวกพี่สาวอยู่ด้วย" พี่สาวหรอ???

.

        "ผมใช่สกิลตรวจสอบดูประวัตินายน่ะสิ พวกเขาเป็นพี่นายงั้นสิ แต่ทำไมผมไม่เห็นมีพวกเธอรวมอยู่ในรูปที่ให้เลือกอัญเชิญมังกรล่ะ"

.

        "เอ่อคือ...พวกเธอไม่ใช่พี่สาวแท้ๆของข้าหรอกขอรับ เพียงแต่อายุข้ากับพวกเธอห่างกันราวๆแสนปีได้ แล้วก็...ข้าไม่อยากไปเจอพวกเธออีกแล้วขอรับ ไม่อยากพูดเรื่องนั้นด้วย"

.

        "เล่ามา นี่คือคำสั่ง! ไม่อยากได้เหรียญเพิ่มว่างั้น?" เฮอะมาให้อยากรู้แล้วจากไป ไอ้วิศคนนี่ไม่ยอมหรอกครับ

.

        "โถ่~ นายท่าน...ก็ได้ขอรับ เรื่องมันมีอยู่ว่า..."

.

        ก็เท่าที่เขาเล่ามา มังกรทมิฬสาวทั้งสี่ตัวนี่มีพลังมากถึงขนาดที่ไม่ต้องแคร์สกิลตีบวกแต่อย่างไร อีกทั้งพวกเธอยังไม่เคยผ่านมือมังกรตัวผู้ใดมาก่อนเพราะตัวเธอไม่อยากให้สายเลือดตัวเองต้องได้รับการเจือจางเพราะรู้แบบนั้นเจ้ามังกรทมิฬหนุ่มจึงได้เข้าหาพวกเธอเพราะคิดว่าอย่างไงพวกเธอก็ต้องยอมให้มันเชยชมร่างกายนั้นง่ายๆ ตอนนั้นเองก็อยู่ในช่วงครบร้อยปีที่มังกรจะถึงฤดูผสมพันธุ์พอดีแต่กลายเป็นว่า...มันโดนเหล่ามังกรสาวแกล้งและถูกบังคับให้เรียกพวกเธอว่าพี่สาวแทน เจ้ามังกรหนุ่มเลยตั้งใจจะเก็บสกิลตีบวกเพื่อเพิ่มพลังให้ตนเอง

.

       "เอ่อ...มังกรแกล้งกันนี้แรงขนาดไหน ปีกหัก ขาหัก ดาวแตกเลยหรือเปล่าเนี่ย ตัวนายใหญ่ซะขนาดนี้แล้วพวกเธอจะขนาดไหน"

.

       "ตอนข้าเจอพวกเธอ ข้าอยู่ในร่างมนุษย์ขอรับเพราะตำหนักของพวกเธอสร้างโดยมนุษย์ของดาวดวงนั้น ข้าไม่ชอบเลยซักนิด พวกเธอชอบแกล้งข้าให้นอนนุ่นตักต่อหน้ามนุษย์หรือมังกรตัวอื่น อาบน้ำด้วยกันและยังถูหลังให้ทั้งที่ข้าอายจะตาย บางครั้งก็แอบมานอนกอดข้า ข้าเป็นตัวผู้นะขอรับ!! จะให้สตรีมาทำแบบนี่ได้ไง!! พอพวกมังกรตัวผู้ตัวอื่นรู้ข้าก็โดนทำร้ายตลอด!! ดีที่ข้ามีร่างกายแข็งแกร่งกว่ามังกรตัวอื่นเลยไม่บาดเจ็บเลยซักนิด"

.

       "....นี่นาย เข้าใจความหมายของการผสมพันธุ์ไหม?"

.

       "หือ? นี้นายท่านไม่รู้หรอขอรับ งั้นข้าจะบอกให้!! มันคือการที่มังกรอย่างพวกเราอยู่อาศัยกันโดยที่ต้องมีตัวผู้และตัวเมียอยู่ด้วย จากนั้นตัวเมียก็จะให้กำเนิดลูกๆขอรับ"

.

       "แล้วตัวเมียเอาลูกมาจากไหนล่ะ" ขออย่าให้เป็นอย่างที่ผมคิดเลย

.

       "นกกระสายักษ์จะเอาไข่ลูกๆของเรามาให้อย่างไงล่ะขอรับ" นั้นไง!! ไอ้มังกรโง่!! ไม่สิๆ จากที่ผมฟังๆมา...นี่มันมังกรซิงอายุ10ล้านปีแถมยังมีบุคลิกของโซตะ*อีกต่างหาก พวกมังกรตัวเมียเลยเห็นเป็นน้องชายสินะ...ทำไมผมเห็นภาพโดจินโชตะค่อน*ลอยมาไกลๆแฮะ

.

        "ถึงแล้ว!!" แต่ก่อนจะจะได้พูดอะไรต่อ ด้านหน้าของพวกผมก็เจอกับเมืองที่เป็นเป้าหมายของเราแล้ว

.

.

.

   *โชตะ = เด็กผู้ชายอายุไม่เกิน12(มั่ง)

   *โชตะค่อน = ชายหรือหญิงที่ชื่นชอบเด็กผู้ชาย

.

///////------- 

                ก่อนอื่นต้องขออภัยทุกท่านอย่างสูงครับ พอดีส่งไปให้คนตรวจแล้วล่ะครับ แต่ดันส่งผ​ิดคนซะงั้น จึงช้ามาลงซะมืด คนเขียนยอมรับผ​ิดครับ 

                 ตอนโคบอลไม่ยาวมากนะครับ อีกนิดหน่อยเดี๋ยวก็จบแล้ว กลับไปหาพี่เบิร์นดีก่า 555 แล้วกันพรุ่งนี้ครับ

*งดลงเครดิต1ตอนครับ คนเขียนขอไปทำงานต่อ

ความคิดเห็น